III SA/Łd 278/17

Dnia 24 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2017 roku sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Rektora [...] w Ł. w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Łd 23/16 oddala skargę. Prawomocnym wyrokiem z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt III SAB/Łd 23/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] do rozpatrzenia wniosku K.K. o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie nadania skarżącemu tytułu licencjata i wydania dyplomu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Stwierdził, że bezczynność w przedmiocie wniosku z dnia 6 lipca 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wymierzył Rektorowi Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] grzywnę w kwocie 200 zł. Zasądził od Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] na rzecz K.K. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz przyznał od Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] na rzecz K.K. sumę pieniężną w kwocie 500 zł. W uzasadnieniu wyroku sąd za bezsporne uznał, że w dniu 10 lipca 2015 r. do organu wpłynął wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie nadania skarżącemu tytułu licencjata i wydania dyplomu. Sąd wskazał także, iż ustawowy, miesięczny termin na rozpatrzenie wniosku upływał w dniu 10 sierpnia 2015 r. Organ co prawda w piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. odpowiedział na wniosek, lecz dopiero pismem z dnia 27 czerwca 2016r. wezwał skarżącego z trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 6 lipca 2015 r., w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez wskazanie decyzji, której dotyczy wniosek. W ocenie sądu w sprawie doszło do naruszenia art. 12, art. 35 § 3 i art. 36 k.p.a., wobec czego sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku ze stwierdzeniem daty jego prawomocności i uzasadnieniem został doręczony organowi administracji w dniu 9 grudnia 2016 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] Rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia K.K. Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 9 stycznia 2017 r. W dniu 11 stycznia 2017 r. do organu administracji wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 17 stycznia 2017 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącego z dnia 13 stycznia 2017 r. zawierające wezwanie organu administracji do wykonania wyroku wydanego w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 23/16. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że organ administracji nie zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku wydanym w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 23/16. W dniu 20 stycznia 2017 r. K.K. wniósł skargę na niewykonanie przez Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] wyroku wydanego w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 23/16. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi administracji grzywny w wysokości 40 000 zł oraz zasądzenie zadośćuczynienia na jego rzecz w wysokości 20 000 zł. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że organ administracji pozostaje w bezczynności. Podejmuje pewne czynności. Jednak są one pozorne. Nie wypełnia wskazań sądu zawartych w wyroku w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 23/16. W odpowiedzi na skargę Rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ administracji stwierdził, że po otrzymaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. prawomocnego wyroku sygn. akt III SAB/Łd 23/16, zgodnie z tym wyrokiem w dniu 5 stycznia 2017 r. wydał decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzję tę doręczono skarżącemu, który ją skutecznie zaskarżył. Oznacza to, że organ wykonał zobowiązanie sądu co do rozpatrzenia wniosku, a niezadowolenie skarżącego nie może być podstawą do stwierdzenia, że organ jest w bezczynności i nie wykonuje wyroku sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), powoływanej dalej p.p.s.a. Kontrola taka polega m.in. na rozpoznawaniu skarg na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Tryb postępowania w tego rodzaju sprawach uregulowany jest w art. 154 p.p.s.a. Stosownie art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skuteczne wniesienie skargi na podstawie tego przepisu uzależnione jest od uprzedniego pisemnego wezwania organu właściwego do wykonania wyroku. Skarżący warunek ten spełnił, gdyż przed wniesieniem skargi do sądu w piśmie z dnia 13 stycznia 2017 r., które wpłynęło do organu w dniu 17 stycznia 2017r., wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt III SAB/Łd 23/16. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zatem dopuszczalna. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją lub w innej formie przewidzianej prawem. O niewykonaniu wyroku można, zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane, bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi (por. wyroki NSA z 21 kwietnia 2015 r., I OSK 2808/14; z 12 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2260/15; wyrok WSA w Warszawie z 13 kwietnia 2012 r., VII SA/Wa 140/12). To samo dotyczy stanu przewlekłości postępowania. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt III SAB/Łd 23/16 zobowiązał Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. [...] w [...] do rozpatrzenia wniosku K.K. o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie nadania skarżącemu tytułu licencjata i wydania dyplomu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Kwestię terminu załatwienia sprawy w takim przypadku reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Zgodnie z tym przepisem trzydziestodniowy termin do wykonania wyroku z dnia 27 września 2016 r. zaczął zatem biec od dnia doręczenia jego prawomocnego odpisu wraz z uzasadnieniem, co według zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sygn. III SAB/Łd 23/16, miało miejsce w dniu 9 grudnia 2016 r. (k. 77 akt sprawy sygn. akt III SAB/Łd 23/16). W tej sytuacji trzydziestodniowy termin wyznaczony przez sąd do rozpatrzenia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie nadania skarżącemu tytułu licencjata i wydania dyplomu upłynął w dniu 9 stycznia 2017 r. W wyznaczonym przez sąd terminie organ administracji rozpatrzył wniosek skarżącego i w dniu 5 stycznia 2017 r. wydał decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 lutego 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia 30 grudnia 2010 r. o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia skarżącemu. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 9 stycznia 2017 r. Stosownie do art. 104 § 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. W tym stanie rzeczy uznać należy, że organ administracji, wbrew przekonaniu skarżącego, wykonał wyrok z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt III SAB/Łd 23/16. Podkreślić w tym miejscu należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skuteczność skargi zależy zatem od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku bez zbędnej zwłoki i wykonał wytyczne sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności. Nie przesądza zatem o niewykonaniu wyroku wydanie rozstrzygnięcia, niezgodnego z oczekiwaniami strony domagającej się działania organu (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 8 września 2016 r., II SA/Sz 470/16), a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z decyzją organu administracji z dnia 5 stycznia 2017 r. nie ma w sprawie niniejszej żadnego znaczenia. W ramach postępowania toczącego się w trybie art. 154 p.p.s.a. na skutek skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd nie ma możliwości merytorycznej weryfikacji decyzji wydanej w wykonaniu takiego wyroku. Decyzja taka podlegać może weryfikacji jedynie w odrębnym postępowaniu. W decyzji z dnia 5 stycznia 2017 r. organ administracji pouczył skarżącego o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego to uprawnienia skarżący, według wyjaśnień organu administracji zawartych w odpowiedzi na skargę, skorzystał. Z podanych względów sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. D.CZ.