II SA/Wa 2121/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego postanawia odrzucić skargę. Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w sprawie nadania A. L. stopnia nauczyciela mianowanego. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2017 r. została wysłana za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. na adres A. L. A. L., reprezentowana przez męża, pismem z dnia 4 czerwca 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Edukacji Narodowej. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt 980/17 Sąd odrzucił skargę jako wniesioną przedwcześnie, czyli przed doręczeniem decyzji a tym samym przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Po przesłaniu organowi postanowienia Sądu z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt 980/17 wraz ze stwierdzeniem prawomocności wraz z aktami postępowania administracyjnego, organ ponownie przesłał skarżącej zaskarżoną decyzję za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Przesyłka została "awizowana" w dniu 3 października 2017 r. (na kopercie widnieje data i podpis), brak jednak informacji gdzie zostało umieszczone zawiadomienie ("awizo") o przesyłce pocztowej. Przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 18 października 2017 r. W dniu 16 listopada 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez męża, ponownie wniosła skargę na ww. decyzję Ministra Edukacji Narodowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (złożonym z ostrożności procesowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.) – zwanej dalej K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Doręczenie unormowane w przepisie art. 44 K.p.a. zakłada możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma stronie. Jednakże, aby doręczenie pisma adresatowi w omawianym trybie mogło zostać uznane za skuteczne, muszą być bezwzględnie spełnione przesłanki określone w tym przepisie. Przede wszystkim nie może budzić wątpliwości okoliczność dochowania przez doręczyciela wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. O fakcie tym musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. Instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia. Dlatego też zasady stosowania tej instytucji powinny być przestrzegane ściśle. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, że strona z niego korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 23/07, Lex 360227). Powtórzyć należy za postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt 980/17, że z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że brak jest podstaw do przyjęcia, by przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona w trybie art. 44 K.p.a. Z adnotacji dokonanych na przesyłce wynika, iż była ona "awizowana" tylko jeden raz, natomiast w ogóle nie zostało odnotowane czy i gdzie pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. W związku z brakiem odnotowania czy i gdzie pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki oraz brakiem powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, brak jest podstaw do uznania jej za skutecznie doręczoną. Braków powyższych nie sanuje dołączony do akt administracyjnych sprawy wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej w sprawie śledzenia przesyłek, ponieważ nie jest on formularzem, o którym mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz. U. poz. 545). Skoro zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącej, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Skarga jest zatem przedwczesna. Organ powinien zatem skutecznie doręczyć skarżącej zaskarżoną decyzję, co otworzy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wyjaśnić również należy, że z uwagi na brak rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi bezprzedmiotowe jest rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.