I SA/Wr 1269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Radom, sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant starszy referent sądowy Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. "A" sp. z o.o. z/s w S. (dalej : spółka, strona, skarżąca) złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących udzielone rabaty. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, którego przedmiotem działalności jest m.in. produkcja wyrobów izolacyjnych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka sprzedaje swoje towary kontrahentom. Przedmiotowe transakcje dokumentuje wystawiając na ich rzecz faktury VAT. W celu intensyfikacji sprzedaży oraz utrzymania dobrych relacji z kontrahentami, zazwyczaj na mocy zawartych umów o współpracy bądź porozumień handlowych, Spółka udziela odbiorcom swoich towarów rabatów. Przedmiotowe rabaty udzielane są co do zasady z tytułu osiągnięcia przez nabywcę określonego poziomu zakupu towarów Spółki w danym przedziale czasowym. Przyznanie przedmiotowych rabatów kontrahentom wynika z przyjętej przez Spółkę strategii biznesowej (rabaty posprzedażowe). Spółka zamierza dokumentować przyznanie wskazanych powyżej rabatów poprzez wystawienie zbiorczych faktur korygujących za dany okres (np. miesiąc, kwartał lub rok). Rabaty będą wykazywane przez Spółkę na fakturze kwotowo w odniesieniu do całości obrotu (wszystkich dostaw) zrealizowanych z określonym kontrahentem w danym okresie. Zbiorcza faktura korygująca wystawiana przez Spółkę z tytułu udzielonych rabatów, będzie zawierać następujące informacje: •oznaczenie "korekta" lub "faktura korygująca"; •numer kolejny oraz datę jej wystawienia; •nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; •numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy; •okres, do którego odnosi się udzielany rabat; •łączną kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; •przyczynę korekty. Spółka wysyła kontrahentom przedmiotowe dokumenty w formie papierowej za pośrednictwem poczty lub w formie faktur elektronicznych. W przypadku papierowych faktur korygujących wysyłanych za pośrednictwem poczty, fakt ten jest każdorazowo odnotowywany w książce nadawczej Spółki. Spółka gromadzi potwierdzenia otrzymania faktur korygujących przez kontrahentów, które mogą przybierać różne formy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy na podstawie faktur korygujących opisanych w zdarzeniu przyszłym Spółka będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego, przy zachowaniu pozostałych warunków określonych w art. 29a ust. 13 i ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT). Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie faktur korygujących opisanych w zdarzeniu przyszłym Spółka będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego, przy zachowaniu pozostałych warunków określonych w art. 29a ust. 13 i ust. 15 ustawy o VAT. Zdaniem Spółki faktura korygująca zawierająca wskazane we wniosku elementy spełnia swoją zasadniczą rolę, tj. umożliwia określenie podstawy opodatkowania dla celów VAT i wysokości podatku należnego oraz identyfikację podatników (udzielających rabatu i otrzymujących rabat). Na podstawie takiej faktury zarówno sprzedawca, jak i nabywca będą w stanie określić podstawę opodatkowania transakcji czy kwotę VAT należnego z tego tytułu. Dyrektor Izby Skarbowej w P. reprezentujący Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] 2015 r. Nr [...] uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Podkreślił, że na mocy art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 podatnik wystawia fakturę korygującą. Przy czym, jak wynika z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, "obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano". Organ przytoczył art. 106j ust. 2 ustawy, w myśl którego faktura korygująca powinna zawierać: 1.wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo wyraz "KOREKTA"; 2.numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 3.dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca: 1.określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6, 2.nazwę (rodzaj) towaru lub i usługi objętych korektą; 3.przyczynę korekty; 4.jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 5.w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji. Wskazał ponadto, że przepis art. 106j ust. 3 ustawy stanowi, że w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonywanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2: 1.powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka; 2.może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą. Podkreślił organ, że z brzmienia powołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą, zgodnie z art. 106j ustawy. Przepis ten określa dane jakie powinna zawierać faktura. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Powyższy przepis umożliwia wystawienie faktury korygującej w przypadku wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie. A zatem, podatnicy mogą wystawić fakturę korygującą do wszystkich faktur wystawionych na rzecz jednego odbiorcy (kontrahenta) w danym okresie rozliczeniowym. Wobec powyższego, zdaniem organu faktura korygująca wystawiona do wszystkich dostaw lub usług dokonywanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, powinna zawierać – oprócz danych wymienionych przez Spółkę – również daty wystawienia i numery faktur korygowanych, co jednoznacznie wynika z art. 106j ust. 2 pkt 3 lit. a w zw. z art. 106e ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy. W konsekwencji organ stwierdził, że na podstawie faktur korygujących opisanych w zdarzeniu przyszłym Spółka nie będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego, ponieważ faktury te nie zawierają wszystkich wymaganych przepisami danych, tj. dat wystawienia i numerów faktur korygowanych. Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka złożyła skargę w uzasadnieniu której powtórzyła zasadniczo swoją argumentację zawartą we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji. Dodatkowo powołała się na wyrok NSA z dnia 4.10.2013 r. sygn. akt I FSK 1505/12 oraz zarzuciła naruszenie zasady neutralności oraz proporcjonalności VAT. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko oraz jego argumentacje zawarta w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje : Kwestie związane z wystawianiem faktur korygujących były uregulowane do końca 2013 r. w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie m.in. wystawiania faktur. § 13 tego rozporządzenia wskazywał na konieczność wystawienia faktury korygującej, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów. Powyższy przepis umożliwiał wystawienie faktury korygującej – w zależności od przypadku – dla jednej lub większej liczby dostaw (§ 13 ust. 2 ww. rozporządzenia) bądź też do wszystkich dostaw dla jednego odbiorcy (§ 13 ust. 3 ww. rozporządzenia). Z przepisów rozporządzenia wynikało, iż w przypadku gdy korekta dotyczyć ma całości sprzedaży zrealizowanej w danym okresie, a zatem tak jak ma to miejsce w przypadku analizowanego rabatu, możliwym jest wystawienie tylko jednej faktury korygującej – zbiorczej, w treści której nie zostaną powołane wszystkie numery faktur pierwotnych, a wskazany będzie jedynie okres, którego rabat dotyczy. Wyżej wskazane rozporządzenie w sprawie wystawiania faktur obowiązywało do końca 2013 r. Większość znajdujących się w nim regulacji została z dniem 1 stycznia 2014 r. przeniesiona do ustawy o VAT. Jak wynika z obowiązującego od 1 stycznia 2014 r. art. 106j ust. 2 ustawy o VAT (który regulował będzie zasady wystawiania faktur korygujących, faktura korygująca powinna zawierać: 1. wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo wyraz "KOREKTA", 2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia, 3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca, - datę wystawienia, - kolejny numer, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL. 4. przyczynę korekty; 5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji. Natomiast, w myśl art. 106j ust. 3 ustawy o VAT, który reguluje zasady wystawiania zbiorczych faktur korygujących od 1 stycznia 2014 r., w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2: 1.powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka; 2.może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą. W konsekwencji, od 1 stycznia 2014 r. w zbiorczych fakturach korygujących trzeba w szczególności wskazywać: •numery faktur korygowanych oraz daty ich wystawienia, •jednocześnie koniecznym będzie wskazanie jakiego okresu ww. faktura ma dotyczyć. Analiza ww. przepisu wskazuje, że okres, którego faktura ma dotyczyć będzie informacją wskazywaną dodatkowo. A zatem będzie to informacja dodatkowa - poza informacją o numerze i dacie faktury pierwotnej. Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę powyższe zasady wystawiania "zbiorczych" faktur korygujących obowiązujące od 1 stycznia 2014 r. nie pozostają także w sprzeczności z treścią art. Art.219a oraz art.223 DYREKTYWY RADY 2010/45/UE zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania (Dz.U.UE.L.2010.189.1). Art. 219a ww. Dyrektywy stanowi, że bez uszczerbku dla art. 244–248 zastosowanie ma, co następuje: 1) Fakturowanie podlega przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub wykonania usług zgodnie z przepisami tytułu V. Zgodnie natomiast z przepisem art.223 Dyrektywy "Państwa członkowskie zezwalają podatnikom na wystawienie faktur zbiorczych zawierających dane obejmujące kilka odrębnych dostaw towarów lub transakcji świadczenia usług, pod warunkiem że VAT od dostaw towarów lub transakcji świadczenia usług wymienionych na fakturze zbiorczej staje się wymagalny w ciągu tego samego miesiąca kalendarzowego. Bez uszczerbku dla art. 222 państwa członkowskie mogą zezwolić na to, by w fakturach zbiorczych uwzględniano dostawy towarów lub transakcje świadczenia usług, za które VAT stał się wymagalny w okresie dłuższym niż jeden miesiąc kalendarzowy." Zauważyć przy tym należy, że przepis ten nie precyzuje jakiej odrębnej grupy towarów lub transakcji świadczenia usług ma dotyczyć faktura zbiorcza. Z pewnością o kilku odrębnych dostawach towarów lub transakcjach świadczenia usług można mówić w przypadku, o którym mowa w art. 106j ust. 3 ustawy o VAT., tj. objęcia rabatem "wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie". Podobnie jak we wcześniej obowiązujących przepisach wykonawczych, także i obowiązujący od 1 stycznia 2014 r. art.106j ust.3 ustawy o VAT artykuł przewiduje możliwość wystawiania zbiorczych faktur korygujących w razie udzielenia rabatu (upustu) do wszelkich czynności wykonanych dla danego nabywcy w danym okresie. Regulacja ta może dotyczyć tzw. premii pieniężnych (bonusów), które są należne tylko i wyłącznie za osiągnięcie określonego poziomu zakupów bądź terminowe dokonywanie płatności, natomiast nie są związane z żadnymi świadczeniami ze strony podmiotu otrzymującego premię. W uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r. (I FPS 2/12, POP 2012, z. 5, s. 489-494) NSA (w składzie siedmiu sędziów) uznał, że: "Wypłata kontrahentowi bonusu warunkowego (premii pieniężnej) z tytułu osiągnięcia określonej wielkości sprzedaży lub terminowości regulowania należności stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zmniejszający podstawę opodatkowania". Sąd stanął zatem na stanowisku, że typowa premia pieniężna - która nie jest związana z żadnymi świadczeniami po stronie otrzymującego premię (należy się tylko za poziom zakupów bądź terminowość zapłat) - w istocie stanowi zbiorczy rabat. Powinna być więc udokumentowana przez wypłacającego premię zbiorczą fakturą korygującą. W tym przypadku jednak faktura zbiorcza począwszy od 1 stycznia 2014 r. powinna zawierać wszystkie elementy, o których mowa w art.106j ust.3 ustawy o VAT tj. m.in. numery faktur korygowanych oraz daty ich wystawienia. W konsekwencji, gdy Spółka będzie wystawiała "zbiorcze" faktury korygujące niezgodnie z przepisami ustawy o VAT i dokonywała zmniejszenia podstawy opodatkowania naruszy art.29a ust.10 wobec niespełniania warunku określonego w art.29a ust.13 w związku z art.106j ust.3 ustawy o VAT. Zdaniem Sądu obowiązujące od 1 stycznia 2014 r. w Polsce przepisy dotyczące zasad wystawiania "zbiorczych" faktur korygujących nie naruszają zasady neutralności oraz proporcjonalności. Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze skargą na indywidualną interpretację dotyczącą stanu przyszłego, a nie z postępowaniem podatkowym, gdzie organy podatkowe mogą stosować zasadę swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego (art.191 Ordynacji podatkowej) i mimo braku pewnych elementów w fakturze korygującej uznać ją za obniżającą podstawę opodatkowania mając właśnie na względzie np. zasadę proporcjonalności. Takiej sytuacji dotyczy przywołany przez Spółkę w skardze wyrok NSA z 4.10.2013 r. sygn. akt I FSK 1505/12. Jak wskazał NSA w uzasadnieniu "W rozpatrywanej zaś sprawie zakwestionowane faktury korygujące nie zawierały wskazania numerów kolejnych faktur korygowanych widniejących na fakturach korygowanych. Niemniej, jak już wyżej wskazano, załączniki do tych faktur, wskazywały na numery klientów, daty faktur korygowanych oraz nadane w wewnętrznym systemie skarżącej numery przypisane poszczególnym fakturom. W tym kontekście, Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym wskazanie w fakturze korygującej "numeru własnego" faktury korygowanej pozwala na jednoznaczne i proste ustalenie zarówno przez strony transakcji jak i przez organy kontrolujące, do jakiej faktury podstawowej "przypisać fakturę korygowaną".[...] zasadę proporcjonalności należy [...] wykorzystywać dokonując oceny jej przestrzegania w każdym konkretnym przypadku dotyczącym spraw związanych z podatkiem od wartości dodanej, potwierdzają wyroki ETS-u w sprawach nr: C-35/05 Reemtsma oraz C-302/07 [...]". Odnosząc się do zagadnienia związanego z posiadaniem potwierdzenia doręczenia faktur korygujących TSUE wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. C-588/10 wskazał, że "Zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz proporcjonalności co do zasady nie sprzeciwiają się wymogowi polegającemu na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług. Jednakże, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury". TSUE nie stwierdził zatem, że polskie uregulowania dotyczące konieczności posiadania potwierdzenia doręczenia faktury korygującej naruszają zasady neutralności i proporcjonalności, ale że podatnik w trakcie toczącego się postępowania może wskazywać na okoliczności, które winny być uwzględnione przez organy przy ocenie prawa do obniżenia podstawy opodatkowania. Także w trakcie postępowania podatkowego lub kontrolnego obejmującego weryfikację prawa do obniżenia podstawy opodatkowania na podstawie "zbiorczych" faktur niespełniających wszystkich wymogów określonych w art.106j ust.3 ustawy o VAT organ podatkowy obowiązany będzie do rozważenia zgodnie z zasadą neutralności i proporcjonalności konsekwencji tego naruszenia w oparciu o realia konkretnej sprawy. Nie może tego jednak zdaniem Sądu zrobić w postępowaniu interpretacyjnym. Odnosząc się natomiast do powołanego przez Stronę w skardze wyroku TSUE w sprawie C-588/10, wskazać należy, że spór wynikiem, którego było skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prejudycjalnego do Trybunały Sprawiedliwości, dotyczył interpretacji indywidualnej w której stwierdzono, że bez posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korekty przez kontrahenta podatnik nie może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego o kwotę wynikającą z wystawionej faktury korekty. W przywołanym w skardze orzeczeniu w sprawie C-317/94 Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że w przypadku gdy producent wystawia kupony zniżkowe na określoną kwotę, które mogą zostać zrealizowane przez finalnego konsumenta przy zakupie towaru u sprzedawcy detalicznego - to podstawa opodatkowania u producenta nie może być wyższa, niż wynagrodzenie (kwota) faktycznie zapłacone przez finalnego odbiorcę - czyli po uwzględnieniu zwróconej kwoty. Z orzeczenia tego wynika również, że obniżenie podatku należnego u podmiotu dającego rabat nie musi skutkować korektą podatku naliczonego w następnej fazie obrotu. Przywołany zaś wyrok w sprawie C-368/09 dotyczył wykładni przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) dotyczących fakturowania i związanego z nimi prawa do odliczenia. Z kolei powołany wyrok w sprawie C-504/04 dotyczył zdrowia zwierząt, zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii oraz uboju grupy urodzenia. Natomiast wskazane przez Skarżącą orzeczenie w sprawie T-257/04 dotyczyło stwierdzenia nieważności art. 3 i art. 4 ust. 3 i ust. 5 tiret ósme rozporządzenia Komisji (WE) nr 1972/2003 z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. L 293, s. 3), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 230/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. (Dz. U. L 39, s. 13) oraz rozporządzeniem Komisji nr 735/2004 z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. L 114, s. 13). Należy ponadto podkreślić, że bezpośrednie odniesienie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który zapadł w konkretnej sprawie podatnika jest możliwe tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z identycznym lub tożsamym stanem faktycznym. Jednak powołane przez Stronę orzeczenia Trybunału odbiegają w znaczny sposób od sytuacji zaistniałej w analizowanej sprawie, zatem pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie dokonane w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a skargę oddalił jako niezasadną.