III SA/Gl 343/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.) Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Gminy K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...]r. znak [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w K. utrzymał w mocy własne postanowienie z [...]r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z [...] r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dot. podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości stosowania zaprezentowanego we wniosku sposobu (wraz z przyjętymi włączeniami i wskazanymi źródłami pozyskiwania danych), wg którego Gmina będzie obliczała pre-współczynnik dla Urzędu Miasta, jako urzędu obsługującego gminę, służącego do określenia wysokości podatku naliczonego, przysługującego do odliczenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz wskazania, czy wyliczony wg wskazanego sposobu pre-współczynnik musi być stosowany do kalkulacji odliczenia do wszystkich wydatków mieszanych w danym roku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy. Stwierdził, że [...] r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w podanym wyżej zakresie. Przedstawiono w nim następujące zdarzenie przyszłe. Miasto K. (dalej: "Wnioskodawca", "Gmina") jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wykonuje zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Zdecydowana większość z tych zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, na podstawie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2013 r., Dz. U. poz. 446. ze zm.). Równocześnie, pewne czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są one do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jako świadczenia dokonywane w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę. Skonsolidowany model rozliczeń podatku VAT Gmina wdrożyła z dniem 1 stycznia 2017 r. W związku z tym, od 1 stycznia 2017 r. wszystkie gminne jednostki organizacyjne prowadzą "cząstkowe" rozliczenia podatku VAT (obejmujące wykonywane przez nie czynności stanowiące odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na gruncie podatku VAT, które są następnie konsolidowane na poziomie Gminy. Jednostkami objętymi centralizacją rozliczeń podatku VAT w Gminie są jej jednostki organizacyjne: 1. Urząd Miasta, jako jednostka pomocnicza, prowadząca obsługę gminy, funkcjonująca w formie jednostki budżetowej. 2. jednostki budżetowe objęte budżetem gminy - realizujące jej zadania, przy czym pobierane w imieniu gminy dochody odprowadzają na dochody budżetu gminy, a środki na ich realizację otrzymują z budżetu gminy w postaci tzw. "zasilania jednostki," 3. samorządowy zakład budżetowy - powiązany z budżetem gminy poprzez dotacje przedmiotowe, celowe, jakie otrzymuje z tego budżetu na wspomaganie zadań a do budżetu zobowiązany jest odprowadzić nadwyżkę środków obrotowych, jeśli gmina nie zdecydowała inaczej. Znaczna część z nałożonych na Gminę przepisami zadań jest realizowana przez Urząd Miasta, jako jednostkę obsługującą gminę, która realizuje także zadania Gminy nie przekazane przez nią do realizacji innym podmiotom. W ramach prowadzonych równolegle kilku rodzajów działalności realizowanych w Gminie, o których mowa wyżej - Urząd Miasta dokonuje zakupów towarów i usług: 1. związanych wyłącznie z prowadzoną przez jednostki działalnością gospodarczą (tj. czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT według właściwych stawek, jak i zwolnionymi od podatku VAT); 2. związanych zarówno z prowadzoną działalnością gospodarczą (tj. czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT), jak i czynnościami pozostającymi poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT; 3. związanych wyłącznie z wykonywaniem zadań własnych, tj. czynnościami pozostającymi poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Bardzo często też Urząd, prowadząc działalność, nie jest w stanie dokładnie oddzielić zakupów, które służą wyłącznie sprzedaży dającej prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów, które służą sprzedaży nieuprawniającej do odliczenia, czy też są czynnościami będącymi poza zakresem VAT, bo służą one wszystkim rodzajom prowadzonej działalności (zdarzeń) jednocześnie. Począwszy od 1 stycznia 2016 r. każda gmina, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, w celu prawidłowego odliczania podatku VAT naliczonego, zobowiązana jest dokonywać bezpośredniej alokacji dokonanych zakupów do każdego z prowadzonych typów działalności, czyli przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności (tj. działalności opodatkowanej, działalności opodatkowanej ale zwolnionej z tego podatku, działalności niepodlegającej opodatkowaniu - jeśli takie rodzaje działalności u niego występują). W świetle powyższego, poszczególne jednostki organizacyjne Gminy, w tym Urząd Miasta, w celu odliczenia powinny stosować: 1. bezpośrednie (pełne) odliczenie podatku naliczonego w sytuacjach, w których możliwe jest bezpośrednie przypisanie wszystkich zakupionych towarów i usług w całości do prowadzonej konkretnej, opodatkowanej działalności gospodarczej. 2. proporcjonalne odliczenie w sytuacjach, w których brak jest możliwości jednoznacznego przyporządkowania dokonanych nabyć w całości do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, a poniesione koszty dotyczą zarówno działalności opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT wykorzystując: 1) w pierwszej kolejności prewspółczynnik (pre-proporcję), czyli proporcję określającą zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, 2) następnie proporcję - współczynnik sprzedaży, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy VAT, w sytuacji gdy wydatki służą działalności opodatkowanej oraz zwolnionej z opodatkowania. Powyższy sposób powinien być także stosowany w Urzędzie do odliczania podatku naliczonego w przypadku dokonywania wydatków na wytworzenie nieruchomości, jak i nabyć środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz towarów i usług pozostałych, o których mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, z wyjątkiem wydatków związanych z pojazdami. Trudności interpretacyjne spowodowały, że Gmina, pomimo iż w odniesieniu do prewspółczynnika wstępnego dla roku 2017, dokonała kalkulacji dla Urzędu w sposób wskazany w § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie proporcji, przy zastosowaniu określonego w rozporządzeniu klucza przychodowego, przyjmując dane za poprzedni rok podatkowy (tj. 2016 r.), nie dokonuje jednak odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami mieszanymi. Po wyjaśnieniu wątpliwości Gmina zamierza skorzystać z możliwości wynikającej z art. 90c ustawy VAT i dokonać odliczenia podatku naliczonego w ramach wskazanej tam korekty. W świetle ust. 2 § 3 rozporządzenia w sprawie proporcji, jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru wynikającego z rozporządzenia. Opierając się na wskazanym przepisie dla obliczania prewspółczynnika dla "urzędu obsługującego gminę", jako najwłaściwsze zalecane jest stosowanie metody (finansowej) przychodowo-obrotowej, przy czym wartość tego prewspółczynnika wyliczyć należy, wg opracowanego i zamieszczonego w rozporządzeniu wzoru. Następnie wnioskodawca przytoczył pojęcia "rocznego obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez urząd obsługujący j.s.t., stanowiącego część rocznego obrotu j.s.t. z działalności gospodarczej" ujmowanego w liczniku proporcji tj. wzoru wynikającego z rozporządzenia oraz pojęcie "dochodów wykonanych urzędu obsługującego j.s.t.", ujmowane w jej mianowniku. Jednocześnie obszernie wyspecyfikował jakie obroty tj. z jakich źródeł pochodzące zostaną przez niego przyjęte dla potrzeb ustalenia rocznego obrotu, a jakie zostaną wyłączone. Podobnie wymienił rodzaje i źródła dochodów, jakie zamierza ująć w dochodach wykonanych i jakie zostaną z tej grupy wyłączone odwołując się do sporządzanych przez gminy sprawozdań budżetowych: Rb-27S o wykonanych dochodach gminy i Rb-28S o wykonanych wydatkach, o których mowa w rozporządzeniu w sprawie sprawozdawczości budżetowej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. 1. Czy zaprezentowany powyżej sposób (wraz z przyjętymi włączeniami i wskazanymi źródłami pozyskiwania danych), wg którego Gmina będzie obliczała pre-wspólczynnik dla Urzędu Miasta, jako urzędu obsługującego gminę, służący do określenia wysokości podatku naliczonego, przysługującego do odliczenia z tytułu jego związku z czynnościami wykorzystywanymi przez Gminę do działalności opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu jest prawidłowy? 2. Czy tak obliczony pre-współczynnik, służący do określenia wysokości podatku naliczonego, przysługującego do odliczenia z tytułu jego związku z czynnościami wykorzystywanymi przez Gminę do działalności opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu musi być stosowany do kalkulacji odliczenia do wszystkich wydatków mieszanych u danym roku? Przedstawiając własne stanowisko w zakresie objętym pytaniem wnioskodawca stwierdził, że: - zaprezentowany przez nią sposób (wraz z przyjętymi włączeniami i wskazanymi źródłami pozyskiwania danych), wg którego Gmina będzie obliczała współczynnik dla urzędu Miasta jest prawidłowy – w zakresie pytania 1., - tak obliczony współczynnik służący do określenia wysokości podatku naliczonego musi być stosowany w urzędzie obsługującym gminę do kalkulacji odliczenia od wszystkich wydatków mieszanych w danym roku. Postanowieniem z [...] r. organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie złożonego wniosku. W uzasadnieniu stwierdził, że rozstrzygnięcie merytoryczne, które zostałoby wydane w odpowiedzi na pytania wyrażone we wniosku nie byłoby już interpretacją przepisów prawa podatkowego, lecz ogólną instrukcją z zakresu księgowości i rachunkowości budżetowej, a takie zagadnienia leżą poza kompetencjami organu podatkowego, podobnie jak dane zawarte w sprawozdaniach z wykonania planów finansowych. Z tym poglądem nie zgodził się wnioskodawca występując z zażaleniem na powyższe postanowienie. Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej [...]r. wydał zaskarżone postanowienie, w którym utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie z [...]r. W uzasadnieniu stwierdził, że wydanie interpretacji jest możliwe wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot wątpliwości jest regulowana przepisami materialnego prawa podatkowego. Stwierdził, że na mocy stosowanego odpowiednio, zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, przepisu art. 165a § 1 tej ustawy, gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej, zachodzą również w szczególności, gdy: 1) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; 2) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne: 3) wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a nie przepisu prawa podatkowego, bądź gdy wniosek dotyczy przepisów nie regulujących wprost sfery odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy. Podsumowując, organ stwierdził, że w celu uzyskania interpretacji indywidualnej niezbędne jest spełnienie przez wnioskodawcę łącznie dwóch warunków, tj. posiadanie legitymacji procesowej do występowania w charakterze zainteresowanego oraz by przedmiot zapytań dotyczył interpretacji przepisów prawa podatkowego (materialnego) w konkretnej, indywidualnej sprawie. Natomiast wnioskodawca oczekiwał potwierdzenia organu co do prawidłowości zaliczenia poszczególnych elementów składowych do wzoru określonego w § 3 ust. 2 rozporządzenia, wg którego Gmina wylicza prewspółczynnik. Dlatego podtrzymał argumentację zawartą w postanowieniu z [...] r. i uznał, że sposób sformułowania we wniosku treści pytań nie pozwolił uznać okoliczności w nim przedstawionych za zdarzenie przyszłe cechujące się takim jego sprecyzowaniem i skonkretyzowaniem, aby wydanie interpretacji było możliwe. Stwierdził, że w jego ocenie wydanie interpretacji wymagałoby zinterpretowania zdarzenia przyszłego, a nie przepisu prawa podatkowego, a to z kolei wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego, którego w sprawach o wydanie interpretacji się nie prowadzi. Na to rozstrzygnięcie skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze strona zarzuciła postanowieniu z [...] r., naruszenie następujących przepisów prawa: 1) art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 201 z późn. zm.: dalej: Ordynacja podatkowa lub O.p.) poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, iż postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej nie może być wszczęte z tej przyczyny, iż treść złożonego przez Gminę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie zmierza do subsumcji zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa, lecz do uzyskania urzędowego, oficjalnego potwierdzenia, że zaprezentowany przez Gminę sposób (wraz z przyjętymi włączeniami i wskazanymi źródłami pozyskiwania danych), wg którego Gmina będzie obliczała pre-wspólczynnik dla Urzędu Miasta jest prawidłowy, podczas gdy wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej spełnia wymogi określone w art. 14b Ordynacji podatkowej i nie zachodzą jakiekolwiek przyczyny, z uwagi na które postępowanie nie mogłoby być wszczęte: 2) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez niezastosowanie ww. przepisu, polegające na naruszeniu przez Organ zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a to wskutek pozostawania w obrocie interpretacji indywidualnych dotyczących podatku od towarów i usług, w których organ odnosił się do wniosku podatników o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie danych przyjmowanych do obliczania pre-wspólczynnika. Strona wskazała, że w przedmiotowej sprawie miała prawo oczekiwać merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku, gdyż w zasobach Systemu Informacji Podatkowej dostępnych na stronie www.mf.gov.pl zamieszczone zostały interpretacje indywidualne, w których organ interpretacyjny odnosił się do wniosku podatników o wydanie interpretacji w sprawie danych przyjmowanych do obliczania pre-wspólczynnika powołując interpretację indywidualną z [...] r.. nr [...]. W związku z powyższym strona wniosła o: 1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz powielając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja dotknięta jest wadą niezgodności z prawem skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Sąd orzekający doszedł zaś do przekonania, że skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa, na podstawie których zostało wydane. W myśl art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Stosownie do art. 14b § 1 O.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Artykuł 14c § 1 O.p. stanowi, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Z kolei w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.). Instytucja interpretacji indywidualnej stanowi formę wyrażenia stanowiska, w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w sytuacji faktycznej, w której znajduje lub może znaleźć osoba zainteresowana. Jej istotą jest dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego lub przewidywanego stanu faktycznego opisanego przez zainteresowanego, a głównym celem – budowanie w praktyce opodatkowania zaufania do organu, zwłaszcza zaś zwiększenie przewidywalności jego rozstrzygnięć. Nadto zaznaczyć należy, że indywidualna interpretacja prawa podatkowego posiada znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy. Zawiera ona stanowisko o możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych ze swej istoty okoliczności zaistniałego lub przewidywanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Z normy zawartej w art. 14c § 1 O.p. wynika, że wydanie interpretacji przez organ podatkowy jest przede wszystkim formą oceny stanowiska wnioskodawcy, a nie tylko samą interpretacją przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do podanego we wniosku stanu faktycznego. Interpretacja podatkowa ma bowiem dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy, nie zaś jego wątpliwości. Nie ma też spełniać funkcji opinii prawnej czy szczegółowego i kompleksowego opracowania zagadnienia, wydawanej na potrzeby podatnika przez organ. Zdaniem Sądu nie można podzielić poglądu, że strona skarżąca składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej o wyżej przedstawionej treści oraz wnioskując o stwierdzenie, czy przedstawiony przez nią sposób obliczenia dochodu wykonanego jednostki budżetowej został prawidłowo przyjęty dla potrzeb określenia proporcji według sposobu (wzoru) przedstawionego w rozporządzeniu - oczekiwała subsumcji zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego. Sąd podziela w tym zakresie argumentację organu, że postępowanie, którego wszczęcia oczekiwała strona skarżąca, zmierzało nie do przyporządkowania stanu faktycznego do sformułowanej w wyniku wykładni normy prawnej, a raczej do uzyskania urzędowego, oficjalnego potwierdzenia, że zaprezentowany we wniosku sposób określenia wartości obrotu i dochodu wykonanego jest prawidłowy. Za poglądem takim przemawia już treść wniosku. Jego analiza prowadzi bowiem do konkluzji, że wątpliwości strony skarżącej nie dotyczą znaczenia norm prawnych wynikających ze wskazanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i aktu wykonawczego wydanego na ich podstawie, czy też problemów w ich rozumieniu. Sposób, w jaki zostały sformułowane pytania pozwala przyjąć, że strona skarżąca oczekiwała, że organ wskaże, które obroty i dochody wykonane, spośród dochodów ujętych w poszczególnych pozycjach sprawozdań należy kwalifikować jako obroty i dochody wykonane w rozumieniu m.in. § 2 pkt 10 czy § 3 ust. 2, ust. 5 rozporządzenia. Ocena stanowiska skarżącej wymagałaby zajęcia przez organ stanowiska w zakresie księgowości i rachunkowości budżetowej, co z jednej strony naruszałoby przepisy O.p. nakazujące mu dokonywanie wykładni przepisów prawa podatkowego, a nie innych dziedzin prawa, po wtóre wykraczałoby poza przyznane mu kompetencje. Z powyższego wynika, że organ wydając zaskarżone orzeczenie nie naruszył prawa. W związku z powyższym zarzuty skargi naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. należało uznać za niezasadne. Nie można także zgodzić się z poglądem, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 O.p. Interpretacja indywidualna, której nr powołał skarżący na ostatniej stronie skargi nie zmierzała bowiem do uzyskania stanowiska organu co do abstracyjnyego i całościowego sposobu wyliczenia wartości podawanych we wzorze ws. obliczania współczynnika preproporcji, lecz dotyczyła jednego konkretnego zagadnienia. Wnioskodawca występując z pytaniem zmierzał bowiem do ustalenia, czy po centralizacji rozliczeń podatkowych dotyczących podatku VAT, w wyliczeniu tzw. prewskaźnika należy uwzględniać przychody zakładu z tytułu dostawy wody oraz odprowadzania ścieków uzyskiwane od jednostek organizacyjnych, w tym urzędu miasta (dokumentowane notami księgowymi)? Wobec powyższego w jej przypadku nie znajduje zastosowania stanowisko Sądu wyrażone w sprawie niniejszej z uwagi na inny stan faktyczny obu spraw. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.