IV SAB/Wa 369/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Rady W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić skargę. M. M. wywiódł do Sądu skargę na bezczynność Rady W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi z 27 lipca 2017 r. w sprawie skargi na Dyrektora Muzeum [...] w trybie art. 246 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a.") na odmowę uzupełnienia biogramu J. M. Rada W. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), należy orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym miejscu należy podkreślić, że nie każda bezczynność organu administracji będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga w powyższym przedmiocie jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem rozpoznawanej skargi M. M. uczynił bezczynność Rady W. w udzieleniu odpowiedzi na skargę skarżącego z 27 lipca 2017 r. Z treści tej skargi wynika, że dotyczyła ona działania Dyrektora Muzeum [...], który w ocenie skarżącego nienależycie wykonuje swoje obowiązki służbowe. W ocenie Sądu złożona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna, albowiem nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli tego sądu, określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Treść pisma skarżącego z 27 lipca 2017 r. nie pozostawia żadnej wątpliwości, że stanowi ono skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. w związku z art. 246 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W tym miejscu należy wyjaśnić, że tryb rozpoznawanie takich skarg został określony w dziale VIII "Skargi i wnioski" Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie podkreśla się, że określone w tym dziale postępowanie ogólnoskargowe jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym. Skarga ta jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie ogólnoskargowe kończy się czynnością materialno-techniczną w postaci zawiadomienia zaineresowanego podmiotu o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie to nie przybiera jednak żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 684/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skoro złożona przez M. M. skarga na Dyrektora Muzeum [...] nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych (art. 3 § 2 p.p.s.a.), to takiej kontroli nie podlega również bierne zachowanie organu w tym zakresie. W konsekwencji Sąd uznał, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.