II SA/Wa 1365/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Iwona Maciejuk, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby uchyla zaskarżone orzeczenie K. K., w związku z kandydowanie do służby w Policji, otrzymał od Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. skierowanie z dnia [...] lutego 2017 r. na badania lekarskie w celu ustalenia jego zdolności fizycznej i psychicznej do tej służby. Orzeczeniem [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] maja 2017 r. uznano K. K. za niezdolnego do służby w Policji z powodów [...] i ortopedycznych. W oparciu o wykonane badania specjalistyczne, opinie psychologiczną, konsultacje specjalistyczną oraz na podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), [...]RKL w W. rozpoznała u orzekanego: [...] - § 80 p. 1 N; Stan po zwichnięciu stawu łokciowego prawego z upośledzeniem funkcji - § 58.1 N; Trądzik pospolity - § 2 p.2 Z. K. K. odwołał się od tego orzeczenia do organu drugiej instancji. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania i po badaniu orzekanego rozpoznała u niego: 1. Blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia siatkówki - § 15 p. l lit. N; 2. Stan po zwichnięciu stawu łokciowego prawego z upośledzeniem funkcji - § 80 p.1 lit. N; 3. Trądzik pospolity - § 2 p.2 lit. Z; - uznając K. K. za niezdolnego do służby w Policji. Przy czym (co wskazano w rozpoznaniu) badanie okulisty z dnia [...] czerwca 2017 r. wykazało: "Blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia statkówki - § 15 p. 1 lit. N"; badanie psychologa (testy) i psychiatry z dnia [...].czerwca 2017 r. wykazało: "Sprawność intelektualna na poziomie dobrym. Osobowość prawidłowa. Zdolny do służby w Policji". W uzasadnieniu orzeczenia CKL stwierdziła, iż uchyliła zaskarżone orzeczenie organu orzeczniczego pierwszej instancji w części rozpoznań : okulistycznego i psychologicznego, uznała kandydata niezdolnym do służby w Policji. W dodatkowej analizie [...] wykonanej w Poradni Zdrowia [...] w P. na zlecenie tutejszej Komisji stwierdzono sprawność intelektualną badanego na poziomie dobrym a osobowość uznano za prawidłową. Dodatkowo badania na widzenie obuoczne, widzenie zmierzchowe oraz na olśnienie pozostają w normie. W dodatkowym badaniu okulistycznym wykonanym w dniu [...] czerwca 2017 r. w Poradni Okulistycznej MSW stwierdzono w dnie oka prawego blizny po laseroterapii przeprowadzonej z powodu odwarstwienia siatkówki, co potwierdza również wcześniejsze badanie okulistyczne w karcie obiegowej z dnia [...] marca 2017 r. Także ograniczenie ruchu w stawie łokciowym prawym czyni kandydata niezdolnym do służby. CKL wskazała także, iż kategorię zdolności do służby ustaliła w oparciu o art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822) oraz załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu (Dz. U z 2014 r., poz. 1898). K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę orzeczenie CKL w części uznającej go za niezdolnego do służby w Policji, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 47 punkt 1 i 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych Ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, poprzez uchylenie orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] maja 2017 r. w części rozpoznania okulistycznego, którego w powyższym orzeczeniu nie było i wydanie nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej; - art. 7 Kpa, poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowego badania ortopedycznego co uniemożliwiło ustalenie stanu faktycznego - wpływu stanu po zwichnięciu na sprawność osoby badanej. W konkluzji skargi K. K. wniósł o uchylenie orzeczenia w zaskarżonej części, z powodu wskazanych naruszeń; wznowienie postępowania mającego na celu ustalenie jego zdolności do służby w Policji i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż RKL go za niezdolnego do służby w Policji nie z powodu rozpoznania okulistycznego - w części A, w punkcie 11 wyżej wymienionego orzeczenia brak jest rozpoznania okulistycznego. Od tego orzeczenia skarżący odwołał się do CKL, gdyż nie zgodził się z rozpoznaniem zaburzeń osobowości upośledzających zdolności adaptacyjne i z tym, że stan po zwichnięciu łokcia upośledza jego sprawność. W dniu [...] czerwca 2017 r. stawił się na wezwanie w CKL, celem wykonania badan i ustalenia zdolności do służby w Policji. Wykonano badania psychologiczne konsultacje psychologiczną i [...], a także badanie okulistyczne Nie wykonano natomiast badania ortopedycznego, które w ocenie skarżącego powinno być przeprowadzone celem ustalenia faktycznego wpływu stanu po zwichnięciu łokcia na jego sprawność. Badania okulistyczne wykonano pomimo tego, że orzeczenie RKL nie zawierało w żadnym punkcie rozpoznania okulistycznego. CKL uchyliła zaskarżone orzeczenie RKL w części rozpoznania okulistycznego, którego w zaskarżonym orzeczeniu nie było i w ten sposób, naruszyła art. 47 ust.1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Nadto nie przeprowadzono ponownych badan ortopedycznych, przez co naruszono zasadę dwuinstancyjności postępowania, jak również nie podjęto wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę, Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wniosła jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu i podniosła, iż na skutek odwołania od orzeczenia RKL, CKL zleciła przeprowadzenie specjalistycznych badań przez psychologa, psychiatrę oraz okulistę. Na podstawie konsultacji [...] przeprowadzonej przez mgr M. L. oraz konsultacji [...] lek. med. D. K. skarżący został uznany za zdolnego do służby w Policji. Jednakże badanie okulistyczne z dnia [...] czerwca 2017 r. wykazało blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia siatkówki, które zostało zakwalifikowane według § 15 pkt 1, r. 4 N rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2014 r. CKL uznała, że zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego badania okulistycznego, ponieważ już w postępowaniu przed [...]RKL w konsultacji okulistycznej wskazano blizny po laseroterapii siatkówki. Z tych przyczyn, ze względu na konieczność zmiany kwalifikacji schorzeń, CKL zdecydowała o uchyleniu orzeczenia RKL w części rozpoznania psychologicznego i okulistycznego i postanowiła o wydaniu własnego orzeczenia na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, stwierdzenie chociażby jednego schorzenia powodującego niezdolność do służby, obliguje komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do służby w Policji (kategoria zdrowia N). Powyższe wnioski zostały zawarte również w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Komisja lekarska w zakresie stwierdzenia zdolności do służby kandydata, musi orzekać zgodnie z wiedzą medyczną oraz obowiązującymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, iż kontrola orzeczeń komisji lekarskich w sprawie zdolności do pełnienia służby w formacjach mundurowych, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana kwalifikacja zdolności orzekanego do służby była słuszna. Sąd administracyjny nie dokonuje własnej oceny stanu zdrowia badanego i nie rozważa sam kwestii medycznych. Rolą sądu administracyjnego jest zbadanie, czy ustalenia stanu faktycznego, na podstawie których komisje lekarskie wydały orzeczenie, były wyczerpujące i pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności do służby w rozumieniu przepisów orzeczniczych, na podstawie, których działają te komisje, to jest: rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 1898) oraz przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz.1822). Przepisy powyższej ustawy i wspomnianego rozporządzenia zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podgalającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w Kpa lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy Kpa, zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną (porównaj wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, który ma tu odpowiednie zastosowanie). Organ orzecznicy pierwszej instancji orzekając o niezdolności skarżącego do służby w Policji wskazał, w tym zakresie, na dwa schorzenia: [...] - § 80 p. 1 N; Stan po zwichnięciu stawu łokciowego prawego z upośledzeniem funkcji - § 58.1 N. Centralna Komisja Lekarska, rozpatrując odwołanie nie jest związana jego zarzutami i ma prawo, w zgodzie z wiedza medyczną, do kreowania orzeczeń, których treść określa art. 47 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. W swoim orzeczeniu CKL uchyliła zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji w części rozpoznań: okulistycznego i psychologicznego i uznała kandydata niezdolnym do służby w Policji, rozpoznając u niego: Blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia siatkówki - § 15 p. l lit. N; Stan po zwichnięciu stawu łokciowego prawego z upośledzeniem funkcji - § 80 p.1 lit. N. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie istnieją dwie wątpliwości, których CKL nie wyjaśniła ani w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia ani w odpowiedzi na skargę, które dotyczą obu wyżej wskazanych rozpoznań Centralnej Komisji i które to wątpliwości mogą mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia19 grudnia 2014 r. pod § 15 jako chorobę i ułomność wskazano: "Choroby naczyniówki, siatkówki i nerwu wzrokowego upośledzające czynność oka lub ograniczające możliwość wykonywania wysiłku fizycznego". § 15 załącznika nie zwiera dodatkowego wyjaśnienia. Tymczasem CKL wskazując w swoim rozpoznaniu § 15 - jako chorobę bądź ułomność - schorzenie to opisuje: "Blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia siatkówki". W aktach administracyjnych sprawy znajduje się Karta obiegowa (k. 2 verte), w której pod pozycją okulista zapisano: [...] marca 2017 r., § 15 pkt 1 niezdolny – pilna leseroterapia siatkówki "górne zwyrodnienie siatkówki obwodowej otworu siatkówki". Na ten zapis powołuje się CKL w uzasadnieniu orzeczenia, nie wyjaśniając jednakże dlaczego po wykonaniu leseroterapii siatkówki (zaleconej przez okulistę), "Blizny siatkówki po laseroterapii wykonanej z powodu odwarstwienia siatkówki" zakwalifikowano tak samo jak "Choroby naczyniówki, siatkówki i nerwu wzrokowego upośledzające czynność oka lub ograniczające możliwość wykonywania wysiłku fizycznego". Drugie zagadnienie to inna kwalifikacja schorzenia ortopedycznego. RKL "Stan po zwichnięciu stawu łokciowego prawego z upośledzeniem funkcji" zakwalifikowała zgodnie z § 58.1 N, natomiast to samo schorzenie, identycznie opisane, CKL zakwalifikowała jako - § 80 p.1 lit. N, nie wyjaśniając przyczyn zamiany tej kwalifikacji. Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia lakoniczne stwierdzenie, iż "także ograniczenie ruchu w stawie łokciowym prawym czyni kandydata niezdolnym do służby" wątpliwości tej nie wyjaśnia. Jak wyżej wskazano, sąd administracyjny nie dokonuje własnej oceny stanu zdrowia skarżącego i nie rozważa sam kwestii medycznych. Nie ma zresztą ku temu żadnych możliwości (np. w przeciwieństwie do sądu powszechnego nie może powołać biegłych). Rolą sądu administracyjnego jest zbadanie, czy ustalenia stanu faktycznego, na podstawie których komisje lekarskie wydały orzeczenie, były wyczerpujące i pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności skarżącego do służby w Policji w rozumieniu przepisów orzeczniczych. W niniejszej sprawie zaskarżone orzeczenie nie było wyczerpujące i dlatego nie pozwala na uznanie, iż organ orzeczniczy dokonał właściwej oceny stanu faktycznego i w konsekwencji właściwej kwalifikacji stanu zdrowia skarżącego. Centralna Komisja, ponownie rozpatrując odwołanie skarżącego od orzeczenia RKL, uwzględni wyżej wskazane wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W niniejszej sprawie odnieść się także należy do stwierdzenia zawartego w odpowiedzi na skargę, iż stwierdzenie chociażby jednego schorzenia powodującego niezdolność do służby, obliguje komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do służby. Stwierdzenie to jest oczywiście trafne, jednakże zadaniem komisji lekarskich nie jest jedynie wychwycenie jednego schorzenia powodującego niezdolność do służby i skupienia na nim całej argumnetacji, ale dokonanie jak najbardziej rzetelnego opisu stanu zdrowia (fizycznego i psychicznego) kandydata do służby, w oparciu o wiedzę medyczną oraz kwantyfikatory wskazane w przepisach orzeczniczych. Zatem każde schorzenia powodującego niezdolność do służby powinno zostać rzetelnie ocenione, opisane i zaklasyfikowane. W niniejszej sprawie takiej rzetelności orzeczniczej zabrakło wobec dwóch wyżej wymienionych schorzeń, przypisanie których skarżącemu spowodowało uznanie, iż jest on niezdolny do służby. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.