II SA/Bd 1401/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. i W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenie na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Bd 1401/17 Uzasadnienie Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. J. K. i W. K. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego sądu administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2017 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla M. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy spowoduje dla skarżących trudne do odwrócenia skutki i znaczną szkodę. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że wykonanie przez inwestora prac budowlanych zgodnie z zaskarżoną decyzją i całkowite lub częściowe wybudowanie budynku przy granicy działki nr [...] spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków zarówno prawnych jak i faktycznych, które z kolei powodują istotną zmianę rzeczywistości. Powrót w takiej sytuacji do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić przy wysokim nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody nie może odnieść zamierzonego skutku. Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania wskazali bardzo ogólne argumenty, które nie zostały w sposób wystarczający uzasadnione, ani poparte odpowiednią dokumentacją. Wnioskodawcy zarzucając, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ich na znaczną szkodę, nie sprecyzowali wysokości tej szkody. Należy zaznaczyć, że Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jednocześnie, należy zauważyć, że wszelkie skutki wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę dotyczą przed wszystkim interesów inwestora, który ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd i winien liczyć się z możliwością ewentualnego uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 1202/07, dostępne w Internecie). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w rozstrzygnięciu.