I FZ 95/19
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2019-07-17
Skład orzekający: Bartosz Wojciechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie podatku od towarów i usług, które opiera się na wartości przedmiotu zaskarżenia obejmującej zarówno kwotę podatku podlegającą wpłacie, jak i kwotę do zwrotu, jest prawidłowe?Ratio decidendi
Zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego jest prawidłowe, jeśli Przewodniczący Wydziału wskazał przyjętą wartość przedmiotu zaskarżenia oraz powody jej przyjęcia, nawet jeśli obejmuje ona kwoty podatku podlegające wpłacie i kwoty do zwrotu. Sąd nie ma obowiązku merytorycznego wypowiadania się o prawidłowości wymiaru podatku przy ustalaniu wpisu.Stan faktyczny
Spółka P. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dotyczącą podatku od towarów i usług. Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3.075 zł, ustalając wartość przedmiotu zaskarżenia na 307.422 zł, na którą złożyły się kwota podatku do wpłaty oraz kwota do zwrotu. Spółka wniosła zażalenie, zarzucając niewłaściwe zastosowanie przepisów P.p.s.a. i zawyżenie wartości przedmiotu zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 430/18 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Zarządzeniem z 7 grudnia 2018 r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1302 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., wezwał P. Sp. z o.o. w W. (dalej: spółka, strona) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3.075 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu wskazano, że "Wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 307.422 zł., na którą składa się zadeklarowana przez Skarżącą w deklaracji VAT-7 za listopad 2015 r. kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 33.110 zł oraz wykazana w deklaracji VAT-7 za grudzień 2015 r. kwota do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 274.000 zł oraz kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 312 zł".
Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, zarzucając mu naruszenie:
1) art. 220 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym orzeczeniu o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3.075 zł;
2) art. 220 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 216 i 218 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu sądowego w zawyżonej wysokości na skutek przyjęcia zawyżonej wartości przedmiotu zaskarżenia (należności pieniężnej). W uzasadnieniu zarzutów podnoszono, że w skardze oznaczono wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 500 zł, od której zdaniem skarżącej powinien być pobrany wpis sądowy. W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie powinien zostać pobrany wpis stały, a nie stosunkowy - co wynika z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 44/09. Jednocześnie autor zażalenia wskazał, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wskazał odmienną kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia, to jest 307.422 zł, która w ocenie skarżącej jest zawyżona.
Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Wymaga wyjaśnienia, że ustawodawca w art. 215 P.p.s.a., nakazuje stronie
w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z kolei w art. 216 P.p.s.a. ustawodawca podaje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Zgodnie natomiast z art. 218 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.
Przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt
I FZ 291/18 NSA uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 430/18 i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, wskazując, że Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie winien uzasadnić zarządzenie, wydane na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a., wzywające do uiszczenia wpisu w taki sposób, aby zarówno Spółka, jak i NSA w postępowaniu odwoławczym, mogły odnieść się merytorycznie do zaprezentowanego stanowiska. Przewodniczący Wydziału powinien w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu wskazać jaką wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął i jakie były tego powody. Samo wskazanie wysokości wpisu nie wyjaśniało, dlaczego wartość przedmiotu zaskarżenia podana i uzasadniona w skardze została zakwestionowana. Nie wyjaśniało zarazem, czym konkretnie kierowano się przy ustalaniu wysokości wpisu, tj. które elementy zaskarżonej decyzji determinowały przyjęte wyliczenie.
Wobec powyższego sąd I instancji w kwestii dotyczącej prawidłowego uzasadnienia zarządzenia, na podstawie art. 190 P.p.s.a., był związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu o sygn. akt I FZ 291/18.
Zdaniem NSA w składzie niniejszym, wskazanie w zarządzeniu z dnia 7 grudnia 2018 r., że "Wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 307.422 zł., na którą składa się zadeklarowana przez Skarżącą w deklaracji VAT-7 za listopad 2015 r. kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 33.110 zł oraz wykazana w deklaracji VAT-7 za grudzień 2015 r. kwota do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 274.000 zł oraz kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 312 zł" było - w świetle ww. postanowienia wydanego przez NSA - działaniem wystarczającym. Przewodniczący Wydziału wskazał, jaką wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął i jakie były tego powody. Rzeczywiście, samo wskazanie wysokości wpisu (jak uczynił pierwotnie WSA) było działaniem niewystarczającym i nie wyjaśniało zarazem, czym konkretnie kierowano się przy ustalaniu jego wysokości. Natomiast, zdaniem NSA, Przewodniczący Wydziału nie miał obowiązku odnosić się do kwestii wartości przedmiotu sporu w takim zakresie, w jakim podnosi się to w zażaleniu, zwłaszcza jeśli wymagałoby to merytorycznego wypowiadania się o prawidłowości wymiaru podatku.
Końcowo NSA wskazuje, że nie znalazł przyczyn do zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 P.p.s.a. (o co wnioskowała strona). Z informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, pobranej ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości w dniu 17 lipca 2019 r., wynika, że Prezesem Zarządu jest nadal D. W.
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło