I SA/Bd 1029/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) sędzia WSA Teresa Liwacz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2018 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Inne z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Inne na rzecz K. B. kwotę [...]zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Bd 1029/17 UZASADNIENIE W dniu [...] lipca 2017 r. K. B. złożył wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie ustalenia ilości umów sprzedaży, w przypadku, gdy jeden akt notarialny obejmuje kilka odrębnych nieruchomości. W stanie faktycznym wniosku podano, że M. J., pozostający w związku małżeńskim (ustrój rozdzielności majątkowej), jest rolnikiem indywidualnym prowadzącym gospodarstwo rolne w myśl przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. W dniu [...] kwietnia 2016 r. w drodze aktu notarialnego, repertorium A numer [...] zawarł umowę przeniesienia własności oraz ustanowienia hipoteki, na mocy której nabył od Gospodarstwa "A." Sp. z o.o. z siedzibą w P. własność działek rolnych. Na łączną cenę nabycia wskazanych obszarów rolnych w wysokości [...] zł złożyła się kwota [...]zł stanowiąca wartość użytków rolnych oraz kwota [...] zł stanowiąca wartość nieużytków. Wnioskodawca – płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych – pobrał podatek w wysokości [...] zł, który [...] kwietnia 2016 r. został uiszczony przez kupującego – M. J.. W. podatku wynikała ze spełnienia warunków niezbędnych do zastosowania zwolnienia przedmiotowego z podatku od czynności cywilnoprawnych uregulowanego w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W dniu [...] listopada 2016 r., na mocy aktu notarialnego repertorium A numer [...] J. P., działający w imieniu Spółki pod firmą Gospodarstwo Rolne "A." Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zbywca wyżej wskazanych działek rolnych) oraz M. J. (nabywca tychże działek rolnych) złożyli oświadczenie, zgodnie z którym przeniesienie na rzecz kupującego własności czterech działek rolnych wchodzących w skład wyżej wskazanych trzech obszarów rolnych stanowiło odrębne przedmioty sprzedaży pod względem przepisów Kodeksu cywilnego, bowiem działki te stanowiły odrębne nieruchomości. Wskazana w akcie notarialnym z [...] kwietnia 2016 r. kwota [...]zł stanowiła łączną cenę sprzedaży wszystkich trzech obszarów rolnych, na które składały się działki nr [...] i [...]. W rezultacie w ramach tej kwoty należało wyszczególnić poszczególne kwoty za działki stanowiące odrębne nieruchomości i odrębne przedmioty sprzedaży. Nabywca – M. J. oświadczył ponadto, że w momencie zawierania umów przeniesienia własności powyższych obszarów rolnych i wchodzących w ich skład nieruchomości rolnych przysługiwało mu prawo do skorzystania z pomocy de minimis w rolnictwie w wysokości [...] zł (tj. równowartość [...] Euro). Wnioskodawca sformułował pytanie: Czy w sytuacji, w której jeden akt notarialny obejmuje kilka odrębnych nieruchomości – działek rolnych, stanowiących odrębny przedmiot sprzedaży między tymi samymi podmiotami, mamy do czynienia z odrębnymi umowami sprzedaży, a w związku z tym każda z nich na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych powinna zostać rozpoznana odrębnie, również w zakresie określenia wykorzystania limitu pomocy de minimis w rolnictwie? Zdaniem Wnioskodawcy, mimo że jeden akt notarialny obejmował kilka odrębnych umów sprzedaży, to na potrzeby podatku od czynności cywilnoprawnych nie ma możliwości sumowania odrębnych umów sprzedaży, lecz każda z tych umów sprzedaży stanowi odrębny i jednostkowy przedmiot podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie każda z transakcji sprzedaży działki rolnej na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych powinna zostać potraktowana odrębnie, również w świetle zwolnienia z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji każda z poszczególnych umów sprzedaży powinna być rozpatrywana w kontekście pomocy de minimis w rolnictwie i w stosunku do każdej z nich należy analizować, czy mieści się ona w pozostałym do wykorzystania limicie pomocy de minimis. W sytuacji, w której wyliczona odrębnie kwota podatku od konkretnej transakcji przekraczałaby niewykorzystany przez podatnika limit pomocy de minimis, dopiero wówczas zwolnienie to nie będzie przysługiwało i wyliczony podatek podlega zapłacie w całości. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Organ wskazał, że zachodzi przesłanka uniemożliwiająca wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie złożonego wniosku. Zdaniem organu z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca – notariusz oczekuje odpowiedzi na pytanie dotyczące ustalenia ilości zawartych umów, w przypadku gdy jeden akt notarialny obejmuje kilka odrębnych nieruchomości. Po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie wydane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ przywołując orzecznictwo administracyjne podał, że istnieją stany faktyczne, w których nie może dojść do wydania interpretacji indywidualnej. Organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać (przeprowadzić postępowania dowodowego) w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, nie może obejmować postępowania dowodowego. Ocena prawidłowości stanowiska wnioskodawcy nie może zatem odbyć się bez zbadania konkretnej umowy. Wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie wymagałoby poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego. W przedstawionym stanie faktycznym organ uznał, że nie mógł ocenić stanowiska Wnioskodawcy, gdyż w efekcie musiałby – uznając stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe bądź nieprawidłowe – rozstrzygnąć, czy w przedstawionym stanie faktycznym doszło do zawarcia jednej umowy bądź kilku odrębnych umów sprzedaży. A do dokonania takich ustaleń organ nie jest władny. Organ w kwestii uzupełnienia wniosku dodał, że brak było podstaw do wezwania Wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku o konkretne ustalenia, gdyż z treści wniosku wynikało, iż takich ustaleń Wnioskodawca oczekuje od organu – w przeciwnym razie pytanie zostałoby inaczej sformułowane. W związku z powyższym organ uznał, że w sprawie znalazło zastosowanie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Ponadto wskazał, iż przepisy, na podstawie których wydał przedmiotowe rozstrzygnięcie (tj. art. 13 § 2a, art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa), zostały wprost powołane w petitum przedmiotowego postanowienia. Końcowo, także za bezzasadne i niezasługujące na uwzględnienie organ uznał zarzuty, że zaskarżona interpretacja narusza art. art. 120 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej w zw. z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art.. 14b § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej. W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej utrzymującego w mocy postanowienia organu pierwszej instancji oraz uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania wydanego przez organ pierwszej instancji, a także o przekazanie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia [...] lipca 2017 r. do dalszego rozpatrzenia. Postanowieniu zarzucił naruszenie: art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 i art. 239 i art. 165a § 2 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zmianami, dalej: "O.p.") poprzez błędne utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] września 2017 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej czego skutkiem jest niewszczęcie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, gdy wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wymagane przez te przepisy, zostały spełnione przez wnioskodawcę, a jednocześnie brak było przesłanek stanowiących podstawę odmowy wszczęcia postępowania i w rezultacie organ rozpatrując zażalenie Skarżącego z dnia [...] września 2017 r. powinien wydane przez siebie uprzednio postanowienie uchylić w całości i wydać interpretację indywidualną w następstwie wniosku Skarżącego; art. 233 § 1 w zw. z art. 239 i art. 221 oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1-3 i art. 14h O.p. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego oparte na błędnym uznaniu, że wystąpiły przeszkody formalne uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania, podczas gdy nie zachodziły jakiekolwiek przyczyny, z powodu których organ mógł odmówić wszczęcia postępowania, a wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku, wymagane przez przepisy prawa zostały spełnione i uzasadnionym było wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej w następstwie wniosku Skarżącego; art. 233 § 1 w zw. z art. 239 i art. 221 oraz art. 120 i art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez arbitralne przyjęcie, że w sprawie zachodzą jakiekolwiek inne przyczyny z powodu których postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej nie może być wszczęte, bezpodstawnie oparte przez organ na stanowisku, że udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz analizy przepisów prawa spoza zakresu prawa podatkowego, podczas gdy udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie w żadnej mierze nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a ponieważ przedmiotem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest regulacja prawa podatkowego, odwołująca się do przepisów prawa cywilnego, ocena możliwości stosowania i wykładnia interpretowanej normy podatkowej musi uwzględniać i obejmować również te przepisy; art. 233 § 1 w zw. z art 239 i art. 221 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku skarżącego o wydanie indywidualnej interpretacji, podczas gdy zgodnie z zasadą zaufania do organów podatkowych Skarżący występując z wnioskiem o wydanie interpretacji miał prawo oczekiwać, że zostanie on rozpoznany merytorycznie i w konsekwencji Skarżący został pozbawiony przysługującego mu uprawnienia żądania wydania interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy przedstawiony we wniosku stan faktyczny rodzi określone konsekwencje w sferze stosunków podatkowoprawnych i ma wpływ na jego sytuację podatkową oraz obowiązki wypływające z pełnionej przez niego funkcji płatnika, a Skarżący miał uzasadnione prawo otrzymania interpretacji indywidualnej w jego sprawie, pełniącej funkcje informacyjne i gwarancyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto, w myśl przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (nie mającym zastosowania w sprawie). Zgodnie z treścią art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Kontroli Sądu podane zostało postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych. Zatem istota sporu sprowadza się do wyjaśnienia, czy organ należycie przeanalizował treść zadanego przez stronę pytania w powiązaniu z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i oceną prawną Skarżącego. W konsekwencji, czy organ zasadnie uznał, że treść wniosku oraz pytania uniemożliwiała mu - wydanie interpretacji w powyższym zakresie. Wskutek czego zdaniem organu ten fakt spowodował konieczność pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia w oparciu o art. 14g O.p. Zatem przedmiotem kontroli Sądu objęta jest wyłącznie kwestia formalna wskazana wyżej, a nie merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 165a § 1 O.p., zgodnie z którym, gdy żądanie wszczęcia postępowania (art. 165 O.p.), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h tejże ustawy. Przyczyną odmowy wydania interpretacji może być zakres przedmiotowy wniosku. Zakres przedmiotowy interpretacji określony został przez ustawodawcę w art. 14b § 1 O.p., stanowiącym że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W świetle tego przepisu niemożliwe jest wydanie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego. Ocena możliwości wydania interpretacji z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów Ordynacji podatkowej przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Zaznaczyć trzeba, że w rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczył interpretacji przepisów prawa podatkowego tj. podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarżący notariusz podał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. w drodze jednego aktu notarialnego, zawarto umowę przeniesienia własności oraz ustanowienia hipoteki, na mocy której nabyto własność wielu działek rolnych. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego zadano pytanie, czy w sytuacji, w której jeden akt notarialny obejmuje kilka odrębnych nieruchomości – działek rolnych, stanowiących odrębny przedmiot sprzedaży między tymi samymi podmiotami, mamy do czynienia z odrębnymi umowami sprzedaży, a w związku z tym każda z nich na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych powinna zostać rozpoznana odrębnie, również w zakresie określenia wykorzystania limitu pomocy de minimis w rolnictwie? Zdaniem strony każda z transakcji sprzedaży działki rolnej na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych powinna zostać potraktowana odrębnie, również w świetle zwolnienia z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Organ uznał, że skarżący domaga się podania ilości umów sprzedaży co zresztą znalazło wyraz w postanowieniu z dnia [...] września 2017 r. odmawiającym wszczęcia postępowania i zostało powtórzone w kolejnym z dnia [...] października 2017 r. utrzymującym to postanowienie w mocy. W świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. to przepis prawa, a nie stan faktyczny jest przedmiotem interpretacji. Okoliczność, że przepis prawa interpretowany jest na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zasady powyższej nie zmienia. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p. wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale też własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie organu wydającego interpretację podlega właśnie stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi art. 14 c § 1 O.p. Sąd nie zgodził się z Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej, że w niniejszej sprawie wyrażone stanowisko nie mogło być poddane ocenie w postępowaniu interpretacyjnym. Przypisanie przez Skarżącego organowi naruszenia art. 14b § 1 O.p. polegającego na niewydaniu interpretacji przepisów u.p.d.o.p. na tle przedstawionego przez niego stanu faktycznego, miało uzasadnione podstawy. Tak jak skarżący wskazał, stan faktyczny dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego – art. 9 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczącego zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych sprzedaży własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem, że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Jak zauważył Wnoszący, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczył właśnie wskazanych powyżej przepisów prawa podatkowego, stanowiących przedmiot wniosku. Organ uchylił się od wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego i dokonania oceny przedstawionego przez niego stanu faktycznego w sytuacji, gdy brak było przesłanek do odmowy wszczęcia postępowania. Zdaniem Sądu przesłanki takie nie istniały, ponieważ w świetle przepisów normujących wydawanie interpretacji indywidualnych była możliwa ocena stanowiska Skarżącego dotyczącego zgodności z przepisami prawa jego stanowiska. Organ błędnie zinterpretował pytanie zawarte we wniosku o interpretację. Stwierdzić trzeba, że jego treścią nie było – jak uznał organ – ile w efekcie umów sprzedaży zawarto w jednym akcie notarialnym, lecz jak taka transakcja powinna zostać rozpoznana na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych. Stan faktyczny wniosku był jasny i organ miał możliwość odpowiedzenia na tak zadane pytanie bez konieczności przeprowadzania postępowania dowodowego, natomiast w wydanym przez siebie postanowieniu niesłusznie przedstawiony stan faktyczny zmodyfikował i na tej podstawie odmówił wszczęcia postępowania. Przyznać trzeba rację Skarżącemu, że w sytuacji, w której wniesiony wniosek spełniał wszystkie wymagania przewidziane przepisami prawa działający w zaufaniu do organu podatkowego Wnioskodawca powinien otrzymać interpretację przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie zaś organ błędnie stwierdził, że w opisie stanu faktycznego nie wskazano, iż zawarto kilka odrębnych umów sprzedaży, ponieważ w pytaniu zawarto stwierdzenie, iż "mamy do czynienia z odrębnymi umowami sprzedaży". Pytanie skarżącego dotyczyło tego, czy w związku z tym każda z nich na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych powinna zostać rozpoznana odrębnie, również w zakresie określenia wykorzystania limitu pomocy de minimis w rolnictwie. Na tak zadane pytanie organ powinien odpowiedzieć, gdyż stan faktyczny wniosku był przedstawiony jednoznacznie. Wobec powyższego stwierdzić należało, że działanie organu w przedmiotowej sprawie naruszało przepisy art. 14b § 3 O.p. oraz art. 14g § 1 O.p., i w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku strony o wydanie indywidualnej interpretacji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podatkowy uwzględni powyższe stanowisko Sądu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak było podstaw do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Spółki, dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji. L. Kleczkowski E. Kruppik-Świetlicka T. Liwacz