II SA/Ol 592/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Komendanta z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Komendanta na rzecz skarżącego M. O. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia "[...]", na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1764 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) Komendant Powiatowy Policji w I. odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie treści nagrań z rejestratora rozmów Komendy Powiatowej Policji w I. pokrzywdzonego z oficerem dyżurnym lub jego zastępcą w dniu 5 grudnia 2013r. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 26 marca 2017r. M. O. zwrócił się z pismem zatytułowanym jako skarga, z treści którego wynikało, że wniósł o udzielenie informacji w ramach dostępu do informacji publicznej, w zakresie kopii zapisu rozmowy z rejestratora rozmów w Komendzie Powiatowej Policji w I. w ilości 2 sztuk płyt CD. Podano, że żądane przez stronę nagranie na płycie CD zawiera trzy nagrania: rozmowy dyżurnego KPP w I. ze zgłaszającym, korespondencję radiową dyżurnego KPP w I. z patrolem WRD KPP w I. oraz rozmowa dyżurnego KPP w I. z pracownikiem pogotowia. Wyjaśniono, że płyta znajduje się w materiałach zakończonych czynności wyjaśniających w sprawie nieustalonego kierującego, który zmusił pokrzywdzonego M. O. do zjechania na prawe pobocze a następnie do rowu, wywracając pojazd na bok. Podano, że zakres wniosku strony niewątpliwie dotyczy podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznego i przedmiotu, którego treścią jest informacja publiczna. Żądane dane są bowiem informacją o zaistniałych faktach, wytworzoną przez funkcjonariuszy policji przy realizacji ich ustawowych działań, które bezsprzecznie mają charakter publiczny i prowadzone są w interesie oraz dla dobra obywateli. Jednakże płyta CD, na której znajduje się żądane nagranie, zawiera m. in. korespondencję radiową dyżurnego z patrolem WRD, gdzie padają częściowe kryptonimy patrolu oraz dyżurnego. Wskazano, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie informacji niejawnych informacjom niejawnym nadaje się klauzulę "poufne", jeżeli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że utrudni wykonywanie zadań służbom odpowiedzialnym za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie sprawców przestępstw. Podano, że w niniejszej sprawie odnośnie prowadzenia łączności radiowej mają zastosowanie dokumenty o klauzuli "poufne", tj: instrukcja nr "[...]" Dyrektora Biura Łączności Komendy Głównej z dnia 30 grudnia 1992r., "[...]" oraz Wojewódzkie Dane Radiowe, "[...]". W trakcie prowadzenia komunikacji radiowej dyżurny oraz patrol Policji posługuje się zwrotami zawartymi w dokumentach niejawnych. W związku z tym udostępnienie treści tej rozmowy podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych i dlatego odmówiono udostępnienia wnioskowanej informacji. Od decyzji tej odwołał się M. O., podnosząc że do chwili obecnej nie otrzymał kopii zapisu jego rozmowy z rejestratora KPP w I. pomimo także wcześniejszych złożonych pism, jak i jego prośby złożonej do policjantów KPP w I. na początku 2014r. Wskazał, że w piśmie z dnia 26 marca 2017r. wnosił wyłącznie o kopię jego rozmowy w ramach dostępu do informacji publicznej. Żądane przez stronę nagranie znajduje się na płycie CD, która zawiera trzy nagrania i płyta ta znajduje się w materiałach zakończonych czynności wyjaśniających w sprawie nieustalonego kierującego, który zmusił pokrzywdzonego M. O. do zjechania na prawe pobocze, a następnie do rowu, wywracając pojazd na bok. Zdaniem odwołującego się zasadnym jest także rozważenie kwestii przekazania stronie kopii całej zawartości płyty CD nagrań z rejestratora rozmów z KPP w I. w dniu 5 grudnia 2013r., która stanowi informację publiczną. Podał, że dane takie jak godzina zgłoszenia telefonicznego, kwestia identyfikacji podmiotu zgłaszającego, charakter i rodzaj działań podjętych przez Policję, a także imiona i nazwiska, stopnie policjantów oraz treść notatek, mają charakter informacji publicznej. Ponadto notatki te stanowią dokumenty urzędowe w rozumieniu przepisów kodeksu karnego. Tym samym, bezpośrednią podstawą do udostępnienia jest art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a u.d.i.p., tym bardziej, że odwołujący się jako pokrzywdzony, a teraz oskarżyciel posiłkowy w sprawie śmiertelnego wypadku zarzuca organowi rażącą obrazę art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 u.d.i.p., art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Decyzją z dnia "[...]" Komendant Wojewódzki Policji w O. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, że organ odwoławczy podziela w całości ustalenia i przyjętą interpretację prawną dokonaną przez Komendanta Powiatowego Policji w I. Wskazano, że zakres wniosku strony niewątpliwie dotyczy podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej i przedmiotu, którego treścią jest informacja publiczna. Podano, że organ I instancji zobowiązany był odmówić udzielenia takich informacji w procesowej formie decyzji, gdyż zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. podlega ona ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W przedmiotowej sprawie odnośnie do prowadzenia łączności radiowej w istocie mają zastosowanie dokumenty o klauzuli "poufne", a w trakcie prowadzenia komunikacji radiowej dyżurny oraz patrol Policji posługuje się zwrotami zawartymi w dokumentach niejawnych. W związku z powyższym udostępnienie treści tej rozmowy podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych. Na powyższą decyzję skargę wniósł M.O., zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego, niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Wskazał, że wnosił wyłącznie o kopię swojej rozmowy z rejestratora rozmów na KPP w I., tj. rozmowy pokrzywdzonego z oficerem dyżurnym Policji w dniu 5 grudnia 2013r., której zapisu do chwili obecnej nie otrzymał pomimo złożonych pism. W jego ocenie całość żądanej informacji mieści się w zakresie pojęcia informacji publicznej, o której mowa wart. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., tym bardziej jeżeli chodzi o przejrzystość działań stróżów prawa. Wniósł także, aby zawartość płyty CD nagrań z rejestratora rozmów z KPP w I. jako informacja publiczna została zachowana do prawomocnego wyroku w sprawie śmiertelnego wypadku drogowego z dnia 5 grudnia 2013r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w O. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, przedstawione w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną – art. 134 ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, wytworzona przez szeroko rozumiane organy władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007r., sygn. akt IV SAB/Gl 28/07, dostępne w Internecie). Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera otwarty katalog informacji publicznej, która podlega udostepnieniu. Chodzi tu m.in. o wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe, sporządzone w dowolnej formie, wytworzone przez organy władzy publicznej, a także podmioty niebędące organami administracji publicznej. Należy zauważyć, że prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 ustawy u.d.i.p.). Nie wymaga się od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zgodnie jednak z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Katalog uprawnień przysługujących zainteresowanemu dostępem do informacji publicznej został skonkretyzowany w art. 3 ust. 1 u.d.i.p., w myśl którego prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2) oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3). Żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. Nie kwestionuje tego zresztą organ orzekający w niniejszej sprawie. Odmówił jednak ich udostępnienia ze względu na konieczność ochrony informacji niejawnych. Wskazać zatem należy, że nie budzi wątpliwości okoliczność, że nie podlegają udostępnieniu informacje objęte przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. z 2016r. poz. 1167 ze zm.). Jednakże argumentacji tej użył organ w odniesieniu do korespondencji radiowej prowadzonej przez dyżurnego z patrolem. Natomiast zarówno z wniosku skarżącego, jego odwołania, jak i ze skargi wynika, że przedmiotem jego wniosku nie jest całość nagrań związanych ze zdarzeniem z dnia 5 grudnia 2013r., a jedynie kopia nagrania rozmowy skarżącego z oficerem dyżurnym z tego dnia. Nie wiadomo zatem, z jakich względów organ uznał, że potrzeba ochrony informacji niejawnych odnosi się także do tej rozmowy. Nie wyjaśniono przy tym, z jakich względów organ uznał, że udostępnienie nagrań na płycie CD musiałoby obejmować także inne rozmowy prowadzone w tej sprawie, tzn. czy wynika to z technicznego braku możliwości wyodrębnienia tylko nagarnia rozmowy skarżącego z oficerem dyżurnym, czy też z innych powodów. Organ nie wskazał także, czy istnieje możliwość ewentualnego usunięcia takich części nagrania, które zawierają informacje podlegające ochronie jako informacje niejawne. Wyjaśnić zaś należy, że to na organie spoczywa obowiązek wykazania, że istnieją powody uniemożliwiające udostępnienie zadanej informacji w jakimkolwiek zakresie z uwagi na konieczność ochrony informacji niejawnych. Natomiast dodatkowo należy wskazać, że organ nie ustalił, czy skarżący ma możliwość uzyskania żądanego nagrania w ramach innego postępowania (np. karnego) jako jego strona. Z treści decyzji organu I instancji wynika bowiem, że nagranie to znajduje się w materiałach zakończonych czynności wyjaśniających w sprawie zdarzenia drogowego. Zgodnie zaś z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium". O ile zatem dostęp stron postępowania do akt sprawy uregulowany jest odrębnie (np. przepisami . Kodeksu postępowania karnego), to tym samym w zakresie żądania strony o udostępnienia informacji o materiale zawartym w aktach wyłączone jest stosowanie przepisów u.d.i.p. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I OSK 545/09, z dnia 9 listopada 2009r., sygn. akt I OSK 947/09, dostępne w Internecie). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa. W związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu w kwocie 200 zł.