II SA/Go 1197/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Prezesa Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] Spółki z o.o. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] Spółki z o.o. na rzecz skarżącego J.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Pismem z dnia [...] września 2017 r. J.K. (Skarżący) zwrócił się do Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. (dalej określanego jako organ), z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. Jakie darowizny i zwolnienia z długu zostały dokonane przez spółkę w latach 2010 - 2016? 2. Ile wynosi aktualnie zysk lub zadłużenie spółki? 3. Czy jest prowadzony rejestr umów darowizn i umów sponsoringowych zawartych przez spółkę? Jeśli tak, to wniósł o przesłanie skany powyższego rejestru. Jeśli nie, to wniósł o przesłanie skanów powyższych umów z lat 2010-2016. 4. Skanu aktualnego sprawozdania finansowego za 2016 rok - wprowadzenie do sprawozdania finansowego za rok obrotowy, bilans oraz rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu własnym), rachunek przepływów pieniężnych, opinie biegłego rewidenta wraz z raportem jeśli jednostka ma obowiązek badania sprawozdania, uchwałę o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego oraz uchwałę o podziale zysku (pokryciu straty). 5. Z tytułu jakich działalności spośród wykazanych w Krajowym Rejestrze Sadowym Spółka uzyskiwała przychody w latach 2015-2016, wraz z podaniem kwot tych przychodów za rok 2016. Skarżący poprosił o przesłanie zeskanowanych dokumentów na jego adres poczty elektronicznej. 1.2 W odpowiedzi na wniosek organ pismem z [...] października 2017r. poinformował, iż żądania wnioskodawcy stanowią informację publiczną przetworzoną, wobec czego organ wezwał J.K., na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm. - w skrócie "u.d.i.p.") do uzupełnienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, w zakresie żądań określonych w pkt 1, 2, 4, 5 wniosku poprzez wykazanie, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej w tym zakresie jest szczególnie istotnego dla interesu publicznego, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., pod rygorem umorzenia postępowania. W odpowiedzi na żądanie zawarte w pkt trzecim wniosku, organ poinformował wnioskodawcę, iż nie prowadzi rejestru umów darowizn i umów sponsoringowych zawartych przez spółkę, a wszelkie darowizny odnotowywane są w dokumentacji księgowej. 2. Decyzją z [...] października 2017 r., nr [...] organ umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej z wniosku skarżącego w zakresie żądań wniosku zawartych w pkt 1, 2, 4, 5, co do których wniosek nie został uzupełniony przez J.K. w zakreślonym do tego terminie. 4. Dnia 9 listopada 2017 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się na art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 - w skrócie: "k.p.a.") w zw. z art. 16 ust. 2 i 17 u.d.i.p. Zarzucił naruszenie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 u.d.i.p. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że brak wykazania przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. uniemożliwia udostępnienie informacji publicznej i uzasadnia umorzenie postępowania, wobec czego wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, bądź wydanie decyzji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. 5. Decyzją z [...] listopada 2017 r., nr [...] organ uchylił zaskarżoną decyzję z [...] października 2017 r., nr [...] i odmówił udzielenia wnioskowanej w sprawie informacji publicznej, uznając, iż nie zachodzi przesłanka, że udzielenie wnioskowanej w tym zakresie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W uzasadnieniu decyzji organ podtrzymał, iż wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego, to organ sam przeprowadził badanie w tym zakresie. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wywiódł, że wnioskodawca powinien wykazać ww. przesłankę, w związku z czym organ odmówił udostępnienia informacji publicznej. 6. Pismem z [...] grudnia 2017 r. Skarżący wniósł do tutejszego sądu skargę na powyższą decyzję z 30 listopada 2017 r. Zarzucił naruszenie art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej, wobec której nie istnieje przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego, a tym samym brak jest obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zarzuty skargi skarżący powołał się na orzecznictwo sądów wskazujące, iż czasochłonność oraz trudności organizacyjno-techniczne jakie wiążą się z przygotowaniem informacji publicznej nie mogą zwalniać zobowiązanego podmiotu z obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Jego zdaniem definicja informacji publicznej przetworzonej zakłada rzeczywiście wytworzenie nowej informacji, przy kreowaniu której konieczne jest zaangażowanie intelektualne podmiotu zobowiązanego do jej przygotowania, co zdaniem skarżącego nie występuje w przedmiotowej sprawie. Według skarżącego wnioskowanych informacji nie można potraktować jako informacji przetworzonych z uwagi na konieczność sięgnięcia do posiadanej dokumentacji, a udostępnienie informacji wchodzi w zakres obowiązków pracowników podmiotu zobowiązanego. Ponadto skarżący uznał za nieprawidłowe traktowanie informacji publicznej jako przetworzonej jedynie z powodu konieczności jej przygotowania dla wnioskodawcy. Skarżący zwrócił uwagę na fakt, że nawet przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym żądanie obejmuje konieczność przetworzenia informacji publicznej nie zwalnia podmiotu zobowiązanego z obowiązku dokonania analizy, czy w sprawie zaistniał szczególnie istotny interes publiczny. Zdaniem skarżącego podmiot zobowiązany nie wykazał w żaden sposób jak przygotowanie wnioskowanej informacji pociągałoby za sobą czynności angażujące intelektualnie. Ponadto organ nie wyjaśnił z jakiego powodu przyjął, że udostępnienie żądanej informacji nie będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. 7. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje twierdzenia, wnioski i wywody zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ utrzymuje, że informacja publiczna we wnioskowanym zakresie to informacja publiczna tzw. przetworzona, a w sprawie nie zachodzi przesłanka, że udzielenie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, którego skarżący nawet nie wykazał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 8. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. 9. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonej decyzji w tak określonych granicach kognicji, Sąd uznał, iż zaskarżony akt naruszał prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. 10. Zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 16 u.d.i.p. odmówiono Skarżącemu udostępnienia informacji publicznej wobec uznania, iż nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego. 11. Taki przedmiot decyzji narzucał Sądowi w pierwszej kolejności ocenę, czy żądania Skarżącego zawarte w pkt. 1, 2, 4 i 5 wniosku informacje są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. oraz czy Zarząd Szpitala był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji. Dopiero bowiem stwierdzenie powyższych okoliczności aktualizuje po stronie podmiotu do którego skierowano wniosek obowiązek udostępnienia informacji w trybie czynności materialno-technicznej, względnie podjęcia decyzji, o których mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. 11.1 Niewątpliwie, z punktu widzenia podmiotowego, organ - zarząd szpitala będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, którego jedynym wspólnikiem - jak wynika z zapisów w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego - jest Powiat czyli jednostka samorządu terytorialnego, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Tak więc stanowisko organu, iż był on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej było trafne. 12. W następnej kolejności analizując wniosek skarżącego z punktu widzenia przedmiotowego, należy wskazać, iż art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Wychodząc z tej ogólnej formuły przyjętej w u.d.i.p., a także uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyr. NSA: z 30 października 2002 r., II SA 181/02; z 20 października 2002 r., II SA 1956/02 oraz z 30 października 2002 r., II SA 2036-2037/02, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28). Z powyższego wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. 12.1 W świetle powyższych uwag trafnie organ orzekający w niniejszej sprawie uznał, że żądane przez skarżącego informacje we wniosku z [...] września 2017 r. stanowiły informację publiczną i co do zasady prawidłowo stwierdził, iż zastosowanie w sprawie znajdzie procedura wynikającą z przepisów u.d.i.p.. 13.1 Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a., z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. 14. Oceniając prawidłowość samej odmowy udostępnienia informacji należy wskazać, iż pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Za wyrokiem NSA z 21 października 2016 r. (I OSK 446/15) sumującym poglądy orzecznicze w powyższej kwestii stwierdzić należy, iż informacja przetworzona to taka informacja która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste; - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów; - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu; - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego; - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona; - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów. 14.1 Art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma w założeniu tamować napływ wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Wnioskodawca powinien przede wszystkim wykazać, że informacja, której się domaga, jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy wyłącznie jego interesu. (por. wyr. NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10, CBOSA, I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, U.d.i.p. Komentarz, WK 2016, t. 1 do art. 3). Brak jest natomiast podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyroki NSA: z 5 września 2013 r., I OSK 865/13, z 9 listopada 2011 r., I OSK 1365/11 i z 3 października 2014 r., I OSK 602/14, wyrok WSA z 15 stycznia 2014 r., IV SA/Wr 543/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). 14.2 Zestawiając taką wykładnię przepisów u.d.i.p. ze stanowiskiem zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji należy zauważyć, iż organ poinformował skarżącego, że informacja publiczna, której domagał się w wniosku stanowi informację przetworzoną i w związku z tym wezwał go do wykazania, że uzyskanie żądanej przez stronę informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zważyć jednak należy, iż ani na podstawie pisma informującego skarżącego, iż informacja ma charakter informacji przetworzonej, ani też na podstawie uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie sposób zweryfikować, czy istotnie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną w rozumieniu wyżej wskazanym, a wypracowanym w orzecznictwie. 14.3 Podkreślić zatem należy, iż zarówno pismo informujące stronę o przetworzonym charakterze informacji publicznej, jak i decyzja odmawiająca udostępnienia informacji, powinny zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacją jest informacją o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przeciwnym razie wnioskodawca pozbawiony byłby realnej ochrony, gdyż przyjęta kwalifikacja żądanej informacji z punktu widzenia wnioskodawcy, a także sądu administracyjnego, pozostaje arbitralna. Dlatego organ - adresat wniosku obowiązany jest wskazać konkretne okoliczności, z których wywodzi swoje stanowisko o przetworzonym charakterze, a nie powielać w tym zakresie jedynie abstrakcyjnie tezy orzecznictwa, czy też piśmiennictwa, jak to uczyniono w niniejszej sprawie, bez szczegółowego odniesienia do realiów konkretnego wniosku i prowadzonej przez organ zasad gromadzenia informacji. W orzecznictwie trafnie wskazuje się bowiem, iż nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie, poprzestając na mechanicznym odwołaniu się do tez judykatury czy doktryny, które w realiach tej sprawy mogą pozostawać w sprzeczności z celami i wartościami, jakie przyświecają tak całej ustawie, jak jej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Czynności, jakie organ obowiązany jest podjąć, aby udostępnić informację mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2016 r., I OSK 19/15, CBOSA). 14.4 Organ - jak należy rozumieć - zakwalifikował informację żądaną w punktach 1, 2, 4 i 5 wniosku Skarżącego jako informację przetworzoną, ponieważ jej udostępnienie wymagało znacznego nakładu pracy, czyli przyjął, iż informacja taka stanowiła sumę licznych tzw. "informacji prostych". Taka kwalifikacja informacji wymagała jednak wiarygodnego i przekonującego uzasadnienia zawierającego odniesienie do realiów sprawy. 14.5 Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz pisma organu z [...] października 2017 r. nie wynikały jakiekolwiek konkretne, tzn. wskazujące na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez Skarżącego. Mowa jest w nich tylko ogólnie o konieczności zagwarantowania zachowania w tajemnicy danych prawnie chronionych oraz przedstawione są ogólne uwagi dotyczące rozumienia pojęcia informacji przetworzonej. Nie wskazano ani ilości dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, ani też zakresu koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji. Uzasadnienie kwalifikacji informacji w zakresie wynikającym z punktów 1, 2, 4 i 5 wniosku Skarżącego ograniczało się wyłącznie do odwołania do poglądów orzeczniczych. Dlatego taka kwalifikacja była arbitralna i nie poddawała się jakiejkolwiek weryfikacji, ani przez Skarżącego ani przez Sąd. Bez bliższych informacji nie sposób stwierdzić czy istotnie mamy do czynienia z informacją złożoną. 14.6 Przyznać oczywiście należy, iż suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona. Wymaga to jednak właściwego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji o odmowie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. (por. wyr. WSA: z 2 kwietnia 2014 r., VII SA/Wa 971/13, z 23 stycznia 2013 r., II SA/Gd 734/12, z 27 października 2016 r., II SA/Go 653/16). Jak wskazano wcześniej w zaskarżonej decyzji takiego uzasadnienia zabrakło. Jak już wcześniej była mowa, do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a. z wyjątkami wskazanymi w art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p. Oznacza to, iż decyzja musi zawierać wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 107 § 1 k.p.a. Natomiast uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., więc m.in. zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. 14.7 Wobec braku dostatecznego wyjaśnienia okoliczności, które pozwalają dokonać prawidłowej kwalifikacji żądanych informacji, przedwczesne było się wypowiadanie w kwestii naruszenia przepisów materialnego, a ich przytoczenie i wykładnia miało na celu nakreślenie granic niezbędnych ustaleń jakie należy poczynić w sprawie i oceny prawidłowości zastosowanej procedury. 15. Ponownie rozpoznając sprawę Szpital uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną oraz dokona konkretnych ustaleń, z których będzie wynikało, czy żądaną przez Skarżącego informacje faktycznie należy zakwalifikować jako informację złożoną i dopiero w razie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie oceni istnienie przesłanki "szczególnej istotności dla interesu społecznego", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. 16. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I. sentencji wyroku). Jednocześnie, na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 200 zł czyli równowartości uiszczonego wpisu od skargi (pkt II. sentencji wyroku).