I SA/Gl 498/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, , , po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J., D. J. na uchwałę Rady Miasta Jastrzębie-Zdrój z dnia 27 października 2016 r. nr XII.118.2016 w przedmiocie zwolnienia od podatku od nieruchomości na terenie miasta Jastrzębie-Zdrój nowo wybudowanych budynków mieszkalnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 27 października 2016 r. Rada Miasta Jastrzębie-Zdrój podjęła uchwałę, oznaczoną w sentencji postanowienia, w sprawie zwolnienie od podatku od nieruchomości na terenie miasta Jastrzębie-Zdrój nowo wybudowanych budynków mieszkalnych. Pismem z dnia 19 stycznia 2018 r. G. J. i D. J. (dalej jako skarżący) wezwali Radę Miasta Jastrzębie-Zdrój do usunięcia naruszenia prawa w powyższej uchwale. Pismem z dnia [...] r. Przewodniczący Rady Miasta Jastrzębie-Zdrój udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Ww. odpowiedź została doręczona skarżącym w dniu [...] r. Pismem z dnia 28 marca 2018 r. skarżący wnieśli do tut. Sądu skargę. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2018 r. wezwano pełnomocnika organu o wyjaśnienie sposobu i daty wniesienia skargi, tj. wskazania czy złożono ją osobiście w organie czy też wniesiono za pośrednictwem poczty – w tym ostatnim przypadku należało nadesłać w terminie 7 dni kopertę nadania skargi. W piśmie z dnia [...] r. organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wskazał, że skarga została złożona osobiście przez skarżących w dniu 10 kwietnia 2018 r. w Kancelarii Ogólnej poprzez złożenie "pisma przewodniego". Podał, że do pisma przewodniego dołączono skargę na uchwałę datowaną na dzień 28 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie przyjdzie wskazać, że zastosowanie w sprawie znajduje zarówno art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. 2013 r., poz. 594 ze zm., dalej jako "u.s.g."), jak i art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r., albowiem zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.) "przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy". Podkreślenia również wymaga, że na mocy art. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej wprowadzono nowe brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g. znoszącego obowiązek uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym, wobec zaskarżenia w niniejszej sprawie uchwały z dnia 27 października 2016 r. zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Stosownie natomiast do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. sprzed nowelizacji, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli jednak w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Zgodnie zatem z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy skarżący wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa w dniu 19 stycznia 2018 r. Organ udzielił skarżącym odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu [...] r., natomiast skarżącym ww. odpowiedź została doręczona w dniu [...] r. Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi bezskutecznie upłynął z dniem [...] r. Skarżący natomiast w dniu 10 kwietnia 2018 r. wnieśli skargę, a zatem po upływie przewidzianego prawem trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności. O prawidłowości rozstrzygnięcia świadczy również fakt, że pomimo iż skarga jest datowana na dzień 28 marca 2018 r. to załącznik do niej stanowiący potwierdzenie wykonania przelewu wskazuje, że przelew wykonano w dniu 6 kwietnia 2018 r. Faktem notoryjnym jest, iż niemożliwym jest wydrukowanie potwierdzenia wykonania przelewu przed jego fizycznym dokonaniem. Tym samym Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie. Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.