VI SA/Wa 1666/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-03
Skład orzekający: Magdalena Maliszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca całokształtu postępowania administracyjnego w sprawie zgłoszenia wynalazku, bez zaskarżenia konkretnej decyzji lub postanowienia, podlega kognicji sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Skarga dotycząca całokształtu postępowania administracyjnego, w którym nie zaskarżono konkretnej decyzji lub postanowienia, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 PPSA, co obejmuje m.in. decyzje i postanowienia. W przypadku braku wyczerpania środków zaskarżenia, skarga jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postępowanie Urzędu Patentowego RP dotyczące zgłoszenia wynalazku. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące daty zgłoszenia, publikacji, przeprowadzenia badania technicznego oraz doręczenia decyzji. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia patentu decyzją z dnia [...] września 2007 r., od której skarżąca nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca domagała się odszkodowania od Skarbu Państwa. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ nie dotyczyła konkretnej decyzji lub postanowienia i nie wyczerpano środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postępowanie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie w sprawie zgłoszenia wynalazku [...] pt. [...] postanawia: odrzucić skargę.
W przedmiotowej sprawie M. S. (zwana dalej skarżącą) w dniu 1 grudnia 2000 r. dokonała zgłoszenia wynalazku pt. [...].
Po upływie 18 miesięcy od daty zgłoszenia Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej ogłosił o zgłoszeniu wynalazku w Biuletynie Urzędu Patentowego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r.
Następnie zawiadomieniem z dnia 10 maja 2007 r. organ poinformował skarżącą o tym, że patent nie może zostać udzielony, gdyż zgłoszone rozwiązanie nie jest wynalazkiem (nie przedstawia rozwiązania o charakterze technicznym). Skarżącej wyznaczono termin 1 miesiąca na zajęcie stanowiska w sprawie. Kolejnym zawiadomieniem z dnia 29 czerwca 2007 r. Urząd ponownie poinformował, że zgłoszone rozwiązanie nie jest rozwiązaniem technicznym i nie może być na nie udzielony patent. Ponownie wyznaczono skarżącej termin 1 miesiąca na zajecie stanowiska w sprawie. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe pisma organu.
Decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia patentu na ww. wynalazek. Skarżąca nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu 18 listopada 2013 r. wpłynął do organu wniosek skarżącej o przesłanie kopii dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie [...]. Kolejnymi wnioskami z dnia 1 grudnia 2013 r. i 14 stycznia 2014 r. skarżąca wniosła o przesianie kolejnych dokumentów. Stosownych wyjaśnień Urząd udzielił pismami z dnia 20 grudnia 2013 r. oraz 24 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 6 kwietnia 2015 r. skarżąca ponownie wniosła o udostępnienie kopii zgłoszenia [...].
W dniu 14 kwietnia 2015 r. wpłynęło do Urzędu pismo skarżącej o wszczęcie postępowania dotyczącego wynalazku [...], jako wzoru użytkowego. Skarżąca wyjaśniła, że dokumentacja zgłoszeniowa tj. opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki znajdują się w aktach sprawy [...]. W odpowiedzi z dnia 27 kwietnia 2015 r. organ poinformował, że postępowanie w sprawie [...] zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] września 2007 r. Urząd wyjaśnił również, w jakich przypadkach może zostać złożony wniosek o konwersję na wzór użytkowy oraz wskazał, że w niniejszej sprawie termin na złożenie takiego wniosku upłynął, a zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 776 ze zm., dalej powoływana jako "p.w.p.") złożenie wniosku o konwersję zgłoszenia wynalazku na wzór użytkowy możliwe jest w toku rozpatrywania zgłoszenia wynalazku lub w okresie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji o odmowie udzielenia patentu).
Pismem z dnia 26 kwietnia 2015 r. Skarżąca wniosła o wyjaśnienie określonych kwestii związanych m.in. z datą zgłoszenia [...]. Stosownych wyjaśnień Urząd udzielił pismem z dnia 3 czerwca 2015 r.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2015 r. skarżąca wniosła o:
- udostępnienie kopii Biuletynu Urzędu Patentowego, w którym opublikowano informację o zgłoszeniu [...],
- potwierdzenie dokonania opłaty za zgłoszenie wynalazku,
- odpisu wniosku z dnia 13 listopada 2007 r. o przywrócenie terminu dotyczącego zawiadomienia z dnia 10 maja 2007 r.
Pismami z dnia 28 sierpnia 2015 r. oraz 3 września 2015 r. Urząd udzielił stosownych wyjaśnień, w tym w szczególności poinformował, że w niniejszej sprawie nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu.
Następnie, w dniu 7 kwietnia 2016 r., wpłynęło do Urzędu podanie skarżącej dotyczące udzielenia "patentu na wynalazek alternatywnie prawa ochronnego na wzór użytkowy [...]. W podaniu wskazano, iż skarżąca korzysta z pierwszeństwa ze zgłoszenia [...] z dnia 1 grudnia 2007 r. oraz wnosi o załączenie do podania dokumentacji dotyczącej zgłoszenia [...].
W piśmie z dnia 11 maja 2016 r. Urząd wyjaśnił, że postępowanie w sprawie [...] zostało zakończone decyzją z dnia [...] września 2007 r. W związku z powyższym Urząd zwrócił się do skarżącej o wyjaśnienie, czy podanie z dnia 4 kwietnia 2016 r. należy traktować jako zgłoszenie nowego wynalazku, czy też jako wniosek o udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy. Urząd wyznaczył skarżącej termin 1 miesiąca na zajęcie stanowiska w sprawie, pod rygorem pozostawieniem ww. podania w aktach sprawy bez rozpoznania. Przedmiotowa korespondencja została zwrócona do Urzędu z adnotacją, że w dniu 20 maja 2016 r. skarżąca odmówiła jej odbioru.
W dniu 11 lipca 2016 r. wpłynęło kolejne pismo skarżącej, w którym wnosiła o udzielenie odpowiedzi na pytanie: czy w dniu 7 grudnia 2000 r. dokonano zgłoszenia wynalazku podobnego do objętego zgłoszeniem [...]. Odpowiedzi na powyższe Urząd udzielił pismem z dnia 15 lipca 2016 r.
Kolejne pismo od skarżącej wpłynęło do Urzędu w dniu 8 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi z dnia 17 sierpnia 2016 r. Urząd poinformował, że pismo nie jest zrozumiałe oraz jeszcze raz wyjaśnił przebieg postępowania w sprawie. W odpowiedzi skarżąca, pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r., poinformowała, że jej pismo było zrozumiałe i stanowiło wniosek o udzielenie informacji dotyczącej jej wniosku z dnia 1 grudnia 2000 r. w zakresie podawanej daty zgłoszenia jako 7 grudnia 2000 r., wyjaśnienia faktu publikacji w [...] i [...], braku rozpatrzenia jej wniosku z dnia 7 kwietnia 2016 r. Skarżąca zakwestionowała przy tym skuteczność doręczenia pisma Urzędu z dnia 11 maja 2016 r. Stosownych wyjaśnień Urząd udzielił pismem z dnia 22 września 2016 r.
Kolejne pismo wpłynęło w dniu 10 października 2016 r., w którym skarżąca podtrzymała wniosek o udzielenie ochrony patentowej na wynalazek [...], przy czym wolą skarżącej było dokonanie nowego zgłoszenia z wykorzystaniem zarówno dokumentacji, jak i opłaty dotyczącej zgłoszenia [...]. W odpowiedzi z dnia 27 października 2016 r. Urząd po raz kolejny wyjaśnił dlaczego nie jest możliwe zrealizowanie tego wniosku oraz poinformował o ewentualnych skutkach zgłoszenia rozwiązania tożsamego z tym, które zostało wcześniej opublikowane.
Kolejne pismo wpłynęło do organu w dniu 15 listopada 2016 r. W piśmie tym skarżąca ponowiła wolę przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na pismo Urzędu z dnia 11 maja 2016 r. W ocenie skarżącej pismo to nie zostało prawidłowo doręczone. Odpowiedzi na powyższe Urząd udzielił pismem z dnia 5 grudnia 2016 r.
Kolejne pismo Skarżącej wpłynęło do Urzędu w dniu 11 stycznia 2017 r. Z uwagi na to, że nie podnosiło ono żadnych nowych argumentów, zostało pozostawione bez odpowiedzi.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, która dotyczyła postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku [...] pt. [...].
Skarżąca wyjaśniła, że w toku postępowania zgłoszeniowego naruszono ustawę z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej w zakresie:
a) opisu metody nauczania: [...],
b) manipulacji z treścią wynalazku wobec tekstu zamieszczonego w publikacji [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. pod nr [...],
c) autorskiej taksonomii strategii uczenia się z procentową ilością czasu przeznaczonego dla każdej grupy strategii,
d) strategii na rozumienie ze słuchu, wspomagającej produkcję językową.
Jako dowody skarżąca wskazała:
- akta postępowania [...],
- akta postępowania [...],
- rozprawy magisterską i doktorską oraz przygotowywaną rozprawę habilitacyjną skarżącej,
- dowód uzupełniający: publikację z września 2005 r. do periodyku "[...]".
Wskazane w skardze dowody nie zostały do niej załączone.
Skarżąca definiując naruszenia ustawy – Prawo własności przemysłowej:
a) wskazała na uchybienie publikacji w ustawowym terminie - zdaniem skarżącej publikacja powinna nastąpić przed [...] czerwca 2002 r.,
b) wskazała na naruszenia publikacji w zakresie prawa autorskiego, praw pokrewnych oraz majątkowych w [...] z dnia [...] czerwca 2002 r.,
c) zaskarżyła postępowanie przygotowawcze wobec naruszenia ustawy co do przeprowadzenia dowodu z badania technicznego wynalazku, w tym zakresie, z opinii biegłych językoznawców z dziedziny językoznawstwa stosowanego (applied linguistics)" (s. 2 skargi),
d) wobec naruszenia wskazanego w lit. c) skarżąca wskazała, iż zaskarża postanowienia oraz decyzje Urzędu z maja 2007 r. z uwagi na to, że "rozwiązanie miałoby nie być rozwiązaniem o technicznym, wobec uchybienia przeprowadzenia stosownego badania wedle obowiązku nałożonego przez ustawodawcę. Uchybienia rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu z XI 2007 r." (s. 2 skargi),
e) skarżąca zaskarżyła decyzje administracyjne w postępowaniu [...] "wobec naruszenia ustawy (pkt d), wobec prawidłowego, wedle zapisów ustawy etapu weryfikacyjnego, zwieńczonego publikacją w [...], w świetle treści decyzji administracyjnej z maja 2007 r. w postępowaniu zgłoszeniowym. Jeśli podstawą do wskazanej decyzji administracyjnej miałby być stan rozwiązania technicznego, to uchybia takowemu poglądowi postanowienie w zakresie publikacji w [...] dnia [...] czerwca 2002 r. wedle przepisów ustawy. Zatem wskazany stan postępowania zgłoszeniowego od dnia wniesienia wynalazku w dniu 1 XII 2000 r. do UP, na podstawie (...) ustawy z dnia 30.06.2000 r. kategorycznie nie miał podstawy decyzji końcowej z maja 2007 r. rozstrzygnięć merytorycznych, wobec uchybienia przeprowadzenia badania językoznawczego, od których to wyników, wedle ustawy, jako autorka, miałam prawa odwoławcze, czy zaskarżające. Postępowanie zgłoszeniowe według ustawy opłacałam na żądanie UP w całości." (s. 2-3 skargi).,
f) wskazała, że naruszeniem ustawy jest także publikacja wynalazku w [...] pod nr [...],
g) wskazała, że zaskarża postanowienie w zakresie udzielenia ochrony patentowej tj. wzoru użytkowego dla wynalazku skarżącej według daty wniesienia tj. 7 kwietnia 2016 r. (uchybiono terminowi 30 dni do doręczenia wezwania do opłaty wraz z informacją w zakresie nadania numeru postępowania).
Wobec ww. naruszeń postępowania skarżąca określiła kwotę roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa na kwotę 500 min. zł. Powołała się przy tym na pozwy w sprawach prowadzonych przed Sąd Okręgowy w [...] sygn. akt [...] oraz Sąd Okręgowy w [...] sygn. akt [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej.
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 505/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania skargi przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarejestrował sprawę pod sygn. akt VI SA/Wa 1666/17. Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, których skarga dotyczy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 wskazała, że:
1. zaskarża naruszenie ustawy – Prawo własności przemysłowej co do daty publikacji wynalazku,
2. zaskarża naruszenie ustawy o prawach autorskich poprzez manipulacje w ogłoszeniu wynalazku w Biuletynie UP związane z nazewnictwem strategii,
3. zaskarża naruszenie ustawy – Prawo własności przemysłowej w zakresie ustawowego obowiązku przeprowadzenia badania technicznego wynalazku poprzez uchybienie udzielenia informacji co do przeprowadzenia badania z dziedziny językoznawstwa stosowanego,
4. skarży dokument dotyczący danych dotyczących przeprowadzenia badania technicznego oraz stanu wynalazku w rubryce 12/2
5. zaskarża doręczenie decyzji z maja 2007 r. na wadliwy adres, pomimo wskazania właściwego adresu,
6. zaskarża naruszenie praw wynikających z ustawy – Prawo własności przemysłowej, dotyczących rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do udzielenia stanowiska w sprawie wobec wadliwości doręczenia wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwana dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej odmówił skarżącej udzielenia patentu na wynalazku [...] pt. [...]. Skarżąca nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym decyzja stała się ostateczna.
W ocenie Sądu z korespondencji skarżącej z organem, zapoczątkowanej pismem skarżącej z dnia 12 listopada 2013 r. z treści skargi oraz treści pisma skarżącej z dnia 24 sierpnia 2017 r. wynika, iż skarżąca stawia zarzuty dotyczące postępowania zainicjonowanego zgłoszeniem przez nią wynalazku pt. [...]. W szczególności skarżąca wskazuje na wadliwość daty przyjętej jako datę zgłoszenia, wadliwość publikacji o zgłoszeniu wynalazku w Biuletynie Urzędu Patentowego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r.
Zdaniem Sądu z brzmienia art. 3 § 2 p.p.s.a. nie wynika możliwość złożenia do Sądu skargi na całokształt postępowania administracyjnego, w niniejszym przypadku zainicjonowanym zgłoszeniem przez skarżącą wynalazku. Podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące niewystarczającego wyjaśnienia sprawy mogły być podnoszone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] września 2007 r. Taki wniosek nie został złożony.
Podkreślić należy, iż nawet gdyby z niejasnej argumentacji skarżącej zawartej w skardze przyjąć, iż skarga dotyczy decyzji z dnia [...] września 2007 r. nr [...], którą Urząd odmówił udzielenia patentu na ww. wynalazek, wskazać należy, że skarżącej przysługiwało prawo wniesienia od powyższej decyzji środka odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia tego środka odwoławczego do Urzędu Patentowego RP w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji Skarżąca nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją, a tym samym ewentualne wniesienie skargi do Sądu na ww. decyzję nastąpiłoby bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, co stanowiłoby o jej niedopuszczalności.
Na marginesie wskazać należy, że skarżąca ma możliwość skorzystania z uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego trybów nadzwyczajnych zmierzających do wzruszenia decyzji ostatecznej (taka zapadła w sprawie niniejszej), tj. może złożyć wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego (art. 145 k.p.a.), czy też wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 k.p.a).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło