I OZ 1211/18

Dnia 19 grudnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 502/18 odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 502/18 odrzucił wniosek A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jej skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd I Instancji wskazał, że postanowieniem z 12 października 2017 r. WSA w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi skarżącej na ww. decyzję, z uwagi na złożenie jej z uchybieniem terminu. Na skutek złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 marca 2018 r. sygn. akt I OZ 200/18, orzekł o uchyleniu w/w postanowienia wskazując na konieczność rozpoznania w pierwszej kolejności wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z 16 kwietnia 2018 r. Sąd orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na skutek złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt I OZ 559/18, orzekł o oddaleniu zażalenia. Ostatecznie postanowieniem z 12 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi. Pismem z 13 września 2018 r. (data wpływu do biura podawczego sądu) skarżąca złożyła kolejny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jako uzasadnienie wniosku podała, iż w dniu 22 maja 2017 r. otrzymała od profesjonalnego pełnomocnika otrzymała sporządzoną przez niego skargę, którą podpisała i 23 maja 2017 r. wysłała do Sądu. Wskazała, że dołożyła należytej staranności w zachowaniu terminu do złożenia skargi, a do uchybienia terminu do złożenia skargi doszło bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek skarżącej złożony 13 września 2018 r. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalny (art. 88 zd. 1 p.p.s.a). Wskazał, że kwestia przywrócenia skarżącej terminu do złożenia skargi została już rozstrzygnięta przez Sąd w postanowieniu z 16 kwietnia 2018 r. Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt I OZ 559/18) zażalenia skarżącej na ww. postanowienie, stało się ono prawomocne. Sąd natomiast rozpatrując ponownie zagadnienie prawne, które było już przedmiotem oceny (a stanowisko to ma charakter orzeczenia prawomocnego), jest związany dokonaną wówczas oceną i nie może formułować nowej (art. 170 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, ponowny wniosek nawet oparty na innych podstawach, z uwagi na wcześniejsze prawomocne orzeczenie w tej samej kwestii, nie zmienia stanu prawnego sprawy, a w warunkach związania Sądu prawomocnym orzeczeniem, wydanie innego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Na marginesie Sąd podniósł, że kolejny wniosek złożono z uchybieniem siedmiodniowego terminu, który liczyć należy od ustania przyczyny uchybienia terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A.W. domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do złożenia skargi oraz rozpoznanie zawartego w nim wniosku o wznowienie postępowanie i uchylenie w całości postanowienia WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 502/18 w przedmiocie odrzucenia skargi. Zdaniem skarżącej, Sąd odniósł się jedynie do części jej pisma z dnia 12 września 2018 r. Całkowicie został bowiem pominięty i nie rozpoznany przez Sąd zawarty w tym piśmie wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 502/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu Kasacyjnego w niniejszym postępowaniu jest postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 października 2018 r. odrzucające wniosek skarżącej z dnia 12 września 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podzielić należy w całej rozciągłości stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż wniosek ten podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny (art. 88 zd. 1 p.p.s.a.)., bowiem skarżąca po raz kolejny zwróciła się o przywrócenie terminu, zaś pierwotny wniosek skarżącej w tym przedmiocie został już prawomocnie rozstrzygnięty (Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 559/18 oddalił zażalenie na postanowienie WSA z dnia 16 kwietnia 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu). Odnosząc się zaś do ponoszonych w zażaleniu kwestii nierozpoznania przez Sąd Wojewódzki zawartego w piśmie z dnia 12 września 2018 r. wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2018 r., wskazać należy, że nie miały one wpływu na ocenę zasadności zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten będzie bowiem przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji po zakończeniu postępowania wpadkowego zawisłego w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) oddalił zażalenie.