VIII SA/Wa 306/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga D. S. (dalej także wnioskodawca, skarżący) na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 13 października 2017 r. D. S. złożył wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku usługowo - handlowego na działce nr [...] (obr. Z., ark. [...] ) położonej w Z.. Pismem z dnia 7 listopada 2017 r., Prezydent Miasta R. (dalej także organ I instancji) zawiadomił strony o wszczęciu postępowania zgodnie ze złożonym wnioskiem. Następnie Prezydent Miasta R., postanowieniem Nr [...] wydanym w dniu [...] listopada 2017 r., nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W dniu 13 grudnia 2017 r. wnioskodawca złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie pozwolenia na ww. budowę. Zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 kpa, pismem z 18 grudnia 2017 r., organ I instancji, wezwał strony postępowania do wypowiedzenie się czy sprzeciwiają się zawieszeniu postępowania, pouczając ich jednocześnie, iż brak odpowiedzi na ww. pismo zostanie uznane za nie wyrażenie sprzeciwu. Ponieważ strony nie ustosunkowały się do ww. pisma, Prezydent Miasta R. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., zawiesił postępowanie administracyjne z wniosku D. S. w sprawie budowy budynku usługowo - handlowego na działce nr [...] (obr. Z., ark. [...])położonej w Z.. W zażaleniu na powyższe postanowienie strony postępowania M. M., A. O., A. O. wskazali, iż nie wyrażają zgody na zawieszenie postępowania administracyjnego. Ponadto nie wyrażają zgody na przedmiotową inwestycję powołując się na pismo z 3 grudnia 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...], Wojewoda [...] (dalej także organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej kpa, w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1332 ze zm., dalej p.b.), po rozpatrzeniu zażalenia, uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu I instancji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] i odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku D. S.. Po przedstawieniu przebiegu postępowania i odniesieniu się do podstawy prawnej zawieszenia postepowania, organ odwoławczy wywiódł, iż obowiązkiem organu, do którego wpłynął wniosek o fakultatywne zawieszenie postępowania jest uzyskanie stanowiska stron postępowania, aby ustalić, czy nie sprzeciwiają się one zawieszeniu postępowania. Pojęcie zawarte w art. 98 § 1 kpa, "nie sprzeciwiają się inne strony" należy rozumieć jako oświadczenie woli pozostałych stron wyrażające zgodę na zawieszenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2007 r., II OSK 392/07). Jak wynika z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, w ocenie organu odwoławczego – organ I instancji uzyskał oświadczenia woli pozostałych stron postępowania w kwestii zawieszenia postępowania – i była to milcząca zgoda. Zgodnie z pouczeniem brak odpowiedzi na pismo Prezydenta Miasta R. wzywające strony do wypowiedzenie się czy sprzeciwiają się zawieszeniu ww. postępowania, uznane zostanie za nie wyrażenie sprzeciwu, a strony nie ustosunkowały się do ww. pisma. Po zawieszeniu postępowania przez organ I instancji, w złożonym zażaleniu strony postepowania wyraziły stanowisko: " o niezawieszanie postępowania", co organ odwoławczy uznał za nie wyrażenie zgody na zawieszenie postępowania. Zatem Wojewoda [...] stwierdził, że organ odwoławczy zobligowany był ponownie ocenić podstawy do fakultatywnego zawieszenia, bowiem ciąży na nim obowiązek samodzielnego dokonania oceny prawnej stanu faktycznego. W realiach rozpatrywanej sprawy organ odwoławczy przyjął, że strony postępowania wycofały zgodę na zawieszenie postępowania. W związku z powyższym jak wskazał Wojewoda [...] należało uchylić w całości zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2018r., znak: [...] i odmówić zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku D. S.. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody [...], skarżący wniósł o jego uchylenie i zwrot kosztów postępowania. Wywiódł, iż jego wniosek o zawieszenie postępowania był uzasadniony, zaś strony postępowania miały możliwość wypowiedzenia się w kwestii zawieszenia postępowania, a nawet mogły wnieść sprzeciw, natomiast przegapiły termin podany w piśmie. Skarżący zarzucił Wojewodzie wydłużenie terminu w rozpoznaniu zażalenia oraz niepoinformowanie go o przyczynach przedłużenia terminu. Zdaniem autora skargi wobec tego, że żadna ze stron nie sprzeciwiała się zawieszeniu postępowania przed organem I instancji, zażalenie jest chybione, bezzasadne i nie zasługujące na uwzględnienie. Podniósł również, iż nie otrzymał kopii zażalenia ww. osób. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postępowanie administracyjne stanowi uregulowany prawem procesowym ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy administracji publicznej oraz inne podmioty postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. 5.wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2003, s. 427). Zawieszenie postępowania zaś to taki stan postępowania, w którym trwa nadal stan zawisłości sprawy, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa spoczywa bez biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane (Z. Resich, Postępowanie cywilne, 1996, s. 269). Zatem można zawiesić toczące się postępowanie administracyjne. Z przepisów kpa, w tym w szczególności z regulacji zawartych w Rozdziale 6 Działu II Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wynika, aby dochodziło do wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania. Sprawa zawieszenia postępowania, którą organ administracji publicznej rozstrzyga w formie postanowienia obejmuje następujące rozstrzygnięcia: a) postanowienie o zawieszeniu postępowania, b) postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania c) postanowienie o podjęciu postępowania, d) postanowienie o odmowie podjęcia postępowania. Sprawa zawieszenia postępowania rozstrzygana jest w ramach toczącego się postępowania, którego celem jest rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Sąd zauważa, iż rozpatrzenie wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 kpa nie wymagało przeprowadzania szczególnego postępowania wyjaśniającego. Zakres ustaleń organu koniecznych do prawidłowego rozpatrzenia tego rodzaju wniosku wyznacza art. 98 § 1 kpa, a z jego treści bezspornie wynika, iż powody, dla których strona wnosi o fakultatywne zawieszenie postępowania nie mają znaczenia prawnego, ważne jedynie jest to, aby zawieszenie postępowania nie zagrażało interesowi społecznemu. Ta zaś kwestia musiała być oceniona w szczególności przez pryzmat rodzaju niniejszej sprawy co też w niniejszej sprawie miało miejsce. W konsekwencji, organ I instancji nie dopuścił się naruszenia w sprawie ww. art. 98 § 1 kpa, w myśl którego organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Podzielić należy stanowisko Wojewody [...], który słusznie przyjął, że strony postepowania zostały prawidłowo zawiadomione o złożonym wniosku w przedmiocie zawieszenia postępowania i w zakreślonym terminie nie wypowiedziały się. Była to tzw. milcząca zgoda. Nie zajęcie stanowiska przez składające zażalenie strony postępowania przed organem I instancji nie pozbawia tych stron - żalących się, do wyrażenia swojego stanowiska w późniejszym terminie. W błędzie jest skarżący przyznający jak wynika w skardze, że skoro upłynął termin do wypowiedzenia się w przedmiocie wniosku o zawieszenie, to tym samym strona postępowania nie może podjąć żadnych czynności procesowych zmierzających do obalenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Należy tu wskazać stronie skarżącej, że o podjęcie zawieszonego postepowania może zwrócić się każda ze stron, nie tylko ta, na której żądanie postepowanie zostało zawieszone. Zatem strona - w tym także żalący się M. M., A. O., A. O. mogli zwrócić się do organu o podjęcie postępowania zawieszonego w trybie art. 98 kpa, wnosząc podanie w rozumieniu art. 63 kpa. Wniosek o podjęcie postępowania nie wymaga uzasadnienia. Wniosek taki ograniczony jest terminem, który wynosi 3 lata od momentu zawieszenia postępowania. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zażaleniem, w którym strony tego postępowania, a mianowicie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku usługowo - handlowego na działce nr [...] (obr. Z., ark. [...]) położonej w Z., wyraziły swoje negatywne stanowisko w przedmiocie jego zawieszenia. Skoro w sprawie zaistniało fakultatywne zawieszenie postepowania, to w przekonaniu Sądu trafnie uznał organ odwoławczy, że strony postępowania wycofały (milczącą) zgodę co do jego zawieszenia. Brak zgody na zawieszenie postępowania, które w przedmiotowym postępowaniu było fakultatywne, jednoznacznie skutkować musiało uchyleniem postanowienia organu I instancji i jednocześnie odmową zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego. Tym samym zarzuty skargi są chybione. Fakultatywne zawieszenie postępowania (na wniosek) może mieć miejsce w przypadku zgody na zawieszenie wszystkich stron postępowania, a więc braku sprzeciwu stron i gdy zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu. W przedmiotowej sprawie strony tego postępowania M. M., A. O., A. O. wycofały swoją milczącą zgodę, do czego były uprawnione. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, Sąd wyjaśnia, iż rozstrzygał skargę na postanowienie Wojewody, nie zaś na przewlekłość postępowania. Nie mniej rację ma oczywiście skarżący, że organ winien poinformować strony o przedłużeniu postępowania odwoławczego. Powyższe uchybienie organu nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. W kwestii braku przesłania korespondencji skarżący winien zwrócić się do właściwego organu, bądź do organu wyższej instancji w trybie nadzoru. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.