II SA/Rz 79/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za nasadzenia, urządzenia i obiekty ogródka działkowego -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, którą wydano w następującym stanie sprawy: Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] (znak: [...]) Prezydent Miasta [...] działając na podstawie art. 11a ust. 1 i art. 11 f ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 – zwana dalej "u.z.r.i.d."), zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa połączenia Alei [...] z ul. C., etap I – budowa drogi dojazdowej do targowiska wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi." Decyzja stała się ostateczna z dniem 20 czerwca 2011 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. M. K. zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] o wydanie decyzji w sprawie odszkodowania za stanowiące jej własność nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce nr 41 Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" w [....]. Pismem z tej samej daty złożyła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta M. [...] sprawy poprzez brak wydania decyzji o jakiej mowa w art. 12 ust. 4a i 4b w zw. z art. 18 ust. 1g u.z.r.i.d. Uznając zażalenie za uzasadnione Wojewoda [...] postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. wyznaczył Prezydentowi Miasta [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy – 2 miesiące od dnia doręczenia postanowienia. Po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 12 ust. 4, art. 18 ust. 1g pkt 1, art. 22 ust. 1 u.z.r.i.d., orzekł o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania na rzecz M. K. za nasadzenia, urządzenia i obiekty ogródka działkowego nr 41 znajdującego się na działce nr 914/4 położonego na byłym terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]", w związku z decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2011 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, obejmującej działkę nr 914/3 w obr. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że z planu ogrodu działkowego "[...]" m. [...] i załącznika do decyzji z [...] maja 2011 r. tj. mapy z projektem podziału nieruchomości z 16 grudnia 2010 r. wynika, że ogródek działkowy nr 41 zlokalizowany był na działce nr 914/4, tj. poza linią rozgraniczającą teren inwestycji. Nadto z zapisów w ewidencji gruntów i budynków wynika, że Polski Związek Działkowców nadal jest władającym nieruchomością oznaczoną jako działka nr 914/4 położona w obr. [...]. Fakt, że ogródek działkowy nr 41 zlokalizowany był na działce nr 914/4, której to działki nie objęła decyzja zrid powoduje, że nie zachodzą przesłanki z art. 18 ust. 1g pkt 1 u.z.r.i.d., które zobowiązywałyby Gminę Miasto [...] do ustalenia w trybie administracyjnym odszkodowania. W odwołaniu M. K. zarzuciła wydanie decyzji z naruszeniem art. 12 ust. 4a i 4b oraz art. 18 ust. 1g u.z.r.i.d., a także z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 K.p.a. Zawnioskowała o jej uchylenie i wydanie decyzji ustalającej odszkodowanie na jej rzecz w kwocie 31 588 zł (zgodnie z operatem szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego R. W.). Zwróciła się także o przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego na okoliczność faktu fizycznej likwidacji całego ogródka działkowego nr 41, celem ustalenia, że po zrealizowaniu inwestycji nie ma faktycznej możliwości użytkowania zlikwidowanego ogródka działkowego nr 41. Podkreśliła, że w decyzji z [...] maja 2011 r. wyraźnie wskazano, że objęto nią nie tylko działkę nr 914/3, ale też i działki nr 914/1, 914/2 i 914/4 jako działki niezbędne dla obiektów budowlanych do przeprowadzenia inwestycji. W związku z tym nastąpiła likwidacja całego Rodzinnego Ogródka Działkowego [...]. Świadczy o tym m. in. usunięcie ogrodzenia otaczającego ROD [...], likwidacja wewnętrznej ścieżki prowadzącej do poszczególnych ogródków działkowych, odcięcie prądu i usunięcie słupów energetycznych, odcięcie bieżącej wody, a także usunięcie drzew, krzewów, ogrodzenia i infrastruktury na terenie ogródka działkowego nr 41. Opisaną na wstępie decyzją z [...] listopada 2017 r. Wojewoda [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że za nieruchomości przejęte pod drogi na mocy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ustalenie odszkodowania następuje - w zakresie w niej nieuregulowanym - na zasadach określonych w u.g.n. Cytując treść art. 12 ust. 4 i art. 18 ust. 1g pkt 1 u.z.r.i.d., w brzmieniu z 20 czerwca 2011 r. (dzień w którym decyzja zezwalająca na realizację inwestycji stała się ostateczna) podał, że podmiot w interesie którego nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części jest zobowiązany wypłacić działkowcom odszkodowanie za stanowiące ich własność nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działkach. Dotyczy to jednak tylko tej części ogrodu działkowego, która przeznaczona jest pod realizację inwestycji drogowej. Wojewoda podał, że zgodnie z dokumentami zalegającymi w aktach sprawy, ogródek działkowy nr 41 (użytkowany przez M. K.) zlokalizowany był na działce nr 914/4 obr. [...]. Natomiast pod realizację inwestycji drogowej przeznaczona została działka nr 914/3 w obr. [...]. W tej sytuacji jako słuszne ocenił stanowisko organu I instancji o odmowie ustalenia odszkodowania. Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, że nie zamyka to wnioskodawcom drogi do uzyskania odszkodowania, co wynika z unormowań zawartych z art. 11f ust. 2 u.z.r.i.d. stanowiącego, że do ograniczeń o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. i, przepisy art. 124 ust. 4-8 i art. 124a u.g.n. stosuje się odpowiednio. Jak zauważył organ w pkt VI decyzji z [...] maja 2011 r. jasno wskazano działki objęte inwestycją, a co za tym idzie działki, w stosunku do których można wydać decyzję w trybie art. 18 ust. 1g pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 4 u.z.r.i.d. Natomiast działka nr 914/4 ujęta jest w pkt VII.5 decyzji wskazującym ograniczenia w sposobie korzystania, w ramach którego możliwe jest ewentualne ustalenie odszkodowania, w trybie przepisów u.g.n. Wymaga to jednak przeprowadzenia odrębnego postępowania. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r. M. K. –zawnioskowała o jej uchylenie, jak również uchylenie decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 7, art. 77, art. 80, art. 8 K.p.a. poprzez brak wnikliwego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez pominięcie, że jedyną ustawową przesłanką wypłacenia odszkodowania jest likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego; pominięcie, że dzień w którym decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna – 20 czerwiec 2011 r. – wyznaczył treść obowiązku administracyjnego, tj. zapłaty odszkodowania za nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce zlikwidowanego ogrodu działkowego nr 41 oraz poprzez uznanie, że decyzją z [...] maja 2011 r. została objęta jedynie działka nr 914/3, podczas gdy z jej treści wynika, że decyzją objęto także działki nr 914/1, 914/2, 914/4 i nastąpiła likwidacja ROD [...] w całości. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 138 § 1, art. 136 § 2 i § 3 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji i brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczność faktu fizycznej likwidacji całego ogródka działkowego nr 41 i braku faktycznej możliwości jego użytkowania. Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 4a i 4b u.z.r.i.d. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy zaistniały ustawowe przesłanki do wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania; naruszenie art. 18 ust. 1g u.z.r.i.d. poprzez jego błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przepis ten dotyczy jedynie tej części ogrodu działkowego, która przeznaczona jest pod inwestycję, co nie znajduje odzwierciedlenia w treści przepisu, nieustalenie odszkodowania mimo wyraźnego obowiązku i mimo, że nastąpiła całkowita likwidacja ROD [...] w [...] o czym świadczy usunięcie ogrodzenia otaczającego cały ROD, likwidacja wewnętrznej ścieżki, odcięcie bieżącej wody oraz usunięcie drzew i krzewów, ogrodzenia i infrastruktury na działce nr 41. Skarżąca podkreśliła, że wbrew twierdzeniom organu z decyzji z [...] maja 2011 r. wynika, że objęto nią także m. in. działkę nr 914/4 jako niezbędną dla obiektów budowlanych do przeprowadzenia inwestycji w związku z czym nastąpiła likwidacja całego ROD [...]. Realizacja inwestycji pozbawiła skarżącą możliwości korzystania z ogródka działkowego nr 41. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodność z prawem kontrolowanego przez sąd rozstrzygnięcia stanowi kryterium, w oparciu o które kontrola ta się odbywa, a to z mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.). Tylko jednak określone przez ustawodawcę naruszenia prawa stanowią podstawę eliminacji przedmiotu skargi z obrotu prawnego. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) bądź też inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie oceny, iż skarga jest bezzasadna sąd oddala ją na podstawie art. 151 P.p.s.a. W niniejszym postępowaniu Sąd poddał kontroli decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. odmowie ustalenia i wypłaty na rzecz skarżącej M. K. odszkodowania za nasadzenia, urządzenia i obiekty ogródka działkowego nr 41 znajdującego się na byłym terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" w [....]. Po analizie mających w sprawie zastosowanie przepisów prawnych, jak też wynikających z akt administracyjnych okoliczności faktycznych Sąd doszedł do konkluzji o zasadności podjętych przez organy rozstrzygnięć. Powyższe obligowało do oddalenia skargi. Skarga ta zawiera dwa podstawowe zarzuty. Składający ją podnosi mianowicie, iż jedyną ustawową przesłanką wypłacenia działkowcom odszkodowania jest likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego. Nadto, wskazuje na błędne przyjęcie przez organy, iż decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej, której dotyczy sprawa (z dnia [...] maja 2011 r.) objęła jedynie działkę nr 914/3 w sytuacji, gdy z samej jej treści wynika, że objęta nią została także działka nr 914/4, na której znajdował się użytkowany przez skarżącą ogródek działkowy. Powyższe okoliczności, zdaniem skarżącej, zobowiązywały Prezydenta Miasta [...] do wydania decyzji o ustaleniu na jej rzecz odszkodowania. Z powyższą argumentacją skargi Sąd się nie zgadza, bowiem przeczą jej istniejące w sprawie okoliczności w powiązaniu z brzmieniem stosownych regulacji prawnych. Kwestią sporną jest ewentualna zasadność przyznania M. K. odszkodowania za nasadzenia, urządzenia i obiekty ogródka działkowego. W świetle art. 15 ust. 2 obowiązującej (w dacie ostateczności decyzji z dnia [...] maja 2011 r.) ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419), elementy te znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych użytkownika działki, stanowią jego własność. Kwestie odszkodowań związanych z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej reguluje art. 12 u.z.r.i.d. W świetle mianowicie jej ust. 4a, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Wedle art. 12 ust. 4 u.z.r.i.d., do którego odsyła jego kolejna jednostka redakcyjna tj. ust. 4a, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa: własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych (pkt 1), własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych (pkt 2) - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Ten z kolei przepis tzn. art. 12 ust. 4 u.z.r.i.d. odsyła natomiast do art. 11f ust. 1 pkt 6 u.z.r.i.d., który stanowi, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Odszkodowanie wypłacane jest w związku z przejściem prawa własności bądź wygaśnięciem ustanowionych na niej ograniczonych praw rzeczowych lub też wygaśnięciem prawa użytkowania wieczystego (które to wygaśnięcie przewiduje art. 12 ust. 4c i ust. 4d u.z.r.i.d.). Należy mieć także na względzie art. 12 ust. 5 u.z.r.i.d., według którego, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18. Rozstrzygając więc w przedmiocie odszkodowania trzeba także uwzględnić treść tego ostatniego przepisu. Zgodnie z jego ust. 1, wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Należy jeszcze przywołać powoływany przez skarżącą art. 18 ust. 1g u.z.r.i.d., wedle którego w przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczy rodzinnych ogrodów działkowych ustanowionych zgodnie z ustawą z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych podmiot, w którego interesie nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części, zobowiązany jest: 1) wypłacić członkom Polskiego Związku Działkowców - odszkodowanie za stanowiące ich własność nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działkach; 2) wypłacić Polskiemu Związkowi Działkowców - odszkodowanie za stanowiące jego własność urządzenia, budynki i budowle rodzinnego ogrodu działkowego przeznaczone do wspólnego korzystania przez użytkujących działki i służące do zapewnienia funkcjonowania ogrodu; 3) zapewnić grunty zastępcze na odtworzenie rodzinnego ogrodu działkowego. Skarżąca powołując tę regulację na uzasadnienie zasadności swojego roszczenia zdaje się jednak zapominać, że pozostaje on w ewidentnym związku z treścią art. 12 ust. 4a u.z.r.i.d., a ten z kolei przepis odsyła do art. 12 ust. 4. To ostatnie zaś unormowanie nakazuje uwzględnić jeszcze treść art. 11f ust. 1 pkt 6 u.z.r.i.d. Wynikająca więc z art. 18 ust. 1g pkt 1 u.z.r.i.d. modyfikacja ogólnej zasady wypłaty odszkodowania za utracone prawa majątkowe, określonej w art. 12 ust. 4f u.z.r.i.d., odnosi się tylko i wyłącznie do rodzaju utraconego prawa, za które odszkodowanie to przysługuje, nie zaś do trybu jego przyznania, który określony został w art. 12 ust. 4a u.z.r.i.d. W tym miejscu trzeba jeszcze przytoczyć art. 11 ust. 1 pkt 2 i pkt 5 u.z.r.i.d., które jako elementy decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej wskazują: określenie linii rozgraniczających teren i zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1. Ponadto, wedle art. 12 ust. 2 u.z.r.i.d., linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowią linie podziału nieruchomości. Wszystkie te powołane przepisy prowadzą do wniosku, że odszkodowanie za stanowiące własność działkowicza nasadzenia, urządzenia i obiekty przysługuje tylko i wyłącznie wówczas, kiedy znajdowały się one na działkach, które w świetle art. 12 ust. 4 u.z.r.i.d. stały się własnością Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego. Chodzi więc o nieruchomości – na co słusznie zwracają uwagę rozpoznające niniejszą sprawę organy - które znajdowały w granicach linii rozgraniczających inwestycję, nie zaś jak twierdzi skarżąca poza tymi liniami. Te ostatnie bowiem nie stają się własnością wymienionych podmiotów publicznych. Należy jeszcze przywołać stanowisko orzecznictwa sądowego, zgodnie z którym, w razie zatwierdzenia decyzją o realizacji podziału nieruchomości, przez nieruchomość, o której mowa w art. 18 ust. 1, należy rozumieć część nieruchomości powstałą w wyniku podziału nieruchomości zatwierdzonego decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oznaczoną w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, która to część nieruchomości stała się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego (tak: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7.12.2016 r. I OSK 1659/16 oraz z 9.02.2017r. I OSK 1926/16). Jak wynika z decyzji z dnia [...] maja 2011 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w postaci budowy połączenia Al. [...] z ul. C. odnosi się ona zarówno do działki nr 914/3, jak i do działki nr 914/4. Zwrócenia uwagi wymaga jednakże, iż różny jest zakres objęcia przedmiotową decyzją wymienionych nieruchomości. Mianowicie, działka nr 914/3 znajduje się w obszarze zakreślonym liniami rozgraniczającymi pas drogowy. Punkt VI tej decyzji oznaczając nieruchomości, które stają się własnością jednostki samorządu terytorialnego tj. w niniejszym przypadku własnością Gminy Miasto [...] wskazuje m. in. działkę nr 914/3 podkreślając jedynie, że stanowiła ona własność Gminy Miasto [...] już w dniu wydania przedmiotowej decyzji. Nie ulega więc wątpliwości, że w odniesieniu do tej działki został spełniony warunek przyznania odszkodowania z art. 12 ust. 4a w zw. z ust. 4 i w zw. z art. 11f ust. 1 pkt 6 u.z.r.i.d. Natomiast punkt VII ppkt 5 decyzji z [...] maja 2011 r. określa – dla celów realizacji obowiązku przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii – ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości m. in. działki nr 914/4, podając jako konieczny zakres robót: przebudowę kanalizacji sanitarnej, przebudowę sieci energetycznej i przebudowę sieci gazowej i precyzując, że roboty budowlane realizowane będą na części nieruchomości określonej w załączniku nr 1 do decyzji granicami terenu niezbędnego i w zakresie wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym, zgodnie z załącznikiem nr 3. Dlatego też słusznie organy rozpoznające sprawę przyjęły, że decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej, której sprawa niniejsza dotyczy, nie objęła działki nr 914/4 w takim znaczeniu, by możliwe było ustalenie odszkodowania w oparciu o art. 18 ust. 1g pkt 1 u.z.r.i.d. Prawidłowo też Wojewoda [...] wskazał, że droga strony do uzyskania odszkodowania w trybie administracyjnym nie jest zamknięta, odwołując się do brzmienia art. 11f ust. 2 u.z.r.i.d. Przepis ten stanowi, że do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. i, przepisy art. 124 ust. 4-7 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820) stosuje się odpowiednio. Powołany art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. i u.z.r.i.d. wskazuje, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące: określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. b, c oraz e-h. Zatem w sytuacji, kiedy podmiot, w interesie którego nastąpiło ograniczenie w korzystaniu przez inny podmiot z należącej do tego ostatniego nieruchomości, nie jest w stanie przywrócić tej nieruchomości do stanu poprzedniego, wówczas zastosowanie znajduje art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który przewiduje możliwość ustalenia wówczas odszkodowania. Z tych względów, nie jest wykluczona możliwość zrekompensowania skarżącej szkód, które poniosła w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2011 r. tyle, że nie w trybie art. 18 ust. 1g u.z.r.i.d., który skarżąca – działająca przez zawodowego pełnomocnika – uczyniła podstawą swojego wniosku z dnia 10 kwietnia 2017 r. Końcowo Sąd wskazuje, że pogląd o tym, iż odszkodowanie przysługujące działkowcom za nasadzenia, urządzenia i obiekty na działkach nie może zostać przyznane w oparciu o art. 18 ust. 1g pkt 1 u.z.r.i.d. w sytuacji, gdy powyższe nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdują się na innych działkach niż te, o jakich mowa w art. 12 ust. 4 u.z.r.i.d., a zatem na tych, które nie przeszły na własność podmiotów publicznych, tut. Sąd wyraził już w wyrokach z dnia 13 marca 2018 r. (sygn. akt II SA/Rz 1408/17) oraz z dnia 26 marca 2018 r. (sygn. akt II SA/Rz 73/18). Z wymienionych wyżej przyczyn Sąd uznając, że skarga jest bezzasadna oddalił ją na podstawie art. 151 P.p.s.a.