I SAB/Wa 46/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. U., P. U. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odmówić podjęcia zawieszonego postępowania sądowego. Postanowieniami z 3 lutego i 3 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił podjęcia zawieszonego postępowania sądowego ze względu na brak legitymacji wykonawcy testamentu do wstąpienia w miejsce zmarłego spadkodawcy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd wskazał, że wykonawca testamentu ma legitymację by pozywać i być pozywanym wyłącznie w sprawach wynikających z zarządu spadkiem. Wskazał, że na obecnym etapie postępowania nie sposób przyjąć, że żądania skargi i wniosku należą do kategorii spraw wynikających z zarządu spadkiem. W dniu 4 grudnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął kolejny wniosek adwokata L. Z. działającego jako wykonawca testamentu zmarłej skarżącej – A. U. o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z treści art. 665 k.p.c. wynika, że wykonawca testamentu, któremu wydane zostało stosowne zaświadczenie posiada legitymację do występowania przed wszystkimi sądami w sprawach, które dotyczą majątku spadkowego, a nie jedynie do występowania w charakterze strony przed sądami cywilnymi. Podniósł, że skoro z przepisów P.p.s.a. nie wynika legitymacja wykonawcy testamentu to we wszelkich kwestiach nienormowanych wprost przez przepisy P.p.s.a. wskazane jest posiłkowanie się przez sądy administracyjne przepisami prawa cywilnego. Na potwierdzenie powyższego stanowiska pełnomocnik powołał nieprawomocny wyrok WSA w Warszawie z 8 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1307/17. Wskazał, że do wydania ww. wyroku doszło w następstwie sprzeciwu od decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2017 r., sygn. akt [...], w której jako strona został wskazany adw. L. Z. jako wykonawca testamentu A. U. Zdaniem wykonawcy testamentu WSA w Warszawie rozpoznając ww. sprawę o sygn. akt I SA/WA 1307/17 merytorycznie tym samym przyznał, że wykonawcy testamentu przysługuje przymiot strony zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak też w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Gdyby bowiem WSA w Warszawie doszedł do wniosku przeciwnego i uznał, że wykonawca testamentu nie jest stroną wydanej przez organ decyzji, to w następstwie sprzeciwu od ww. decyzji MRiR doszłoby do uchylenia decyzji tego organu albo stwierdzenia jej nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : W niniejszej sprawie z nadesłanego zaświadczenia z dnia [...] grudnia 2016 r. sygn. akt [...] wynika, że L. Z. został powołany na wykonawcę testamentu A. U. Sąd określił prawa i obowiązki wykonawcy testamentu jako dotyczące majątku znajdującego się w Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazać należy, że obowiązki wykonawcy testamentu reguluje art. 988 § 2 k.c. Zgodnie z jego treścią wykonawca testamentu może pozywać i być pozywany w sprawach wynikających z zarządu spadkiem, jego zorganizowaną częścią lub oznaczonym składnikiem. Może również pozywać w sprawach o prawa należące do spadku i być pozwany w sprawach o długi spadkowe. Z treści przepisu wynika, że wykonawca testamentu może wykonywać czynności zwykłego zarządu, jak również samodzielnie – bez zgody sądu, dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. W szczególności wykonawca testamentu może pozywać i być pozywanym w sprawach wynikających z zarządu, jak też może pozywać w sprawach o prawa należące do spadku i być pozywanym w sprawach o długi spadkowe. Oznacza to, że wykonawca testamentu może wystąpić np. z roszczeniem o ochronę dziedziczenia, czy roszczeniem windykacyjnym. Przysługuje mu także uprawnienie do złożenia wniosku o zabezpieczenie spadku, sporządzenie spisu inwentarza, wyjawienie przedmiotów spadkowych, czy wystąpienie o wydanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Z ww. przepisu P.p.s.a. nie wynika jednak legitymacja wykonawcy testamentu do wstąpienia w miejsce zmarłej skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak wyżej zaznaczono ma on legitymację by pozywać i być pozywanym wyłącznie w sprawach wynikających z zarządu spadkiem. Na obecnym etapie postępowania nie sposób natomiast przyjąć, że żądania skargi i wniosku należą do kategorii spraw wynikających z zarządu spadkiem. Wykonawca testamentu nie ma natomiast legitymacji do wstąpienia w miejsce zmarłej skarżącej w postępowaniach sądowoadministracyjnych. Legitymację taką posiadają bowiem następcy prawni zmarłej strony, bądź też ustanowiony kurator spadku. W niniejszej sprawie przed Sądem [...] dla W. [...] Wydział [...]sygn. akt [...] toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po A. U., jednak nie zostało ono jeszcze prawomocnie zakończone. Z informacji nadesłanej przez Sąd wynika, że sprawa jest na etapie postępowania międzyinstancyjnego. Stwierdzić zatem należy, że nadal nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania, gdyż nie zostali wskazani następcy prawni po zmarłej A. U. Odnosząc się do powołanego przez wykonawcę testamentu wyroku WSA w Warszawie z 8 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1307/17, do wydania którego doszło w następstwie wniesionego przez P. U. sprzeciwu od decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2017 r. wskazać należy, że stroną postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1307/17, była tylko skarżąca – P. U., którą reprezentował adwokat – L. Z. oraz organ. Zgodnie bowiem z art. 64 b § 3 P.p.s.a. w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 P.p.s.a. nie stosuje się, a zatem stroną postępowania jest wyłącznie strona skarżąca i organ. Ponadto, wskazać należy, że ww. wyrok nie jest prawomocny. Biorąc pod uwagę powyższe przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw w rozumieniu art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do podjęcia zawieszonego postępowania w sytuacji, gdy z wnioskiem tym występuje wykonawca testamentu zmarłej skarżącej. Z powyższych względów, na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.