I FZ 349/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Rz 237/18 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia 5 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2013 r. postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z 30 maja 2018 r. w sprawie I SA/Rz 237/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił W. B. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia 5 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2013 r. W dniu 7 czerwca 2018 r. (data wpływu do WSA) skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wyrokiem z 12 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę spółki na wskazaną powyżej decyzję (odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono stronie 24 sierpnia 2018 r.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. W tym względzie Naczelny Sąd Administracyjny w całości podziela argumentację zawartą w postanowieniu tego Sądu z 28 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 792/17 (opublikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tego postanowienia NSA zwrócił uwagę, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., nie określają wprost ram czasowych, w których strona może złożyć skuteczny wniosek o wstrzymanie wykonania aktu i sąd może postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części. Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, czyli co do zasady do czasu wydania wyroku. Powyższy wniosek wynika z interpretacji art. 61 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Od powyższej reguły zachodzi tylko jeden wyjątek przewidziany w art. 152 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Należy przy tym podkreślić, że wprawdzie art. 61 § 6 P.p.s.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie wprost, bowiem skargę strony oddalono, a orzeczenie nie jest prawomocne, ale należy mieć na względzie, że zasadniczo możliwość wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd I instancji ma do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W trakcie ewentualnego postępowania kasacyjnego strona może natomiast kierować wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w tym przedmiocie na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. (w sytuacji gdy nie ma zastosowania art. 61 § 6 P.p.s.a. i art. 152 P.p.s.a.). Skoro zatem sąd I instancji po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., to w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym niecelowe jest rozpatrywanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jedynie na marginesie należy wskazać, że wprawdzie na etapie postępowania kasacyjnego strona może ponowić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kierując go bezpośrednio do NSA (i tak też się stało w rozpatrywanej sprawie), niemniej jednak negatywnie należy ocenić działanie sądu I instancji, który wydał wyrok w rozpoznawanej sprawie przed zakończeniem postępowania w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oddalającego skargę, postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o umorzeniu postępowania zażaleniowego.