I OSK 1844/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 8/18 w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 15 lutego 2018 r., sygn, akt II SA/Ol 8/18 po rozpoznaniu skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] (dalej: "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w pkt: I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] września 2017 r. w części dotyczącej odmowy udzielenia informacji publicznej, co do pkt e wniosku z [...] września 2014 r. w zakresie informacji, czy odpady są faktycznie w 100% segregowane; Il. oddalił skargę w pozostałej części; III. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją z [...] września 2017 r. Prezydent [...] - na podstawie art. 5 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, dalej jako: u.d.i.p.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktów a, b oraz e wniosku z [...] września 2014 r. W uzasadnieniu organ podał, że skarżąca wystąpiła o udzielenie odpowiedzi na pięć pytań (a-e) w zakresie segregacji odpadów na terenie Gminy [...]. Odpowiedź na pytania c i d została udzielona pismem z [...] września 2014 r. Jednocześnie organ wyjaśnił, że pytania a, b, e nie stanowią informacji publicznej. Na skutek wniesionej skargi na bezczynność organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/OI 41/17 zobowiązał organ do załatwienia wniosku w zakresie punktów a, b oraz e, w których skarżąca zapytała, jacy właściciele nieruchomości w rozumieniu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a w szczególności czy dwa przywołane z nazwy zarządy spółdzielni mieszkaniowych, złożyli deklaracje, w których oświadczyli, że będą segregować wszystkie odpady. W ocenie organu deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi objęte są tajemnicą skarbową, bowiem zgodnie z art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2017 r. poz. 1289 ze zm., dalej: "u.cz.p.g.") właściciele nieruchomości są zobowiązani ponosić na rzecz gminy opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie zaś do art. 6q u.cz.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa. Tajemnicą skarbową objęte są pełne treści dokumentów, gdyż obejmują one zawsze dane odnoszące się do danego podmiotu. Podniósł, że stanowisko judykatury jest w tej materii jednolite i jasno precyzuje, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dane podatników mogą być ujawnione jedynie od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika. W związku z tym niemożliwym jest udzielenie stronie informacji, jakie podmioty - będące właścicielami nieruchomości - złożyły do organu deklaracje ze wskazaniem, że segregują odpady. Wybór sposobu gromadzenia odpadów jest bowiem jednym z elementów deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, niezbędnym do określenia wysokości opłaty konkretnego podatnika. Zatem ujawnienie danych dotyczących deklaracji indywidualnego podatnika stanowiłoby naruszenie tajemnicy skarbowej. Skarżąca od powyższej decyzji złożyła odwołanie. Decyzją z [...] listopada 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium podało, że żądanie skarżącej sprowadzające się do wniosku o udostępnienie informacji o tym jakie wspólnoty mieszkaniowe i zarządcy nieruchomości wielolokalowych oraz zarządy których spółdzielni mieszkaniowych złożyły deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w treści których zadeklarowały, że odpady pochodzące ze wszystkich nieruchomości znajdujących się w ich zarządzie będą segregowane, stanowi w istocie żądanie udzielenia jej informacji publicznej. Takie stanowisko w przedmiotowej sprawie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 marca 2017 r., sygn. I OSK 1531/15. Podało także, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu - zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Taką tajemnicą ustawowo chronioną jest tajemnica skarbowa jako szczególny rodzaj tajemnicy służbowej. Każdy przypadek udostępniania danych zawartych we wszelkich dokumentach podatkowych jest ściśle unormowany, tak co do podmiotów, którym można udostępniać te dane, jak i zakresu, w jakim to może nastąpić. Regułą jest bowiem wykorzystywanie informacji znajdujących się w posiadaniu organu podatkowego tylko wewnątrz jego struktur organizacyjnych i wyłącznie dla potrzeb podatkowych, natomiast wszelkie wyjątki muszą być expressis verbis określone przepisami prawa. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są w szczególności: wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz pracownicy urzędów ich obsługujących. W myśl art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Wskazane przepisy odnoszą się również do deklaracji w sprawie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem organu niewątpliwie czynności z zakresu ustalenia, poboru i windykacji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wiążą się z udostępnianiem informacji objętych tajemnicą skarbową, gdyż dotyczą one przyjmowania deklaracji, dokonywania czynności sprawdzających oraz prowadzenia innych czynności (postępowań) będących ich konsekwencją, do których stosuje się wprost przepisy Ordynacji podatkowej. Wskazano, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dane podatników mogą być ujawnione jedynie od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika. Informacja której domaga się strona musiałaby odnosić się do konkretnego podatnika i wskazywać rodzaj daniny (opłaty) jaką zadeklarował wraz ze wskazaniem informacji zawartych w deklaracji (dotyczącej sposobu gromadzenia odpadów). Tymczasem dane te są objęte tajemnicą skarbową w rozumieniu art. 293 Ordynacji podatkowej, a zatem odmowa ujawnienia tych danych znajduje oparcie w przepisach prawa stosownie do art. 5 ust 1 u.d.i.p. Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając jej naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej. Podkreśliła, że nie domaga się ujawnienia konkretnych informacji znajdujących się w deklaracjach oraz innych dokumentach składanych przez podatnika, lecz informacji posiadanych (wytworzonych) przez organ w oparciu o wskazane deklaracje. Podała, że odpowiedź na pytanie, czy określony podmiot jest podatnikiem podatku od nieruchomości na terenie danej gminy nie mieści się w zakresie tajemnicy skarbowej, lecz jest tego rodzaju informacją publiczną, która podlega udostępnieniu na zasadach ogólnych dotyczących informacji publicznych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [....] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, przedstawione w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku uznał, iż skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji podniósł, że w sprawie związanej z wnioskiem skarżącej o udzielenie informacji publicznej orzekał zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Jednakże przedmiotem tych orzeczeń była wyłącznie kwestia bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej. W związku z tym prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 23 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/OI 41/17 zobowiązano organ do załatwienie wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Nie oznacza to jednak, że organ został zobowiązany do udzielenia żądanej informacji, a jedynie do rozpoznania wniosku skarżącej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wynika zarówno z treści wyroku, jak i jego uzasadnienia. Następnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że art. 5 u.d.i.p. określa przypadki, w których prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, m.in. ze względu na ochronę tajemnicy chronionej ustawowo. Jedną z tajemnic ustawowo chronionych jest tajemnica skarbowa, regulowana przez art. 293 i n. Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 293 §1 Ordynacji podatkowej indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników objęte są tajemnicą skarbową. Jak zaś wskazuje się w orzecznictwie sądowoadminisatrcyjnym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dane dotyczące podatników mogą być ujawnione jedynie od strony zbiorczej. W takim przypadku pozyskiwanie informacji oraz ich przekazywanie innym podmiotom, musi się poza tym odbywać z poszanowaniem prawa dla ochrony prywatności, zważywszy że indywidualne dane zawarte w składanych przez nich dokumentach podatkowych zawierają wiele informacji ze sfery prywatność. Każdy przypadek udostępniania danych zawartych we wszelkich dokumentach podatkowych jest ściśle unormowany, tak co do podmiotów, którym można udostępniać te dane, jak i zakresu, w jakim to może nastąpić. Regułą jest bowiem wykorzystywanie informacji znajdujących się w posiadaniu organu podatkowego tylko wewnątrz jego struktur organizacyjnych i wyłącznie dla potrzeb podatkowych, natomiast wszelkie wyjątki muszą być expressis verbis określone przepisami prawa. Sąd przy tym wyjaśnił, że wprawdzie w niniejszej sprawie wniosek dotyczy danych związanych z deklaracjami składanym w oparciu o art. 6m ust. 1 u.cz.p.g., jednakże w tym zakresie zastosowanie mają przepisy Ordynacji podatkowej, co wynika zarówno z treści art. 6q u.cz.p.g., wprost odsyłającej w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi do przepisów Ordynacji podatkowej, jak i z art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym przepisy ustawy stosuje się do podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Skoro zatem pytanie skarżącej nie dotyczyło ogólnej liczby wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni mieszkaniowych, które zadeklarowały segregację odpadów, lecz podania jakie to konkretne wspólnoty i spółdzielnie takie deklaracje złożyły, to słuszne jest stanowisko organów, że dane te objęte są tajemnicą skarbową. W związku z tym zasadne było wydanie decyzji odmownej w tym zakresie. Sąd nie podzielił natomiast stanowiska organów odnoszącym się do informacji dotyczącej kwestii faktycznego wykonywania segregacji odpadów. Podał, że zarówno z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1531/15, jak i z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/OI 41/17 wynika, że informacja w tym zakresie jest informacją o efektach kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret drugi. Nie jest to bowiem informacja odnośnie do terminowości wpłat opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czy też zaległości w tych opłatach w odniesieniu do poszczególnych podmiotów zobowiązanych do jej uiszczania, co też chronione byłoby tajemnicą skarbową, a jedynie informacji o wynikach kontroli prowadzonej przez gminę w ramach uprawnień określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dlatego też, w ocenie Sądu, odmowa udzielenia informacji publicznej w tym zakresie z powołaniem się na tajemnicę skarbową nie jest zasadna. Skarżąca w skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżyła powyższy wyrok w części, tj. w zakresie pkt II i wniosła o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych, jak i rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, przez ich błędne rozumienie, w związku z przyjęciem, że informacje, o których ujawnienie zwróciła się skarżąca we wniosku w zakresie pkt a) i pkt b) są objęte tajemnicą skarbową i tym samym nie mogą podlegać ujawnieniu przez organ. Skarżąca wskazała, że kwestia, której dotyczy złożony wniosek, tj. segregacja śmieci i ewentualne egzekwowanie tego obowiązku jest sprawą publiczną, albowiem opłata związana ze złożoną deklaracją ma charakter należności publicznoprawnej. Innymi słowy mówiąc nie stanowi ona informacji niejawnej. Zdaniem skarżącej na powyższe zwrócił uwagę również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1531/15 podając, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła we wniosku z [...] września 2014 r. nie o dostęp do stosowanych deklaracji spółdzielni, wspólnot mieszkaniowych i zarządców nieruchomości wielolokalowych - tj. o dostęp do tych dokumentów w postaci, w jakiej są ujęte - lecz o informację posiadaną przez Prezydenta [...], wytworzoną w oparciu o wskazane deklaracje. Wbrew zatem ocenie organu intencją wniosku nie jest zapoznanie się przez wnioskodawcę z dokumentami prywatnymi. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że informacje, o których udostępnienie wnosi (m.in. zadeklarowany stopień segregacji odpadów przez wspólnoty mieszkaniowe/spółdzielnie mieszkaniowe) jest informacją publiczną mającą ogromny wpływ na koszt gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy [...]. Dzięki niej możliwa bowiem będzie społeczna kontrola prawidłowości działań Gminy związanych z zagospodarowaniem odpadów komunalnych, w tym wydatkowanie środków publicznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wyrażona w tym przepisie zasada oznacza pełne związanie Sądu podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. Konkretne, zawarte w skardze kasacyjnej, przyczyny zaskarżenia determinują zakres rozpoznania sprawy, czyli badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu I instancji. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (pkt 2), przy czym skarga powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 176 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje sprawy na nowo, w takim zakresie, jak czyni to sąd pierwszej instancji. Kierunek czynności kontrolnych, jakie Naczelny Sąd Administracyjny może podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia, wyznaczają podstawy sformułowane w skardze kasacyjnej. W skardze kasacyjnej zgłoszony został jedynie zarzut naruszenia prawa materialnego, który okazał się nieuzasadniony. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W myśl ust. 2 prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajdował przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p., nie zaś ust. 2 tego artykułu. Ze skargi kasacyjnej nie wynika dlaczego przepis ten został wskazany jako naruszony, wobec czego uznać należy, że zarzut naruszenia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie został oparty na usprawiedliwionych podstawach. Artykuł 5 ust. 1 u.d.i.p. ogranicza prawo do informacji publicznej ze względu na inne akty prawne chroniące wskazane w nich tajemnice. Z brzmienia przepisu wynika, że akt taki musi mieć rangę ustawy. Poza informacjami niejawnymi, które zostały expressis verbis wskazane w powyższym przepisie, istnieje kilkadziesiąt różnego rodzaju tajemnic chronionych ustawowo. Do tajemnic ustawowo chronionych należy m.in. tajemnica skarbowa. Zgodnie z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Przywołany przepis znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowanie stosownie do art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stanowiącego w ust. 1, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (...). Wnioskowana informacja niewątpliwie należy do kategorii spraw określonych w powyższym przepisie, zaś jego konstrukcja wskazuje, że przepisy Ordynacji podatkowej w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się wprost. Uwzględniając powyższe regulacje podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji uznające, iż żądane informacje objęte są tajemnicą skarbową. Tajemnicę skarbową stanowi wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik, inkasent składa organowi podatkowemu, a także, jakie znajdują się w dokumentach tego organu lub pozyskanych przez organ informacji na temat tych danych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one bowiem zawsze dane odnoszące się do danego podmiotu (w tym sensie są danymi indywidualnymi) i dotyczą źródeł i wysokości osiąganych przychodów oraz rodzajów i wysokości poniesionych wydatków (kosztów), a także zapłaconych zaliczek na podatek. Dane te obejmują również określenie danych osobowych podatnika (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców), datę urodzenia, miejsce zamieszkania i miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny, osoby pozostające na utrzymaniu podatnika, dane dotyczące spadkodawcy, zapisodawcy, pożyczkodawcy itp. (por. J. Brolik i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. V, LEX 2013). W doktrynie podkreśla się, że "zakres tajemnicy skarbowej jest bardzo szeroki" (por. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa Unimex 2009, s. 1106). Nadto wskazuje się, że "w art. 293 uregulowano w kazuistyczny sposób zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej. Obejmuje ona wszystkie indywidualne dane zawarte we wszelkich dokumentach składanych przez podatników, płatników i inkasentów" (por. S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz LexisNexis 2009, s. 977). Takie brzmienie przepisu art. 293 Ordynacji podatkowej oznacza, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być udzielane jedynie informacje zbiorcze o podatnikach, nie mogą być natomiast udzielane żadne informacje indywidualne (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1060/04). Skoro, jak zasadnie zauważył Sąd pierwszej instancji, pytania skierowane do Prezydenta [...] zawarte w pkt a i b we wniosku z [...] września 2014 r. nie dotyczyły ogólnej liczby wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni mieszkaniowych, które zadeklarowały 100% segregację śmieci, lecz podania konkretnie jakie wspólnoty mieszkaniowe i spółdzielnie takie deklaracje złożyły, to wnioskowane dane nie mogły zostać ujawnione jako objęte tajemnicą skarbową. Są to bowiem indywidualne dane zawarte w tzw. deklaracjach śmieciowych. Deklarację taką składa właściciel nieruchomości. Jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym, w którym lokale stanowią odrębną własność, to deklarację za wywóz śmieci za właścicieli lokali składa zarząd wspólnoty mieszkaniowej albo spółdzielni mieszkaniowej. Rada gminy, dla nieruchomości zamieszkałych, wybiera metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w ustawie. Na terenie całego kraju obowiązują jednolite zasady segregacji odpadów oraz obowiązek zbierania odpadów w sposób selektywny. Rada gminy uchwala wyższe stawki, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Dane dotyczące podmiotu składającego deklarację (tu: zarząd wspólnoty mieszkaniowej albo spółdzielni mieszkaniowej) są immanentną częścią deklaracji i dlatego one także, poza pozostałymi danymi ujętymi w deklaracji, objęte są tajemnicą skarbową. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. ----------------------- Sygn. akt I OSK 1844/18