IV SA/Wa 101/17

Dnia 17 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alina Balicka Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu 17 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.U. z 2000 r. Nr, 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a" w związku z odwołaniem M.B., dalej "skarżącej" od decyzji Prezydenta m.W. z [...] maja 2016 r. nr [...] o wymeldowaniu skarżącej z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W., Wojewoda [...] stwierdził, że zostało ono złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Organ ustalił, że decyzją Prezydenta m.W. z [...] maja 2016 r. nr [...] orzeczono o wymeldowaniu skarżącej z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. W toku postępowania skarżąca była reprezentowana przez ustawionego przez sąd kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu. Skarżąca złożyła 11 października 2016 r. odwołanie. Wobec tego, że pismo nie było precyzyjne skarżąca została wezwana do jego sprecyzowania tj. czy stanowi ono odwołanie czy też wniosek o wznowienie postępowania. Skarżąca do protokołu sprecyzowała, że pismo to jest odwołaniem. Organ ustalił, że w toku postępowania o wymeldowanie skarżąca była reprezentowana przez kuratora ustawionego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. w W. z [...] kwietnia 2916 r., sygn. akt [...] – S.W. Decyzja z dnia [...] maja 2016 r. o wymeldowaniu została kuratorowi doręczona 2 czerwca 2016 r. (odebrała osobiście). Termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 3 czerwca 2016 r. i upłynął 16 czerwca 2016r. W związku z tym złożone przez skarżącą 11 października odwołanie organ uznał za złożone po terminie ustawowym (14 dni – art. 129 par. 2 K.p.a.). Termin ten liczy się bowiem od dnia doręczenia odpisu decyzji kuratorowi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła skarżąca domagając się unieważnienia postępowania o wymeldowanie i wskazując, że nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania a organ nie podjął żadnych kroków aby ustalić Jej adres, nie poszukiwał też członków rodziny którzy znali jej adres. Co do kuratora, stwierdziła, że go nie znała a lektura akt sprawy wskazuje, że kurator Jej należycie nie reprezentował. Zdaniem skarżącej decyzja o wymeldowaniu została wydana na podstawie fałszywych dowodów. W uzupełnieniu skargi, pismami z 14 grudnia 2017 r. i z 13 marca 2017r. skarżąca podtrzymała argumenty zawarte w skardze a nadto wskazała na bezczynność kuratora. W podstawie prawnej powołała szereg przepisów prawa procesowego wskazując na wadliwe ustalenia organu co do istnienia podstaw do jej wymeldowania. Jej zdaniem, niedochowanie terminu do wniesienia odwołania powstało bez winy strony, która nie wiedziała że takie postępowanie się toczy. Wskazała także na brak po stronie R. B. interesu prawnego uzasadniającego jego udział w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (postanowienia). Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. W ocenie sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Organ w sposób należyty dokonał oceny zebranych dowodów i na ich podstawie doszedł do niewadliwych wniosków co do istnienia podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. wymaga ustalenia czy odwołujący przekroczył termin o jakim mowa w art. 129 par. 2 K.p.a. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania administracyjnego skarżąca była reprezentowania przez kuratora ustanowionego przez sąd powszechny. W związku z tym cała korespondencja, w tym odpis decyzji został doręczony kuratorowi. Takie postępowanie jest zgodne z art. 34 par 1 K.p.a. Zgodnie z nim jeżeli w toku postępowania administracyjnego nie jest możliwe ustalenie adresu strony postępowania organ ma obowiązek wystąpienia o ustanowienie dla tej osoby przedstawiciela, którego zadaniem będzie reprezentowanie strony w tym postępowaniu. W takim wypadku, zgodnie z art. 40 par 1 K.p.a. pisma w toku postępowania doręcza się temu przedstawicielowi. Jak wynika z akt sprawy przedstawicielowi skarżącej został doręczony odpis decyzji jednakże kurator nie skorzystał z możliwości jej zaskarżenia a więc stała się ona ostateczna. Na gruncie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (jak i innych procedur sądowych) nie ma możliwości, tak jak domaga się tego skarżąca, kolejnego doręczenia decyzji osobie, która zastępowania była przez kuratora. Oznacza to, że doręczenie decyzji takiemu kuratorowi czy pełnomocnikowi odnosi skutek w stosunku do strony. Późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 34 k.p.a., któremu została uprzednio doręczona decyzja w danej sprawie, nie otwiera dla strony terminu wniesienia odwołania. Jeżeli strona nie złożyła skutecznego wniosku o przywrócenie terminu, jej odwołanie nie może być rozpoznane i podlega załatwieniu w trybie art. 134 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z 13 grudnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1983/06, LEX nr 306529). Argumenty, że do uchybienia terminowi doszło bez winy strony, nie mogą odnieść zamierzonego skutku skoro organ zagwarantował nieobecnej stronie przedstawiciela który miał obowiązek reprezentowania. Mógł także w jej imieniu złożyć odwołanie (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1796/12 w Lex). Zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter procesowy, co oznacza że wszystkie merytoryczne wywody skargi dotyczące zasadności wydanej decyzji o wymeldowaniu nie mogą być przedmiotem oceny sądu. Z tych powodów nie jest możliwa ocena legitymacji procesowej jednej ze stron postępowania administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 i 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę oddalił.