II SA/Ol 117/18

Dnia 8 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B.-R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie informacji o zasadach przyznawania oraz terminie wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia "[...]", wydaną z upoważnienia Prezydenta O. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O., po rozpatrzeniu wniosku P. B.-R. przyznano wymienionemu zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie, bezterminowo od dnia 24 marca 2017 r., tj. od dnia ustalenia stopnia niepełnosprawności. Następnie pismem z dnia "[...]" Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O., odpowiadając na pismo P.B. – R. z dnia "[...]", poinformował o zasadach wypłaty przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego. Podkreślił, iż wymieniony otrzyma zasiłek pielęgnacyjny począwszy od marca 2017 r. z wyrównaniem. Wskazano, iż w związku z tym, iż wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wpłynął do organu w dniu 19 lipca 2017 r., tj. po 10 dniu miesiąca, zasiłek za okres od marca 2017 r. do lipca 2017r. zostanie wypłacony w dniu 23 sierpnia 2017 r. wraz z bieżącym świadczeniem we wskazanym przez wymienionego Urzędzie Pocztowym. Pismem z dnia "[...]" wymieniony zakwestionował sposób wykonania decyzji z dnia "[...]", wyrażając żądanie wypłaty odsetek od niewypłaconej w terminie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, zaś kolejnym pismem z dnia "[...]" ponownie wyraził swoje niezadowolenie z treści otrzymanej odpowiedzi. W pismach z dnia "[...]" oraz z dnia "[...]" P. B.-R. wyjaśnił, iż pismo z dnia "[...]" stanowi odwołanie od pisma z dnia "[...]". Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podniesiono, iż decyzja jest aktem stosowania norm prawa materialnego przez organ w stosunku do indywidualnie określonego podmiotu i w konkretnie określonej sprawie. Natomiast niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym bądź podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przede wszystkim przypadki braku przedmiotu zaskarżenia tak, jak ma to miejsce w rozpatrywanym przypadku. W ocenie organu odwoławczego pisma Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia "[...]" nie można bowiem traktować jako decyzji administracyjnej, gdyż ma ono jedynie charakter informacyjny. Jednocześnie wskazano, iż brak jest normy prawa, aby w drodze decyzji administracyjnej można było rozstrzygać o odsetkach od nieuiszczonych w terminie świadczeń rodzinnych. P.B.-R. wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż przedmiotowe pismo w rzeczywistości stanowiło decyzję odrzucającą jego skargę, a nie pismo informacyjne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia "[...]", w którym organ poinformował skarżącego o zasadach wypłaty przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania odwołania organ odwoławczy stwierdza, że odwołanie jest dopuszczalne i zostało wniesione w terminie. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż obie wskazane w powołanym przepisie przesłanki są odrębnymi przesłankami uniemożliwiającymi merytoryczne rozpoznanie odwołania, przy czym w pierwszej kolejności organ odwoławczy powinien rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności odwołania. W związku z tym, iż pojęcie niedopuszczalności odwołania nie zostało zdefiniowane w k.p.a., powszechnie przyjmuje się, że warunki dopuszczalności odwołania wynikają z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego określających przedmiot zaskarżenia, tok postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przesłanek o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 316/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do przesłanek o charakterze przedmiotowym zalicza się m.in.: zaskarżenie aktu nie będącego decyzją administracyjną w rozumieniu k.p.a. albo wniesienie odwołania od decyzji, która nie została doręczona lub ogłoszona stronie, wyłączenie możliwości wniesienia odwołania w stosunku do określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym przez przepis ustawowy, czy też w sytuacji, gdy środek zaskarżenia został wniesiony przedwcześnie. Jeśli chodzi zaś o przesłanki niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym to należy do nich niezdolność odwołującego się do czynności prawnych oraz oczywisty brak legitymacji odwoławczej. W rozpoznawanej sprawie jako przesłankę niedopuszczalności odwołania organ odwoławczy wskazał brak przedmiotu zaskarżenia, stwierdzając, iż pisma organu z dnia "[...]" nie można traktować jako decyzji administracyjnej, lecz ma ono jedynie charakter informacyjny. Należy w tym miejscu przypomnieć, iż zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a. decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Przy czym rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, czyli inaczej rozstrzygnięcie merytoryczne, to orzeczenie o przyznaniu konkretnemu podmiotowi w oparciu o przepis prawa materialnego, określonych uprawnień lub nałożenie nań obowiązków, względnie - stwierdzenie istnienia uprawnień lub obowiązków po stronie takiego podmiotu, jak również negatywne orzeczenie w wymienionym zakresie (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1274/16, LEX nr 2394547). W świetle powyższych rozważań należy zatem stwierdzić, iż organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż pismo z dnia "[...]" nie stanowi decyzji administracyjnej i nie podlega zaskarżeniu. Z treści przedmiotowego pisma, jak i całokształtu zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału aktowego wynika jednoznacznie, iż pismo to stanowi jedynie informację odnośnie zasad wypłaty przyznanego decyzją z dnia "[...]" świadczenia pielęgnacyjnego. Organ w sposób dokładny i przejrzysty wyjaśnił skarżącemu w jakim terminie otrzyma przyznane świadczenie oraz wskazał obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, które stanowiły podstawę prawną działania organu w niniejszej sprawie. Należy również zauważyć, iż żadne przepisy nie regulują kwestii naliczania odsetek od nieuiszczonych w terminie świadczeń rodzinnych, natomiast w sytuacji, gdy skarżący uznał, iż jest niezadowolony z rozstrzygnięcia organu w sprawie przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego, winien złożyć odwołanie od decyzji z dnia "[...]", na mocy której otrzymał wskazane świadczenie. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.