V SA/Wa 1768/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - specjalista Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r. sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę. Przedmiotem skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej W. (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), z [...] lipca 2017 r., nr [...];[...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej jako: "Naczelnik UC" lub "organ I instancji") z [...] stycznia 2017 r., nr [...] o określeniu kwoty należności celnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. [...] listopada 2016 r. przedstawiciel bezpośredni strony - Agencja Celna "[...]" - dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji – kształtka uszczelniająca nie gwintowana, wykonana z metalu, ocynkowana klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. W związku z wątpliwościami dot. klasyfikacji taryfowej importowanych artykułów przeprowadzono częściową rewizję celną wyrobów, sporządzono fotodokumentację oraz pobrano próbkę. W efekcie stwierdzono, iż przedmiotem dostawy były tłoczone elementy metalowe oznaczone symbolem CP, wykonane z blachy stalowej ocynkowanej, niegwintowane, w kształcie walca z jednej strony zakończonego rantem, a z drugiej zamkniętego. Elementy posiadały średnicę od 8 cm do 25 cm. Dokonano fotodokumentacji próbki towaru o wysokości 2 cm i średnicy 16 cm. Następnie Naczelnik UC pismem z [...] listopada 2016 r. wezwał stronę do dostarczenia deklaracji importera nt. przeznaczenia towaru, informacji o sposobie jego montażu (schemat), wyjaśnień zasadności zastosowania zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej, dostarczenia dokumentu nadzoru nad towarem wynikającego z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2016/670 z dnia 28 kwietnia 2016 r. wprowadzającego uprzedni nadzór unijny nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali pochodzących z niektórych państw trzecich (Dz. Urz. UE L 115 z 28.4.2016 r. str. 37). [...] listopada 2016 r. po zabezpieczeniu należności celno-podatkowych przedmiotowe towary zostały zwolnione do procedury dopuszczenia do obrotu. W odpowiedzi na wezwanie z [...] listopada 2016 r. spółka nadesłała wyjaśnienia z [...] listopada 2016 r., do których załączyła m.in.: 1. Dokument Nadzoru Nr [...] z [...] listopada 2016 r. na towar o kodzie TARIC 7307 99 80 98 w ilości 22.500 ton netto, wydany przez Ministra Rozwoju i Finansów. 2. Poglądowe zdjęcie (wizualizacja) przykładowego systemu wentylacji. 3. Opis procesu wytwarzania elementu CP przez chińskiego producenta. 4. Oświadczenie producenta wraz z tłumaczeniem przysięgłym, w którym S. CO. LTD zaświadcza, że "towary eksportowane do spółki są produktami stosowanymi do systemów wentylacyjnych, wyprodukowanymi poprzez głębokie tłoczenie stali ocynkowanej ogniowo". 5. Dokument zat. "Analiza techniczna towaru" inż. M. W. 6. Przykładowe zdjęcie towaru oznaczonego jako CP. [...] grudnia 2016 r. pełnomocnik spółki zapoznał się z całością akt sprawy, a pismem z tej samej daty wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów oraz określenia ich funkcjonalnego (konstrukcyjnego) charakteru, a także sposobu łączenia. Ponadto wniósł o przeprowadzenie oględzin wyrobów w siedzibie spółki. Do ww. pisma załączono dokumenty w języku angielskim - oświadczenie producenta dot. faktury z dnia [...] czerwca 2016 r. i Certyfikat jakościowy (surowcowy) stali. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...]: – określił kwotę należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego w wysokości 112.986 PLN (A00: 6.710 PLN; A30: 106.276 PLN), – określił różnicę należności celnych przywozowych pomiędzy kwotą należną wynikającą z decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 108.089 PLN ( różnica A00: 1.813 PLN, różnica A30: 106.276 PLN), – wezwał spółkę do wpłaty różnicy należności celnych przywozowych w kwocie 108.089 PLN. Postanowieniem z [...] lutego 2017 r. Naczelnik UC odmówił powołania biegłego, jak również przeprowadzenia oględzin towaru, o co wnosił pełnomocnik strony w piśmie z [...] grudnia 2016 r. W uzasadnieniu ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. organ I instancji stwierdził, iż elementy systemu wentylacyjnego służące do zaślepiania otworu rury, wykonane z ocynkowanej blachy stalowej, niegwintowane, oznaczone symbolem CP należy klasyfikować do kodu TARIC 7307 99 80 98 obejmującego pozostałe łączniki rur lub przewodów rurowych ze stali o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, ze stawką celną erga omnes 3,7%. Klasyfikacja została ustalona na podstawie reguły 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi 2a) i 3 do sekcji XV Wspólnej Taryfy Celnej, a także zgodnie z brzmieniem kodów CN 7307, 7307 99, 7307 99 80. Jednocześnie organ I instancji uznał, iż stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 przedmiotowy towar objęty zgłoszeniem celnym z [...] listopada 2016 r. nr [...], pochodzący z Chin, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości 58,6%. Pismem z [...] marca 2017 r. skarżąca wniosła odwołanie się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji zgodnie z wnioskami spółki, tj. o zaklasyfikowanie towarów importowanych do kodu TARIC 7326 19 90 00, "ewentualnie z ostrożności" o zastosowanie kodu 7307 99 80 99. Na poparcie swojego stanowiska strona załączyła "Zalecenia montażowe systemu wentylacyjnego" oraz opinię wykonaną na zlecenie spółki przez dr inż. A. K. z Politechniki [...]: "Opinia o technologii wytwarzania elementów systemów wentylacyjnych". Pismem z [...] kwietnia 2017 r. organ odwoławczy poinformował stronę o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnik strony zapoznał się z całością akt sprawy, a następnie przy piśmie z [...] kwietnia 2017 r. przesłał decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] stycznia 2017 r. nr [...] dotyczącą importu towarów w postaci tłoczonych elementów systemu wentylacji, zaklasyfikowanych przez organ celny do kodu TARIC 7307 99 80 99, wobec których określono kwotę należności celnych wynikającą z długu celnego z zastosowaniem stawki erga omnes w wysokości 3,7%, bez orzeczenia o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar. W kolejnym piśmie z [...] maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o: 1) przeprowadzenie rozprawy stosownie do art. 200a Ordynacji podatkowej, w której "wyjaśnione zostałyby takie okoliczności jak: przyczyny klasyfikacji importowanych elementów przez spółkę do kodu wskazanego w zgłoszeniu importowym; sposób łączenia oraz tłoczenia importowanych elementów. W trakcie rozprawy dokonano by oględzin importowanych elementów, przeprowadzono by przesłuchanie świadków oraz biegły dokonałby analizy technicznej importowanych elementów", 2) przesłuchanie Prezesa Spółki B. L. na okoliczność "przyczyn faktycznych, technicznych i właściwości" towarów oraz ich klasyfikacji przez spółkę do kodu wskazanego w zgłoszeniu celnym. Przesłuchanie miałoby na celu wyjaśnienie sposobu połączenia i tłoczenia importowanych elementów, a także wykazałoby brak podstaw do zaklasyfikowania towaru do kodu wskazanego przez organ celny w zaskarżonej decyzji. W ww. piśmie z dnia [...] maja 2017 r. strona zajęła stanowisko, iż właściwym dla importowanych detali, niebędących wyrobami gotowymi, a półproduktami tłoczonymi i nie obrobionymi więcej, wykorzystanymi do produkcji kształtek lub ich części do budowy sieci przewodów systemów wentylacyjnych lub kanałów wentylacyjnych, jest kod TARIC 7326 19 90 00. Do przedmiotowego pisma załączyła zdjęcia importowanych elementów (wytłoczki CS, zaślepki wtykanej CP, wytłoczki RPC), oraz polskie normy PN-EN 12792, PN-EN 1506 i PN-EN 12237. Przy piśmie z [...] czerwca 2017 r. pełnomocnik spółki nadesłał wyjaśnienia spółki z [...] czerwca 2017 r. oraz zdjęcia poglądowe "półproduktów" o symbolach RPC, SP, CS i CP, jak również zdjęcia przykładowych artykułów finalnych wraz z opisem procesów jakim te "półprodukty" zostały poddane. Decyzją z [...] lipca 2017 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] stycznia 2017 r. Organ odwoławczy stwierdził, że skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym, gdyż takie określenia pojawiają się w pismach procesowych pełnomocnika strony. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdził, że importowane elementy systemu wentylacyjnego, tj. zaślepki CP, wymagają jedynie obróbek "wykończeniowych" (kalibracja średnicy, mycie), co oznacza, iż są niegotowe do bezpośredniego użytku, ale posiadają zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Podkreślił, iż taryfikacji importowanych części można zatem dokonać w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a ORINS, tzn. do pozycji i kodu TARIC właściwych dla wyrobów gotowych, zgodnie z regułą 6 ORINS. Wyjaśnił, iż materiał dowodowy mniejszej sprawy dowodzi, że przedmiotem przywozu były elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 250 mm. Następnie wskazał, iż z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.). Wskazał również, że połączenie uzyskuje się m.in. przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. Zdaniem Dyrektora IAS mając na uwadze, że przedmiotem importu były elementy orurowania z blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo stosowane do zaślepiania otworu rury (zaślepka CS), gdzie połączenie zaślepki z kształtką/kanałem wentylacyjnym następuje przez styk (wtykanie elementu w element lub nasadzanie elementu na element), przedmiotowe wyroby spełniają wymogi pozycji 7307 WTC. W ocenie organu odwoławczego rodzaj użytego surowca [blacha stalowa (nie ze stali nierdzewnej) niskowęglowa ocynkowana ogniowo], metoda wytwarzania wyrobów (obróbka plastyczna głębokiego tłoczenia) oraz ich docelowe przeznaczenie (części montowane w systemach wentylacyjnych), są niesporne. Zgodził się także ze stanowiskiem spółki, że łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi), a dodatkowo połączenie może być zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi, nitami zrywalnymi lub wkrętami, wskazując na treść odwołania oraz pism strony z [...] listopada 2016 r. i [...] maja 2017 r. Nie negował także, iż po połączeniu elementów za pomocą wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostają otwory montażowe, które w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu tych samych części mają wpływ na szczelność połączenia. Nie podzielił natomiast stanowiska strony, że opisany rodzaj połączenia uniemożliwia jego wielokrotne wykonanie, tj. że wyklucza ponowny montaż zaślepki CP, w systemie wentylacji. Podkreślił, iż z dokumentacji technicznej procesu montażu i demontażu zmontowanych elementów systemu wentylacyjnego wynika, iż technologicznie możliwe jest rozłączenie zaślepek CP bez ich uszkodzenia. Zdaniem Dyrektora IAS towary będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach do poz. 7307 - elementów orurowania stosowanych do zaślepiania otworu rury. Mając natomiast na uwadze, że przedmiotem dostawy były elementy orurowania wentylacyjnego ze stali o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 250 mm, czyli nie przekraczających 609,6 mm, właściwym do zastosowania jest kod TARIC 7307 99 80 98. Wyjaśnił następnie, że wskazany w odwołaniu kod TARIC 7307 99 80 99 obejmuje artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm, co oznacza, że jest nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Ponadto, zdaniem organu II instancji, zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do wnioskowanej pozycji 7326 WTC, kodu TARIC 7326 19 90 00 wskazanego w zgłoszeniu celnym i odwołaniu, ewentualnie kodu TARIC 7326 90 60 00 przejawiającego się w pismach procesowych pełnomocnika strony - jest nieprawidłowe, sprzeczne ze stanem towaru i postanowieniami reguł 1, 2a oraz 6 ORINS. Podkreślił, że fakt otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych nie przesądza, wbrew sugestiom strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC. O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów z przewodami rurowymi. Wyjaśnił, że przedmiotowe zaślepki CP tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element lub nasuwania elementu na element". Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego. Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z poz. 7326 WTC. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ II instancji odniósł się do wniosków dowodowych strony wskazując dlaczego uznał brak podstaw do ich przeprowadzenia oraz zarzutów odwołania uznając je za niezasadne. Skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora IAS. Organowi II instancji zarzuciła naruszenie: 1) art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej jako: "O.p.") w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2015 r., poz. 858 ze zm., dalej jako: "Prawo celne"), poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na uznaniu, że importowane przez spółkę detale należy klasyfikować do kodu CN 7307 99 80 98 pomimo, że nie spełniają one cech produktów opisanych w tym kodzie; 2) art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 194 oraz art. 197 § 1 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegającym na dowolnej, nieznajdującej oparcia w zasadach logicznego rozumowania, ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie; 3) art. 120 i art. 121 § 1 i art. 197 O.p w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegające na wydaniu decyzji stojącej w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, naruszając przy tym zasadę zaufania do organów podatkowych, z uwagi na kierowanie się przy rozstrzyganiu sprawy jedynie względami fiskalnymi bez rozważenia słuszności stanowiska skarżącej; 4) art. 188 w zw. z art. 122 i art. 187 § 1 i art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez oddalenie wszystkich wniosków dowodowych strony, a w szczególności nie powołaniu biegłego w sprawie, gdzie wymagane były wiadomości specjalne; 5) art. 180 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego polegający na wydaniu decyzji w oparciu o informacje zawarte na stronie internetowej spółki, które nie stanowią dowodów w rozumieniu ww. przepisu, lecz stanowią jedynie komercyjne informacje handlowe; 6) dokonanie przez organ nieprawidłowej klasyfikacji importowanych detali, z naruszeniem zasad ogólnych klasyfikacji zawartych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ("Rozporządzenie"); 7) naruszenie przepisów Rozporządzenia poprzez błędne zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), tj. zastosowanie reguły 2a ORINS oraz naruszenie reguły 1 i 6 ORINS wbrew właściwościom i cechom importowanych detali przez spółkę. W oparciu o ww. zarzuty strona wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora IAS i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Jednocześnie strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów z dokumentów: – ekspertyzy autorstwa dr. hab. inż. P. Z. oraz dr inż. J. M.; - na okoliczność potwierdzenia, że (I) importowane detale nie są armaturą z żeliwa i stali (II) w sposobie łączenia materiału nie jest możliwe ponowne przeprowadzenie kalibracji otworu i zachowania szczelności połączenia, bez zmian średnicy otworu i/lub zmiany średnicy elementu łączącego; – ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G. dotyczącej połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki [...] na okoliczność ustalenia, że (I) importowane detale nie są armaturą z żeliwa i stali, (II) importowane elementy nie są łącznikami (III) w sposobie łączenia materiału nie jest możliwe ponowne przeprowadzenie kalibracji otworu i zachowania szczelności połączenia, bez zmian średnicy otworu i/lub zmiany średnicy elementu łączącego; Skarżąca podkreśliła, że przeprowadzenie dowodów jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości istniejących w sprawie, co do charakteru importowanych elementów. Nadto wskazała, że klasyfikacja dokonana przez organ jest błędna, ponieważ należało wskazać kod 7326 19 90 00 – bowiem są to pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, kute lub tłoczone, ale nie obrobione więcej. W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła postawione w skardze zarzuty. Wskazała m.in., że organ odwoławczy błędnie uznał elementy systemu wentylacji służące do transportu powietrza za rury. Wyjaśniła, że techniczna definicja rury nie odpowiada właściwościom kanałów wentylacyjnych produkowanych przez spółkę. Dodała, że towary będące przedmiotem niniejszego importu nie są przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych o ciśnieniu roboczym powyżej 10,13 bar, czyli powyżej 1 MPa oraz do przesyłania wody, ropy, gazu, czy innych ciężkich mediów o znacznie podwyższonym ciśnieniu roboczym instalacji. Podniosła jednocześnie, że importowane towary są kształtkami, które nie mieszczą się w kategorii łączników wymienionych w pozycji 7307 WTC ze względu na inny niż w Notach do nomenklatury sposób montażu. Stwierdziła dalej, że o niemożliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 świadczy również sposób łączenia towarów. Zwróciła uwagę na fakt, że łączenie importowanych towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone. Skarżąca zarzuciła ponadto organowi, iż podobnie jak Naczelnik UC, bezpodstawnie oddalił wszystkie wnioski dowodowe spółki. Wskazała również, że w uzasadnieniu zakażonej decyzji Dyrektor IAS odwołał się do informacji o towarach zawartych na stronie internetowej spółki, które nie stanowią opisów technicznych (np. wynikających z norm technicznych) i w konsekwencji nie stanowią źródła dowodowego w sprawie, w przeciwieństwie np. do oświadczeń producentów oraz ksiąg rachunkowych spółki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2018 r. skarżąca wskazała dodatkowe argumenty świadczące, w jej ocenie, o nieprawidłowo przeprowadzonej przez organy klasyfikacji importowanych przez spółkę towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa elementów systemu wentylacyjnego tłoczonych z blachy, oznaczonych na fakturze nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. symbolem CP. Towar ten, zadeklarowany jako kształtka uszczelniająca, nie gwintowana, wykonana z metalu, ocynkowana, został zgłoszony do kodu TARIC 7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nieobrobione więcej. W ocenie organów towary te stanowią elementy służące do zamykania (zaślepiania) otworu rury (kształtki wentylacyjnej), wykonane z blachy stalowej (innej niż stal nierdzewna), ocynkowanej, uzyskane metodą tłoczenia, niegwintowane, taryfikowane do kodu TARIC 7307 99 80 98 obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Na wstępie wyjaśnić należy, iż materialnoprawną podstawę wydawania zaskarżonej decyzji stanowiły m.in. przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. ze zm., dalej jako: "UKC"), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 maja 1987 r. ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 2658/87"), rozporządzenia Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 285 z 30 października 2015 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 2015/1754") i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L 282 z 28 października 2015 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 2015/1934"). Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC). WTC ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87. Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma). W ocenie Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji produktów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98 w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a i 6 ORINS. Zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/1754 Dział 73 WTC obejmuje "artykuły z żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się: - przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe; - przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane; - lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. Mając na uwadze, że przedmiotem importu były elementy orurowania z blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, stosowane do zaślepiania otworu kształtki rury (zaślepka CP), gdzie połączenie zaślepki z kształtką/kanałem wentylacyjnym następuje przez styk (wtykanie elementu na element lub nasadzanie elementu na element) – co jest niesporne w sprawie, prawidłowo uznano, że przedmiotowe wyroby spełniają wymogi pozycji 7307. Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach Wyjaśniających do poz. 7307 - elementów orurowania stosowanych do zaślepiania otworu rury. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów. cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, DGP, do zaślepiania rur spiro, flex, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi. Mając natomiast na uwadze, że przedmiotem dostawy były elementy orurowania wentylacyjnego ze stali – zaślepki CP, tłoczone, niegwintowane, o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 250 mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna wynosi 250 mm - czyli nie przekraczała 609,6 mm, właściwym do zastosowania był wskazany przez organy kod TARIC 7307 99 80 98. Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane, pochodzące z Chin. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny (niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego, tj. zaślepki CP, wymagają jedynie obróbek "wykończeniowych" (kalibracja średnicy, mycie), co oznacza, iż są niegotowe do bezpośredniego użytku, ale posiadają zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Prawidłowo organ II instancji wskazał, iż z dokumentów zgromadzonych w sprawie (w tym: opisu procesu wytwarzania elementu CP przez chińskiego producenta, zdjęcia wyrobu finalnego CP, opisu "procesu tłoczenia gotowych wyrobów wykonanych z blachy ocynkowanej" przedstawionego przez spółkę w dokumencie zatytułowanym "Tłoczone elementy z blachy") wynika, iż proces tłoczenia elementów typu CP wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie wymagający żadnej obróbki", taki jak kształtka uszczelniająca CP. Elementy będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie są zatem rozpoznawalne jako zaślepki uniwersalne CP, niezależnie od tego, czy wymagały poddania ich procesom "wykończeniowym" zmierzającym do zniwelowania "ewentualnych" skutków deformacji wywołanych tłoczeniem i mających na celu uzyskanie odpowiednich parametrów jakościowych, czy też nie. Wyroby po ich "wykończeniu" są oferowane bezpośrednio do sprzedaży detalicznej. Nie podlegają zatem żadnym bardziej złożonym procesom obróbki opisanym w piśmie z [...] czerwca 2017 r. (k. 266 akt adm.), takim jak "montaż w inne gotowe wyroby stalowe za pomocą zgrzewania oporowego liniowego, punktowego, nitowania lub zaprasowywania". Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. kalibracji średnicy. Nie zmienia to jednak faktu, iż importowane wyroby są rozpoznawalne jako konkretne, pojedyncze elementy - zaślepki tłoczone uniwersalne, bez uszczelki, wykorzystywane do zaślepiania kształtek, głównie okrągłych, w systemach wentylacji, klimatyzacji, itp. Ze względu na sposób otrzymywania, kształt, formę, wielkość i zastosowanie posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, stosowanych w ww. systemach. Mogą natomiast wymagać obróbki "wykończeniowej". Należy przy tym zaznaczyć, że w piśmie z [...] maja 2017 r. (k. 253 akt adm.) pełnomocnik spółki wyraźnie zaznaczył, iż zaślepka wtykana/nasuwana uniwersalna CP (tłoczony element systemu wentylacji) "jest jedynym wyrobem gotowym importowanym przez Spółkę nadającym się do bezpośredniego użycia - bez późniejszej modyfikacji (obróbki)". Spółka ogranicza się jedynie do mycia, znakowania i pakowania powyższego detalu. Dyrektor IAS słusznie zatem przyjął, iż można dokonać taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a ORINS, tzn. do pozycji i kodu TARIC (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. Nie zgadzając się z klasyfikacją dokonaną przez organy celne strona w treści skargi wskazała na błędne w jej ocenie uznanie przez organ elementów systemu wentylacji służących do transportu powietrza za rury oraz za armaturę z żeliwa i stali. Wyjaśniła, że techniczna definicja rury nie odpowiada właściwościom kanałów wentylacyjnych produkowanych przez spółkę. Przewody wentylacyjne produkowane przez stronę wykonywane są zgodnie z normami: PN-EN 1505:2001, PN-EN 1506:2007, PN-EN 1507:2007, PN-EN12237:2005, PN-90/B-03200, co potwierdzają certyfikaty i deklaracje zgodności znajdujące się w aktach niniejszej sprawy. Dodała, że importowane elementy nie są przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych o ciśnieniu roboczym powyżej 10,13 bar oraz do przesyłania wody, ropy, gazu czy innych ciężkich mediów o znacznie podwyższonym ciśnieniu roboczym instalacji, bo nie są łącznikami rury lub przewodów rurowych ani armaturą. W jej ocenie Dyrektor IAS posłużył się potoczną definicją pojęcia "rura", co doprowadziło do błędnego uznania, iż elementy importowane przez spółkę służą do łączenia rur. Dodała ponadto, iż zgodnie z definicją techniczną armatura jest wyposażeniem instalacji wodociągowych, grzewczych, kanalizacyjnych, gazociągów. Zalicza się do niej: zawory, kurki, zasuwy, filtry, wodomierze, gazomierze, baterie i zawory czerpalne. Importowanych elementów nie da się zakwalifikować do żadnej z wyżej wymienionych kategorii. Wskazała, iż z zamówionych ekspertyz technicznych w sposób jednoznaczny wynika, iż wytwarzane przez spółkę elementy instalacji wentylacyjnej nie są armaturami z żeliwa i stali. Podkreśliła również, iż elementy importowane przez spółkę są kształtkami, a nie łącznikami, co potwierdza wykonana na zlecenie spółki ekspertyza techniczna. Odpowiadając na powyższy zarzut należy podkreślić, że Taryfy celna i Noty wyjaśniające, które są dla organów celnych podstawą do taryfikacji towaru, zawierają szereg definicji i pojęć odbiegających od powszechnie obowiązujących lub wynikających np. z norm branżowych. Z samego brzmienia pozycji 7307 WTC wynika, iż obejmuje ona: "łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka i tuleje), z żeliwa lub stali", które zgodnie z brzmieniem Not wyjaśniających do poz. 7307 są określane mianem "armatury z żeliwa lub stali". Zgodnie z treścią ww. Not armatura ta stosowana jest głównie (tzn. nie wyłącznie) do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. W Notach wyjaśniających do poz. 7307 wymieniono ponadto konkretne elementy takie jak: reduktory, trójniki i zaślepki, które objęte są niniejszą pozycją. Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe uniwersalne zaślepki otworu rury (kształtki/kanału) CP. W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zatem zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka CP i CS) są zatem uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia lub zaślepiania rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza. Powoływana w treści skargi norma ISO 3419-1981 opisująca armaturę ciśnieniową, stalową lub żeliwną, nie ma tu zatem zastosowania, a twierdzenie skarżącej, że pozycja 7307 obejmuje wyłącznie "elementy orurowania wysokociśnieniowego" są bezpodstawne. Wskazać również należy, że uwagi ogólne do Not Wyjaśniających Działu 73 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z tego działu. Stosowanie innych technicznych definicji rur, co sugeruje spółka w skardze, byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Zdaniem strony brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone. Podkreśliła, że połączenia przez styk zgodnie z nomenklaturą obejmują tylko te, które są przeznaczone do wielokrotnego montażu, na co jasno wskazuje słowo "jeżeli". Należy zatem wskazać, iż pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja 7307 dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk, co wynika z treści Not wyjaśniających. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, zaś spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną, co jest niesporne. W treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zgodził się ponadto ze stanowiskiem spółki, że łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie/nasadzanie elementu w element. Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia. Podkreślił jednakże, iż z "Zaleceń montażowych systemów wentylacyjnych", "Analizy technicznej" M.W., wyjaśnień spółki, a także informacji pochodzących ze stron internetowych skarżącej wynika, iż opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu zaślepek CP w systemie wentylacji. Podkreślił, że tam gdzie zachodzi potrzeba zastosowania nitów lub wkrętów powstają otwory montażowe, które mogą stanowić trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów: kanał wentylacyjny - kształtka wentylacyjna. Nie oznacza to jednak, iż uzyskanie tej współśrodkowości jest niemożliwe, a ponowny montaż elementów wykluczony. Dodał, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak zaślepka CP bez jej zniszczenia, tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, iż połączenie ma charakter połączenia stykowego. Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Ponadto wskazać należy, iż przyporządkowanie zaślepek CP do innej pozycji i podpozycji, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia, prowadziłaby do naruszenia przez organy reguł 1, 2a i 6 ORINS. Strona zarzuciła również Dyrektorowi IAS, że powołał się on w zaskarżonej decyzji na wiążącą informację taryfową (dalej jako: "WIT") wydaną na analogiczny towar. Wskazała, że z WIT wynikają prawa jedynie dla osoby, na którą wystawiono tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Stąd WIT wydany na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa dla innego podmiotu. Należy zgodzić się z oceną strony, że WIT wiąże w zakresie klasyfikacji taryfowej organ i podmiot dla którego został wydany i dotyczy towaru, który został w nim wskazany, niemniej jednak w istotny sposób przyczynia się do ustalenia klasyfikacji towarów tożsamych lub o podobnych właściwościach. Należy bowiem zauważyć, że celem wiążącej informacji taryfowej jest nie tylko zapewnienie pewności obrotu prawnego i stabilności gospodarczej podmiotu, który posiada taką decyzję, ale również ujednolicanie klasyfikacji taryfowej określonego towaru (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 13 listopada 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1398/14 i z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4484/18, wyrok WSA w Poznaniu z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 868/17, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo wskazać należy, iż wskazane w treści zaskarżonej decyzji decyzje WIT nie stanowiły podstawy do określenia klasyfikacji taryfowej w niniejszej sprawie, a ich przytoczenie stanowić miało jedynie dodatkowy argument, potwierdzający słuszność klasyfikacji dokonanej przez organy. Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy celnej rozpatrywanej w G., o której wspomniał w treści zaskarżonej decyzji również organ II instancji, wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] stycznia 2017 r. nr [...], załączonej przez spółkę do akt niniejszej sprawy, organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307 99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji słusznie natomiast podkreślił, iż z treści ww. decyzji nie wynika, jaki towar był przedmiotem oceny organu celnego, jaką ten organ dysponował dokumentacją techniczną, ani w jakim stopniu został wyjaśniony stan faktyczny sprawy (stan towaru). Mając na uwadze, co podkreślił organ, że strona importuje elementy systemu wentylacyjnego, których średnice wahają się w granicach od 80 mm do 1600 mm, nie można wykluczyć, iż zastosowana w tej decyzji klasyfikacja taryfowa towarów była uzasadniona. Powyższe nie stanowi jednak przedmiotu niniejszego postępowania. Następnie wskazać trzeba, iż Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, iż obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze stanem importowanych wyrobów. Wyjaśniając kwestię taryfikacji organ podniósł, iż wskazany przez spółkę kod TARIC 7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów i złączek. Natomiast drugi z wnioskowanych kodów TARIC - 7326 90 60 00 obejmuje "wywietrzniki niemechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Słusznie uznano zatem, iż zakres przedmiotowy ww. kodów TARIC nie odpowiada charakterowi towarów będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Fakt otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza natomiast o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC. O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326, o czym była już mowa wyżej przesądza sposób łączenia importowanych elementów z przewodami rurowymi. Przedmiotowe zaślepki CP tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element lub nasuwania elementu na element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (odgałęzieniami, redukcjami, zaślepkami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z poz. 7326 WTC. Nie znajduje również uznania zarzut wskazany w pkt 4 skargi dotyczący oddalenia wszystkich wniosków dowodowych strony, w szczególności niepowołanie biegłego. Należy wyjaśnić, iż wnioski dowodowe strony dotyczące powołania biegłego i przeprowadzenia oględzin towaru były przedmiotem oceny zarówno organu I jak i II instancji. W wyniku rozpatrzenia powyższych wniosków dowodowych, złożonych w piśmie z [...] grudnia 2016 r., Naczelnik UC odmówił powołania biegłego, a także przeprowadzenia oględzin towaru, obszernie uzasadniając swoje stanowisko w tej materii. Odniósł się także do ww. wniosków dowodowych w uzasadnieniu decyzji z [...] stycznia 2017 r. Kwestia odmowy dopuszczenia ww. dowodów była również poruszona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, gdzie Dyrektor IAS odniósł się ponadto do wniosków strony z [...] maja 2017 r. dotyczących przeprowadzenia rozprawy stosownie do art. 200a O.p. oraz przesłuchania Prezesa Zarządu spółki. Wskazać jedynie wypada, że organ odwoławczy trafnie uznał, iż stan importowanego towaru, wbrew twierdzeniom strony jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby niezasadne. Należy bowiem zauważyć, że informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu TARIC, zgodnie z ORINS. Z podobnych względów również wniosek dotyczący przeprowadzenia oględzin importowanego towaru uznano za niezasadny. W oparciu bowiem o zebrany w sprawie materiał dowodowy (w tym zdjęcia oraz rysunki wraz z danymi towarów), słusznie Dyrektor IAS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że wygląd zewnętrzny, forma, kształt, wielkość, wymiary i parametry techniczne importowanych zaślepek zostały w sposób wystarczający stwierdzone innymi dowodami. Zasadnie organ II instancji wskazał również, że wszelkie okoliczności, których ustalenie miało nastąpić w toku przesłuchania w charakterze świadka Prezesa Zarządu spółki, tj. właściwości techniczne importowanych towarów, sposób tłoczenia i połączenia elementów, zostały już wystarczająco wyjaśnione innymi dowodami w postaci: oświadczeń producenta załączonych do pism z [...] listopada 2016 r. i [...] grudnia 2016 r., "Analizy technicznej towaru" M. W., "Zaleceń montażowych systemu wentylacyjnego", dokumentu "Tłoczone elementy z blachy", Opisu procesu wytwarzania elementu CP przez chińskiego producenta, opinii dr inż. A. K. W sytuacji zaś, gdy spornym pomiędzy stronami była klasyfikacja taryfowa towaru przesłuchanie Prezesa Zarządu spółki w charakterze świadka nie miałoby wpływu na rozstrzygnięcie. W kwestii dotyczącej przeprowadzenia rozprawy na podstawie art. 200a O.p., słusznie wskazano natomiast, iż zgodnie z art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowań w sprawach celnych nie mają zastosowania przepisy rozdziału 11 a, tj. przepisy art. od 200a do 200d O.p., dotyczące przeprowadzenia przez organ odwoławczy rozprawy. Organ z przyczyn formalnych nie mógł zatem przychylić się do ww. wniosku strony. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na fakt, iż organ odwoławczy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie korzystał z informacji zawartych na stronie internetowej spółki. Powyższe, zdaniem skarżącej, stanowiło naruszenie art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, bowiem informacje te nie stanowią dowodów w rozumieniu ww. przepisu, lecz stanowią jedynie komercyjne informacje handlowe. Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Informacje zawarte na stronach internetowych spółki niewątpliwie nie stanowią środków dowodowych sprzecznych z prawem zarówno materialnym jak i procesowym. W ocenie Sądu organy miały zatem możliwość skorzystania obok innych dowodów również z tego typu informacji, które są ogólnie dostępne w sieci Internet. Podkreślenia przy tym wymaga, iż strona nie kwestionowała faktu zamieszczenia na stronach internetowych informacji cytowanych przez organ, które niewątpliwie odnoszą się do towarów będących przedmiotem zgłoszenia celnego, a zatem ich treść mogła przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Tym niemniej podkreślenia wymaga, że organ w toku prowadzonego postępowania dowodowego zebrał szereg innych dowodów, które łącznie pozwalały dokonać prawidłowej klasyfikacji towarów importowanych przez spółkę. Odnosząc się do treści pisma procesowego strony z [...] kwietnia 2018 r. wskazać natomiast należy, iż zawarta w nim dodatkowa argumentacja nie miała wpływu na prawidłowość podjętego przez organ rozstrzygnięcia. W pierwszej jego części strona zaprezentowała analizę zakresu towarów objętych cłem antydumpingowym w odniesieniu do postanowień rozporządzenia nr 2015/1934. Podniosła, iż importowane przez nią produkty, będące przedmiotem klasyfikacji taryfowej w niniejszej sprawie, nie mają nic wspólnego z produktami objętymi cłem antydumpingowym wskazanymi w art. 1 ust. 1 ww. rozporządzenia. Powyższe, w ocenie strony, świadczy zaś o braku możliwości zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do wskazanego przez organ odwoławczy kodu TARIC 7307 99 80 98. Należy zatem wyjaśnić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody TARIC produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej, ani nie mogą wpływać na jej prawidłowość. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod. Tym samym fakt, iż kod 7307 99 80 98 został wymieniony w art. 1 ust 1 rozporządzenia nr 2015/1934, obligowało organ do zastosowania ww. przepisu w niniejszej sprawie i nałożenia na przywóz przedmiotowych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej cła antydumpingowego w wysokości 58,6% (art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2015/1934). Kwestie poruszone w drugiej części pisma procesowego strony, tj. prawidłowość zastosowania w sprawie reguły 2a ORINS, różnice pomiędzy pojęciami "branżowymi", a stosowanymi podczas klasyfikacji taryfowej, a także kwestia rodzaju połączeń stosowanych w importowanych produktach, były przedmiotem oceny Sądu zaprezentowanej we wcześniejszej części uzasadnienia, a zatem nie ma potrzeby ich ponownego przytaczania. W związku ze zgłoszeniem nowych wniosków dowodowych również na etapie postępowania sądowoadministracyjnego przypomnieć natomiast należy, iż zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Biorąc pod uwagę fakt, iż okoliczności, które miałyby być wykazane dowodami załączonymi do skargi (k. 30-112 akt sądowych) nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r., powyższe wnioski podlegały oddaleniu. Zdaniem Sądu treść załączonych do skargi dokumentów, tj. opinii dr hab. inż. P. Z. i dr inż. J. M. zat. "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" oraz opinii dr hab. inż. K. G. zat. "Ekspertyza techniczna konstrukcyjno-technologiczna", nie mogłaby mieć wpływu zarówno na prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy jak i dokonanie właściwej klasyfikacji taryfowej przez organy. Kwestia sposobu łączenia elementów została wystarczająco wyjaśniona innymi dowodami w sprawie i nie stanowi istotnej wątpliwości wymagającej dodatkowego wyjaśnienia. Ponadto, na co zwrócił uwagę organ II instancji w odpowiedzi na skargę, część z tez stawianych przez stronę w oparciu o ww. dokumenty nie stanowiła kwestii spornych w niniejszej sprawie. Przeprowadzenia dowodu, w ocenie Sądu, nie wymagał poza tym fakt istnienia różnic w definicjach pewnych pojęć stosowanych zarówno w literaturze branżowej, jak i przy klasyfikacji taryfikacji (dot. pojęć: "łącznik" i "armatura z żeliwa i stali"). Podkreślenia jednak wymaga, iż powyższa kwestia została przeanalizowana przez Sąd w ramach rozpatrzenia zarzutów skargi i wyjaśniona we wcześniejszej części uzasadnienia. Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez stronę przepisów zarówno prawa materialnego jak i procesowego. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.