II SAB/Rz 2/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Ewa Partyka Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Zarządu Związku Gmin [....] w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest bezczynność Zarządu Związku Gminy [...] w [...] Dnia 5 grudnia 2016 roku Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej postępowania przetargowego o udzielenie zamówienia publicznego pn. " Instalacja kolektorów słonecznych na domach prywatnych na terenie gmin należących do Związku Gmin [...] w ramach projektu "Instalacja systemów energii odnawialnej na budynkach użyteczności publicznej oraz domach prywatnych na terenie gmin należących do Związku Gmin [...]" Nr [...] realizowanego w ramach Szwajcarsko - Polskiego Programu Współpracy, przez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy na dzień złożenia wniosku roboty budowlane objęte postępowaniem (rozumiane jako ogół czynności stanowiących przedmiot zamówienia) zostały zakończone? 2. Jeżeli roboty budowlane objęte postępowaniem zostały zakończone, to w jakim terminie? 3. Czy na dzień złożenia wniosku dokonana została czynność odbioru robót bez stwierdzenia wad robót? Jeżeli tak, wnoszę o udostępnienie protokołu odbioru, sporządzonego zgodnie z wymogami SIWZ. 4. Jaki jest planowany termin odbioru robót? 5. Czy termin na wykonywanie robót objętych postępowaniem został przedłużony? Jeżeli tak to w jakim trybie i formie (pisemnie, drogą elektroniczną, ustnie, nieformalnie)? 6. Jeżeli termin robót został przedłużony w formie dorozumianej, wnoszę o wskazanie okoliczności faktycznych towarzyszących takiej decyzji 7. Czy na dzień złożenia wniosku roboty budowlane objęte postępowaniem są nadal wykonywane? 8. Jaki jest powód dalszego wykonywania robót budowlanych objętych postępowaniem? 9. Która ze stron umowy odpowiedzialna jest za okoliczności wpływające na przedłużenie robót budowlanych objętych postępowaniem? 10. Czy Zamawiający nałożył na Wykonawcę kary umowne przewidziane w umowie w związku z przedłużającym się terminem robót objętych postępowaniem? 11. Czy Wykonawca zwracał się do Zamawiającego w jakiejkolwiek formie (pisemnie, drogą elektroniczną, ustnie, nieformalnie) o uzasadnione treścią SIWZ przedłużenie terminu na wykonywanie robót objętych postępowaniem? 12. Czy Wykonawca zwracał się do Zamawiającego w jakiejkolwiek formie (pisemnie, drogą elektroniczną, ustnie, nieformalnie) o nieoficjalne przedłużenie robót objętych postępowaniem? Ponadto na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wniósł o udostępnienie powyższych informacji przez: - udzielenie pisemnej odpowiedzi na wskazane pytania i przekazanie jej osobiście w siedzibie Związek Gmin [...] w [...] lub wysłanie poświadczonego za zgodność z oryginałem skanu tej odpowiedzi na adres mailowy oraz - umożliwienie wglądu i wykonania fotokopii wszelkich dokumentów potwierdzających okoliczności potwierdzające wnioskowane informacje, w godzinach pracy biura przy ul. [...] w J. Pismem z dnia 19 grudnia 2016 r. organ udzielił następującej odpowiedzi: Ad 1) Nie, Ad 2) Patrz Ad 1, Ad 3) Nie odebrano całości robót, Ad 4) 30.12.2016 r., Ad 5) Tak, pisemnie, Ad 6) Nie było dorozumianego przedłużenia terminu, Ad 7) Tak, Ad 8) Roboty nie zostały zakończone w pierwotnym terminie umownym, Ad 9) Przyczyny są obiektywne, Ad 10) Nie, Ad 11) Tak, w formie pisemnej, Ad 12) Nie. W skardze do Sądu Skarżący podniósł, że jego wniosek o umożliwienie wglądu i wykonania fotokopii żądanych dokumentów nie został rozpoznany. Organ nie ustosunkował się w żaden sposób do jego treści, a nie powiadamiając Skarżącego o możliwości lub braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazania, w jaki sposób lub w jakiej formie Informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takiej sytuacji Skarżący pozostaje w niewiedzy co do tego, czy dokumenty, o dostęp do których wnioskował zostaną mu udostępnione, co uzasadnia skargę na bezczynność. W ocenie Skarżącego bezczynność organu przybrała postać rażącego naruszenia prawa. Podkreślił, że zaproponowany przez niego sposób udostępnienia dokumentów miał na celu ułatwienie sposobu udzielenia informacji publicznej poprzez udostępnienie jej do wglądu w siedzibie organu, pomimo ponad trzystu kilometrów odległości dzielących siedzibę organu od jego miejsca zamieszkania. Tak sformułowane żądanie, podyktowane było wolą ograniczenia dodatkowych czynności materialno - technicznych, jakie wykonać musiałby organ, w przypadku żądania skanów lub fotokopii tychże dokumentów. Organ nie odniósł się do powyższej propozycji. Z takim rozumieniem rażącego charakteru bezczynności zgodził się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 13 sierpnia 2015 roku (sygn. akt. II SAB/Bk 36/15): "o rażącym charakterze bezczynności w udzieleniu informacji publicznej świadczy nie tylko okres oczekiwania na odpowiedź, ale również postawa spytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli dla załatwienia wniosku." W razie podjęcia przez organ czynności, które przerwą pozostawanie w stanie bezczynności, Skarżący wnosi o rozpoznanie sprawy ze względu na konieczność kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego oraz, w razie jego stwierdzenia, oceny pod kątem tego czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa, cytując z kolei wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012 (sygn. akt II OSK 1031/12): "O ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwymi zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważania, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 1 i 2 P.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że jak przyznał Skarżący organ udzielił odpowiedzi na skargę, tym samym nie ma żadnych podstaw do formułowania przez Skarżącego tezy o naruszeniu tego przepisu. Wskazał również, że udostępnienie informacji publicznej nastąpiło w formie zgodnej z wnioskiem z dnia 5 grudnia 2016 r. Organ wskazał, że wprawdzie we wniosku mowa jest o umożliwieniu wglądu i wykonania fotokopii dokumentów, lecz należy ten zapis konfrontować z treścią informacji publicznej żądanej do udostępnienia. Informacja ta ma charakter przetworzony, a żaden z wniosków zawartych w pkt 1-12, nie zawiera żądania udostępnienia skonkretyzowanego dokumentu. Również organ w swojej odpowiedzi nie odnosił się do ściśle określonych dokumentów. Tym samym organ nie był zobowiązany do zapewnienia wglądu w nieskonkretyzowane dokumenty, gdyż sprowadzałoby się to do umożliwienia Skarżącemu nieograniczonego dostępu w całość zasobów administracyjno – księgowych Związku. Prawo, którego realizacji domaga się wnioskodawca musi zostać we wniosku skonkretyzowane. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt SAB/Kr 58/07 wskazał, że każdy wniosek, niezależnie od tego, jaki rodzaj postępowania ma wszczynać, musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem. Za niezbędne elementy formalne wniosku wskazano: zakres żądania informacji publicznej oraz określenie miejsca i sposobu jej załatwienia - wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13. W istocie, w trakcie pobytu w siedzibie Związku, Skarżący domagał się protokołu końcowego odbioru robót, dokument ten nie mógł jednak zostać udostępniony ponieważ do tego dnia roboty nie zostały zakończone i strony nie przystąpiły do jego sporządzenia. W piśmie procesowym z dnia z dnia 13 lutego 2017 r. pełnomocnik Skarżącego ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę wskazał, że zarzuty podnoszone przez organ są bezzasadne. Skarżący wskazał bowiem na tyle konkretne cechy dokumentów, o których udostępnienie wnosił, na ile miał wiedzę o ich wytworzeniu i posiadaniu przez Zarząd Związku Gmin [...]. Organ udzielając odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku- klasyfikując tym samym udzieloną informację jako informację publiczną- zobowiązany był bowiem do ustalenia jej na podstawie wytworzonych dokumentów stwierdzających przyznane w odpowiedzi okoliczności. Biorąc pod uwagę, że Skarżący składając wniosek nie miał dostępu do akt postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, nie mógł wskazać powyższych dokumentów z nazwy. Skoro jednak, jak przyznaje organ w odpowiedzi na skargę "informacja ta ma charakter przetworzony, to zgodnie z jej definicją akceptowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informację, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych" - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1722/05. W celu uczynienia zadość wnioskowi Skarżącego, organ nie musiał zapewniać wglądu w "nieskonkretyzowane dokumenty", gdyż z chwilą wytworzenia informacji przetworzonej, dokumenty na podstawie których została ona ustalona nabrały konkretnego charakteru. Okoliczność z jakich dokumentów przy wytwarzaniu informacji przetworzonej organ korzysta była zatem organowi znana z urzędu. Z ostrożności procesowej, na wypadek gdyby Sąd uznał za organem, że wniosek nie był wystarczająco skonkretyzowany zarzucił organowi brak wezwania o jego sprecyzowanie. Wobec powyższego wskazał, że organ nie udostępniając dokumentów i nie wzywając jednocześnie Skarżącego do uzupełnienia i konkretyzacji wniosku popadł w bezczynność. Powołując się na orzecznictwo wskazał, że dla istnienia stanu bezczynności nie mają znaczenia okoliczności w jakich organ dopuścił się zaniechania, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. W sprawie bezsporny był fakt złożenia przez skarżącego wniosku dnia 5 grudnia 2016 r. o udzielenie informacji publicznej do organu i udzielenie nań w terminie z art. 13 u.d.i.p. odpowiedzi pisemnej w zakresie pytań od 1 do 12 w dniu 19 grudnia 2016 r.. Spór dotyczy kwestii czy odpowiedź z dnia 19 grudnia 2016 r. jest odpowiedzią pełną, tj. czy załatwia cały wniosek z dnia 5 grudnia 2016 r. Dotyczy to końcowego akapitu wniosku z dnia 5 grudnia 2016 r. obejmującego żądanie umożliwienia wglądu i wykonania fotokopii wszelkich dokumentów potwierdzających okoliczności potwierdzające wnioskowane informacje, w godzinach pracy biura przy ul. [...] w J. Według skarżącego organ nie rozpoznał wniosku, nie ustosunkował się w żaden sposób do jego treści, a nie powiadamiając skarżącego o możliwości lub braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazania, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takiej sytuacji skarżący pozostaje w niewiedzy co do tego, czy dokumenty, o dostęp których wnioskował zostaną mu udostępnione. W związku z powyższym, zasadnym wydaje się twierdzić, że organ pozostaje w bezczynności. W toku postępowania skarżący podniósł z ostrożności procesowej, że wniosek nie był wystarczająco skonkretyzowany, skarżący wskazuje, że Zarząd Związku Gmin [...] w [...] nie dopełnił – wywodzonego w orzecznictwie – obowiązku wezwania do sprecyzowania wniosku ze wskazaniem jakie dokumenty urzędowe stanowią zawartość akt. Przytoczyć należy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 października 2014 r. (sygn. akt II SAB/Bk 55/14) "Ogólnie sformułowany wniosek o udostępnienie kopii dokumentów urzędowych z akt administracyjnych, prowadzonych w indywidualnej sprawie innej osoby, nakłada na organ obowiązek poinformowania wnioskodawcy, jakiego rodzaju dokumentami urzędowymi dysponuje i zobowiązania go do sprecyzowania, o które dokumenty mu chodzi (art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.)". Organ zatem nadal pozostaje w bezczynności, gdyż zaniechał dokonania czynności, do której w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej był zobowiązany. Rozważania w niniejszej sprawie należy zacząć od analizy treści art.1 ust.1 u.d.i.p. Stanowi on, że każda informacja o sprawach publicznych jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie . Definicja ta jest bardzo ogólnikowa i poza tym posługuje się określeniem "sprawa publiczna" , które nie zostało zdefiniowane w ustawie a jego zrozumienie jest kluczowe dla prawidłowego ustalenia treści zawartej w tym przepisie normy prawnej. Ustalając znaczenie pojęcia ""sprawa publiczna" należy mieć na uwadze treść art.61 Konstytucji RP oraz art. 6 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazana norma konstytucyjna prawo do informacji publicznej wiąże z działalnością organów władzy publicznej i osób pełniących funkcje publiczne, a także organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera natomiast przykładowe wyliczenie rodzajów informacji będących informacjami publicznymi. Uzyskanie informacji o takiej sprawie, poza walorem informacyjnym, może też mieć wpływ na funkcjonowanie organów władzy, a w konsekwencji funkcjonowanie państwa prawnego. Transparentność działań organów władzy publicznej i poddanie tych działań kontroli społecznej może bowiem przyczynić się do poprawy standardów dotyczących ochrony praw obywatelskich, przestrzegania przepisów prawa, poprawy relacji w stosunkach obywatel - państwo i wreszcie budować zaufanie do organów władzy publicznej. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca zażądał końcowo umożliwienia wglądu i wykonania fotokopii wszelkich dokumentów potwierdzających okoliczności potwierdzające wnioskowane informacje, w godzinach pracy biura przy ul. [...] w J. Uznał on, że ten bliżej niesprecyzowany zbiór dokumentów stanowi informację publiczną. Należy zatem rozważyć czy żądanie udostępnienia zbioru różnorodnych materiałów, jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym i uproszczonym, w którym przepisy kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie dopiero na etapie wydania decyzji w trybie art. 16 u.d.i.p. Artykuł 10 ustawy nie określa żadnej formy ani też ram wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nie oznacza to jednak, że do postępowania dotyczącego informacji publicznej nie stosuje się pewnych ogólnych zasad odnoszących się do postępowań administracyjnych. Mają one charakter uniwersalny i należy je odnosić do każdego działania władzy publicznej. Pozwalają adresatowi wniosku na jego zgodne z prawem rozpoznanie, zapewniają ponadto należytą ochronę praw przysługujących wnioskodawcy. Podmiot do którego wniosek został skierowany nie jest upoważniony do jego modyfikacji , powinien zatem móc prawidłowo rozpoznać intencje strony. Wniosek musi , wobec tego, spełniać choćby minimalne wymogi formalne pozwalające na określenie przedmiotu i zakresu żądania, co pozwala na jego prawidłowe odczytanie i załatwienie. Należy jeszcze raz powtórzyć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskania, tak rozumianej, informacji publicznej przysługuje zgodnie z art. art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu. Jednak prawo , którego realizacji domaga się wnioskodawca musi zostać we wniosku skonkretyzowane. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2007 r. sygn. akt II SAB/Kr 58/07 , że " każdy wniosek, niezależnie od tego, jaki rodzaj postępowania ma wszczynać, musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem". Za trafne uznać należy również stanowisko dotyczące niezbędnych elementów formalnych, które powinien zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Za elementy takie uznane zostały: wskazanie zakresu żądanej informacji publicznej oraz określenie miejsca i sposobu udostępnienia jej wnioskodawcy ( zob. H.Knysiak - Molczyk, Granice prawa do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, Lexis Nexis, Warszawa 2013 , str. 224 ). Żądanie udostępnienia dokumentów, na podstawie których udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia 5 grudnia 2016 r. nie jest więc wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Przedmiotem żądania jest de facto weryfikacja prawdziwości udzielonej już informacji publicznej. Tak sformułowany wniosek nie wskazuje na informacje publiczne, których udostępnienia domaga się wnioskodawca. Należy przy tym mieć na uwadze, że prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy w tej sytuacji stwierdzić, że żądanie udostępnienia wszelkich dokumentów potwierdzających treść uzyskanej informacji publicznej nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Przypomnieć należy, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez ustawę terminie. Oznacza to, że zasadą jest udostępnienie informacji, a wyjątkiem jej odmowa. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w piśmiennictwie przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialnotechnicznej (por. M. Bernarczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn Informacji Publicznej, Informatyzacja administracji, Wrocław 2005r. s.85, A. Knopkiewicz , Tryby udostępniania informacji publicznej, RPiES 2004r. nr 4 s.97 i d. , R. Stefanicki, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego, PiP 2004r. nr 2 s 109, por. też wyrok NSA z 20 czerwca 2002r. sygn. akt II SA/Lu 507/02 czy wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2004r sygn. akt II SAB 424/03 oraz wyrok NSA z dnia 18 marca 2005r sygn. akt OSK 1209/04 ). Ustawa kodeks postępowania administracyjnego nie ma do niej zastosowania, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania tego kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Wskazał na to w piśmiennictwie A. Knopkiewicz, Tryby udostępniania informacji publicznej, RPiES 2004, nr 4, s. 103 podkreślając, że użycie w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyrazów "do decyzji" służyć miało wyłączeniu stosowania reguł kodeksu do faz postępowania poprzedzających wydanie decyzji w sprawie odmowy udostępniania informacji lub umorzenia postępowania. Uzasadnienie niestosowania Kodeksu postępowania administracyjnego do postępowania przed wydaniem decyzji o odmowie lub umorzeniu postępowania można upatrywać w tym, że wolą prawodawcy jest odformalizowanie tego postępowania. Podkreślić należy, że gdyby ustawodawca dopuszczał możliwość stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w szerszym zakresie niż to wynika z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to uczyniłby to w sposób wyraźny m.in. w art. 13 przez wskazanie środka zaskarżenia w przypadku nieudzielanie informacji w terminie. Przepis ten bowiem określa termin i sposób poinformowania wnioskodawcy o powodach opóźnienia. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej w swoich założeniach zmierza do szybkiego załatwienia sprawy, upraszczając postępowanie oraz skracając w stosunku do K.p.a. istniejące terminy, w tym terminy rozpatrywania środków zaskarżenia. Rzutuje to w konsekwencji na sposób dokonywania wykładni przedmiotowej ustawy i oznacza, iż nawet w razie wątpliwości nie należy ich rozwiązywać na drodze przedłużania postępowania poprzez jego uzależnianie od nieprzewidzianych w tejże ustawie wymogów formalnych (tak słusznie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt I OSK 2409/14). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.