II OZ 1217/18

Dnia 28 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2494/17 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r. w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2494/17 odrzucił wniosek E. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r. Wyrokiem tym WSA w Warszawie oddalił skargę E. C. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego parterowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami do sieci na działce nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]. W dniu 20 marca 2018 r. skarżąca ustanowiła adwokata swoim pełnomocnikiem w sprawie, który w dniu 28 marca 2018 r. złożył bezpośrednio w Biurze Podawczym sądu wojewódzkiego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 marca 2018 r. wraz z wnioskiem o sporządzenie jego uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podał, że w dnu 21 marca 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy, z których wynika, że w dniu 7 marca 2018 r. odbyła się rozprawa, na której został wydany wyrok oddalający skargę. Na rozprawie tej sąd ten bezpodstawnie stwierdził, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skutecznie doręczone skarżącej. Z akt sprawy wynika bowiem, że jednak do skutecznego zawiadomienia skarżącej o terminie rozprawy nie doszło. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że na karcie 33 akt sprawy znajduje się zwrócona do Sądu po podwójnym awizowaniu przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy, zaadresowana do E. C., z tym, że na karcie 27 znajduje się dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki, na którym widnieje podpis skarżącej. W efekcie pełnomocnik stwierdził, że doszło do sytuacji, w której listonosz uzyskał potwierdzenie odbioru przesyłki, ale nie wydał jej adresatce. E. C. nie miała więc możliwości zapoznania się z zawartością przesyłki, a więc w ocenie pełnomocnika nie ma podstaw do twierdzenia, że posiadała wiedzę na temat terminu wyznaczonej rozprawy. W konsekwencji za bezpodstawne są twierdzenia sądu o skuteczności doręczenia skarżącej zawiadomienia o terminie rozprawy. W ocenie pełnomocnika powyższe wskazuje, że skarżąca została pozbawiona możliwości obrony swoich praw w następstwie niemożności stawienia się na rozprawie przeprowadzonej w dniu 7 marca 2018 r. Pełnomocnik podał, że o powyższych okolicznościach skarżąca dowiedziała się dopiero po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy, która to data wyznacza początek biegu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 7 marca 2018 r. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca potwierdzając odbiór zawiadomienia o rozprawie wiedziała, że nadawcą przesyłki jest WSA w Warszawie, wiedziała również co kwituje, albowiem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta 27 akt sądowych) w sposób jasny i czytelny wskazany jest rodzaj przesyłki określony jako "zawiadomienie o term. rozp. 7.03.2018 r. g. 12:30 s. G". Sąd ten uznał, że skarżąca, wbrew twierdzeniom jej pełnomocnika, miała więc wiedzę o wyznaczonym w sprawie terminie rozprawy, jednak na rozprawę nie stawiła się. W niniejszej sprawie, po zamknięciu rozprawy w dniu 7 marca 2018 r. Sąd ogłosił wyrok oddalający skargę. Tym samym siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 14 marca 2018 r. W świetle powyższego sąd pierwszej instancji stwierdził, że złożony w dniu 28 marca 2018 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest spóźniony, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, zaś pełnomocnik we wniosku nie wskazał żadnych okoliczności usprawiedliwiających niepodjęcie w terminie czynności procesowych przez skarżącą. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżyła ona w całości wskazane postanowienie i wniosła o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie z jednoczesnym zasądzenie na rzecz E. C. kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem strony WSA w Warszawie kamufluje w ten sposób rażące uchybienia procesowe polegające na stwierdzeniu skuteczności doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy, w sytuacji widocznej sprzeczności danych zawartych na karcie 27 i 33 akt sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, Ppsa), jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 Ppsa). Stosownie do treści art. 88 Ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, rozpoczyna zatem bieg od daty powzięcia wiadomości, iż do uchybienia terminu doszło. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 65 § 1 Ppsa, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1481 ze zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się co do zasady tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (art. 65 § 2 Ppsa). W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca, wbrew twierdzeniom jej pełnomocnika, miała więc wiedzę o wyznaczonym w sprawie terminie rozprawy, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 27 akt sądowych), jednak na rozprawę nie stawiła się. W niniejszej sprawie, po zamknięciu rozprawy w dniu 7 marca 2018 r. sąd ten ogłosił wyrok oddalający skargę. Tym samym siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 14 marca 2018 r. W świetle powyższego sąd pierwszej instancji stwierdził, że złożony w dniu 28 marca 2018 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest spóźniony. We wniosku, jak i w zażaleniu strona skarżąca kwestionuje te doręczenie podnosząc, że sąd bezpodstawnie stwierdził, że zostało ono skutecznie doręczone, zwracając uwagę, iż na karcie 33 akt sądowych znajduje się zwrócona do tegoż sądu po podwójnym awizowaniu przesyłka adresowana do skarżącej i zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy. Wobec powyższych rozbieżności Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA w Warszawie winien będzie – jako nadawca przedmiotowej przesyłki - zwrócić się do właściwego Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie powyższej sprzeczności. Wyjaśnienie tej wątpliwości będzie miało kluczowe znaczenie w ustaleniu czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej złożony w niniejszej sprawie został z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 Ppsa. Skarżący nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji, wynikających z niewyjaśnienia tej okoliczności przez sąd. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.