II SA/Sz 25/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 9 listopada 2017 r. nr P-1.4131.405.2017.EM w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie powołania Prezesa oraz Wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 9 listopada 2017 r. nr P-1.4131.405.2017.EM, II. zasądza od Wojewody Zachodniopomorskiego na rzecz skarżącego Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania. Wnioskiem z dnia 18 października 2017 r., złożonym na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2017 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017 r., poz. 1888) oraz po uzgodnieniu z Ministrem Środowiska, Wojewoda zwrócił się do Zarządu Województwa wniosek o powołanie nowego składu Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie. Uwzględniając wniosek, Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 25 października 2017 r. podjął uchwałę Nr 1738/17, którą na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2016 r., poz. 486 ze zm.) oraz art. 400j ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017 r., poz. 519 ze zm., dalej jako "p.o.ś") w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska, powołał z dniem 30 listopada 2018 r. R. G. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie oraz M. M. na stanowisko Wiceprezesa. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 9 listopada 2017 r., nr P-1.4131.405.2017.EM Wojewoda Zachodniopomorski w oparciu o przepis art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa stwierdził nieważność rzeczonej uchwały w zakresie dotyczącym wskazania w § 1 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 daty powołania, tj. "z dniem 30 listopada 2018 r." Prezesa oraz Wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie. W ocenie organu określenie przez organ wykonawczy, daty ukonstytuowania się nowego Zarządu Funduszu w dniu 30 listopada 2018 r. stoi w rażącej sprzeczności z obowiązującym przepisem art. 2 ust. 2 p.o.ś. W uzasadnieniu swego stanowiska organ podkreślił, że celem wprowadzenia zmian w przepisach ustawy Prawo ochrony środowiska było zmniejszenie kosztów funkcjonowania oraz uproszczenie i przyspieszenie procedur powoływania organów funduszy. Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska, tj. w dniu 24 maja 2017 r. zarządy wojewódzkich funduszy liczą od 1 do 2 członków. Przy czym ustawodawca nie przewidział żadnych przepisów przejściowych w tym zakresie, co oznacza, że przepis zmniejszający liczebność zarządów funduszy wszedł w życie w dacie wejścia w życie samej ustawy nowelizującej. Procedura powoływania nowych organów wojewódzkich funduszy szczegółowo uregulowana została w ustawie z dnia 7 kwietnia 2017 r. oraz dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska, począwszy od wygaszenia z mocy prawa mandatów dotychczasowych członków rad nadzorczych wojewódzkich funduszy, po wyczerpujące unormowanie trybu powołania nowych zarządów funduszy. Z regulacji prawnej art. 2 ust. 2 p.o.ś jednoznacznie wynika, że wymienione we wniosku osoby winny być powołane na wskazane stanowiska w ciągu 7 dni od daty wpływu tego wniosku. Tymczasem Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego powołał nowy skład ZWFOŚiGW w Szczecinie dopiero z dniem 30 listopada 2018 r. odsuwając tym samym o ponad rok w czasie skutek, jakim jest rozpoczęcie pełnienia przez określone w uchwale osoby funkcji członków Zarządu Funduszu, wykraczając tym samym poza upoważnienie ustawowe przyznane mu mocą powołanego art. 2 ust. 2 p.o.ś. Opisane rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego, Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając mu naruszenie prawa w zakresie: - art. 82 ust. 1 w związku z art. 79 ustawy z dnia 5 czerwca 1988 r. o samorządzie województwa polegające na przekroczeniu przez organ nadzoru ustawowych kompetencji nadzorczych poprzez dokonanie oceny uchwały w zakresie wykraczającym poza kryterium legalności; - art. 400j ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez dokonanie błędnej wykładni, iż wskazanie przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego w uchwale terminu nawiązania stosunku pracy z Prezesem oraz Wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie jest działaniem naruszającym prawo. Podnosząc powyższe zarzuty Zarząd wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. W ocenie skarżącego, podjęta uchwała nie narusza przepisów ustawy p.o.ś. natomiast Wojewoda dokonał jej kontroli w oparciu o pozaustawowe kryterium nadzorcze, przez pryzmat wyinterpretowanej woli ustawodawcy, która przejawiła się w nowelizacji ustawy Prawo ochrony środowiska. Skarżona uchwała podjęta została w terminie określonym w art. 400j ust. 2 p.o.ś. zgodnie z kompetencją przyznaną mocą tego przepisu oraz przepisu art. 2 ust. 2 p.o.ś. i odpowiada wnioskowi złożonemu przez Wojewodę, w którym kwestia terminu powołania została pominięta. Z tego też względu za bezpodstawny zdaniem pełnomocnika uznać należy zarzut nie powołania Prezesa oraz Wiceprezesa WFOŚiGW w Szczecinie zgodnie z wnioskiem. Odnosząc się do terminu nawiązania stosunku pracy z Prezesem i Wiceprezesem Funduszu, pełnomocnik podał, wyznaczenie go z dniem 30 listopada 2018 r., wbrew twierdzeniom organu nadzoru, nie jest działaniem sprzecznym z art. 2 ust. 2 p.o.ś., iluzorycznym, czy też niezgodnym z wolą ustawodawcy, ponieważ ustawodawca w art. 400j ust. 2 p.o.ś. wyznaczył organom wykonawczym samorządu województwa termin do podjęcia aktów w przedmiocie powołania prezesa oraz wiceprezesa zarządu, a nie nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania. Termin wejścia w życie przedmiotowej uchwały w § 3 określony został jako dzień jej podjęcia, w związku z czym brak podstaw do przyjęcia, że Zarząd Województwa nie dokonał aktu powołania Prezesa oraz Wiceprezesa zgodnie z art. 2 ust. 2 p.o.ś. Przy czym akt powołania oraz data nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania stanowią dwie zupełnie odmienne kwestie, na co wskazuje regulacja przepisu art. 400j ust. 3 p.o.ś. odsyłająca w kwestii nawiązania stosunku pracy z powołania do regulacji Kodeksu pracy. A zgodnie z art. 682 K.p. stosunek pracy na podstawie powołania może być nawiązany w terminie wskazanym w powołaniu. Podjęta przez Zarząd Województwa uchwała spełnia ten wymóg, co wynika wprost z treści § 1 ust. 1 oraz z § 2 ust. 1 – wskazujących termin nawiązania stosunku pracy z Prezesem oraz Wiceprezesem Funduszu z określonym dniem. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Organ ponownie zaznaczył, że Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego określając dzień, w którym ma nastąpić powołanie Prezesa i Wiceprezesa WFOŚiGW w Szczecinie wykroczył poza upoważnienie przyznane mu mocą art. 2 ust. 1 p.o.ś. Literalna wykładnia przywołanej regulacji prowadzi bowiem do wniosku, że organ wykonawczy samorządu województwa upoważniony jest jedynie do powołania, w ciągu 7 dni od dnia złożenia przez Wojewodę stosownego wniosku, Prezesa i Wiceprezesa Zarządu Funduszu. W żadnym razie prawodawca nie upoważnił Zarządu Województwa do decydowania od kiedy stosunek powołania ma zostać nawiązany. Wątpliwości nie budzi także fakt, że zarząd województwa jest związany treścią – uzgodnionego z ministrem właściwym do spraw środowiska – wniosku wojewody w sprawie powołania członków zarządu funduszu. Tymczasem, we wniosku Wojewody z dnia 18 października 2017 r. data z jaką nastąpić ma nawiązanie stosunku pracy ze wskazanymi w nim osobami nie została określona. Za bezzasadny organ uznał również zarzut dotyczący przeprowadzenia kontroli przedmiotowego aktu przez pryzmat wyinterpretowanej woli ustawodawcy, wskazując, że dla dokonania prawidłowej oceny legalności aktu organu jednostki samorządu terytorialnego niezbędne jest dokonanie wykładni przepisu powszechnie obowiązującego prawa, na podstawie której dany akt został wydany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Ocena zasadności skargi w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze odpowiada prawu. Za punkt wyjścia należy zatem przyjąć art. 82 ustawy o samorządzie województwa. W ust. 1 przepis ten stanowi, że uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały w trybie określonym w art. 81. Zgodnie natomiast z art. 82 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały na tej podstawie musi być zatem stwierdzenie, że pozostaje ona w sprzeczności z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jej podjęcia, przy czym naruszenie prawa musi mieć charakter istotny. Ocena niezgodności uchwały z prawem, a także istotności naruszenia obowiązujących przepisów musi być każdorazowo przedmiotem badania organu nadzoru. Stwierdzenie nieważności uchwały powinno poprzedzać ustalenie normy prawa powszechnie obowiązującego, która została naruszona, a także wykazania, że naruszenie to ma charakter istotny, przy czym pod pojęciem sprzeczności z prawem należy rozumieć taką sytuację, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym i gdy wynika to wprost z treści takiego przepisu, natomiast pod pojęciem "istotne naruszenie prawa" należy rozumieć wadę kwalifikowaną, która jest czymś więcej niż tylko nieistotnym naruszeniem prawa. Chodzi tu o uchybienia mieszczące się w kategorii ciężkich, rażących naruszeń prawa, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Uzasadnienie rozstrzygnięcia nadzorczego, które stwierdza nieważność uchwały we wskazanym wyżej trybie winno zatem zawierać wskazanie normy prawa, która została naruszona, wyjaśnienie w jaki sposób norma została naruszona, a także wykazać, że stwierdzone naruszenie ma charakter istotny, co z kolei powoduje konieczność wyeliminowania kontrolowanej uchwały z obrotu prawnego. W omawianej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego jest uchwała Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 października 2017 r., w przedmiocie powołania Prezesa oraz Wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie w tej części, w której określa datę powołania R. G. na stanowisko Prezesa Zarządu WFOŚiGW z dniem 30 listopada 2018 r. i P. M. na stanowisko Wiceprezesa Zarządu WFOŚiGW z dniem 30 listopada 2018 r. W ocenie Wojewody określenie w uchwale daty, z którą wskazane osoby zostały powołane na stanowisko Prezesa i Wiceprezesa Zarządu WFOŚiGW miało miejsce z rażącym naruszeniem art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska. Wojewoda powołał się przy tym na ratio legis nowych regulacji prawnych, które w jego ocenie wymuszały dokonanie takiej zmiany zarządów wojewódzkich funduszy, aby niezwłocznie ukonstytuowały się one w nowych, przewidzianych zmienionymi przepisami składach. Zdaniem organu nadzoru, gdyby racjonalnemu ustawodawcy chodziło o odroczenie w czasie momentu objęcia mandatów przez nowo powołanych członków zarządów wojewódzkich funduszy, to z pewnością zostałoby to wyrażone wprost w ustawie. Z kolei Zarząd Województwa uzasadniając swoje stanowisko w przedmiocie określenia daty powołania Prezesa i Wiceprezesa Zarządu WFOŚiGW odwoływał się do przepisów prawa pracy, regulujących stosunek pracy na podstawie powołania, wskazując jednocześnie na sprzeczność z Konstytucją RP wprowadzonych ustawą rozwiązań prawnych. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, w pierwszej kolejności należy odwołać się do przepisów, które stanowiły podstawę podjęcia uchwały Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 października 2017 r., to jest art. 400j ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 486 - j.t. ze zm.) i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 1888). Stosownie do art. 400j ust. 1 w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 1888) zarządy wojewódzkich funduszy liczą d 1 do 2 członków. Zgodnie z ust. 2 przywołanego przepisu zarządy wojewódzkich funduszy stanowią prezesi zarządów wojewódzkich funduszy albo prezesi zarządów wojewódzkich funduszy i zastępcy prezesów zarządów wojewódzkich funduszy, powoływani i odwoływani przez zarządy województw, na wniosek rad nadzorczych wojewódzkich funduszy. Na podstawie art. 400j ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska, jeżeli zarząd województwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, nie powoła członków zarządu wojewódzkiego funduszu zgodnie z tym wnioskiem, powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu dokonuje rada nadzorcza wojewódzkiego funduszu. Powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 2a stanowi - stosownie do art. 400j ust. 3 tej ustawy, nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Istotne znaczenie ma również art. 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska, który w ust. 1 przewiduje, że w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy wojewodowie, Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i sejmiki województw wyznaczą po raz pierwszy członków rad nadzorczych wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej zgodne z art. 400f ust. 2 pkt 1-3 i 8 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a stosownie do art. 3 ust. 2 Minister właściwy do spraw ochrony środowiska powoła wyznaczonych w ten sposób członków w terminie 30 dni od ich wyznaczenia, a w przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1 powoła po raz pierwszy na członków rad wojewódzkich funduszy ochrony środowiska swoich przedstawicieli. Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. w terminie 14 dni od dnia powołania rada nadzorcza wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o której mowa w ust. 1, skieruje do zarządu województwa wniosek i powołanie członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Z kolei art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska stanowi, że w przypadku nieskierowania przez radę nadzorczą wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r., wojewoda przedłoży zarządowi województwa uzgodnione z ministrem właściwym do spraw ochrony środowiska wnioski w sprawie powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli zarząd województwa, w terminie 7 dni od doręczenia wniosku wojewody, o którym mowa w ust. 1, nie powoła członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej zgodnie z tym wnioskiem, ich powołania dokonuje wojewoda. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania zastosowano tryb, o którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. - powołanie Prezesa Zarządu i Wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie nastąpiło na wniosek Wojewody z dnia 18 października 2017 r., wskazując jednocześnie w uchwale termin nawiązania stosunku pracy, którym w obu przypadkach jest dzień 30 listopada 2018 r. Osią sporu w niniejszej sprawie jest, czy nawiązanie stosunku pracy z nowo powołanymi członkami zarządu wojewódzkiego funduszu nastąpić powinno w dacie podjęcia uchwały, jak wywodzi Wojewoda, czy też możliwe było wskazanie w uchwale o powołaniu członków zarządu innego terminu, z którym nastąpi nawiązanie stosunku pracy z Prezesem i Wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie. Kluczowym dla rozstrzygnięcia tej kwestii jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 201 r. poz. 108 - j.t. ze zm.), zwanej dalej również "k.p.", dotyczących stosunku pracy na podstawie powołania, do tych bowiem regulacji odsyła ustawodawca w art. 400j ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska. Art. 68 § 1 k.p. stanowi, że stosunek pracy nawiązuje się na podstawie powołania w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. Na podstawie art. 682 § 1 k.p. stosunek pracy na podstawie powołania nawiązuje się w terminie określonym w powołaniu, a jeżeli termin ten nie został określony - w dniu doręczenia powołania, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Lektura przytoczonych przepisów wskazuje na to, że nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania może nastąpić w trzech różnych terminach: 1) w terminie określonym w powołaniu, 2) w dacie doręczenia powołania, 3) w innym terminie wynikającym z przepisów prawa. W pierwszej kolejności zatem to pracodawca powinien określić datę, z którą nastąpi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania, co wydaje się być oczywiste zważywszy na okoliczność, iż w wielu przypadkach powołanie na określone stanowisko poprzedzone jest konkursem, pracownik, który zostaje zatrudniony na podstawie powołania może mieć zobowiązania wynikające z zatrudnienia u innego pracodawcy, zatem określenie w akcie powołania terminu podjęcia zatrudnienia umożliwia pracownikowi uregulowanie swojej sytuacji. Określenie terminu nawiązania stosunku pracy może również wiązać się z przyczynami leżącymi po stronie pracodawcy, który z różnych względów może przewidywać nawiązanie stosunku pracy w późniejszym terminie. Podkreślić w tym miejscu należy, że przywołany przepis nie przewiduje żadnych ograniczeń jeżeli chodzi o określenie terminu nawiązania stosunku pracy, w szczególności odnoszących się do okresu jaki ma upłynąć od powołania do określenia terminu podjęcia zatrudnienia. Jeżeli termin nawiązania stosunku pracy nie zostanie określony w powołaniu, ustawodawca przewidział, iż w takim przypadku nawiązanie stosunku pracy następuje z dniem doręczenia powołania. Możliwa jest również sytuacja, w której to z przepisów prawa wprost wynika z jaką datą nastąpi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania. W omawianej sprawie termin nawiązania stosunku pracy został, zgodnie z art. 682 § 1 k.p. określony w powołaniu. Zarząd Województwa skorzystał zatem z uprawnień przewidzianych dla pracodawcy w treści tego przepisu, uzasadniając jednocześnie z jakich względów termin nawiązania stosunku pracy został określony na dzień 30 listopada 2018 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że przepisy zmieniające ustawę Prawo ochrony środowiska nie przewidują szczególnych regulacji w tym zakresie zawierając jedynie ogólne odesłanie do przepisów Kodeksu pracy. Należy zatem, w ocenie Sądu przyjąć, że ustawodawca nie zawierając szczegółowych wskazań dotyczących terminu nawiązania stosunku pracy z nowo powołanymi członkami zarządu pozostawił w tym zakresie swobodę Zarządowi Województwa, uznając jego prerogatywę, jako pracodawcy, do określenia tego terminu w powołaniu. Przemawia za tym również, zdaniem Sądu, treść regulacji zawartej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r., w której dla wojewody przewidziane zostało jedynie uprawnienie do wskazania kandydatów na członków zarządu wojewódzkiego funduszu, zaś wydanie aktu ich powołania, ze wszystkimi konsekwencjami z tego wynikającymi zastrzeżono dla zarządu województwa. Dopiero w sytuacji, gdy zarząd województwa nie powoła członków zarządu wojewódzkiego funduszu w terminie 7 dni od doręczenia wniosku wojewody, uprawnienie do ich powołania zyskuje wojewoda. Sąd nie podzielił stanowiska Wojewody, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do istotnego naruszenia prawa, w szczególności wskazywanego w rozstrzygnięciu nadzorczym art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. Przepis ten, jak już wyżej wskazano, przewiduje możliwość skorzystania przez wojewodę z prawa powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu w sytuacji, gdy zarząd województwa nie wywiąże się z obowiązku nałożonego w art. 2 ust. 1 tej ustawy, o czym w niniejszej sprawie nie może być mowy, bowiem uchwała o powołaniu członków zarządu wojewódzkiego funduszu została podjęta w terminie przewidzianym przez ustawodawcę w treści tego przepisu, czego Wojewoda nie kwestionuje. Świadczy o tym również treść rozstrzygnięcia nadzorczego, którym stwierdzono nieważność uchwały Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego jedynie w tej części, w której dotyczy ona określenia daty nawiązania stosunku pracy z nowopowołanymi członkami zarządu wojewódzkiego funduszu. Powołanie to zawiera określenie daty nawiązania stosunku pracy, zgodnie z art. 682 § 1 k.p. Zdaniem Sądu okoliczność, iż data ta została określona niezgodnie z oczekiwaniami Wojewody nie może przesądzać o istotnym naruszeniu prawa, skutkującym stwierdzeniem jej nieważności we wskazanym w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym zakresie. W ocenie Sądu racjonalny ustawodawca, przewidując w art. 400j ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, że powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 2a tego przepisu stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu Kodeksu pracy i nie zawierając żadnych innych szczególnych unormowań w tym zakresie, w szczególności odnoszących się do daty nawiązania tego stosunku pracy, pozostawił zarządowi województwa swobodę jego ukształtowania w sposób odpowiadający potrzebom pracodawcy. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że akt powołania wywołuje dwojakie skutki prawne - w sferze prawa administracyjnego i tu znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o ochronie środowiska i ustaw ją zmieniających i w sferze prawa pracy, do której zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu pracy. Zatem wykładnia norm, które mają w niniejszej sprawie zastosowanie nie może prowadzić do sytuacji, w której interpretacja norm prawa administracyjnego prowadzić będzie do ograniczenia uprawnień pracodawcy, wynikających z norm prawa pracy. Jak wskazano w art. 682 § 1 k.p. określenie terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania stanowi kompetencję pracodawcy, ale może ono wynikać również z przepisów prawa. A zatem zdaniem Sądu, kompetencja pracodawcy do określenia terminu nawiązania stosunku pracy może ulec ograniczeniu albo w przypadku, gdy sam pracodawca zrezygnuje ze wskazania tego terminu, albo w sytuacji, gdy termin ten został wskazany przez ustawodawcę. W sytuacji zatem, gdy z przepisów szczególnych nie wynika wprost z jaką datą następuje nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania, brak jest podstaw do ograniczania uprawnień pracodawcy w tym zakresie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że analizowane przepisy nie zawierają szczególnych regulacji odnoszących się do określenia terminu nawiązania stosunku pracy, a skoro tak, to zarząd województwa miał wynikającą z art. 682 § 1 k.p. kompetencję do określenia tego terminu, a jego działanie nie naruszyło prawa. Wojewoda mógłby się bowiem domagać określenia daty nawiązania stosunku pracy z nowo powołanymi członkami zarządu wojewódzkiego funduszu tylko w sytuacji, gdyby określenie tej daty wynikało wprost z przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. W sytuacji natomiast, gdy zarząd województwa korzysta z nadanej mu przepisami ustawy Kodeks pracy prerogatywy do określenia w powołaniu daty nawiązania stosunku pracy, o naruszeniu prawa nie może być mowy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 148 p.p.s.a. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.