III SA/Kr 690/18

|Sygn. akt III SA/Kr 690/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.), Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2018 r., sprawy ze skargi M. F., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, z dnia 12 kwietnia 2018 r. Nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, , , - skargę oddala -, Przedmiotem skargi M. F. jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 12 kwietnia 2018r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego-Skarbowego z [...] 2017r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia wyżej wymienionej kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry w wysokości 200.000,00 zł. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 233§1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm. dalej- O.p.), art. 8 ustawy z 19 listopada 2009r. (tekst jedn. Dz. U z 2018r. poz. 165-w brzmieniu obowiązującym na dzień 12 kwietnia 2017r. dalej-u.h.g.) Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 12 kwietnia 2017r. funkcjonariusze Urzędu Celnego-Skarbowego przeprowadzili kontrolę w lokalu użytkowym "B" przy Placu [...] w T należącym do M. F. (prowadzącej działalność gastronomiczną). W trakcie kontroli obecny był pracownik lokalu A. R. Na szybach lokalu widniał napis "PUB [...]" a w osobnym pomieszczeniu na piętrze nad barem ujawniono dwa nieoznaczone numerami automaty do gier, które w chwili rozpoczęcia kontroli były włączone. Osoba, w obecności której przeprowadzono kontrolę, nie okazała dokumentów potwierdzających rejestracje automatów przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego ani żadnych innych dowodów mających związek z kontrolą. Informacji o rejestracji automatów nie stwierdzono również na samych urządzeniach. Przy każdym z automatów zastano osoby grające M. S. i J. K., których przesłuchano w charakterze świadków. Na każdym z urządzeń umieszczone były nalepki "Fundacja A" Przyjmowanie Darowizn Dziękujemy Banknoty 10,20,50,100" oraz nalepki "Informacja dla darczyńców". Wygląd zewnętrzny kontrolowanych urządzeń nie różnił się od automatów hazardowych. W dalszej kolejności przystąpiono do eksperymentów (gier kontrolnych) i na tych automatach uruchomiono gry "SH" na pięciu bębnach z różnymi symbolami. Gry te uruchomiono przyciskiem "start darmowe gry" co spowodowało nieprzerwany ruch wszystkich bębnów jednocześnie. Używając pięciu przycisków "stop" zatrzymano je po kolei i zmieniała się wartość wyświetlana w polu "credit". Przy wartości "0" w tym polu nie było już możliwości dalszego kontynuowania gry. Wobec powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Celnego-Skarbowego wszczął, postanowieniem z [...] 2017r. postępowanie podatkowe w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach a decyzją z [...] 2017r. nr [...] wymierzył M. F. karę pieniężną w wysokości 200.000,00 zł za urządzanie gier poza kasynem, na automatach. Organ l instancji wskazał, że automaty HOT SPOT były typowymi urządzeniami do gier hazardowych pomimo, iż przeprowadzony w toku kontroli eksperyment tego nie potwierdził. O hazardowym charakterze tych urządzeń świadczyły zeznania osób grających, są to stali klienci lokalu bowiem jak zeznali: A. R. i prezes Fundacji "A" M. J. tylko tacy byli wpuszczani do pomieszczenia z automatami. W trakcie kontroli, tryb gier wskazywał na ich zręcznościowy charakter. Tryb gier na kontrolowanych automatach zmienił się z chwilą wejścia funkcjonariuszy do lokalu i został prawdopodobnie zmieniony przyciskiem przez pracownicę baru A. R., która zeznała, że na polecenie M. J., w chwili rozpoczęcia kontroli nacisnęła przycisk, którego miała używać w trakcie kontroli. Zmianę trybów gry potwierdzili grający wówczas M. S. i J. K. bowiem w automatach skasowane zostały ich wygrane pieniężne, punktowe a reset maszyn nastąpił automatycznie i nagle. W tym samym lokalu w dniu 26 lipca 2017r. przeprowadzona kontrola wykazała, że z chwilą podjęcia czynności na znajdujących się wewnątrz automatu monitorach urządzeń zmieniły się wyświetlane typowe gry trzech bębnach typu HS w gry na czas SH na pięciu bębnach. Dowodzi to, że lokal dysponował przełącznikiem, który miał uniemożliwić kontrolującym stwierdzenie rzeczywistego, hazardowego charakteru gier w celu uniknięcia odpowiedzialności za ich urządzanie. Odwołanie od tej decyzji złożyła M. F. -reprezentowana przez pełnomocnika wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania względnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi l instancji do ponownego rozpoznania a nadto wniosła o powtórzenie czynności przesłuchania M. S., J. K., A. R. gdyż nie była odpowiednio zawiadomiona o miejscu i terminie przesłuchania zatem nie mogła zadawać świadkom pytań, przeprowadzenie dowodu z zeznań L. P. na okoliczność, że M. S. i J. K. spożywali w dniu 12 kwietnia 2017 r. alkohol i czy ich stan pozwalał na przesłuchanie. Odwołująca się wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia charakteru urządzeń zatrzymanych w dniu 12 kwietnia 2017r. Zarzuciła także naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 89 ust. 1 pkt 1, pkt 3, art. 89 ust. 4 pkt 1 ppkt a i art. 89 ust. 4 pkt 3 u.g.h. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej pomimo braku jednoznacznego wystąpienia przesłanek określonych w tych przepisach, tj. bez ustalenia czy urządzała gry hazardowe lub czy urządzenia były automatami do gier. Postanowieniem z 12 kwietnia 2018r. organ odmówił przeprowadzenia tych dowodów. Po rozpoznaniu odwołania wskazaną na wstępie decyzją z 12 kwietnia 2018r. nr [...] organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego-Skarbowego z [...] 2017r. nr [...]. W pisemnych motywach decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.g.h. grami hazardowymi są gry na automatach i są to gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych w tym komputerowych o wygrane pieniężne lub rzeczowe w których gra zawiera element losowości. Zgodnie z art. Su.g.h. urządzanie gier losowych dozwolone jest na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona w formie spółki akcyjnej, spółki z o.o. wyłącznie w kasynach a koncesje na ich prowadzenie. W oparciu o art.89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzanie gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Wysokość kary pieniężnej wynosi 100.000,00 zł od każdego automatu co wynika z art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. natomiast zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h. karze pieniężnej podlega posiadacz zależny lokalu w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa, usługowa. Wysokość kary wymierzanej posiadaczowi lokalu w którym znajdują się niezarejestrowane automaty wynosi 100.000,00 zł od każdego automatu. Organ odwoławczy zaznaczył, iż organ l instancji bezsprzecznie ustalił, że charakter gier ponieważ kontrolowane urządzenia to typowe automaty do gier hazardowych. Pomimo, że przeprowadzone przez funkcjonariuszy w trakcie kontroli eksperymenty nie potwierdziły tego, to za hazardowym charakterem tych urządzeń przemawiały zeznania świadków tj. osób grających na automatach w chwili rozpoczęcia kontroli w dniu 12 kwietnia 2017r. Funkcjonariusze przesłuchali grających M. S. i J. K. oraz A. R. pracująca w barze "B". Tryb dostępnych gier na przedmiotowych automatach wskazywał na ich zręcznościowy charakter, tryb tych gier, z losowych na zręcznościowe zmienił się z chwilą wejścia funkcjonariuszy do lokalu i został prawdopodobnie zmieniony przez pracownice baru A. R. przy użyciu odpowiedniego przycisku. A. R. zeznała bowiem, że w chwili rozpoczęcia kontroli nacisnęła ukryty pod barem przycisk, którego miała używać na polecenie M. J. (właściciela automatów) w sytuacji kontroli. Zmianę trybów gry potwierdzili grający M. S. i J. K., którzy zgodnie zeznali, że w automatach skasowały się ich wygrane a reset maszyn nastąpił automatycznie. W tym samym lokalu podczas kolejnej kontroli w dniu 26 lipca 2017r. funkcjonariusze zaobserwowali, że z chwilą podjęcia czynności na znajdujących się tam automatach, ich monitory zmieniły wyświetlane typowe gry na trzech bębnach typu HS (losowe) na gry na czas typu SH na pięciu bębnach. Dowodzi to tego, że w lokalu był zainstalowany przełącznik, który miał uniemożliwić kontrolującym stwierdzenie rzeczywistego, hazardowego charakteru gier dostępnych na automatach w celu uniknięcia odpowiedzialności za ich urządzanie. Twierdzenia, że kontrolowane automaty to skarbonki do zbierania darowizn pieniężnych na rzecz Fundacji "A" w celach dobroczynnych uznano za niewiarygodne. M. J. założył Fundację "A" by maskowała prowadzona nielegalnie działalność hazardową o czym M. F. wiedziała prowadząc z nim interesy od lat. Ograniczenie w dostępie do lokalu w którym znajdowały się te urządzenia oraz dobór potencjalnych darczyńców wyłącznie z grona stałych klientów jest pozbawione cech efektywności i stanowi zaprzeczenie istoty działalności charytatywnej. Użycie Fundacji dla nielegalnego procederu urządzania gier hazardowych miało służyć wyłącznie stworzeniu pozorów jego legalności. Żadna z osób grających na automatach nie kojarzyła tych urządzeń z działalnością charytatywną lecz z grami hazardowymi z których można uzyskać wygrane pieniężne. Zeznania Prezesa Fundacji pozyskane w innych postępowaniach (lokal przy ul. S w O) gdzie również ujawniono nielegalne automaty należące do M. J. potwierdzały fikcyjna działalność Fundacji. Pracownicy tych lokali nie wiedzieli jakoby przez automaty były zbierane darowizny na rzecz działalności statutowej Fundacji. Organ wskazał również, że M. F. znała M. J. od lat, podpisała z Fundacją umowę w styczniu 2017r. o udostępnieniu powierzchni w kontrolowanym lokalu, pomagała mu w prowadzeniu dokumentacji Fundacji, w jego imieniu wykonywała rozmowy telefoniczne organizowała imprezy. Postępowanie przed organem l instancji nie wykazało wprawdzie by uzyskiwała bezpośrednio z tytułu eksploatacji tych urządzeń dochód tym niemniej dyskrecja i udostępnianie automatów zaufanym osobom, wypłata wynagrodzeń pracownikom, którzy również sprawowali nadzór nad automatami a także zajmowali się obsługą automatów (ingerowali w sytuacji awarii urządzeń) niewątpliwie wskazuje, że musiała osiągać wymierne korzyści z tego procederu. Trudno uznać za wiarygodne, że będąc doświadczonym przedsiębiorcą, oddała lokal w bezpłatne użytkowanie podmiotowi prowadzącemu ryzykowną z punktu widzenia odpowiedzialności karnej działalność jaka jest urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia. Fakt zainstalowania automatów w lokalu przy placu targowym, serwującym alkohol zwiększa atrakcyjność lokalu co przekłada się na wyższe dochody uzyskiwane przez stronę. M. F. działała wcześniej z M. J. w Spółce F urządzającej legalne gry na automatach o niskich wygranych. W lokalu strony wielokrotnie ujawniano automaty do gier zatem strona była świadoma wielkości zysków z nielegalnego hazardu, które rekompensowały ryzyko prowadzenia tego typu działalności. Współpracując z właścicielem (udostępniając mu lokal, zatrudnianie pracowników, zapewnienie kontaktu w sytuacji awarii, ukrywanie hazardowego charakteru przedsięwzięcia, pomoc w prowadzeniu Fundacji) urządzała strona gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia bez dokonania zgłoszenia. Jako posiadacz zależny lokalu gastronomicznego, w którym znajdowały się niezarejestrowane automaty do gier ujawnione w trakcie kontroli w dniu 12 kwietnia 2017r. podlega strona karze stosownie do art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h. Organ nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów postępowania. II. W skardze do Sądu na powyższą decyzję, M. F. zarzuciła naruszenie: 1.art. 122, art. 187§1, art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2017r. poz. 201 ze zm. dalej-O.p.) poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego jak również z naruszeniem zasady swobodnej (lecz nie dowolnej) oceny dowodów, co też doprowadziło organ do nieuprawnionego wniosku, jakoby zatrzymane w wyniku kontroli z 12 kwietnia 2017r. dwa należące do Fundacji "A" w T urządzenia do gier stanowiły automaty do gier w rozumieniu ustawy z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, 2. art. 188 O.p. poprzez zaniechanie przeprowadzenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów, o które wnosiła skarżąca, których przedmiotem był charakter gier udostępnianych przez oba zatrzymane w dniu 12 kwietnia 2017r. urządzenia podczas gdy okoliczności te nie zostały stwierdzone wystarczająco innymi dowodami przeprowadzonymi w toku postępowania bowiem złożone w trakcie kontroli zeznania świadków, na których w tej mierze oparły się organy obu instancji są niejednoznaczne i wewnętrznie sprzeczne, przez co uniemożliwiają jednoznaczne i prawidłowe ustalenie, iż były to gry na automatach w rozumieniu u.g.h. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Pełnomocnik skarżącej wniósł w trybie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2017r. poz. 1369 ze zm. dalej-p.p.s.a.) o dopuszczenie dowodów uzupełniających z dokumentów: -opinii M. B. z 18 września 2017r. z badań automatów lub urządzeń do gier (opinie nr [...] i nr [...]), -pisma Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z 24 maja 2017r. w sprawie [...], -decyzji z [...] 2017r. Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie umorzenia postępowania w stosunku do Fundacji "A" (sprawa [...]), -zawiadomienia Urzędu Celno-Skarbowego dot. umorzenia postępowania w stosunku do Fundacji. Uzasadniając skargę jej autor przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, że w sprawie istotne jest zbadanie czy istotnie Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1§1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz.2261) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm. dalej-p.p.s.a.). Ponadto, Sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana: z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą (art. 145§1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 247§1 O.p.). Nadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie oceniając pod tym kątem zaskarżoną przez Skarżącą decyzję organu odwoławczego, Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Ocena stanu faktycznego ustalonego przez organ: należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Skarżąca zarzuca tylko naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 122, art. 187§1, art. 191 i art. 188 O.p. przy czym zarzuty te są komplementarne i sprowadzają się do tego czy w zaistniałym stanie faktycznym można Skarżącej przypisać nielegalne urządzanie gry hazardowej (gry na dwóch automatach). W tej sytuacji, okolicznością wymagającą wyjaśnienia stało się pytanie o właściwości urządzeń odkrytych przez funkcjonariuszy Urzędu Celno-Skarbowego w lokalu przy Placu [...] w T czy służyły one urządzaniu gier zręcznościowych czy hazardowych. Prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, właściwy organ jest uprawniony do czynienia ustaleń odnośnie do charakteru danej gry (por. w tej mierze, aktualny również w odniesieniu do postępowań prowadzonych na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych, pogląd prawny Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 28 grudnia 2013r. sygn. akt: V KK 15/13). Niezależnie od powyższego, w analizowanym zakresie nie można pomijać konsekwencji wynikających z unormowań zawartych w ustawie z 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej. Służbie tej - zgodnie z art. 2 przywołanej ustawy - powierzono kompleks zadań wynikających z ustawy o grach hazardowych, a mianowicie od kompetencji w kwestiach podatkowych (wymiaru, poboru) do związanych z udzielaniem koncesji i zezwoleń, zatwierdzaniem regulaminów i rejestracją urządzeń. W zadaniach Służby Celnej mieści się też wykonywanie całościowej kontroli w wymienionych powyżej dziedzinach, a także - co istotne w realiach rozpatrywanej sprawy - w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych. Kontrola ta przebiega w myśl przepisów rozdziału 3 omawianej ustawy (art. 30 ust. 1 pkt 3), a w jej ramach, funkcjonariusze celni są uprawnieni do podjęcia określonych czynności, w tym do przeprowadzania w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia, możliwości gry m.in. na automacie (art. 32 ust. 1 pkt 13). Z akt sprawy wynika, co nie zostało zakwestionowane, że w dniu kontroli lokalu położonego w T przy Placu [...], w lokalu tym znajdowało się dodatkowe pomieszczenie na piętrze nad barem gdzie funkcjonariusze ujawnili dwa nieoznaczone urządzenia automaty do gry, które były włączone. W trakcie kontroli nie okazano dokumentów potwierdzających rejestrację automatów. Przy automatach znajdowały się osoby grające: M. S. i J. K. Wygląd zewnętrzny, kształt graficzny konstrukcji zewnętrznej w niczym nie różnił się od automatów hazardowych. Funkcjonariusze przystąpili do przeprowadzania eksperymentów ustalając, że na spornych automatach uruchomiono grę SH. Organy włączyły do materiału dowodowego protokół kontroli z 12 kwietnia 2017r. (nr [...]), protokoły przesłuchania świadków-osób grających M. S. i J. K., A. R. oraz Skarżącej. Osoby grające na automatach w dniu 12 kwietnia 2017r. jednoznacznie zeznały, że grywają na tych automatach i wygrywają wygrane. Zeznali, że są to automaty do gier hazardowych bowiem automat wypłaca im wygrane. W dniu kontroli też wygrali (80,00 zł) ale automat skasował wszystkie wygrane lub ktoś to skasował. Świadek J. K. wprost stwierdził, że w dniu kontroli wygrał 60,00 zł a w punktach 150,00 zł ale automat został zresetowany. Podobnie świadek A. R., zatrudniona na stanowisku barmanki zeznała, że automaty wypłacają wygrane, gdy nie ma pieniędzy to dzwoni do M. J. i ten wypłaca pieniądze. Co ważne i co wymaga podkreślenia, świadek zeznała, że pod barem jest zamontowany przycisk do wyłączania automatów, który nacisnęła gdy rozpoczęła się kontrola z urzędu celnego. Zmianę trybów gry potwierdzili sami grający na automatach w czasie przeprowadzanej kontroli bowiem stracili swoje wygrane i uzyskane w grach punkty. Oznacza to, że celowo uniemożliwiono funkcjonariuszom przeprowadzenie kontroli znajdujących się w lokalu dwóch urządzeń co wskazuje, że były to automaty do gier hazardowych. Chciano w ten sposób ukryć rzeczywisty charakter i przeznaczenie tych urządzeń. Prawidłowo też ustalono, że Skarżąca prowadząca działalność gastronomiczną w lokalu "B" udostępniała automaty zaufanym klientom, obsługiwała je, w razie awarii i kłopotów kontaktowała się z M. J. Skarżąca od lat współpracowała z M. J., wcześniej w Spółce F. M. J. jako Prezes Fundacji A wstawił dwa automaty do lokalu Skarżącej i mimo, iż oznaczył je jako urządzenia do zbierania datków w ramach działalności charytatywnej to w rzeczywistości były to automaty do gier hazardowych. Godzi się odnotować, że automaty umiejscowiono w innym pomieszczeniu niż bar ogólnie dostępny dla klientów. W tym kontekście istotne są zeznania świadek A. R., która zeznała, że w sytuacji gdy w automacie nie było pieniędzy to wygrane wypłacał grającym M. J. Skoro urządzenia te miały być przeznaczone do zbiórek pieniędzy dla Fundacji A to niezrozumiałym jest wypłacanie wygranych pieniężnych pochodzące z gier na owych "urządzeniach". Skarżąca nie zakwestionowała i tego, że automaty nie były zarejestrowane. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie organ zgromadził pełny materiał dowodowy. Materiał dowodowy, który był adekwatny na potrzeby sprawy, został zebrany w sposób rzetelny i poddany szczegółowej, wnikliwej analizie. Organy celno-skarbowe rozpatrzyły nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale i poddały analizie całość zebranego materiału dowodowego, akcentując jego kompleksową wymowę i wzajemną koherentność. Odbyło się to w granicach rozpoznania sprawy wyznaczonych w przepisach ustawy o grach hazardowych kształtujących zakres podmiotowo-przedmiotowy sprawy. Nie ma zaś prawnych przeszkód w opieraniu się przez organy podatkowe na dowodach pozyskanych w innych postępowaniach nie świadczy to o naruszeniu zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Dowodem w postępowaniu może być bowiem wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Gwarancją honorowania uprawnień procesowych strony jest zaś zapewnienie jej czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Jego przejawem jest w szczególności umożliwienie stronie formułowania wniosków dowodowych, zapewnianie jej dostępu do akt postępowania i utrwalonego w nich materiału dowodowego, a także umożliwianie stronie wypowiadanie się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Jednym z tego przejawów jest przestrzeganie przez organ art. 200 O.p. Nietrudno zauważyć, że sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Wedle zaś art. 188 O.p., żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. W tym miejscu zasadnym wydaje się przedstawienie stanowiska, zgodnie z którym za ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym należy uznać pogląd, że uprawnienie strony wynikające z art. 188 O.p., mające przecież służyć zasadom z art. 122 i art. 187§1 O.p. nie ma charakteru bezwzględnego. Zasada zupełności materiału dowodowego z art. 187§1 O.p. nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, a także wówczas, gdy należyta ocena zebranego materiału dowodowego prowadziłaby do nieodmiennej konstatacji, że z innych dowodów poza ujawnionymi nie należy oczekiwać zmiany ustalonego stanu faktycznego. Innymi słowy, samo zgłoszenie wniosków dowodowych nie powoduje automatycznie konieczności ich uwzględnienia i przeprowadzenia. Organ celno-skarbowy prawidłowo uznał, że okoliczności mające istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie zostały w sposób wystarczający potwierdzone innymi dowodami. Mając na uwadze wskazane regulacje prawa formalnego Sąd uznaje ustalony w sprawie stan faktyczny za prawidłowy. Prawidłowo zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy sprawy potwierdził losowy charakter gier urządzanych na spornych automatach poza kasynem gry tj. w lokalu znajdującym się w T przy Placu [...] a w konsekwencji prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego, wymierzając Skarżącej karę pieniężną w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 w zw art. 89 ust. 4 pkt 3 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2017r. z uwagi na czyli 100.000,00 zł od każdego automatu. Tym samym, Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. Ustosunkowując się do wniosku dowodowego zawartego w petitum skargi, Sąd stwierdza, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 106§3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenie) postępowania w sprawie. Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego sprawy, lecz jedynie ocenia, jak z tego obowiązku wywiązał się organ administracji (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 lutego 2010 r. sygn. akt: II FPS 8/09-CBOSA). Oznacza to, że sąd administracyjny jest sądem prawa, nie zaś sądem faktu. W postępowaniu w przed sądem administracyjnym kontrola administracji publicznej odbywa się na podstawie akt sprawy (art. 133§1 p.p.s.a.), a zatem co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed tym sądem, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym przez organ administracji. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Przepis artykułu 106§3 p.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza (por. wyrok NSA z 25 lutego 2016r. sygn. akt: II OSK 1592/14; wyrok NSA z 25 października 2015r. sygn. akt: l OSK 300/14; wyrok NSA z 20 stycznia 2010r. sygn. akt: II FSK 1306/08-CBOSA), a tym bardziej ustaleń faktycznych, które nie są kwestionowane, lecz odmiennie oceniane, przy tym zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem dopuszczenie dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu. Co się tyczy decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z [...] 2017r. nr [...], to w tej kwestii wypowiedział się WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 24 kwietnia 2018r. sygn. akt: III SA/Kr 249/18. Sąd oddalił skargę Fundacji A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 19 stycznia 2018r. w przedmiocie umorzenia postępowania. Organy ustaliły, że Fundacja A nie była dysponentem automatów do gier zlokalizowanych w O przy ul. S w czasie kontroli tj. w dniu 16 listopada 2016r. Powyższe wskazuje, że decyzja odnosiła się do zupełnie innego stanu faktycznego i prawnego, innego lokalu w innej miejscowości i nie mogła wywrzeć skutków prawnych w stosunku do Skarżącej. Podobnie zawiadomienie Urzędu Celno-Skarbowego, które odwołuje się do postanowienia Prokuratury Rejonowej o umorzeniu dochodzenia w sprawie posiadania przez Fundację A automatów nie mogło być uwzględnione, gdyż dotyczyło kontroli w lokalu w D przy ul. L przeprowadzonej w dniu 22 czerwca 2017r. zatem innego lokalu i innej miejscowości. Strona skarżąca złożyła wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii M. B., który jest biegłym sądowym. Opinia stanowi inny środek dowodowy niż "dowód z dokumentu" w rozumieniu art. 106 § 3 p.p.s.a. Skoro ustawodawca w art. 106§3 p.p.s.a. nie wymienił innych niż dokumenty środków dowodowych, to brak podstaw do stosowania rozszerzającej wykładni art. 106§3 p.p.s.a. i dopuszczenia możliwości prowadzenia przez sąd administracyjny postępowania dowodowego z zakresie szerszym niż dowody wymienione expressis verbis w tym przepisie (wyrok NSA z 13 czerwca 2007r. sygn. akt: II OSK 1051/06, ONSA i WSA 2008/4/69). Jeśli chodzi o wniosek dowodowy zawarty w piśmie z 1 sierpnia 2018r. o przeprowadzenie dowodu z odpisu prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z 13 czerwca 2018r. to wniosek ten nie mógł być uwzględniony bowiem orzeczenie zapadło już po wydaniu zaskarżonej decyzji zatem okoliczności ujawnione w wyroku nie mogły być brane pod uwagę przy sądowej kontroli decyzji z 12 kwietnia 2018r. Reasumując brak jest usprawiedliwionych podstaw, aby wadliwości kontrolowanej decyzji upatrywać w naruszeniu przepisów postępowania wskazanych w petitum skargi. Sąd nie dopatrzył się też w sprawie uchybień, które musiałby wziąć pod uwagę z urzędu. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada. W konsekwencji skarga została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.