VI SA/Wa 567/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi W. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2018 r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej GIJHARS) utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej WIJARS) z [...] sierpnia 2017 r., którą wymierzono W. S.A. z siedzibą w K. ( dalej "Skarżąca", "Spółka"), karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych ( czekolady gorzkiej i deserowej) niespełniających wymagań jakości handlowej określonych w przepisach o jakości handlowej. Jako podstawę prawną skarżonej decyzji wskazano art. art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 - dalej k.p.a.), art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2212 dalej u.j.h.), w związku z art. 3 pkt 5, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o u.j.h. oraz art. 3 pkt 8, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z dnia 1 lutego 2002 r., str. 1 z późn. zm.), Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. I. W dniach 24-27 października 2016 r., Inspektorzy [...] WIJHARS w K., przeprowadzili kontrolę w spółce W. S.A. w zakresie znakowania wybranych grup artykułów rolno-spożywczych czyli jakości handlowej wyrobów cukierniczych. Sporządzono protokół kontroli z [...] października 2016 r. W trakcie tych działań kontrolnych pobrano próbki do badań laboratoryjnych trzech partii czekolad: - Czekolady GORZKIEJ a'100 g - wielkość partii produkcyjnej 1017 kg (10170 szt. a'100 g), data produkcji 22.10.2016 r., oznaczonej numerem partii: 01.2018 L662, - Czekolady DESEROWEJ a'100 g - wielkość partii produkcyjnej 3717 kg (37170 szt. a'100 g), data produkcji 27. 09.2016 r., oznaczonej numerem partii: 12.2017 L871, - Czekolady MLECZNEJ a'100 g - wielkość partii produkcyjnej 9936 kg (99360 szt. a'100 g), data produkcji 01.10.2016 r., oznaczonej numerem partii: 10.2017 L031. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. wykazały, że: - Czekolada GORZKA a'100 g spełnia wymagania zawarte w rozporządzeniu MRiRW w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r., nr 214. poz. 1813 ze zm.), jednakże nie spełniała deklaracji producenta w zakresie zawartości suchej masy kakaowej - zgodnie ze sprawozdaniem z badań nr [...] oznaczona wartość to 56,5 ± 3,9 %, natomiast producent deklarował w Opisie produktu CzP-006 GORZKA CZEKOLADA 100 g, data utworzenia 2016-07-22 - min. 68% zawartości części kakaowych oraz na opakowaniu - masa kakaowca min. 70%, - Czekolada DESEROWA a'100 g spełnia wymagania zawarte w rozporządzeniu MRiRW w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r., nr 214, poz. 1813 ze zm.), jednakże nie spełniała deklaracji producenta w zakresie zawartości suchej masy kakaowej. Zgodnie ze sprawozdaniem z badań nr [...] oznaczona wartość to 38,1 ± 2,4 %, natomiast producent deklarował w Opisie produktu DESEROWA CzP-094 100 g , data utworzenia 2015-02-17 - min. 43% zawartości części kakaowych oraz na opakowaniu - masa kakaowa min. 43%, - Czekolada MLECZNA a' 100 g, spełnia wymagania zawarte w rozporządzeniu MRiRW w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r., nr 214, poz. 1813 ze zm.) oraz deklarację producenta zawartą w opisie produktu i na opakowaniu. Mając na uwadze te wyniki badań w dniu [...] listopada 2016 r., upoważniony Inspektor przeprowadził następną kontrolę u Skarżącej, w zakresie znakowania wybranych grup artykułów rolno-spożywczych - jakość handlowa wyrobów cukierniczych, w ramach której: - wskazał nieprawidłowości w partii: Czekolady GORZKIEJ a'100 g oznaczonej numerem partii: 01.2018 L662 oraz Czekolady DESEROWEJ a'100 g oznaczonej numerem partii: 12.2017 L871, tj. zaniżeniem zawartości suchej masy kakaowej w stosunku do deklaracji producenta podanej na opakowaniu, co narusza art. 4 ust. 1 u.j.h., zwolnił z zabezpieczenia partię Czekolady MLECZNEJ a'100 g, zabezpieczoną protokołem z zabezpieczenia dowodów z dnia 24 października 2016 r. Ta kontrola zakończona została protokołem kontroli nr [...] z [...] listopada 2016 r. zaś przedstawiciele strony Pani A. G. Pełnomocnik Zarządu ds. Systemu Jakości oraz Pan R. P. Dyrektor Produkcji po zapoznaniu się z treścią protokołu odmówili jego podpisania. Pismem z 21 listopada 2016 r. strona zwróciła się o przebadanie wtórników pobranych podczas kontroli zakończonej protokołem kontroli z [...] października 2016 r., z partii Czekolady GORZKIEJ a'100 g i Czekolady DESEROWEJ a'100 g. Następnie 28 listopada 2016 r., upoważniony Inspektor WIJHARS w K. przeprowadził trzecią kontrolę w Spółce, w zakresie znakowania wybranych grup artykułów rolno-spożywczych - jakość handlowa wyrobów cukierniczych, w ramach której dokonano sprawdzenia stanu zabezpieczenia wtórników oraz przekazania do badań w Centralnym Laboratorium GIJHARS w P. Analiza odwoławcza przeprowadzona w Centralnym Laboratorium GIJHARS w P., potwierdziła wyniki Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w B., tj. wykazała, że badane próbki Czekolady GORZKIEJ a'100 g i Czekolady DESEROWEJ a'100 g nie spełniają deklaracji producenta w zakresie zawartości suchej masy kakaowej. Badania zostały przeprowadzone metodą akredytowaną - wyniki zawarto w Sprawozdaniu z badań nr [...] "Analiza odwoławcza" z [...] grudnia 2016 r. oraz w Sprawozdaniu z badań nr [...] "Analiza odwoławcza" z [...] grudnia 2016 r. Spółka w grudniu 2016 r. zwróciła się o wyjaśnienie zastosowanej metody wyliczenia zawartości suchej masy kakaowej. Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. w piśmie z 3 stycznia 2017 r. , zaś Centralne Laboratorium GIJHARS w P. w piśmie z 30 grudnia 2016 r. wyjaśniły sposób wyliczenia zawartości suchej masy kakaowej wskazanej w ww. sprawozdaniach z badań. Strona kwestionując metodę i wyniki badań pismem z 9 stycznia 2017 r. przedłożyła wyjaśnienia oraz sprawozdania z badań laboratorium J.S. HAMILTON POLAND S.A. przedmiotowych czekolad. Do powyższego stanowiska odniosło się Centralne Laboratorium GIJHARS w P. oraz Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. w pismach z 26 stycznia 2017 r. Następnie Strona przedłożyła opracowanie prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E. O. z Politechniki L., pt. "Zawartość teobrominy i kofeiny w ziarnie kakaowym i produktach jego przerobu" oraz opinię prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E. O. z Politechniki L. z 14 lutego 2017 r." dot. Metody oznaczania zawartości suchej masy kakaowej w czekoladzie na podstawie oznaczania zawartości teobrominy i kofeiny, a w szczególności uwarunkowań i ograniczeń tej metody (wady i zalety) i opracowanie FSA projekt Q01122 Measurement of theobromine content in cocoó for determining cocoa solids content in chocolate and chocolate products.( dalej jako "opracowanie FSA projekt Q01122"). II. W dniu 26 maja 2017 r. [...] WIJHARS po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wydal dwie decyzje nakazujące W. S.A. poddanie partii 1066,5 kg Czekolady DESEROWEJ a'100 g (data produkcji: 27.09.2016 r., nr partii: 12.2017 L871) oraz partii 1012,5 kg Czekolady GORZKIEJ a'100 g (data produkcji: 22.10.2016 r., nr partii: 01.2018 L662) zabiegowi zmiany oznakowania polegającemu na podaniu właściwej deklaracji zawartości suchej masy kakaowej (zgodnej z wynikami badań laboratoryjnych). Powyższe decyzje na skutek wniesionych odwołań zostały zmienione decyzjami [...] WIJHARS z [...] czerwca 2017 r. w ten sposób, że organ I instancji nakazał stronie poddanie zabiegowi przerobu ww. partii czekolad, na produkt zgodny z przepisami jakości handlowej oraz deklaracją producenta. Decyzje te stały się prawomocne 8 lipca 2017 r. III. W dniu 21 lipca 2017 r., [...] WIJHARS wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu dwóch partii czekolad o niewłaściwej jakości handlowej. Decyzją z [...] sierpnia 2017 r. organ I instancji wymierzył W. S.A. z siedzibą w K., karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, za wprowadzenie do obrotu 2 partii artykułów rolno-spożywczych niespełniających wymagań jakości handlowej określonych w przepisach o jakości handlowej, tj.: - Czekolady GORZKIEJ a'100 g - wielkość partii produkcyjnej 1017 kg (10170 szt. a"100 g), wielkość partii magazynowej zabezpieczonej 1012,5 kg (10125 szt. a'100 g), data produkcji 22.10.2016 r., oznaczonej numerem partii: 01.2018 L662, cena zbytu brutto 3,81 zł/szt., - Czekolady DESEROWEJ a'100 g - wielkość partii produkcyjnej 3717 kg (37170 szt. a'100 g), wielkość partii magazynowej zabezpieczonej 1066,5 kg (10665 szt. a'100 g), data produkcji 27.09.2016 r., oznaczonej numerem partii: 12.2017 L871, cena zbytu brutto 3,8) zł/szt. IV. W odwołaniu od powyższej decyzji organu I instancji Strona zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 83 ust 4 oraz 83b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2009 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., nr 1829, z późn. zm. - dalej jako u.s.d.g.), poprzez jego niezastosowanie, tj. przeprowadzenie powtórnych kontroli w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym pomimo braku przesłanek do jej przeprowadzenia, - art. 7a k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, tj. nierozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy na korzyść strony, - art. 7 i art. 81a § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, pomimo istnienia poważnych wątpliwości, co do prawidłowości ustalonego przez organ stanu faktycznego, - art. 7. art. 10 § 1, art. 11 oraz art. 75 § 1 k.p.a., poprzez ich błędne zastosowanie, tj. nieudostępnienie dokładnego opisu metodyki badawczej oraz przeprowadzonych obliczeń, pominięcie wniosków dowodowych strony w powyższym zakresie oraz w zakresie przebadania surowców, - art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, poprzez jego zastosowanie, podczas gdy zakwestionowane artykuły posiadały właściwą jakość handlową. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, lub ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji i ponowne rozpatrzenie sprawy. V. GIJARS utrzymując w mocy decyzję organu I instancji przywołał przepisy prawa w tym art. 3 pkt 4 u.j.h., art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002) wskazując, że artykuły rolno-spożywcze powinny być zgodne z wymaganiami jakości handlowej na każdym etapie produkcji. Zgodnie z art. 3 pkt 5 u.j.h. jakość handlowa oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Stosownie do art. 4 ust. 1 u.j.h. wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania zostało zadeklarowane przez producenta. Z obowiązków wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego producent nie może być zwolniony. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie ze Sprawozdaniem z badań nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., próbka Czekolady GORZKIEJ a'100 g, oznaczona zawartość suchej masy kakaowej wyniosła 56,5 ± 3,9 %, przy deklarowanej zawartości suchej masy kakaowej min, 70% (na opakowaniu) oraz min. 68% w Opisie produktu GORZKA Czekolada 100 g CzP-006, data utworzenia 22.07.2016 r. Natomiast stosownie do Sprawozdania z badań nr [...] z dnia [...].11.2016 r., próbka Czekolady DESEROWEJ a" 100 g. Oznaczona zawartość suchej masy kakaowej wyniosła 38,1 ± 2,4 %, przy deklarowanej zawartości suchej masy kakaowej min. 43% na opakowaniu oraz w Opisie produktu DESEROWAWO g CzP-094, data utworzenia 17.02.2015 r. Jednocześnie analiza odwoławcza wykonana przez Centralne Laboratorium GIJHARS w P. również nie potwierdziła spełnienia deklaracji producenta, ponieważ: - zawartość suchej masy kakaowej w Czekoladzie GORZKIEJ a' 100 g wyniosła 60.9 ± 1,2% (Sprawozdanie z badań nr [...] Analiza odwoławcza z dnia [...].12.2016). - zawartość suchej masy kakaowej w Czekoladzie DESEROWEJ a'100 g wyniosła 39.8 ± 2,4% (Sprawozdanie z badań nr [...] Analiza odwoławcza z dnia [...].12.2016). Strona kwestionując metodę oznaczenia suchej masy kakaowej oraz zastosowane przez laboratoria współczynniki przeliczeniowe użyte do wyliczenia suchej masy kakaowej, wskazywała na wyniki badań przeprowadzone przez J. S.A., Laboratorium w G. oraz opracowanie prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E. O. z Politechniki L.. Odnosząc się do zarzutów dotyczących metody oznaczania zawartości suchej masy kakaowej GIJHARS wskazał co następuje: - stosownie do art. 32 ust. 1 oraz ust. 3 u.j.h. badania związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych, przeprowadza się w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych lub Inspekcji Handlowej, a w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria - badania przedmiotowych produktów w ramach urzędowej kontroli wykonały laboratoria Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych, - zgodnie z opinią prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E. O. z Politechniki L., metoda wysokosprawnej chromatografii cieczowej znalazła największe zastosowanie w oznaczaniu beztłuszczowej suchej masy kakaowej, zatem laboratoria GIJHARS stosują właściwą metodę do oznaczania zawartości teobrominy lub teobrominy i kofeiny w celu obliczenia zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej. - zawartość suchej masy kakaowej laboratoria GIJHARS obliczają jako sumę zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej i tłuszczu kakaowego, przy czym beztłuszczowa sucha masa kakaowa jest wyznaczana przez pomnożenie zawartości teobrominy lub sumy teobrominy i kofeiny przez odpowiednie współczynniki, a zawartość tłuszczu kakaowego to zawartość tłuszczu ogółem pomniejszona o zawartość odpowiedników tłuszczu kakaowego (CBE) i zawartość tłuszczu mlecznego, - zgodnie z wyjaśnieniami przesłanymi przez stronę (pismo z 9 stycznia 2017 r.) laboratorium J. SA., zawartość suchej masy kakaowej wyznacza jako sumę beztłuszczowej suchej masy kakaowej i tłuszczu kakaowego, przy czym beztłuszczowa sucha masa kakaowa wyznaczana jest metodą wagową wg AOAC 931.05:1974, polegającą na ekstrakcji tłuszczu i cukrów za pomocą odpowiednich rozpuszczalników i wagowym oznaczeniu pozostałości po ekstrakcji, natomiast laboratoria GIJHARS stosują wysokosprawną chromatografię cieczową i współczynniki przeliczeniowe, a zatem są to różne metody analityczne, ponadto do wyjaśnień strony zostało dołączone pismo J. S.A z 9 stycznia 2017 r., z którego wynika, że "zmierzony wynik suchej masy kakaowej dla czekolady gorzkiej otrzymany w J. S.A. jest równy dolnej granicy wynikającej z deklaracji na opakowaniu (min. 70%), dlatego uwzględniając niepewność pomiaru, nie jest możliwe stwierdzenie zgodności ani niezgodności" (oznaczona zawartość to 70,30 ± 8,44%) oraz "zmierzony wynik suchej masy kakaowej dla czekolady deserowej otrzymany w J. S.A. jest równy dolnej granicy wynikającej z deklaracji na opakowaniu (min. 43%). dlatego uwzględniając niepewność pomiaru, nie jest możliwe stwierdzenie zgodności ani niezgodności" (oznaczona zawartość to 42,52 52 ± 5,10%), - oznaczona przez laboratorium J. SA. zwartość suchej masy kakaowej dla Czekolady GORZKIEJ (70,30 ± 8,44%) jest równa dolnej granicy wynikającej z deklaracji producenta, a w Czekoladzie DESEROWEJ (42,52 ± 5,10%) dopiero po uwzględnieniu niepewności pomiaru spełnia deklarowane wymagania, - Centralne Laboratorium GIJHARS w P. zawartość beztłuszczowej suchej masy kakaowej oznacza w oparciu o procedurę badawczą PB-38/PAI/LP opracowaną na podstawie publikacji " Estimation of Fat-Free Cocoa Solid in Chocolaté and Cocoa Products - Global Survey of Tipical Concentrations of Theobromine and Coffeine Determined by HPLC" (Journal of the Association of Public Analysis 2012), stosując wysokosprawną chromatografię cieczową do oznaczania zawartości teobrominy oraz współczynnik 40,7 - metoda akredytowana, - Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. zawartość teobrominy i kofeiny oznacza metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem UV- VIS z matrycą diodową (HPLC/DAD), w oparciu o metodę opisaną w normie PN-EN 12856:2002 oraz współczynnik 32 stosowany dla sumy teobrominy i kofeiny wskazany w normie ĆSN 56 0578:2000, - w 2011 r. w wyniku realizacji projektu Food Standards Agency Q01122 Measurement of theobromine content in cocoa for determining cocoa solids content in chocolaté and chocolaté products, zoptymalizowano metodę oznaczania zawartości alkaloidów w wyrobach czekoladowych oraz wyznaczono nowe współczynniki pozwalające na obliczanie zawartości suchej masy beztłuszczowej na podstawie oznaczania zawartości w produkcie teobrominy (średni współczynnik to 40,7) lub sumy teobrominy i kofeiny (średni współczynnik to 36,1), ponadto ustalono, że zawartość alkaloidów w próbkach miazgi kakaowej pochodzącej z różnych regionów geograficznych jest zróżnicowana (np. średni współczynnik dla teobrominy dla regionów Afryki to 41,9. Azji i Indonezji 45,1, Ameryki Środkowej 37,6, a dla Ameryki Południowej 40,7), publikacja nie podaje współczynnika dla sumy alkaloidów z rozróżnieniem na poszczególne regiony geograficzne, - zgodnie z opinią prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E.O. z Politechniki L., kraj pochodzenia surowców może być przydatny do dokładniejszego oszacowania zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej, poprzez zastosowanie współczynnika wyznaczonego dla danego regionu, jednakże takie współczynniki nie będą odpowiednie w przypadku czekolad otrzymywanych z mieszanek ziaren kakaowych różnego pochodzenia. - GIJHARS zwrócił się do laboratoriów o przeanalizowanie wyników badań podanych w sprawozdaniach o numerach: [...], [...], [...], [...] oraz zwrócenie uwagi na deklarację producenta w zakresie miejsca pochodzenia miazgi kakaowej i o przeliczenie wyników badań przy uwzględnieniu odpowiednich współczynników, - Strona jedynie dla Czekolady GORZKIEJ a'100 g deklaruje na opakowaniu i w Opisie produktu Gorzka czekolada 100 g CzP-006 data utworzenia 22.07.2016 r. - rejon pochodzenia miazgi kakaowej użytej do produkcji, tj. Afryka, - zgodnie z pismem Centralnego Laboratorium GIJHARS w P. z dnia 22.11.2017 r., znak: GI-LP-512-18/16, zawartości suchej masy kakaowej w Czekoladzie GORZKIEJ a'100 g przy uwzględnieniu współczynnika 41,9 wyniosła 61,6 ± 1,2 % - zatem nadal nie spełnia deklaracji producenta, podobnie deklaracji producenta (min. 43%) nie spełnia przeliczony wynik 40.2 ± 2,4 %, dla Czekolady DESEROWEJ a'100 g, - producent nie deklarował pochodzenia miazgi kakaowej użytej do produkcji Czekolady DESEROWEJ a'100 g, dlatego przy obliczaniu zawartości suchej masy kakaowej w tym produkcie powinien być uwzględniony średni współczynnik dla teobrominy wynoszący 40,7 zgodnie z opracowaniem FSA projekt Q01122 (na ten dokument powołuje się Strona) ponieważ w sytuacji gdy nie ma informacji o pochodzeniu surowca albo do produkcji użyto surowców z różnych regionów geograficznych, średni współczynnik będzie najbardziej właściwy, - Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. w piśmie z 30 listopada 2017 r. wskazało, że przy wyznaczaniu zawartości suchej masy beztłuszczowej powinno stosować się najbardziej aktualne współczynniki, dlatego laboratorium w chwili obecnej stosuje wskazany w opracowaniu projektu FSA Q01122 średni współczynnik dla sumy alkaloidów 36,1, w związku z tym przeliczona zawartość suchej masy beztłuszczowej dla Czekolady GORZKIEJ a'100 g wynosi 59,1%, a dla Czekolady DESEROWEJ a'100 g - 39,1% i nadal nie spełnia deklaracji producenta. Odpowiadając na zarzut Strony, dotyczący powstałych wątpliwości dotyczących metody badawczej organ wskazał, że analiza przeprowadzona przez stronę nie dotyczyła partii przedmiotowych czekolad, tym samym nie stanowi dowodu potwierdzającego spełnienie deklaracji producenta w odniesieniu do przedmiotowych partii Czekolady GORZKIEJ a'100 g i Czekolady DESEROWEJ a'100 g. Po drugie, zdaniem organu odwoławczego zasada metody oznaczania suchej masy kakaowej stosowana przez laboratoria GIJHARS była właściwa. Badania przeprowadzone przez Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. oraz Analiza odwoławcza wykonana przez Centralne Laboratorium GIJHARS nie potwierdziły deklarowanej jakości przedmiotowych czekolad, nawet po zastosowaniu średniego współczynnika dla sumy alkaloidów 36,1 (zamiast 32) oraz wyższego współczynnika - 41,9 (uwzględniającego Afrykańskie pochodzenie miazgi kakaowej w Czekoladzie GORZKIEJ a'100 g). Podkreślił, że wraz z przedmiotowymi produktami badaniom został poddany inny wyrób strony, tj. Czekolada MLECZNA w przypadku którego wyniki badań potwierdziły spełnienie deklaracji producenta (min. 30%). Zdaniem organu odwoławczego, biorąc to pod uwagę nie można mówić o naruszeniu art. 7 i art. 81a § 1 k.p.a. bowiem organ I instancji słusznie zakwestionował jakość handlową przedmiotowych partii czekolad i wymierzył stronie karę pieniężną, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 u.j.h. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że badania związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadza się w laboratoriach GIJHARS, a tylko w wyjątkowych sytuacjach organ I instancji może zlecić wykonanie badań w innym wyspecjalizowanym laboratorium. Wbrew twierdzeniom strony, wyniki badań uzyskane przez laboratorium J. S.A. nie dają podstawy do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie oraz w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 7a k.p.a. Porównując wyniki uzyskane w laboratorium J. S.A. oraz w laboratoriach urzędowych GIJHARS wskazał, że niepewność pomiaru dla wyników laboratorium J. S.A. jest duża, po jej uwzględnieniu wynik 70,30% ± 8.44% jest zbieżny z wynikiem Centralnego Laboratorium GIJHARS w P. 61,6% ± 1,2 % (przy zastosowaniu współczynnika 41,9 - dla regionu Afryki). Uwzględniając niepewność pomiaru dla wyniku 42,52% ± 5,10% - wynik jest zbieżny z wynikiem uzyskanym w laboratoriach urzędowych, tj. z wynikami: laboratorium w P. 38.1% ± 2,4% i 39.8% ± 2,4% (analiza odwoławcza) oraz laboratorium w B. 39,1% (przy zastosowaniu współczynnika 36,1). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a., organ wskazał, że strona miała zagwarantowane prawo czynnego udziału w postępowaniu, materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji zawierał obszerne wyjaśnienia opisu metodyk stosowanych przez Centralne Laboratorium GIJHARS w P. oraz Specjalistyczne Laboratorium GIJHARS w B., na podstawie wyjaśnień i sprawozdań z badań strona mogła skontrolować obliczenia zakwestionowanego parametru, ponadto dysponowała obszernymi wyjaśnieniami J. S.A., opinią prof. dr hab. inż. E. N. i dr inż. E. O. z Politechniki L., opracowaniem projektu FSA Q01122. Strona jest profesjonalnym podmiotem zajmującym się produkcją czekolad w związku z tym powinna orientować się w metodach pozwalających oznaczyć zawartość suchej masy kakaowej w czekoladzie. Niezależnie od powyższego GIJHARS włączył w akta sprawy kopię Procedury Badawczej PB-38/PAI/LP wydanie 2 z dnia 18 kwietnia 2016 r., natomiast stosowane przez laboratoria GIJHARS normy strona może zakupić w Polskim Komitecie Normalizacyjnym. Zdaniem organu odwoławczego kraj pochodzenia surowców może być przydatny do dokładniejszego oszacowania zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej, poprzez zastosowanie współczynnika wyznaczonego dla danego regionu, jednakże takie współczynniki nie będą odpowiednie w przypadku czekolad otrzymywanych z mieszanek ziaren kakaowych różnego pochodzenia. W przedmiotowej sprawie było potrzeby przeprowadzania badań surowców użytych w 2016 r. do produkcji przedmiotowych czekolad. Strona deklaruje tylko w przypadku Czekolady GORZKIEJ a'100 g region pochodzenia miazgi kakaowej - Afryka. GJHARS uwzględnił tą informację, prosząc laboratoria o przeliczenie wyników z użyciem współczynnika dla tego regionu. Przeliczony wynik nadal nie spełnia wymagań producenta. W przypadku Czekolady DESEROWEJ a'100 g właściwymi są średnie współczynniki dla teobrominy oraz dla sumy alkaloidów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 83 ust. 4 oraz 83b ust. 1 i 2 u.s.d.g. GIJHARS wyjaśnił że kontrole zostały przeprowadzone w różnych zakresach, co wynika z treści protokołów kończących kontrole, tj.: - podczas kontroli w dniach 24-27 października 2016 r. sprawdzono oznakowanie trzech partii czekolad i pobrano próbki do badań laboratoryjnych, - podczas kontroli w dniu 18 listopada 2016 r. na podstawie otrzymanych wyników badań uprzednio pobranych próbek wskazano nieprawidłowości w dwóch partiach czekolad i zwolniono z zabezpieczenia partię Czekolady Mlecznej, - kontrola przeprowadzona w dniu 28 listopada 2016 r., była wynikiem złożonego przez stronę wniosku o przebadanie wtórników, podczas niej dokonano sprawdzenia stanu zabezpieczenia wtórników oraz przekazania ich do badań w Centralnym Laboratorium GIJHARS w P. W związku z tym zarzutem strony organ odwoławczy przywołał treść art. 83 ust. 4 u.s.d.g., zgodnie z którym, jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, można przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a czas jej trwania nie może przekraczać 7 dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 1. Zdaniem organu wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych niespełniających jakości handlowej jest rażącym naruszeniem prawa, gdyż wyniki badań stoją w sprzeczności z art. 4 ust. 1 u.j.h. W związku z tym nie naruszono przepisu art. 83 ust. 4 ww. ustawy. Ponadto przepis art. 83b u.s.d.g. obowiązuje od 1 stycznia 2017 r., natomiast organ I instancji kontrole przeprowadził w październiku i listopadzie 2016 r., w związku z tym nie miał zastosowania i nie mógł zostać naruszony. Gdyby nawet przepis art. 83b ww. ustawy miał zastosowanie, to zgodnie z art. 83b ust. 2 pkt 8 ustawy, ust. 1 nie stosuje się gdy po sporządzeniu protokołu kontroli z poprzedniej kontroli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nieznane organowi kontroli w chwili przeprowadzenia kontroli, w tym wskazujące na wystąpienie nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2017 r. poz. 1221). Uzasadniając wysokość kary GIJHARS podzielił stanowisko organu I instancji, że stopień szkodliwości czynu jest średni, uwzględniono także rodzaj i charakter naruszonego dobra, tj. interes konsumenta, jego prawa do rzetelnej informacji o produkcie, wagę naruszonych obowiązków, rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, motywację przedsiębiorcy i okoliczności popełnienia czynu. Ponadto organ I instancji prawidłowo wskazał, że produkt wprowadzany na rynek musi spełniać zadeklarowane wymagania oraz, że konsument ma prawo oczekiwać czekolad zawierających deklarowaną na opakowaniu zawartość suchej masy kakaowej. Prawidłowe oznakowanie artykułów rolno-spożywczych stanowi podstawę informacji konsumenckiej, która umożliwia dokonanie wyboru zgodnego z oczekiwaniami bowiem produkt wprowadzony do obrotu powinien spełniać nie tylko wymagania określone w przepisach ale także dodatkowe wymagania zadeklarowane przez producenta. Podzielono stanowisko organu I instancji, że należało uwzględnić przy ocenie dotychczasowej działalności Strony fakt, że w następstwie dotychczas przeprowadzonych kontroli w stosunku do strony zostały wydał decyzje administracyjne za wprowadzanie do obrotu artykułów rolno-spożywczych niespełniających wymagań jakości handlowej (decyzja z dnia [...] lutego 2010 r.) oraz za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych (decyzje z dnia [...] czerwca 2013 r., [...] lipca 2015 r. [...] sierpnia 2016 r.) Zasadnie też organ I instancji wymierzając stronie karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, wziął także pod uwagę wielkość przychodu (660 826 037,24 zł) i obrotów (612 985 828,62 zł) uzyskanych w 2016 r. oraz łączną wartość zakwestionowanych partii (180 365,40 zł). W ocenie GIJHARS wymierzona przez organ I instancji kara pieniężna w wysokości 10 000 zł nie jest karą wygórowaną i mieści się w przedziale przewidzianym przez ustawodawcę oraz jest zgodna z oceną przesłanek, o których mowa w art. 40a ust. 5 u.j.h. Dlatego też w sprawie GIJHARS nie stwierdził podstaw pozwalających na uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego lub na uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. VI. W. S.A. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarzuciła: 1. naruszenie prawa procesowego tj.: a) art. 7, art. 10 § 1 i art. 11 oraz art. 75 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257 j.t., dalej: k.p.a.), poprzez niewyjaśnienie istoty sprawy i niezebranie w sprawie pełnego materiału dowodowego, tj. nieudostępnienie dokładnego opisu metodyki badawczej oraz przeprowadzonych obliczeń, pominiecie wniosków dowodowych strony w powyższym zakresie oraz w zakresie przebadania surowców, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, b) art. 7, art. 81a § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, pomimo istnienia poważnych wątpliwości, co do prawidłowości ustalonego przez organ stanu faktycznego, podczas gdy organ powinien z urzędu dążyć do ustalenia prawdy obiektywnej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, c) art. 7a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, tj., uznanie, że zastosowana przez laboratoria urzędowe metodyka badawcza jest prawidłowa i wiarygodna w sytuacji, gdy w sprawie zachodzą poważne wątpliwości, co do przydatności przedmiotowej metodyki, stanowiącej część normy prawnej, które skutkowało; 2. naruszeniem prawa materialnego: a) art. 77 ust. 6 w zw. z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. 2016 r., nr 1829, z pózn. zm.) (dalej: u.s.d.g.) poprzez jego niezastosowanie, tj., użycie dowodów zebranych z naruszeniem przepisów o kontroli zawartych w u.s.d.g., co miało wpływ na wynik sprawy, b) art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U.2016.1604 j.t., z późn. zm., dalej jako: u.j.h.a.r.s.) poprzez uznanie, że kwestionowane artykuły są produktami o niewłaściwej jakości handlowej, co miało wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Strona wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji, 2) zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca rozwinęła te zarzuty i powtórzyła swoje argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. W działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Na wstępie należy podkreślić , że przepisy rozporządzenia Nr 178/2002 w art. 8 wyraźnie stanowią, że prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Według tego przepisu prawo żywnościowe ma na celu zapobieganie: a) oszukańczym lub podstępnym praktykom, b) fałszowaniu żywności oraz c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzić konsumenta w błąd. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia czy do zbadania zakwestionowanej partii czekolady użyto właściwej metody badawczej, jak również czy organ nie dopuścił się naruszenia prawa przeprowadzając trzykrotnie kontrolę w tej samej sprawie. Podstawą materialną nałożonej kary pieniężnej był art. 40a ust. 1 pkt 3 u.j.h., według którego kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. W myśl przepisu art. 3 pkt 5 u.j.h. jakość handlowa oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.j.h. wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Zarzuty procesowe skargi koncentrowały się na podważaniu metodyki badawczej zastosowanej do obliczania zawartości suchej masy suchej masy kakaowej w zakwestionowanych partiach czekolady Gorzkiej i Deserowej. W ramach swojego stanowiska Skarżąca podkreślała, że: "GIJHARS zastosował niemiarodajną, niejasną metodykę naruszając tym samym art. 7a kpa, który wskazuje, że w przypadku wątpliwości, co do treści normy prawnej, wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść strony." Na potwierdzenie swojego stanowiska Skarżąca przedstawia własne badania przeprowadzone w J. S.A., Laboratorium w G., ul. [...], na surowcach używanych do produkcji zakwestionowanych czekolad. Z przeprowadzonych badań sporządzono sprawozdania z [...] maja 2017 r. uzupełnione obliczeniami spółki W. S.A. Z powyższych dokumentów wynika, że: " zawartość suchej masy kakaowej jest prawidłowa. W Czekoladzie DESEROWEJ wynosi 43,41-43,44%, natomiast w Czekoladzie GORZKIEJ 71,85-73,52%, a więc powyżej deklarowanych na opakowaniach poziomów. W powyższych dokumentach wskazano szczegółowe sposoby obliczenia suchej masy kakaowej w oparciu o zawartość teobrominy, w tym wskazano zastosowane współczynniki wynoszące od 46,94-47,70, odpowiadające rzeczywistym, a nie uśrednionym parametrom użytego surowca uwzględniającego kraj pochodzenia surowca". Zdaniem Sądu powyższe argumenty są bezzasadne. Po pierwsze organ w uzasadnieniu decyzji niezwykle szczegółowo, wręcz drobiazgowo ustosunkował się do zgłaszanych zastrzeżeń dotyczących zastosowanej metody badawczej. Organ wskazał, że badanie przeprowadzone przez Skarżącą nie dotyczyło partii przedmiotowych czekolad, tym samym nie może stanowić dowodu potwierdzającego spełnienie deklaracji producenta w odniesieniu do zakwestionowanej partii czekolady. Po drugie, organ wykazał, że metoda oznaczania suchej masy kakaowej stosowana przez laboratoria GIJHARS była właściwa. Badania przeprowadzone przez Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w B. były oparte na metodzie wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem UV - VIS z matrycą diodową (HPLC/DAD), w oparciu o metodę opisaną w normie PN-EN 12856:2002 oraz współczynnik 32 stosowany dla sumy teobrominy i kofeiny wskazany w normie ĆSN 56 0578:2000. Natomiast Centralne Laboratorium GIJHARS w P. zawartość beztłuszczowej suchej masy kakaowej oznacza w oparciu o procedurę badawczą PB-38/PAI/LP stosując wysokosprawną chromatografię cieczową do oznaczania zawartości teobrominy oraz współczynnik 40,7 czyli metodę akredytowaną. Zastosowana metodyka badawcza została ujawniona Skarżącej i wyjaśnione zostały wszelkie wątpliwości związane z wynikami badań w sytuacji , gdy producent deklaruje miejsce pochodzenia miazgi kakaowej użytej do produkcji czekolady. W analizowanym przypadku co do Czekolady Gorzkiej deklarowano rejon pochodzenia, a mianowicie Afryka. Natomiast w przypadku badanej Czekolady Deserowej producent nie deklarował pochodzenia miazgi kakaowej. Mając to na uwadze organ przeprowadził badania z uwzględnieniem tych okoliczności, co jednak nie potwierdziło stanowiska Skarżącej, że zawartość suchej masy kakaowej w obu wyrobach jest zgodna z deklaracją producenta w opisie produktu oraz na opakowaniu. W tym stanie rzeczy całkowicie niezasadnie są zarzuty skargi, że nie wyjaśniono istoty sprawy i nie zebrano w sprawie pełnego materiału dowodowego przez nieudostępnienie dokładnego opisu metodyki badawczej oraz przeprowadzonych obliczeń oraz pominięto wnioski dowodowe strony w tym zakresie. Przeciwnie, organ wyjaśnił Skarżącej, że włączył w akta sprawy kopię Procedury Badawczej PB-38/PAI/LP wydanie 2 z dnia 18 kwietnia 2016 r., oraz pouczył, że stosowane przez laboratoria GIJHARS normy strona może zakupić w Polskim Komitecie Normalizacyjnym. Zdaniem Sądu uzasadnienie stanowiska organu co do zawartości suchej masy kakaowej jest przekonujące. Sąd podzielił stanowisko organu, że przeprowadzona na zlecenie strony, a zatem całkowicie prywatna opinia nie jest jednoznaczna, a zatem nie może być brana pod uwagę jako podstawa rozstrzygnięcia przede wszystkim z uwagi na zbyt dużą niepewność tych pomiarów (około plus/minus 8%), co pozostawia wątpliwości interpretacyjne i dlatego organ nie mógł oprzeć się na takich dowodach. Idąc tym tokiem rozumowania należy też podkreślić, że stanowisko organu jest zgodne z art. 32 u.j.h. oraz z linią orzeczniczą w tym zakresie. W myśl wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2016 r. sygn. akt II GSK 310/14: "Przepis art. 32 ustawy z 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych ustanawia bezwzględnie obowiązującą zasadę, iż na potrzeby kontroli wszystkie badania laboratoryjne przeprowadzane są wyłącznie w dwóch typach wymienionych w nim laboratoriów, i że obowiązuje on także podmioty kontrolowane, gdyż ustanawia ogólne reguły prowadzenia kontroli do przestrzegania których są obowiązane zarówno organy kontrolne, jak i kontrolowani." LEX nr 2057915. Ponadto art. 35 ust. 1 u.j.h. stanowi wyraźnie, że pobieranie próbek, ustalanie klas jakości handlowej lub sposobu produkcji określonych artykułów rolno – spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców mogą, poza pracownikami Inspekcji, przeprowadzać tylko osoby wpisane do rejestru rzeczoznawców. Z kolei zgodnie z art. 32 ustawy o jakości badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach : Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcji Handlowej, a w uzasadnionych przypadkach mogą być przeprowadzane, na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane w tym zakresie laboratoria. W orzecznictwie sądów administracyjnych – wyrażonym na gruncie analogicznej, jak w art. 32 ustawy o jakości, regulacji zawartej w art. 29 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o inspekcji handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 148) – konsekwentnie prezentowany jest pogląd, że ta regulacja jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisów kodeksu administracyjnego. Nie jest dopuszczalne przyjmowanie innych wyników badań dokonanych przez inne laboratoria, gdyż wypaczałoby to sens przeprowadzanych kontroli ( wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012r. sygn. akt II GSK 917/11, z dnia 6 lutego 2013r. sygn. akt II GSK 2171/11, z dnia 31 października 2014r. sygn. akt II GSK 1304/13 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 i art. 7a § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. art. 10 § 1 i art. 11 oraz art. 75 § 1 oraz art. 81a § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, a także naruszenia art. 40 a ust. 1 pkt. 3 u.j.h. nie zasługują na uwzględnienie. W konsekwencji wyniki przeprowadzonych badań przez ww. Laboratoria GIJHARS w P. i B. były w pełni wiarygodne i miarodajne do wydania decyzji. Zdaniem Sądu również zarzuty pod adresem przeprowadzonych kontroli nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Należy przyznać rację organowi, że już samo ponowne wprowadzenie do obrotu produktów niespełniających jakości handlowej można oceniać jako rażące naruszenie prawa przez przedsiębiorcę, który, jak wynika z akt sprawy, był już wcześniej karany za podobne naruszenia, a mianowicie wprowadzanie do obrotu artykułów rolno-spożywczych niespełniających wymagań jakości handlowej (decyzja z dnia [...] lutego 2010 r.) oraz za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych (decyzje z dnia [...] czerwca 2013 r., [...] lipca 2015 r. [...] sierpnia 2016 r.). Wbrew zarzutom skargi nawet przekroczenie terminu kontroli nie uzasadnia dyskwalifikacji dowodów uzyskanych w jej trakcie na podstawie art. 77 ust. 6 u.s.d.g.( wyrok NSA z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 775/15, LEX nr 2230841). Na zakończenie tych rozważań należy też przypomnieć, że Skarżąca nie zakwestionowała stanowiska organu co do nakazania poddania zabiegowi przerobu spornej partii czekolad, na produkt zgodny z przepisami jakości handlowej oraz deklaracją producenta, wobec czego decyzje WIJHARS z [...] czerwca 2017 r. stały się prawomocne. W ocenie Sądu organ wymierzając karę prawidłowo uwzględnił przesłanki wskazane w art. 40a ust. 5 u.j.h. Odniósł się także do pozostałych kryteriów; tj. stopnia zawinienia, dotychczasowej działalność skarżącej na rynku artykułów rolno-spożywczych oraz wielkość jej obrotu – podając, że wymierzona kara pieniężna jest adekwatna, mieści się w ramach przewidzianych przez ustawodawcę pozostając w granicach możliwości finansowych Skarżącej. Tym samym sposób wymierzenia i wyliczenia nałożonej kary był zgodny z art. 40a ust. 5 u.j.h. i znajdował uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. W tym, zatem zakresie zaskarżona decyzja również znamion wadliwości nie nosi. W tej sytuacji, skoro wprowadzany do obrotu produkt uznano za nieprawidłowo oznakowany (art. 40a ust. 1 pkt 3 u.j.h.), to organ zgodnie z art.40a ust. 4 tej ustawy miał obowiązek wymierzenia kary pieniężnej. Jak już wyżej wspomniano kara wymierzona Spółce odpowiadała kryteriom zawartym w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości, jak i celom wymienionym w art. 17 ust. 2 zd. ostatnie rozporządzenia nr 178/2002, że ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zostało to szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji i Sąd podziela tę argumentację. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.