VII SA/Wa 1252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. staż. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w W. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w W. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" (dalej jako "skarżąca", "Spółdzielnia") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W., poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że na skutek pisma z dnia 20 lipca 2013 r. dotyczącego braku obróbki balkonu przynależnego do lokalu nr [...]oraz dewastacji płyty balkonowej, elewacji zewnętrznej ścian balkonu przynależnego do lokalu nr [...]oraz ścian w mieszkaniu, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W., uprawniony pracownik Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 16 października 2013 r. przeprowadził czynności kontrolne lokali nr [...]i [...]. Podczas kontroli lokalu nr [...]oraz przynależnego balkonu, stwierdzono silne zacieki w pokoju dziennym na wysokości nadproża okna balkonowego, obejmujące prawie całą długość nadproża. Ponadto, stwierdzono odparzenia elewacji budynku po wschodniej stronie balkonu (w jego górnej części oraz wzdłuż nadproża) oraz zły stan obróbek blacharskich w/w balkonu. Spółdzielnia przedstawiła aktualne przeglądy stanu technicznego budynku wraz z książką obiektu - bez uwag. Kontrola balkonu przynależnego do lokalu nr [...]wykazała zły stan techniczny obróbek blacharskich oraz płytek posadzkowych wraz z cokołem. Nie stwierdzono wykonania odprowadzania wód opadowych z wybudowanego tarasu w trakcie realizacji inwestycji. Nie stwierdzono występowania zawilgoceń ścian zewnętrznych. PINB dla m.st. Warszawy wszczął postępowanie w sprawie stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] oraz stanu technicznego (usytuowanego pod w/w balkonem) lokalu mieszkalnego nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. i postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" obowiązek wykonania oceny technicznej balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] oraz lokalu mieszkalnego nr [...] , ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn powstania zawilgocenia lokalu nr [...]. Z uwagi na fakt, że w wyznaczonym terminie Spółdzielnia nie dostarczyła wymaganych dokumentów, postanowieniem nr [...] z dnia [...]listopada 2014 r. zobowiązano Spółdzielnię do wpłacenia 7.000,00 zł zaliczki na poczet wykonania zastępczego oceny technicznej. W odpowiedzi na powyższe Spółdzielnia przy piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r., przesłała "Ocenę techniczną balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] oraz lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W.", sporządzoną przez inż. L. M.. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] PINB [...] nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości balkonu przynależnego do lokalu do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położnym przy ul. [...] w W., poprzez: zerwanie płytek ceramicznych oraz skucie szlichty cementowej, wykonanie szlichty spadkowej o spadku min. 1%, wykonanie izolacji przeciwwodnej z papy termozgrzewalnej w układzie trzywarstwowym z wywinięciem na ściany, na wysokości minimum 20 cm, wykonanie obróbek blacharskich, wklejonych między warstwami papy oraz wykonanie orynnowania z odprowadzeniem do znajdującej się przy balkonie rury spustowej poprzez wstawienie trójnika, wykonanie szlichty cementowej grubości 5 cm z dodatkami wodoszczelnymi zbrojoną siatką zgrzewaną z prętów o śr. 3 mm, ułożenie płytek mrozoodpornych. Organ wskazał w decyzji, że po wykonaniu warstw posadzkowych balkonu, należy naprawić odparzone tynki wewnętrzne oraz tynki elewacji. Prace należy wykonać zgodnie z zaleceniami zawartymi w ocenie technicznej oraz przy odpowiednich zabezpieczeniach i pod nadzorem osoby posiadającej właściwe uprawnienia budowlane, a o ich wykonaniu poinformować tut. Inspektorat. Obowiązek należy wykonać w terminie trzech miesięcy, od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z przedłożonej oceny technicznej wynika, iż: "W celu wykonania prawidłowej izolacji przeciwwodnej balkonu z papy termozgrzewalnej w układzie warstwowym należy zerwać ułożone płytki ceramiczne częściowo już odparzone, skuć szlichtę cementową (...), wykonać szlichtę spadkową o spadku min. 1%, wykonać izolację przeciwwodną z papy termozgrzewalnej w układzie trzywarstwowym z wywinięciem na ściany, na wysokości minimum 20 cm, wykonać obróbki blacharskie, wklejone między warstwy papy oraz wykonać orynnowanie z odprowadzeniem do znajdującej się przy balkonie rury spustowej poprzez wstawienie trójnika, następnie wykonać szlichtę cementową grubości 5 cm z dodatkami wodoszczelnymi zbrojoną siatką zgrzewaną z prętów o śr. 3 mm. Po osiągnięciu przez szlichtę wymaganej wytrzymałości, zagruntować szlichtę podkładem gruntującym do betonu i ułożyć płytki gresowe mrozoodporne na klej wodo i mrozo odporny. Spoiny między płytkami wypełnić fugą silikonową. Po wykonaniu warstw posadzkowych balkonu w następnym etapie należy naprawić zalane, zmurszałe i odparzone tynki wewnętrzne oraz tynki elewacji". W związku z powyższym, w ocenie organu, zachodzi konieczność podjęcia działań w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane w celu usunięcia powstałych nieprawidłowości. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółdzielnia wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła, że w ogóle nie powinna być adresatem decyzji, bowiem nie jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr [...] , a co za tym idzie przynależnego do tego lokalu balkonu. Wskazała, że organ całkowicie zaniechał ustalenia czy balkon jest częścią składową lokalu nr [...]. W szczególności nie zażądał przedstawienia przez właścicieli tego lokalu tytułu prawnego do władania lokalem. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]kwietnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu dowodowym w sposób bezsporny wykazano, że stan techniczny balkonu lokalu nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. jest nieodpowiedni. Również strona skarżąca nie podważała ustaleń organu powiatowego co do nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego balkonu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że balkon lub taras w zależności od położenia w budynku i funkcji określonej w koncepcji architektonicznej może stanowić zarówno część wspólną budynku, jak i część składową lokalu do którego przylega. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2008 r. wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementami konstrukcji balkonu trwale połączonymi z budynkiem, obciążają właścicieli budynku (w tym przypadku Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]"). Elementy architektoniczne konstrukcji balkonu, które są trwale połączone z bryłą budynku i na ogół usytuowane na zewnątrz w stosunku do przestrzeni wykorzystywanej do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych osób zajmujących lokal, uznać należy za takie części budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu. Części te winny być kwalifikowane jako stanowiące część wspólną nieruchomości. Organ odwoławczy wskazał, że stwierdzone przez organ powiatowy nieprawidłowości dotyczą braku właściwej izolacji przeciwwodnej balkonu z prawidłowo wykonanymi obróbkami blacharskimi oraz odprowadzeniem wody opadowej systemem rynnowym do znajdującej się przy balkonie rury spustowej odprowadzającej wodę z dachu budynku. Zdaniem organu nie są to elementy służące korzystaniu jedynie przez właściciela lokalu z przedmiotowego balkonu, a stanowią elementy konstrukcji budynku, które mają bezpośredni wpływ również na zachowanie właściwego stanu technicznego innych jego elementów oraz właściwe odprowadzenie wód opadowych, co wpływa na stan budynku jako całości. Organ odwoławczy zauważył, że część obiektu stanowiąca balkon jest również stropem/zadaszeniem innego balkonu znajdującego się poniżej, a stropy jako przegrody poziome stanowią część wspólną obiektu i podlegają utrzymaniu przez ogół właścicieli lokali. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jedynie demontaż i ponowny montaż wierzchniej posadzki balkonowej nie należy do obowiązków związanych z częściami wspólnymi obiektu, za które jest odpowiedzialna Spółdzielnia. Mając jednakże na względzie fakt, że roboty te wiążą się integralnie z pozostałymi nakazanymi pracami zarówno pod względem technicznym, jak i chronologicznym, nie byłoby zasadne w ocenie organu odwoławczego rozdzielanie ich na dwa różne podmioty w dwóch różnych rozstrzygnięciach administracyjnych. Ewentualne rozliczenia nakładów pomiędzy spółdzielnią a właścicielem lokalu, do którego przynależy balkon powinny być rozliczane na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: prawa procesowego, tj. art. 28 k.p.a., poprzez przyjęcie, że Spółdzielnia jest stroną niniejszego postępowania, w sytuacji, w której nie jest ona właścicielem lokalu mieszkalnego [...]oraz przynależnego do tego lokalu balkonu położonego przy ul. [...] w W., prawa materialnego tj. art. 13 ust. 1 Ustawy o własności lokali w związku z art. 66 ustawy Prawo budowlane przez nałożenie na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" obowiązku usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego przedmiotowego balkonu, prawa procesowego, tj. art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji przyczyn faktycznych, z powodu których organ I instancji uznał, iż balkon stanowi nieruchomość wspólną, a nie część składową przedmiotowego lokalu a także poprzez całkowite pominięcie w niniejszej decyzji jej uzasadnienia prawnego, tj. wyjaśnienia podstaw prawnych decyzji i przytoczenia przepisów prawa, na których oparto rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu skargi Spółdzielnia wskazała, że balkon "przynależny" do lokalu nr [...] jest częścią składową ww. lokalu i nie może tym samym stanowić części wspólnej budynku. W ocenie skarżącej nie ma wątpliwości, że balkon, którego dotyczy przedmiotowa decyzja, służy do wyłącznego użytku właścicielu lokalu nr [...], ponieważ wejście na ten balkon prowadzi wyłącznie z ww. lokalu. Skarżąca podała również, że na mocy art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokalu to właściciel tego lokalu ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie tarasu służącego wyłącznie zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkałych w tym lokalu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady wystąpiły, dlatego skarga została uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z [...] kwietnia 2015 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), który stanowi, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Nakaz ten powinien być skierowany do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na którym - zgodnie z art. 61 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 powołanej ustawy – ciąży obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym oraz niedopuszczenia do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W przedmiotowej sprawie stwierdzone przez organ nieprawidłowości dotyczą stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy u. [...] w W.. Kontrola balkonu przynależnego do lokalu nr [...] wykazała zły stan techniczny obróbek blacharskich oraz płytek posadzkowych wraz z cokołem. Nie stwierdzono wykonania odprowadzania wód opadowych z wybudowanego tarasu w trakcie realizacji inwestycji. Nie stwierdzono występowania zawilgoceń ścian zewnętrznych. Ocenę techniczną przedmiotowego balkonu , sporządził inż. L. M. wskazując na konieczność wykonania określonych robót budowlanych tj." wykonania prawidłowej izolacji przeciwwodnej balkonu z papy termozgrzewalnej w układzie warstwowym należy zerwać ułożone płytki ceramiczne częściowo już odparzone, skuć szlichtę cementową (...), wykonać szlichtę spadkową o spadku min. 1%, wykonać izolację przeciwwodną z papy termozgrzewalnej w układzie trzywarstwowym z wywinięciem na ściany, na wysokości minimum 20 cm, wykonać obróbki blacharskie, wklejone między warstwy papy oraz wykonać orynnowanie z odprowadzeniem do znajdującej się przy balkonie rury spustowej poprzez wstawienie trójnika, następnie wykonać szlichtę cementową grubości 5 cm z dodatkami wodoszczelnymi zbrojoną siatką zgrzewaną z prętów o śr. 3 mm. Po osiągnięciu przez szlichtę wymaganej wytrzymałości, zagruntować szlichtę podkładem gruntującym do betonu i ułożyć płytki gresowe mrozoodporne na klej wodo i mrozo odporny. Spoiny między płytkami wypełnić fugą silikonową. Po wykonaniu warstw posadzkowych balkonu w następnym etapie należy naprawić zalane, zmurszałe i odparzone tynki wewnętrzne oraz tynki elewacji". Prawidłowe wskazanie adresata decyzji nakazującej usunięcie tych nieprawidłowości wymagało więc ustalenia, komu przysługuje prawo własności tej części obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903) w razie wyodrębnienia własności lokali wchodzących w skład danej nieruchomości przysługuje ich właścicielom udział w nieruchomości wspólnej, który obejmuje grunt oraz części budynku i urządzenia nie służące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Wnioskując a contrario z treści powołanego przepisu należy przyjąć, iż skoro przedmiotowy taras jest częścią budynku służącą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu mieszkalnego nr [...], to nie wchodzi on w skład nieruchomości wspólnej, dlatego powinien być uznany za część składową tego lokalu. Prawo własności przysługujące właścicielom lokalu nr [...]obejmuje więc również balkon, a dokładnie jego wierzchnią warstwę wykończeniową oraz przestrzeń wykorzystywaną do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez właścicieli lokalu. Tylko w tym zakresie właściciel ten ma – wynikający z art. 13 ust. 2 ustawy o własności lokali - obowiązek utrzymywania przynależnego do niego tarasu w należytym stanie. Podobne stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 marca 2008 r. (III CZP 10/08, publ. Lex nr 348085, Biuletyn SN 2008/3/6), w której stwierdzono: "Właściciel lokalu mieszkalnego ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie balkonu stanowiącego pomieszczenie pomocnicze służące wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkałych w tym lokalu. Wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem obciążają wspólnotę mieszkaniową". W związku z tym, że tarasy pełnią podobną funkcję jak balkony, przynależne do konkretnych lokali mieszkalnych, wyrażoną w tej uchwale tezę należy analogicznie odnieść do stanu faktycznego niniejszej sprawy. W uzasadnieniu powołanej uchwały Sąd Najwyższy wskazał, iż pod pojęciem "balkonu" jako części budynku stanowiącej zarazem część składową lokalu mieszkalnego rozumieć należy tę tylko jego część, która służy wyłącznie do użytku właściciela lokalu i osób z nim zamieszkałych. Jest nią przestrzeń wewnętrzna, z reguły wyodrębniona podłogą i balustradą, a niekiedy także ścianami bocznymi i sufitem, z wyłączeniem zawsze ściany przedniej, której brak pozwala na uznanie tej części budynku za balkon i umożliwia zarazem korzystanie z niego zgodnie z przeznaczeniem. Należy jednak podkreślić, iż remont i bieżąca konserwacja nieruchomości wspólnej należy do obowiązków spółdzielni mieszkaniowej. W tym zakresie aktualne jest także stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu powołanej uchwały z dnia 7 marca 2008 r., iż elementy architektonicznej konstrukcji balkonu trwale połączone z bryłą budynku, i na ogół usytuowane na zewnątrz w stosunku do przestrzeni wykorzystywanej do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez osoby zamieszkałe w lokalu, uznać należy za takie części budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu, a w konsekwencji - z mocy art. 3 ust. 2 ustawy - powinny być kwalifikowane jako stanowiące nieruchomość wspólną. Zwłaszcza, że organ nakazując w drodze decyzji , na podstawie art. 66 ust 1 Prawa budowlanego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, powinien zawsze uwzględniać indywidualne cechy obiektu budowlanego, którego ta decyzja dotyczy ( vide wyrok NSA z 27 lutego 2007r., II OSK 355/06). Jeśli prace nakazane decyzją wydaną na podstawie art. 66 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego jako prace naprawcze będą dotykać konstrukcji budynku, a zatem części wspólnej nieruchomości w tym elewacji zewnętrznej i obróbek blacharskich w tym wykonanie orynnowania to jako dotyczące części wspólnych budynku winny być skierowane do Spółdzielni. Organ winien także jednoznacznie wyjaśnić, przy ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, co stanowi bezpośrednią przyczynę zawilgoceń i zacieków wywołanych wadliwym stanem technicznym przedmiotowego balkonu. . Ma to szczególne znaczenie dla prawidłowego ustalenia adresata decyzji. Zgodnie z dyspozycją w/w art. 66 pkt 1 w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższa decyzja jest adresowana do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na których stosownie do treści art. 61 w/w ustawy ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym. W przypadku ustalenia, w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, że przyczyną zalewania i zwilgocenia jest – nieodpowiedni stan techniczny części obiektu budowlanego stanowiącego część wspólną wszystkich właścicieli wyodrębnionych lokali tej nieruchomości (strop, rynny, rury) itp., wówczas adresatem decyzji będzie Spółdzielnia Mieszkaniowa. Wydanie decyzji administracyjnej w tym względzie powinno jednak być poprzedzone dokonanym wyjaśnieniem stanu faktycznego w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Całkowicie chybionym jest natomiast zarzut skargi naruszenia art. 28 kpa, bowiem z pewnością w interesie prawnym skarżącej spółdzielni leży udział w niniejszym postępowaniu w charakterze strony. Mając powyższe na uwadze , w ocenie Sądu należało uchylić zaskarżoną decyzję w jako wydaną z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w związku z art. 61 tej ustawy oraz art 7 i 77 kpa co wyczerpuje dyspozycję art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na treści art. 200 przywołanej ustawy.