II OZ 840/18

Dnia 29 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 572/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Sąd wskazał, że skarżący odebrał wezwanie w dniu 7 grudnia 2017 r. do uiszczenia wpisu od skargi, zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 14 grudnia 2017 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący wpisu nie uiścił. Skarżący był prawidłowo pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu. W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Nie składał również wniosku o przywrócenie terminu. Dopiero w dniu 15 grudnia 2017 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc już po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek taki wywiera skutek wyłącznie na przyszłość, w odniesieniu do kolejnych sytuacji, kiedy zaktualizuje się obowiązek skarżącego uiszczenia wpisu od pism kierowanych do sądu. Zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z 26 stycznia 2015 r., II OSK 66/15). W niniejszej sprawie do sytuacji takiej nie doszło albowiem skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych już po upływie terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że w terminie 7 dni nie był w stanie zorganizować kwoty wymaganej do uiszczenia wpisu, dlatego skorzystał z porady prawnej, co zrobić w takiej sytuacji. Doradzono mu by złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Składając ten wniosek skarżący był przekonany, że czyni to w terminie. Ponadto wskazał na okoliczności związane z jego wymeldowaniem. W zażaleniu skarżący zawarł także wniosek o przywrócenie terminu i jednocześnie wskazał, że nie wiedział o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 grudnia 2017 r. A zatem Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że do dnia 14 grudnia 2017 r. przysługiwał skarżącemu termin do uiszczenia wpisu. Jednak skarżący wpisu nie uiścił w terminie, czego ma sam świadomość, przyznając w zażaleniu, że termin 7 dni na uiszczenie wpisu był dla niego zbyt krótki celem zebrania stosownej kwoty wymaganej do uiszczenia wpisu sądowego. Ponadto jeden dzień po terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który to wniosek, jak trafnie ocenił Sąd I instancji, nie zwalniał go z obowiązku terminowego uiszczenia wpisu. Tylko wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu mógłby uchronić skarżącego od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie. W związku z treścią zażalenia (dot. wniosku o przywrócenie terminu) wymaga wskazania skarżącemu, że zarządzeniem z dnia 30 maja 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania jego wniosek o przywrócenie terminu. Zarządzenie to zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego ze skutkiem doręczenia w dniu 25 czerwca 2018 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.