I OZ 962/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 915/17 o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 915/17 w sprawie ze skargi P.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 915/17 sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 915/17 w ten sposób, że w miejsce oznaczenia siedziby organu który wydał zaskarżone postanowienie: "w [...]", wpisał "w [...]". Na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Wyjaśnić należy, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienie NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13). Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sentencji postanowienia z 17 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 915/17 wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jako organ wydający zaskarżone przez skarżącego postanowienie z [...] lipca 2017 r., nr [...]. Z akt przedmiotowej sprawy wprost natomiast wynika, że zaskarżone przez skarżącego postanowienie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], czego skarżący w zażaleniu także nie kwestionował. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 października 2017 r. zaistniała oczywista omyłka pisarska, a tym samym prawidłowo Sąd I instancji w postanowieniu z 23 stycznia 2018 r. orzekł o jej sprostowaniu. Dostrzeżony błąd wystąpił bowiem wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.