IV SA/Wa 1184/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-16

Skład orzekający: Teresa Zyglewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych, polegających na nieprzedłożeniu tytułu prawnego do działki objętej planem?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie ma charakteru actio popularis i wymaga wykazania naruszenia indywidualnego interesu prawnego skarżącego. Brak wykazania takiego interesu poprzez nieprzedłożenie tytułu prawnego do działki objętej planem, mimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. Z. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie tytułu prawnorzeczowego do działki objętej planem. Wezwanie zostało skarżącemu skutecznie doręczone, jednak nie uzupełnił on braków formalnych w wyznaczonym terminie. W związku z tym sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w rejonie ul. [...]. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2018 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie tytułu prawnorzeczowego do działki o nr ew. [...] z obr. [...] położnej w [...] przy ul. [...] tj. oryginału albo odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem wypisu z rejestru gruntów albo księgi wieczystej. Przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnej awizacji została zwrócona Sądowi. Z uwagi na powyższe przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu 15 czerwca 2016 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a"). Wobec tego siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 22 czerwca 2018 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302) – dalej zwanej "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875; dalej zwanej "u.s.g."), w świetle którego każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W świetle powołanego wyżej na art. 101 ust. 1 u.s.g. skarga na uchwałę gminy nie ma charakteru swoistego actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Dla skutecznego wniesienia takiej skargi konieczne jest stwierdzenie naruszenia zindywidualizowanego interesu prawnego i wykazanie związku pomiędzy prawnie określoną sytuacją skarżącego a zaskarżoną uchwałą, naruszającą jego konkretny interes prawny lub uprawnienie poprzez ograniczenie lub pozbawienie konkretnych uprawnień wynikających z prawa materialnego (por. np. wyroki NSA z 15 lutego 2017 r., II OSK 1282/15; z 14 września 2012 r., II OSK 1541/12 z 11 kwietnia 2008 r., II OSK 1749/07; W. Kisiel, Legitymacja jednostki do zaskarżania uchwał samorządowych /w orzecznictwie sądów administracyjnych/, ZNSA nr 3/2009, s. 36). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż należało zbadać czy skarżący jest właścicielem nieruchomości zlokalizowanej na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub nieruchomości sąsiedniej. Z akt sprawy wynika, że skarżący wywodzi istnienie interesu prawnego i jego naruszenie z uwagi na posiadanie działki oznaczonej nr [...]. Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi przez nadesłanie tytułu prawnorzeczowego do ww. działki. Jak już wyjaśniono, skarżący nie wykonał wezwania i nie nadesłał ani wypisu z rejestru gruntów, ani odpisu z księgi wieczystej przez co nie wykazał, że posiada tytułu prawnorzeczowy do rzeczonej działki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło