IV SA/Wa 2815/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Minister Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w [...] od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Powyższą decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r Marszałek Województwa [...] zobowiązał [...] S.A. z siedzibą w [...] do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko poprzez obniżenie promieniowania elektromagnetycznego z linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...] do dopuszczalnego poziomu na działkach: numer [...] km.1, obręb [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w [...] i numer [...] km.1, obręb [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w [...], w terminie do dnia 30 czerwca 2017 roku. Decyzja ta została wydana po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w dniu 21 lipca 2016 r. w związku z pismem Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...], Delegatura w [...] z dnia [...] marca 2016 r. wskazującym wyniki pomiarów pól elektromagnetycznych napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...], przeprowadzonych w [...] na terenie posesji przy ul. [...]. Zgodnie z treścią ww pisma przeprowadzone badania wykazały, że wartości składowej elektrycznej są wyższe od standardów dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów z dnia 30 października 2003 r. dla zakresu częstotliwości pola elektromagnetycznego 50 Hz, w głównych przekrojach pomiarowych P-P1 (wartości składowej elektrycznej w granicach 2,53 - 0,97 kV/m), P-P2 (wartości składowej elektrycznej w granicach 1,44 - 1,00 kV/m), P-P3 (wartości składowej elektrycznej w granicach 1,46 - 0,44 kV/m) - na terenie mieszkaniowym na działce [...] oraz w przekroju pomiarowym P-P13 (wartości składowej elektrycznej w granicach 2,61 - 0,31 kV/m) - na terenie mieszkaniowym na działce [...]. Celem ustalenia, do którego z rodzajów terenów objętych ww rozporządzeniem należą tereny, na których wykonywano pomiary pól elektromagnetycznych i prawidłowego przyporządkowania im standardów jakości, organ I instancji zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o udzielenie stosownych informacji. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia z 25 kwietnia 2016 r. Prezydent wskazał, że zgodnie z polityką przestrzenną miasta [...] działki [...] i [...] (w części) położone są na obszarze określonym jako tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej o niskiej intensywności. Marszałek w toku posterowania ustalił, iż Skarżąca Spółka na ww. działkach znajdujących się w strefie ponadnormatywnego oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego planuje budowę ekranu ograniczającego emisję pola elektromagnetycznego. Czas niezbędny na wykonanie ww. przedsięwzięcia określiła na 6 miesięcy (pod warunkiem udostępnienia terenu, na którym przedsięwzięcie ma być zrealizowane) a nadto, iż rozważana jest przebudowa linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...]. Pomimo, iż właściciele przedmiotowych nieruchomości obawiają się o swoje zdrowie jednocześnie nie wyrażają jednak zgody na budowę ekranu ograniczającego emisję ww promieniowania żądając wprowadzenia innego rozwiązania ograniczającego emisję pola elektromagnetycznego przedmiotowego odcinka linii 400 kV. [...] S.A. w toku postępowania administracyjnego podniosła, iż dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości, stanowiących działki o nr [...] i [...] przy ul. [...], wynikającym z decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 r. znak [...], zezwalającej na wybudowanie na nich linii elektroenergetycznej. Spółka wniosła o umorzenie ww postępowania wskazując na treść przepisu art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, zgodnie którym eksploatacja instalacji powodującej wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny, a [...] S.A. posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości osób fizycznych, na których wybudowano przedmiotową linię, zatem postępowanie należy uznać za bezprzedmiotowe. A nadto także z uwagi na fakt, iż Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska wydał już Spółce zarządzenie pokontrolne zobowiązujące [...] S.A. do podjęcia działań w celu ograniczenia negatywnego oddziaływania przedmiotowego odcinka linii elektroenergetycznej 400 kV, które Spółka zamierza wypełnić. Ostatecznie Marszałek Województwa [...] uznał, iż skoro przedmiotowy odcinek linii powoduje negatywne oddziaływanie na środowisko w powyższym zakresie, to należy zastosować art. 362 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i nałożyć na podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałujący na środowisko, obowiązek jego ograniczenia. Odnosząc się do stanowiska Spółki wskazał, iż przepis art. 144 cyt. ustawy nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż posiadany przez przedsiębiorcę tytuł do nieruchomości nie daje mu prawa do korzystania z całej nieruchomości, na której zlokalizowana jest linia wysokiego napięcia. Skoro [...] S.A. posiada, wynikające z decyzji administracyjnej, uprawnienia do korzystania z przedmiotowej nieruchomości w celu wykonywania czynności związanych z konserwacją linii wysokiego napięcia, to prawo to ograniczone jest do terenu bezpośrednio wykorzystywanego na te potrzeby. Prawo to nie obejmuje zatem całej nieruchomości, przez którą przebiega linia, w tym i tej części, na której zlokalizowane są budynki mieszkalne. W odwołaniu od ww rozstrzygnięcia Strona zaskarżyła decyzję w całości, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez brak zebrania materiału dowodowego uniemożliwiającego wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, a w szczególności poprzez pominięcie: - ustaleń załącznika numer 3 pn. Sprawozdanie z badań nr [...] r. z dnia 3 marca 2016 r. do protokołu kontroli nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i przyjęcie, że [...] S.A. oddziałuje negatywnie na część nieruchomości, co do których [...] S.A. nie posiada tytułu prawnego, - ustaleń normy technicznej [...] Elektroenergetyczne Linie napowietrzne w zakresie zasad wznoszenia linii elektroenergetycznych i dopuszczalnych zakresów ich oddziaływania na terenach rolnych przy założeniu, że w dacie budowy linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...] wyżej wymienione działki stanowiły grunty rolne, - ustaleń zarządzenia pokontrolnego z dnia 21 marca 2016 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w zakresie nałożonego na [...] S.A. obowiązku ograniczenia negatywnego oddziaływania na te same nieruchomości w zakresie pola elektromagnetycznego, - ustaleń zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości objętych niniejszym postępowaniem i ograniczeniem się do oceny zapisów polityki przestrzennej miasta [...] w zakresie przeznaczenia nieruchomości, 2) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez brak wyczerpującego rozważenia zebranego materiału dowodowego, a w szczególności zapisów decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 r., znak [...] zezwalającej na wybudowanie linii elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomości osób fizycznych, 3) art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa poprzez brak umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, gdyż: a) [...] S.A. dysponują tytułem prawnym do korzystania z wyżej wymienionych nieruchomości tj. decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 r. znak [...] zezwalającą na wybudowanie linii elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomości osób fizycznych. Przedmiotowa decyzja była wydana na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, tym samym zgodnie z art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, [...] S.A. zobowiązane są do nieprzekraczania standardów środowiskowych w zakresie pól elektromagnetycznych poza terenem, do którego posiada tytuł prawny, oraz a) w przedmiocie postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał zarządzenie pokontrolne numer [...] z dnia [...] marca 2016 r. zobowiązujące [...] S.A. do podjęcia działań mających na celu ograniczenie negatywnego oddziaływania linii elektroenergetycznej 400 kV na odcinku przęsła [...] w [...], w obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową, 4) art. 97 § 1 pkt 4) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu wykonania przez [...] S.A. obowiązków nałożonych na Spółkę zarządzeniem pokontrolnym numer [...] z dnia [...] marca 2016 r., 5) art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa poprzez brak sporządzenia uzasadnienia decyzji wskazującego na dokonanie analizy zebranego materiału dowodowego oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie, 6) art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy [...] S.A. dysponują tytułem prawnym do korzystania z nieruchomości w części, na których stwierdzono przekroczenia pola elektromagnetycznego w postaci ww decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], 7) art. 362 ust. 1 i ust. 2 ww ustawy poprzez jego zastosowanie podczas, gdy brak było przesłanek do wydania decyzji ze względu na dysponowanie przez [...] S.A. tytułem prawnym do korzystania z nieruchomości w części, na których stwierdzono przekroczenia pola elektromagnetycznego oraz wydano ww zarządzenie pokontrolne z dnia [...] marca 2016 r. Minister Środowiska rozpoznając wniesione odwołanie wskazał, iż dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową dopuszczalna wartość składowej elektrycznej została ściśle określona w rozporządzeniu z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Natomiast z badań wykonanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Środowiska (sprawozdanie nr [...]) wynika, iż w otoczeniu przedmiotowej linii stwierdzono występowanie składowej elektrycznej o wyższych wartościach niż przewidziane powołanym rozporządzeniem (od 1 kV/m). Występowanie ponadnormatywnego oddziaływania nie powinno mieć miejsca na terenie, do którego prowadzący instalację nie ma tytułu prawnego, z wyjątkiem obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w art. 135 ustawy Prawo ochrony środowiska. Organ odwoławczy podniósł także, że sposób wykonania badań (pomiarów) powinien odpowiadać wymaganiom określonym w ww rozporządzeniu Ministra Środowiska, natomiast w ww sprawozdaniu nie ma informacji czy spełniono wymagania, o których mowa w załączniku nr 2 do wyżej wymienionego rozporządzenia w punkcie 5 tego załącznika, zgodnie z którym " pomiary przeprowadza się w szczególności w tych miejscach, w których, na podstawie uprzednio przeprowadzonych obliczeń, stwierdzono występowanie pól elektromagnetycznych o poziomach zbliżonych do poziomów dopuszczalnych", oraz w punkcie 6, który stanowi, iż: "przy pomiarach pól elektromagnetycznych uwzględnia się poprawki pomiarowe, umożliwiające uwzględnienie parametrów pracy instalacji wytwarzających te pola najbardziej niekorzystnych z punktu widzenia oddziaływania na środowisko". Nadto w sprawozdaniu tym brak też informacji, w jaki sposób dokonano doboru pionów pomiarowych i czy było to wynikiem analizy, o której mowa zacytowanym powyżej pkt 5. W sprawozdaniu brak informacji, czy i w jaki sposób uwzględniono zmienności napięcia i prądu obciążenia w linii i czy podane w nim wartości składowe elektrycznej i magnetycznej są wynikiem odpowiednich przeliczeń, o których mowa w zacytowanym powyżej punkcie 6. Opisane w sprawozdaniu pomiary wykonano w odległościach powyżej 100 metrów od najbliższego słupa, co wskazuje na konieczność uwzględnienia, zmienności zwisu przewodów, będącego skutkiem zmian ich temperatury i przeliczenia wyników na wartości maksymalne. W sprawozdaniu brak informacji czy przeliczenia takie zostały wykonane. W sprawozdaniu brak także zaznaczenia granic obszarów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz pozostałych miejsc badanego środowiska. Pomiary wykonano jedynie w określonych arbitralnie przekrojach pomiarowych i w związku z tym sprawozdanie nie pozwala na określenie na jakich obszarach występuje składowa elektryczna pola o częstotliwości 50 Hz o wartościach granicznych 1 kV/m, co nie pozwala na jednoznaczne określenie terenów, na których występują przekroczenia poziomów dopuszczalnych. Również brak jest informacji o tym, czy podczas pomiarów wykorzystano techniczną dokumentację źródłową przedmiotowej linii elektroenergetycznej w postaci projektu linii. W załączonych ilustracjach brak podziałki, co uniemożliwia precyzyjne odniesienie do rzeczywistej sytuacji. Zdaniem Ministra organ I instancji wydający decyzję nie dokonał analizy ww sprawozdania i w związku z tym nie zauważył wyżej wymienionych uchybień. Również, co istotne, przedmiotowa linia elektroenergetyczna [...], przebiega na terenie właściwości Marszałka Województwa [...], natomiast w rozpatrywanej decyzji ograniczono się jedynie do dwóch działek objętych sprawozdaniem z badań Nr [...] i nie uwzględniono oddziaływania na pozostałe tereny. Nadto pomimo negatywnych wyników badań organ I instancji nie skorzystał z możliwości zastosowania art. 237 ustawy Prawo ochrony środowiska, w myśl którego "w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, zobowiązać prowadzący instalację podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego". Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż przegląd ekologiczny, poza potwierdzeniem ponadnormatywnego oddziaływania pola elektrycznego określi jednocześnie, adekwatne do wielkości naruszenia standardu elektromagnetycznego, działania mające na celu zapobieganie i ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko oraz wykaże czy ewentualnie nie będzie zachodzić konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania tj. instytucji, o której mowa w przepisie art. 135 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Wobec treści powyższego rozstrzygnięcia [...] S.A. z siedzibą w [...] wystąpiła do tut. Sądu ze skargą zaskarżając ww decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017 roku w części dotyczącej uzasadnienia. Spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a.") poprzez brak sporządzenia przez Ministra Środowiska uzasadnienia decyzji wskazującego na dokonanie analizy zebranego materiału dowodowego i zarzutów Skarżącego zgłoszonych w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2017 roku oraz przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie; 1) art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie przez Ministra Środowiska w uzasadnieniu decyzji przyczyn, z powodu których uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia posiadany przez Skarżącego tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, w tym również w odniesieniu do części nieruchomości, na której stwierdzono przekroczenia pola elektromagnetycznego, który to tytuł stanowi decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 roku, znak [...] zezwalająca na wybudowanie linii elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych; 2) art. 7, art. 77 § l i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozważanie i nieustosunkowanie się przez Ministra Środowiska w uzasadnieniu decyzji do wszystkich zarzutów i twierdzeń Skarżącego zgłoszonych w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2017 roku, a w szczególności poprzez pominięcie: ustaleń normy technicznej PN-67/E-05100 Elektroenergetyczne Linie napowietrzne w zakresie zasad wznoszenia linii elektroenergetycznych i dopuszczalnych zakresów ich oddziaływania na terenach rolnych przy założeniu, że w dacie budowy linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...] wyżej wymienione działki stanowiły grunty rolne; ustaleń zarządzenia pokontrolnego z dnia [...] marca 2016 roku, znak [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w zakresie nałożonego na Skarżącego obowiązku ograniczenia negatywnego oddziaływania na te same nieruchomości w zakresie pola elektromagnetycznego; postanowień decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 roku, znak [...] zezwalającej na wybudowanie linii elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych; 3) art. 6 k.p.a. poprzez uznanie, że doszło do przekroczenia dopuszczalnych poziomów pola elektromagnetycznego emitowanego przez urządzenie w postaci linii elektroenergetycznej wybudowanej w latach 60. XX wieku z dochowaniem wymogów prawnych obowiązujących w dacie jej posadowienia, ustalonych przepisami prawa budowlanego oraz normami technicznymi przy uwzględnieniu, iż budynki w pasie technologicznym tej linii zostały wybudowane po jej lokalizacji wbrew obowiązującym przepisom określającym warunki techniczne dotyczące posadowienia budynków. 4) art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (POŚ) poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy Skarżący dysponuje tytułem prawnym do korzystania z nieruchomości, w części na której stwierdzono przekroczenia dopuszczalnego poziomu pola elektromagnetycznego, w postaci decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 roku, zezwalającej na wybudowanie linii elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych; 5) art. 135 POŚ poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy przepis ten znajduje zastosowania w przypadku, w którym podmiot prowadzący instalację, w rozumieniu art. 3 pkt 6) ww. ustawy, na danym terenie nie posiada do niego tytułu prawnego, zaś w niniejszej sprawie Skarżący posiada tytuł prawny w postaci decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1962 roku, znak [...], zezwalającej na wybudowanie linij elektroenergetycznej o napięciu 400 kV na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych, co do terenu na którym stwierdzone zostało negatywne oddziaływanie na środowisko. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej uzasadnienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumentację przedstawioną w zasadniczej części w odwołaniu. Wskazała, że zaskarżona decyzja jest zgodna z wnioskiem ewentualnym Spółki zawartym w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2017 roku od decyzji Marszałka z dnia [...] grudnia 2016 roku, w zakresie uchylenia zaskarżonej decyzji Marszałka i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jednocześnie Skarżąca podniosła, iż uzasadnienie decyzji administracyjnej stanowi jej integralną część, a zatem ocenie organów i sądów nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, łącznie z uzasadnieniem, natomiast w sprawie niniejszej uzasadnienie decyzji Ministra nie pozwala na poznanie motywów, którymi Minister Środowiska kierował się przy załatwieniu sprawy. Nie odniósł się także do większości zarzutów przedstawionych przez Skarżącego w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2017 roku. Co więcej, przedstawiona przez organ odwoławczy w treści uzasadnienia argumentacja jest niezgodna ze wskazaniami wynikającymi z przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Nie odniósł się do przedstawionej przez Skarżącą w odwołaniu argumentacji dotyczącej zasadności umorzenia postępowania przez organ pierwszej instancji ze względu na jego bezprzedmiotowość. W ocenie Skarżącej należało bowiem wziąć pod uwagę, iż Spółka dysponuje tytułem prawnym do korzystania z ww nieruchomości (decyzja wywłaszczeniowa z dnia [...] października 1962 roku) jak i fakt, że WIOŚ wydał zarządzenie pokontrolne numer [...] z dnia [...] marca 2016 roku zobowiązujące Skarżącą do podjęcia stosownych działań. Ostatecznie Skarżąca Spółka wskazała, iż Minister Środowiska nie dokonał wyczerpującej analizy zebranego materiału dowodowego i jej zarzutów zgłoszonych w odwołaniu od decyzji Marszałka. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż okoliczność posiadania przez [...] S.A. tytułu prawnego do korzystania z ww nieruchomości nie ma znaczenia dla rozpoznania w niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, iż przedmiotem postępowania administracyjnego nie było ustalenie posiadania przez Skarżącą tytułu prawnego do gruntu, na którym posadowiona jest ww linia elektroenergetyczna 400kV, lecz wykazanie, czy miało miejsce przekroczenie obowiązujących norm negatywnego oddziaływania ww linii na ww nieruchomościach. Posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości nie zwalnia uprawnionego do gruntu podmiotu, jakim w okolicznościach niniejszej sprawy jest [...] S.A., z obowiązku dostosowania oddziaływania linii do obowiązujących przepisów, celem których jest dostateczne zapewnienie ochrony zdrowia i życia osób narażonych na jej oddziaływanie. Tym samym nie ma znaczenia argumentacja, iż linie zostały wybudowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie ich powstania, a działka na której usytuowano zabudowania ówcześnie była działką rolną. Niniejsze postępowanie dotyczy ustalenia aktualnego stanu oddziaływania ww sieci na środowisko i w sytuacji stwierdzenia niedotrzymania aktualnie obowiązujących norm koniecznym jest podjęcie stosownych działań prewencyjno naprawczych. Zatem, z uwagi na fakt, iż w sprawie nie zostały w sposób należyty zgromadzone dowody konieczne do prawidłowego rozpoznania przedmiotowej sprawy, zasadnie Minister uchylił decyzję organu I instancji w uzasadnieniu wskazując na konkretne uchybienia, które w toku ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego winny być przez Marszałka wyeliminowane. Trzeba pamietać, iż jedną z najważniejszych zasad polskiego postępowania administracyjnego jest zasada dwuinstancyjności wyrażona w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zasada ta przyznaje osobie niezadowolonej, czy też pokrzywdzonej wydaniem takiej a nie innej decyzji przez organ I instancji, prawo odwołania się do organu II instancji, który po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydaje ostateczną decyzję w sprawie. Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego została zrealizowana konieczne jest aby rozstrzygnięcie w sprawie zostało poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, o ile strona występuje z odwołaniem, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie takie jest prowadzone. Dlatego też koniecznym jest ponowne przeprowadzenie przez Marszałka Województwa [...] postępowania dowodowego we wskazanym w decyzji Ministra zakresie, niewątpliwie istotnego z punktu widzenia należytego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, tj. w pierwszej fazie zgromadzenie, przeprowadzenie stosownych dowodów, odniesienia się do tych już zgromadzonych, poddanie wnikliwej analizie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przy uwzględnieniu także stanowiska odwołującej się Spółki a następnie w konsekwencji na podstawie ich oceny wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Wówczas Spółka będzie ponownie mogła ustosunkować się najpierw do materiału dowodowego zebranego w sprawie (art.10 kpa), a następnie podjąć stosowne kroki w przypadku uznania wydanej ponownie decyzji I-instancyjnej za niezgodnej z obowiązującym porządkiem prawnym. Wszelkie podnoszone przez Skarżącą Spółkę zarówno w odwołaniu jak i w przedmiotowej skardze wątpliwości, zostaną ponownie przez Marszałka wyjaśniane a zgromadzone dodatkowo dowodowy poddane stosownej analizie. Wówczas powołana wyżej zasada zostanie zachowana. W ocenie Sądu natomiast, podnoszony przez Skarżącą wniosek o umorzenie postępowania administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy, należało uznać za niewykazany. Sąd natomiast, wbrew twierdzeniu Skarżącej, nie dopatrzył się takiego uchybienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które powodowałoby konieczność wyeliminowania decyzji w zaskarżonej części z obrotu prawnego. W ocenie Sądu organ nie naruszył art. 107 § 3 kpa. Powyższy przepis określa niezbędne elementy decyzji administracyjnej. Zgodnie z tym przepisem decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Z kolei zaś według § 3 powołanego przepisu, uzasadnienie prawne jest wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Podkreślenia wymaga, iż każda decyzja organu administracji publicznej - bez względu na to, czy jest to decyzja organu pierwszej instancji, czy też jest to decyzja organu drugiej instancji - powinna zawierać wszystkie elementy, które są wprost określone w art. 107 § 1 K.p.a. Posiadanie przez decyzję administracyjną wszystkich elementów wskazanych w powołanym przepisie stanowi gwarancję jej zgodności z przepisami prawa procesowego (wyrok WSA w Warszawie z 8.11.2005r., sygn. akt VII SA/Wa 431/05, publ. Lex nr 199039). W ocenie Sądu, organ odwoławczy nie uchybił powołanym zasadom. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera bowiem wszystkie konieczne elementy, wskazanie dowodów, które winny być przez organ I instancji przeprowadzone, faktów, które uznał za udowodnione i dowodów, na których się w tym zakresie oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, podobnie jak i uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, które także zdaniem Sądu zostały w sposób prawidłowy w decyzji powołane. A zatem, w obliczu powołanych okoliczności, w ocenie Sądu, skarga jako niezasadna, podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.