VII SA/Wa 1248/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : - odrzucić skargę. S. K. w piśmie z 4 kwietnia 2018 r., sprecyzowanym w piśmie z 16 maja 2018 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia na działkach nr [...] i [...] w [...]. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 lipca 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Organ podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2014 r., VII SA/Wa 1991/14 odrzucił skargę S. K. na decyzję tego organu z [...] lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd stwierdza, że nie jest prawidłowe stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, że w przypadku uprzedniego prawomocnego odrzucenia skargi wykluczona jest możliwość ponownego wniesienia kolejnej skargi przez tę samą stronę. Z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną - res iudicata stanowi bowiem rozstrzygnięcie (osądzenie) sporu będącego przedmiotem procesu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania administracji, sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania (niedziałania) skarga dotyczy. Orzeczenie proceduralne nie rozstrzyga tego sporu. W przypadku odrzucenia skargi sąd administracyjny nie bada zasadności skargi, a jedynie stwierdza okoliczność uzasadniającą to odrzucenie (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 s. 610; por. również postanowienia NSA z 28 lipca 2005 r., II OZ 126/05 oraz z 12 kwietnia 2011 r., II GZ 208/11, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Niemniej jednak skarga S. K. podlega odrzuceniu, ponieważ zgodnie z art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Jak już powiedziano, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 2 lipca 2014 r. S. K. wniósł natomiast skargę do Sądu 4 kwietnia 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym na adres organu). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.