II OSK 3134/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2245/17 w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji oddala skargę kasacyjną FUZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2245/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] S.A. w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Decyzją z [...] stycznia 2006 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] nakazał [...] S.A.: zapewnić sprawność instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie do 28 lutego 2006 r., zapewnić sprawność instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie oraz dostosować ją do wymagań przepisów do 31 czerwca 2006 r., dokonać aktualizacji instrukcji bezpieczeństwa pożarowego i z instrukcją zapoznać pracowników zatrudnionych w obiekcie do 31 marca 2006 r. W wyniku kontroli przeprowadzonych: 16 października 2007 r., 16 czerwca 2010 r., 22 czerwca 2010 r., 13-14 września 2010 r., 15 września 2010 r., 17-19 kwietnia 2012 r., 23 kwietnia 2012 r., 18-20 maja 2016 r. stwierdzono niewykonanie obowiązku. Decyzją z [...] lipca 2017 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, po rozpoznaniu odwołania [...] S.A., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z [...] kwietnia 2017 r. odmawiającą zmiany decyzji z [...] stycznia 2006 r. w zakresie terminu realizacji obowiązku poprawy warunków ochrony przeciwpożarowej Dworca [...]. Organ wskazał, że obowiązek utrzymywania urządzeń przeciwpożarowych w stanie pełnej sprawności wszedł w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1992 r. A więc od pierwszej kontroli skarżąca miała co najmniej 15 lat na dostosowanie obiektu. Łączny czas wykonania obowiązku, licząc od 2006 r. (wydania decyzji) do wniesienia odwołania wynosi ponad 10 lat. Wnioskiem z 17 marca 2017 r. strona zwróciła się o zmianę terminu wykonania obowiązków nałożonych decyzją z [...] stycznia 2006 r. poprzez jego przedłużenie do 31 grudnia 2020 r. Taka zgoda wiązałaby się z brakiem zapewnienia odpowiednich warunków ochrony przeciwpożarowej przez następne ponad 3 lata. Łączny okres wykonania obowiązku, licząc od 1992 r. (wejście w życie rozporządzenia) do 31.12.2020 r. wynosiłby ponad 28 lat. Organ wskazał, że funkcja budynku, polegająca na obsłudze podróżnych oraz świadczeniu usług towarzyszących tej obsłudze, powoduje okresowe gromadzenie się dużych grup ludzi, np. w godzinach szczytu ruchu osobowego lub w przypadku organizacji ważnych wydarzeń publicznych na terenie [...]. Stwierdzone w 2005 r. nieprawidłowości stwarzają bardzo duże zagrożenie dla użytkowników dworca, które rośnie ze wzrostem liczby osób korzystających z budynku, który pełni rolę głównego węzła przesiadkowego dla podróżnych. Organ zaznaczył również, że zgodnie z przepisami o ochronie przeciwpożarowej niepoddawanie urządzeń przeciwpożarowych corocznym próbom i badaniom nie gwarantuje prawidłowość ich działania. Urządzenia powinny być poddawane przeglądom technicznym i konserwacji, zgodnie z zasadami i w sposób określony w polskich normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych, w dokumentacji techniczno-ruchowej oraz w instrukcjach obsługi, opracowanych przez ich producentów. Organ wyjaśnił ponadto, iż pozytywna opinia [...] Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zawarta w piśmie z 16 marca 2016 r. dotycząca zgody na etapowanie zaleceń wynikających z postanowienia MKW PSP z [...] grudnia 2014 r. nie jest równoznaczna ze zgodą na zmianę terminu wykonania obowiązku (patrz wyrok NSA z 14 października 2016 r., sygn. II OSK 3375/14), a w ślad za zgodą nie wpłynął ponowny wniosek wraz z ekspertyzą techniczną, sporządzoną na podstawie § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w celu uzgodnienia rozwiązań zamiennych. W obrocie nie funkcjonuje drugie postanowienie sankcjonujące poszczególne terminy i etapy. Organ II instancji, nadmienił również, że nawet samo wydanie postanowienia, w myśl § 2 ust. 2 lub 3a cyt. rozporządzenia umożliwia jedynie zrealizowanie decyzji nakładającej ww. obowiązek poprzez wykonanie innych rozwiązań poprawiających stan bezpieczeństwa pożarowego i nie stanowi o przedłużeniu terminu. Podczas wszystkich kontroli na przestrzeni ponad 10 lat sprawdzano i analizowano wszystkie przedstawione przez Stronę dokumenty. Ustalenia w protokołach strona podpisywała bez zastrzeżeń. Skargę na powyższą decyzję złożyła spółka [...] S.A, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez brak dogłębnego całościowego rozpoznania okoliczności sprawy, poprzez nieuwzględnienie postanowienia Komendanta Wojewódzkiego PSP z [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażającego pozytywną opinię na realizację zaleceń odnośnie ww. dworca wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak: [...] z [...] grudnia 2014 r. w II etapie oraz naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 155 k.p.a. polegające na nieuwzględnieniu słusznego interesu strony, która wnosi o zmianę terminu wykonania decyzji z [...] stycznia 2006 r. na termin do 31 grudnia 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd przytoczył treść art. 155 k.p.a. i wskazał, że zawiera on dwa rodzaje przesłanek - formalne i materialne. Formalne to istnienie decyzji ostatecznej i zgoda strony postępowania, zaś materialne to brak sprzeciwu przepisów szczególnych, wystąpienie interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, aby mogło dojść do zmiany lub uchylenia decyzji. Sąd wskazał, że o ile sama decyzja wydana w przedmiocie zapewnienia ochrony przeciwpożarowej ma charakter związany, to termin w niej określony ustalany jest przez organ na zasadzie uznania administracyjnego. To pozwala zaś przyjąć, że zmiana w trybie art. 155 k.p.a. decyzji ostatecznej nakładającej takie obowiązki w części dotyczącej tych obowiązków jest niedopuszczalna, jednak istnieje możliwość jej zmiany w części dotyczącej terminu ich wykonania. Akceptacja powyższego nie oznacza jednak, że zmiana terminu wykonania obowiązków dopuszczalna jest w każdym przypadku. Zmiana ostatecznej decyzji w zakresie wyznaczonego terminu jest możliwa tylko wtedy, jeżeli termin ten jeszcze nie upłynął. Nie ma natomiast podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji, gdy wcześniej wyznaczony w decyzji termin już upłynął. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że terminy dla skarżącej na wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z [...] stycznia 2006 r. upłynęły, skoro zostały one wyznaczone: w zakresie zapewnienia sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie do 28 lutego 2006 r., w zakresie zapewnienia sprawności instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie oraz dostosowania jej do wymagań przepisów do 31 czerwca 2006 r., w zakresie aktualizacji instrukcji bezpieczeństwa pożarowego i zapoznania z nią pracowników zatrudnionych w obiekcie do 31 marca 2006 r. Natomiast wniosek o zmianę powyższej decyzji w zakresie terminu został złożony w dniu 17 marca 2017 r. Sąd I instancji, zakładając hipotetycznie, że strona złożyła wniosek w dacie, kiedy zakreślony termin jeszcze nie upłynął, uznał, że i tak skarga nie zasługiwałaby na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy należało bowiem uwzględnić w pierwszej kolejności interes społeczny. Wobec szczególnie nagannej bierności w wykonaniu obowiązku (przez ponad dwadzieścia lat) skarżąca nie mogła oczekiwać, że termin zakreślony w decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z [...] stycznia 2006 r., która zmierzała do przywrócenia stanu zgodnego z prawem w zakresie ochrony przeciwpożarowej Dworca [...] (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 1 a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej) zostanie przedłużony do 2020 r. W tej sprawie nie mogło być mowy o słusznym interesie strony. Brak urządzeń do usuwania dymów i gazów pożarowych w obiekcie takim jak dworzec kolejowy stanowi realne zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia pasażerów. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła spółka [...] S.A. w W., opierając ją na podstawach: 1. naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2017, poz. 1257; dalej jako "k.p.a.") oraz 8 k.p.a., w związku z art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie dokładnego zbadania sprawy, przeprowadzenia wystarczającego postępowania wyjaśniającego oraz wystarczającego uzasadnienia faktycznego i prawnego podstaw wydanej decyzji; - art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo naruszenia przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., pomimo tego, iż zaskarżona decyzja organu I instancji powinna zostać uchylona w całości. 2. naruszenie prawa materialnego: - art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 2187 ze zm.) (daiej jako: "u.o.z."), poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że zaskarżona decyzja nie powinna zostać uchylona pomimo, iż decyzja pierwotna ([...]) nie może być wykonywana ze względu na wszczęcie postępowania o wpisanie budynku Dworca [...] do rejestru zabytków, - art. 155 k.p.a. poprzez uznanie, że w rozważanym przypadku nie zachodzi słuszny interes strony (skarżącej), który uzasadniałby zmianę pierwotnej decyzji. Skarżąca spółka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie decyzji organów obu instancji, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie na podstawie art. 203 p.p.s.a. zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż [...] S.A. prowadziła prace modernizacyjne dworca kolejowego [...] w zakresie bezpieczeństwa pożarowego budynku dworca. Prace były wykonywane m.in. na podstawie Ekspertyzy stanu ochrony przeciwpożarowej dworca [...] z września 2014 r. Biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w tym dokumencie, [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydał postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażające pozytywną opinię na realizację zaleceń ppoż wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Tym pierwszym postanowieniem [...] Komendant Wojewódzki PSP pozytywnie zaopiniował możliwość realizacji zaleceń wynikających z postanowienia [...] w czterech etapach w tym: Etap I - w obszarze hali głównej dworca kolejowego [...] - zrealizowano, Etap II - Część 1) galeria zachodnia, dojścia do [...], część galerii północnej - zrealizowano. Następnie zostanie wykonany zakres Części 2 Etapu II - w terminie do 31.12.2020 r. Obecnie uzyskano pozwolenie na budowę. Etap IlI - Stacja [...] Etap IV - Tunel linii średnicowej (dalekobieżnej i podmiejskiej). Realizacja Etapu III i IV przewidziana jest do końca roku 2023, który zrealizuje [...] S.A. w ramach planowanego remontu linii średnicowej na odcinku [...]-[...] zgodnie z planem wykorzystania środków unijnych. Na dzień dzisiejszy, nie ma żadnego uzasadnienia merytorycznego i prawnego, aby decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. wykonać, skoro wszelkie prace są wykonywane w ustalonych etapach uzgodnionych z właściwym organem Straży Pożarnej przy wykorzystaniu środków unijnych. Wykonywanie podobnych prac kilkakrotnie narażałoby skarżącą na dodatkowe nieuzasadnione koszty. Uwzględnienie wniosku o zmianę terminu wykonania tej decyzji na termin do końca 2023 r. leży w słusznym interesie [...] S.A., który to interes znajduje uzasadnienie we wspomnianych postanowieniach, dlatego nie można zgodzić się z wyrokiem Sądu i jego uzasadnieniem w tym zakresie. Ponadto na rozprawie w dniu 3 lipca 2018 r. złożono do akt sprawy Zawiadomienie z dnia 19 marca 2018 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie wpisania do rejestru zabytków budynku Dworca [...] wraz z systemem infrastruktury podziemnej. Wykonywanie jakichkolwiek prac budowlanych na dzień dzisiejszy, które naruszyłyby substancję budynku jest niemożliwe, ponieważ zabrania tego ww. przepis, a wykonanie decyzji pierwotnej wiąże się z przeprowadzeniem takich prac. Ponadto w budynku funkcjonuje system SSP poddawany przeglądom technicznym i konserwacyjnym, a także hydranty wewnętrzne także poddawane przeglądom technicznym i konserwacji zgodnie z obwiązującymi przepisami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, że tryb wzruszenia decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. może mieć zastosowanie tylko do decyzji uznaniowych lub do decyzji, przy wydaniu których organ ma do wyboru pewną gamę rozstrzygnięć, z których każde jest zgodne z prawem. W doktrynie wskazuje się na szerokie rozumienie praw nabytych, o których mowa w art. 155 k.p.a. Treścią prawa nabytego jest również rozstrzygnięcie o obowiązkach jednostki (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019, s.898). Decyzje nakładające obowiązek są decyzjami, na mocy których strony nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków określonych w decyzji a nie innych. Istotna dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest kwestia temporalnego zastosowania art. 155 k.p.a., a w szczególności zastosowanie tego trybu po upływie terminu wykonania decyzji. Z treści przepisu wynika, że weryfikacja decyzji w tym trybie może nastąpić "w każdym czasie". Generalnie rzecz ujmując, termin początkowy to dzień, w którym decyzja stała się ostateczna, a termin końcowy, to dzień wyeliminowania decyzji z obrotu prawego w innym trybie lub z mocy prawa. Dla temporalnego aspektu możliwości weryfikacji decyzji w trybie art. 155 k.p.a. znaczenie ma to, czy na mocy danej decyzji jej adresat nabywa prawo w ścisłym rozumieniu czy też nakładany jest na niego obowiązek. W przypadku decyzji przyznających jakieś uprawnienie ograniczonych terminem wskazuje się, że wraz z upływem terminu tracą one moc obowiązującą, nie podlegają egzekucji administracyjnej i nie mogą wówczas być już uchylane lub zmieniane w trybie art. 155 k.p.a. (por. wyrok NSA z 12 września 2018 r., II OSK 3351/17, wyrok NSA z 17 września 2009 r., II OSK 1406/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast w przypadku decyzji nakładających obowiązek upływ terminu nie ma wpływu na obowiązywanie danej decyzji, lecz powstaje możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego mającego na celu doprowadzenie do wykonania nałożonego obowiązku. Decyzje nakładające obowiązki, w których został wskazany termin ich wykonania mogą być weryfikowane w trybie art. 155 k.p.a. również po upływie tego terminu. Upływ terminu może stanowić jednak przesłankę negatywną do zmiany lub uchylenia decyzji w tym trybie, rozpatrywaną w kontekście interesu społecznego i słusznego interesu strony. W tej sprawie decyzja, której dotyczył wniosek o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. została wydana na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 i art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 ze zm.) i jest to decyzja nakładająca określone obowiązki z zakresu ochrony przeciwpożarowej, na wykonanie których wyznaczono odpowiednie terminy. Nie można więc podzielić stanowiska Sądu I instancji, że zmiana tego rodzaju decyzji w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie wyznaczonego terminu jest niedopuszczalna tylko z tego powodu, że termin jej wykonania już upłynął. Jak już wskazano powyżej, sam fakt upływu tego terminu oraz długość terminu do dnia złożenia wniosku o zmianę decyzji może stanowić negatywną przesłankę do odmowy zmiany decyzji w okolicznościach konkretnej sprawy. Oprócz tego należało zbadać inne przesłanki pozytywne i negatywne wymienione w art. 155 k.p.a. Sąd I instancji dokonał jednak oceny tych pozostałych przesłanek, słusznie uznając, że interes społeczny w tym przypadku nie przemawia za zmianą decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Zasadnie Sąd przyjął, że niewykonanie wskazanych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej w obiekcie takim jak dworzec kolejowy stanowi realne zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia pasażerów. Ponadto terminy na wykonanie tej decyzji upłynęły w 2006 r., a wniosek o jej zmianę w zakresie terminu został złożony w dniu 17 marca 2017 r., zatem po upływie 11 lat. W celu wykonania tej decyzji prowadzone było postępowanie egzekucyjne, wielokrotnie nakładane były grzywny w celu przymuszenia. Żądanie zmiany decyzji w zakresie terminu jej wykonania po upływie tak rażąco długiego terminu i wieloletnim prowadzeniu postępowania egzekucyjnego jest nieuzasadnione. Całokształt okoliczności tej sprawy przemawia więc za odmową zmiany wskazanej decyzji. Skarżąca kasacyjnie spółka [...] S.A. wywodzi swój słuszny interes w tej sprawie z faktu prowadzeniu prac modernizacyjnych na Dworcu [...] i [...] w zakresie ochrony przeciwpożarowej zgodnie z postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] grudnia 2014 r., w którym wyrażono zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych w zakresie ochrony przeciwpożarowej na podstawie § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 ze zm.). Pierwszy z tych przepisów stanowi, że przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących o powierzchni użytkowej przekraczającej 1.000 m2 wymagania, o których mowa w § 1, z wyłączeniem wymagań charakterystyki energetycznej, mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań, o których mowa w ust. 2, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy. W myśl § 16 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w ramach prowadzenia kontroli nad uzgadnianiem ekspertyz technicznych opracowywanych przez rzeczoznawców dla potrzeb projektów budowlanych, komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej właściwy dla miejsca lokalizacji inwestycji wydaje postanowienie w sprawie wyrażenia zgody, wyrażenia zgody pod warunkiem lub niewyrażenia zgody - na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono w przepisach techniczno-budowlanych, w przypadkach wskazanych w tych przepisach, oraz na stosowanie rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej, w przypadkach wskazanych w przepisach przeciwpożarowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie to nie może stanowić podstawy do zmiany decyzji z [...] stycznia 2006 r. w trybie art. 155 k.p.a. Postanowienie to zostało wydane w związku z pracami modernizacyjnymi dworca, a nie w celu wykonania decyzji z [...] stycznia 2006 r. Treść tego postanowienia może mieć wpływ na sposób wykonania nałożonego obowiązku, mimo upływu terminu wynikającego z decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. Postanowienie to zostało wydane w innym postępowaniu, ma inny zakres przedmiotowy, zatem nie może stanowić podstawy do zmiany terminu wykonania decyzji z [...] stycznia 2006 r. Niezasadny jest w związku z tym zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 155 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony. Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 2187 ze zm.). Zgodnie z art. 10 a ust. 1 tej ustawy od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru do dnia, w którym decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna, przy zabytku, którego dotyczy postępowanie, zabrania się prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych i podejmowania innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku. W myśl art. 10 a ust. 2 ustawy zakaz, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę albo zgłoszeniem, a także działań określonych w innej decyzji pozwalającej na ich prowadzenie. Przepis ten obowiązuje od dnia 9 września 2017 r. Zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej została wydana [...] lipca 2017 r., a więc przed wejściem w życie tego przepisu i przed dniem wszczęcia postępowania w sprawie wpisania do rejestru zabytków (zawiadomienie z dnia 19 marca 2018 r.). Poza tym strona nie wykazała, że obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. (zapewnienie sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej w obiekcie, zapewnienie sprawności instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi w obiekcie oraz dostosowania jej do wymagań przepisów, aktualizacja instrukcji bezpieczeństwa pożarowego i zapoznanie z nią pracowników zatrudnionych w obiekcie) stanowią roboty budowlane lub inne działania, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 7, 8 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego zbadania sprawy, wskazać należy, iż strona skarżąca kasacyjnie nie wskazała jakie okoliczności faktyczne nie zostały w tej sprawie przez organy administracji ustalone lub które okoliczności zostały ustalone błędnie. To, że przedstawione przez stronę skarżącą dokumenty nie uzasadniały wydania decyzji dla niej pozytywnej w tej sprawie nie oznacza, że jej stan faktyczny został błędnie ustalony. Tym samym niezasadny jest również ogólny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji. Wyrok Sądu, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., gdyż strona skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a organ nie zażądał w wyznaczonym terminie przeprowadzenia rozprawy.