I GZ 96/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P., E. P. - X s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 686/17 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. P., E. P. - X s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 31 stycznia 2018 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę J. P., E. P. - X s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z [...] października 2017 r. w przedmiocie podatku akcyzowego oraz zwrócił wpis sądowy od skargi (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że spółka złożyła skargę, która została podpisana przez E. P. Do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone przez J. P. żonie E. P. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 grudnia 2017 r. E. P. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie umowy spółki z uwzględnieniem w szczególności sposobu reprezentacji spółki, w tym w zakresie udzielania pełnomocnictwa. Jednocześnie Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 516 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja, pod wskazany w skardze adres, została prawidłowo doręczona 3 stycznia 2018 r. W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 516 zł, nie przedłożyła natomiast umowy spółki. Sąd wskazał, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 ustawy p.p.s.a.). Powyższego wymogu nie spełnia złożenie jedynie dokumentu pełnomocnictwa. Istotny jest również dokument określający sposób reprezentacji strony skarżącej. W przypadku gdy stroną skarżąca jest spółka cywilna dokumentem takim jest umowa spółki. W sprawie, pomimo wezwania, skarżąca nie przedłożyła umowy spółki w zakreślonym terminie. Spółka pismem z 7 lutego 2018 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi oraz załączeniem umowy spółki wraz z aneksami do umowy. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podała, że pełnomocnik spółki E. P. przekazała żądaną kwotę, ale nie dołączyła umowy spółki, bowiem uznała, że ta znajduje się w aktach sprawy. Zdaniem strony sąd niesłusznie wezwał spółkę do nadesłania umowy "mając świadomość, iż z przedłożonego pełnomocnictwa jasno wynika że jej mąż J. P. upoważnił żonę jako wspólnika do podejmowania wszystkich czynności za spółkę. Dlatego też działając jako pełnomocnik spółki X s.c. i jednocześnie wspólnik nie miała świadomości iż stanowić to może podstawę do odrzucenia skargi." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że linia orzecznicza sądów administracyjnych w przedmiocie prawidłowości odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia przez stronę jej braków formalnych poprzez przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, a który to dokument znajdował się w aktach administracyjnych sprawy, nie jest jednolita. Stroną niniejszego postępowania jest spółka cywilna. Zgodnie zaś z art. 865 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Art. 866 Kodeksu stanowi zaś, że w braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. W opinii składu orzekającego w niniejszej sprawie, w sytuacji kiedy w aktach administracyjnych sprawy znajduje się uwierzytelniona kopia umowy spółki cywilnej wraz z aneksami (k. 88-90), a z umowy tej wynika, że od dnia 30 sierpnia 2005 r. wspólnikami spółki cywilnej są A. W. i J. P. (k. 88), kopia Aneksu 1/2010 z 23 czerwca 2010 r. z której wynika, że do spółki wstąpiła E. P., która wraz z J. P. jest osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, zaciągania zobowiązań i dysponowania rachunkiem bankowym a z kopii Aneksu 2/2010 wynika, że A. W. wystąpił ze spółki, a do skargi podpisanej przez wspólnika spółki E. P. dołączono pełnomocnictwo z 28 czerwca 2014 r. dla niej do reprezentowania jej męża J. P. – drugiego wspólnika spółki odrzucenie skargi jest środkiem zbyt daleko idącym, ponieważ nie każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do jego odrzucenia lub pozostawienia bez rozpoznania (vide postanowienie NSA z 21 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 1437/13). Z umowy spółki cywilnej zmienionej aneksem 1/2010 wynikało jasno, że "uprawnionymi osobami do reprezentowania spółki (...) są: 1. P. J. 2. P. E." (k. 90 akt adm.). Sąd I instancji dokonując oceny, czy niewykonanie wezwania stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. winien był uwzględnić treść wezwania oraz stan faktyczny wynikający z akt sprawy, przez które to akta należy rozumieć także akta administracyjne przesłane przez organ wraz ze skargą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.