VII SA/Wa 2437/17
WyrokWSA w Warszawie2018-07-11
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Monika Kramek, Wojciech Sawczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji ma podstawę prawną i faktyczną do żądania od inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działki sąsiedniej, gdy zgłoszenie dotyczy montażu nośnika reklamowego na elewacji budynku, a dokumentacja techniczna i geodezyjna nie potwierdza nadwieszenia nad tą działką?Ratio decidendi
Organ administracji nie ma podstawy prawnej i faktycznej do żądania od inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działki sąsiedniej, jeśli dokumentacja techniczna i geodezyjna nie potwierdza jednoznacznie nadwieszenia nośnika reklamowego nad tą działką. Wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych z powodu nieuzupełnienia takiego oświadczenia jest wówczas nieuzasadnione.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła sprzeciwu Prezydenta Miasta na zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu nośnika reklamowego na elewacji budynku. Organ I instancji wniósł sprzeciw z powodu nieuzupełnienia przez inwestora zgłoszenia o oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczącą działki sąsiedniej, nad którą miało dojść do nadwieszenia nośnika. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Inwestor zaskarżył decyzję Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA, w tym brak podstaw do żądania oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością sąsiednią.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...]. Zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Monika Kramek, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Sygnatura akt VII Sa/Wa 2437/17
UZASADNIENIE
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 roku, Nr [...], na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 j.t.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...].04.2017 r. inwestora [...] SP. z o.o. Sp.k., dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu jednego nośnika backlight o maksymalnym wymiarze powierzchni ekspozycji 3,0 m2, na elewacji budynku przy al. [...] w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że zgłoszenie zamiaru wykonania ww. robót posiadało braki. Postanowieniem nr [...] z dnia [...].04.2017 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia.
W dniu [...].05.2017 r. inwestor złożył pismo uzupełniające zgłoszenie z [...].04.2017 r. W ocenie organu z przedłożonego szkicu lokalizacji części elewacji budynku względem granic ewidencyjnych wraz z planowanym położeniem nośnika reklamowego wynikało, że nośnik reklamowy przeznaczony do usytuowania na elewacji budynku przy al. [...] w [...] będzie znajdował się poza granicą działki nr [...] z obrębu [...], nadwieszając się nad dz.ew.nr [...] z obrębu [...]. Inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane do nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako dz.ew.nr [...] z obrębu [...], w związku z nadwieszeniem urządzenia reklamowego nad działką drogową.
Wobec nieuzupełnienia braków zgłoszenia, Prezydent Miasta [...] wniósł sprzeciw.
Odwołanie od ww. decyzji złożył inwestor [...] SP. z o.o. Sp.k.
Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] SP. z o.o. Sp.k, decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 roku, nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda [...] potwierdził stanowisko organu I instancji, iż Inwestor nie uzupełnił braków zgłoszenia, określonych w postanowieniu Prezydenta [...] [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r.
Nie przedstawił oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, działką ewidencyjna nr [...] z obrębu [...]. Wskazał, że w przypadku nadwieszenia urządzenia reklamowego nad działką sąsiednią, przedmiotowa inwestycja może doprowadzić do naruszenia prawa własności. Ze specyfiki trybu zgłoszenia robót budowlanych wynika ograniczenie kręgu stron postępowania administracyjnego tylko do zgłaszającego, co odbiera możliwość dochodzenia praw właścicielom nieruchomości sąsiednich.
Brak dołączenia do akt sprawy ww. dokumentu, doprowadziło do wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego.
Organ II Instancji wskazał także, że elewacja budynku przy Al. [...] nie wystaje poza granice przedmiotowej działki o więcej niż 0,30 m. Jednakże przedłożony dokument nie pozwala na jednoznaczne ustalenie czy w przypadku wydania zgody na realizację nośnika reklamowego nie zostaną naruszone prawa właściciela działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...].
Ponadto organ wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organu, przedstawiona inwentaryzacja geodezyjna nie może być więc podstawą do zaniechania obowiązków wobec obywateli wynikającego z art. 7 Kpa.
Wojewoda [...] ocenił jako prawidłowe ustalenia Prezydenta [...], że złożone przez [...] Sp. z o. o. Sp. k. zgłoszenie wykonania robót budowlanych nie spełniało wymagań określonych w art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane i wymagało uzupełnienia. Bezspornym było, że inwestor nie uzupełnił zgłoszenia o wszystkie żądane dokumenty i informacje.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się inwestor [...] SP. z o.o. Sp.k, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 roku.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
1 art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 30 ust 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez utrzymanie w mocy decyzji, mimo braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, ponieważ skarżąca wypełniła obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, a tym samym zgłoszenie było kompletne;
2. art. 30 ust. 2 w zw. z ust. 5c Prawa budowlanego, poprzez zobowiązanie Spółki do złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, działką nr [...] z obrębu [...], mimo braku podstaw do żądania takiego dokumentu;
3. art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez błędne przyjęcie, iż montaż nośnika backlight o maksymalnym wymiarze powierzchni ekspozycji 3,0 m2 na elewacji budynku przy ul. [...] w [...], wymagał dodatkowego oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane do dz. nr [...], w sytuacji gdy montaż reklamy nie był przewidziany na działce nr [...];
4. art. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w zw. z art. 30 ust. 5c Pb, poprzez wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych, mimo legitymowała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
5. art. 6, 7, 8, 77 § 1 , 80 i 107 § 3 Kpa, poprzez brak poczynienia istotnych ustaleń faktycznych. Organ pominął zgromadzony w sprawie materiał dowodowy z którego wynikało, że montaż nośnika reklamowego ma miejsce na elewacji budynku przy ul. [...] w [...].
Zdaniem Skarżącej Wojewoda [...] dokonał nieprawidłowego zastosowania przepisu do ustalonego stanu faktycznego sprawy, albowiem na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego brak było podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie uzupełniła braków zgłoszenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest zasadna.
Podstawą materialnoprawną decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., był art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 j.t.). Stosownie do tego przepisu w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Nałożenie obowiązku, o którym mowa, przerywa bieg terminu, do wniesienia sprzeciwu.
W kontrolowanej sprawie wbrew stanowisku organu, brak było merytorycznych przesłanek do nałożenia na inwestora postanowieniem nr [...] z dnia [...].04.2017 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane, działką ewidencyjną nr [...] z obrębu [...].
Nade wszystko, brak było podstaw do stwierdzenia, że przedłożona przez inwestora w wyniku żądania organu uzupełniona dokumentacja, uzasadniała konieczność złożenia powyższego oświadczenia.
Trzeba podkreślić, że jak wynika z treści art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego określona w tym przepisie procedura uzupełnienia zgłoszenia może mieć miejsce "w razie konieczności".
Celem działania organów w odniesieniu do zgłoszenia jest ustalenie, czy objęte nim roboty budowlane są zgodne z wymogami prawa.
Z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego wynika, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa.
Wniesienie sprzeciwu z uwagi na niepełne zgłoszenie, którego braków nie uzupełniono w terminie jest zatem możliwe jedynie w sytuacji, gdy dokumenty, których przedłożenia żąda organ, są konieczne w świetle ustaleń faktycznych oraz wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane lub ustaw szczegółowych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II OSK 2612/16, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Słusznie podnosiła skarżąca, że w przedmiotowej sprawie zawarte w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2017r. żądanie organu w zakresie uzupełnienia złożonego przez nią zgłoszenia, o oświadczenie dotyczące prawa do działki nr [...], nie miały podstawy w ustaleniach faktycznych. W szczególności żaden z organów nie ustalił bezspornie, że do nadwieszenia nośnika reklamowego nad tą działką rzeczywiście dojdzie.
Z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika wprost, że sprzeciw jest działaniem prewencyjnym. Wojewoda wskazał, że "...przedłożony dokument nie pozwala na jednoznaczne ustalenie czy w przypadku wydania zgody na realizację nośnika reklamowego nie zostaną naruszone prawa właściciela działki ewidencyjnej [...] z obrębu [...]."
Niewątpliwie z inwentaryzacji geodezyjnej przedłożonej przez inwestora nie wynikał obowiązek złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane działką ewidencyjną nr [...].
Należy również zauważyć, że z materiału zdjęciowego wynikało, że projektowany nośnik reklamowy umieszczony zostanie pod gzymsem elewacji - wystającym poza jej lico, natomiast głębokość nośnika wynosi około 15 cm.
Organ nie miał zatem podstawy faktycznej i prawnej do nakazania inwestorowi przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane działką ewidencyjną nr [...].
Twierdzenia organu o konieczności ochrony interesu właściciela działki sąsiedniej, wobec przedłożonej dokumentacji technicznej i geodezyjnej oraz złożonego przez inwestora oświadczenia o tym, że urządzenie reklamowe nie będzie nadwieszone nad działką [...] - pozwalało organowi na zaakceptowanie zgłoszenia.
Oczywiście gdyby okazało się, że twierdzenia te nie są zgodne z rzeczywistością, organ nadzoru budowlanego może podejmować stosowne działania, jak też właściciel działki [...] (będącej przejazdem) może korzystać z prawnie przysługujących mu środków ochrony.
Wobec powyższego Sądu uznał, że zaskarżona decyzja jak też poprzedzająca ją decyzja zostały wydane z naruszeniem art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy p.p.s.a. uchylił decyzję organów obu instancji.
Sąd nie daje wskazań co do dalszego postępowania, gdyż takowe dalej toczyć się nie może. Uchylenie także decyzji organu I instancji oznacza, że termin na wniesienie sprzeciwu od dokonanego zgłoszenia, z uwagi na jego materialnoprawny charakter, wygasł (wyrok NSA z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II OSK 2612/16).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804), biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło