I SAB/Po 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. sp. k. [...] na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec i sierpień 2016 r. oddala skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] postanowieniem z 28 lipca 2017 r. nr [...] na podstawie art. 216, art. 141 § 1 pkt 1, art. 292 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej: "O.p.") uznał za nieuzasadnione ponaglenie z 10 czerwca 2017 r. wniesione przez C. P. Sp. z o.o. Sp. k. (dalej: "spółka") na niezałatwienie spraw we właściwym terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w zakresie weryfikacji rozliczeń spółki za lipiec i sierpień 2016 r. a mianowicie: - zwrotu nadwyżek VAT naliczonego nad należnym, - kontroli podatkowej za lipiec 2016 r. w sprawie [...]. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że spółka 1 sierpnia 2016 r. złożyła w Urzędzie Skarbowym [...] deklarację podatkową VAT-7 za lipiec 2016 r. z wykazaną kwotą zwrotu VAT w wysokości [...] zł wraz z wnioskiem o przyspieszenie terminu zwrotu VAT w terminie 25 dni (termin zwrotu przypadał na 26 sierpnia 2016 r.). W ponagleniu z 10 czerwca 2017 r. podniosła, że weryfikacja rozliczenia jest czynnością niezależną od postępowania kontrolnego i kontroli podatkowej. W jej ocenie obowiązkiem Naczelnika jest załatwienie jej wniosków o zwrot VAT w rozsądnym terminie, który powinien być sprecyzowany w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu, co w niniejszych sprawach nie miało miejsca. W piśmie z 10 lipca 2017 r. stanowiącym uzupełnienie ponaglenia podkreśliła, że przekazane organowi podatkowemu wyższego rzędu dokumenty (jedynie 144 karty) nie dają możliwości rzetelnej oceny zasadności ponaglenia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej biorąc pod uwagę ustalenia dokonane w sprawie stwierdził, co następuje. Rozpatruje sprawę wyłącznie pod kątem terminowości, a więc czy organ prowadzący sprawę był bezczynny, czy nastąpiła nieuzasadniona zwłoka w jej załatwieniu lub czy miało miejsce niedopełnienie przez organ obowiązku zawiadomienia strony o niezałatwieniu sprawy w terminie. W sprawie spełnione zostały warunki do przewidzianego w art. 87 ust. 2 i ust 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") przedłużenia zwrotu wobec powzięcia wątpliwości co do ich zasadności i konieczności potwierdzenia autentyczności transakcji z uczestnictwem spółki za lipiec i sierpień 2016 r., przed upływem terminu zwrotu za lipiec 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wszczął kontrolę podatkową za ten okres rozliczeniowy i przed upływem terminu zwrotu za sierpień 2016 r. przeprowadził czynności sprawdzające za okres rozliczeniowy, zaś Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej [...] wszczął wobec spółki postępowanie kontrolne obejmujące między innymi rozliczenie za sierpień 2016 r. Jednak czynności zmierzające do zweryfikowania zasadności zwrotów nie "dały dotychczas jednoznacznych rezultatów". Nie można zgodzić się z twierdzeniem spółki, że zebrany został wystarczający materiał dowodowy dotyczący zakresu przedmiotowego kontroli. Przepis art. 87 ustawy o VAT nie uzależnia wydłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT od obowiązku wykazania przez organ podatkowy, że zwrot ten jest nienależny, ale od uznania, że konieczna jest bardziej wnikliwa analiza zasadności zwrotu. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazał, że C. P. rozpoczęła działalność 27 grudnia 2012 r., a w samym tylko 2016 r. wykazała w poszczególnych miesiącach od stycznia do sierpnia 2016 r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w terminach 25-dniowych w łącznej kwocie [...]zł. Stwierdzenie rzetelności transakcji wymaga zweryfikowania nie tylko dokumentacji spółki ubiegającej się o zwrot, ale również kontroli kontrahentów, występujących w łańcuchu transakcji oraz innych podmiotów biorących udział w transakcjach np. przewoźników, dostawców i ich dostawców oraz ich wzajemnych powiązań. Weryfikacja ma na celu zbadanie autentyczności transakcji, także tych występujących na wcześniejszych i późniejszych etapach obrotu, ustalenia źródła pochodzenia towaru oraz wykluczenia istnienia ewentualnych nadużyć podatkowych. W wyniku ustaleń dokonanych podczas czynności kontrolnych niezbędnym było podjęcie dalszych czynności. Nie można zarzucić zwłoki organowi podatkowemu pierwszej instancji gdyż w sprawie konieczne jest zweryfikowanie rzeczywistego przebiegu transakcji na kolejnych jej etapach. Kolejne działania tego organu podatkowego zmierzają do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, m.in. w związku z uzyskaną odpowiedzią od zagranicznej administracji podatkowej i wyrażoną zgodą na wykorzystanie przekazanych informacji. Niezbędne okazało się przeprowadzenie czynności mających na celu ustalenie kolejnych odbiorców towarów. Nie można się więc zgodzić ze stwierdzeniem spółki, że została zakończona weryfikacja zasadności zwrotów podatku VAT za lipiec i sierpień 2016 r. Zarzut naruszenia art. 140 i art. 284b O.p. nie jest zasadny. Kontrola podatkowa prowadzona w spółce za lipiec 2016 r., w świetle zebranego materiału dowodowego, nie jest przewlekła. Organ podatkowy działa zgodnie z zasadami postępowania wynikającymi art. 181, art. 120, art. 121 O.p. informując spółkę, że niezbędne jest przeprowadzenie i zebranie dalszych dowodów między innymi w kolejnych postanowieniach wyznaczających nowe terminy załatwienia sprawy. Naczelnik każdorazowo zawiadamiał spółkę o niezakończeniu kontroli w terminie oraz wyznaczał nowe terminy jej zakończenia. Zawiadomienia miały formę postanowień, a doręczane były pełnomocnikowi spółki za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Postanowienie to nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie służy też na nie zażalenie. Nie jest tak, że dopiero od jego chwili doręczenia wywołuje ono skutki prawne. Powołany przepis pozwala na stwierdzenie, że dla właściwego wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy znaczenie ma terminowe wydanie takiego zawiadomienia, a nie termin jego doręczenia. W sprawie Naczelnik, każdorazowo przed upływem kolejnego terminu zakończenia kontroli, wydawał postanowienia o niezałatwieniu sprawy w terminie. Dopuścił się wprawdzie zbyt długiej zwłoki z wysłaniem pełnomocnikowi spółki wskazanego w ponagleniu wydanego wcześniej postanowienia, ale nie skutkuje to naruszeniem powyższego uregulowania prawnego. Organ podatkowy wyższego stopnia ocenił jako chybiony zarzut, że sprawa ponaglenia jest rozpoznawana pobieżnie ("jedynie 144 karty"). Wyjaśnił, że rozpatrywane obecnie ponaglenie jest drugim ponagleniem (poprzednie zostało wniesione pismem z 2 stycznia 2017 r.) i to odnośnie kontroli podatkowej za lipiec 2016 r. Zatem dokumenty przekazane przez Naczelnika obejmują jedynie okres od rozpatrzenia poprzedniego ponaglenia do chwili obecnej. Następnie stwierdził, że bezpodstawny jest zarzut że postępowanie w sprawie ponaglenia jest prowadzone "w konspiracji przed spółką" wskutek nieudostępnienia pełnomocnikowi spółki pisma Naczelnika przekazującego kopie akt sprawy wraz z wyjaśnieniami organu podatkowego. Wyjaśnił, że pismo to stanowi korespondencję pomiędzy tym organem podatkowym a organem podatkowym wyższego stopnia, nie dokumentuje czynności związanych z prowadzoną kontrolą podatkową i nie jest częścią akt prowadzonej kontroli, a jedynie opisuje stan sprawy na potrzeby ocenianego ponaglenia. Zatem nie podlega udostępnieniu na podstawie art. 178 § 1 O.p. Wnosząc skargę na powyższe postanowienie, spółka domagała się: 1. rozpoznania skargi na rozprawie, 2. zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do zakończenia weryfikacji rozliczenia za lipiec i sierpień 2016 r. w terminie 30 dni od daty doręczenia akt organowi podatkowemu, 3. zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do zakończenia kontroli podatkowej prowadzonej za lipiec 2016 r. w terminie 30 dni od daty doręczenia akt organowi podatkowemu, 4. zobowiązanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] do ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych zaniechania weryfikacji rozliczenia za lipiec i sierpień 2016 r. i niedokonania weryfikacji w rozsądnym terminie umożliwiającym spółce kontynuowanie działalności, 5. zobowiązanie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych przewlekłego prowadzenia kontroli podatkowej za lipiec 2016 r. w tym podejmowanie czynności zbędnych, nieefektywnych, nie mających żadnego związku z działalnością skarżącej spółki, 6. zasądzenia od organu podatkowego na rzecz skarżące spółki kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 86 ust. 2 i 6 ustawy o VAT, poprzez uzależnienie weryfikacji rozliczenia deklaracji VAT-7 i wniosku o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec i sierpień 2016 r. od zakończenia kontroli podatkowej prowadzonej za lipiec 2016 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego i postępowania kontrolnego prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego [...] za sierpień 2016 r. i zaniechanie z tego powodu weryfikacji, choć zakres weryfikacji rozliczenia nie jest tożsamy z zakresem kontroli podatkowej i postępowaniem kontrolnym, które zdaniem spółki obejmuje badanie rzetelności transakcji z kontrahentami oraz dokonanie dostaw WDT, przy czym organ podatkowy zobowiązany jest dokonać weryfikacji rozliczenia w terminie umożliwiającym podatnikowi kontynuowanie działalności (tj. w rozsądnym terminie), aby nie przerzucać na niego ryzyka finansowego związanego z prowadzeniem kontroli i postępowań kontrolnych trwających kilka lat; - art. 122, art.123, art.125, art.139 § 1, art. 140 i art. 141 O.p., przez przekroczenie rozsądnego terminu wystarczającego do przeprowadzenia weryfikacji rozliczenia deklaracji VAT-7 za lipiec (14 transakcji) i sierpień (4 transakcje) 2016 r. i kontroli podatkowej przy zachowaniu należytej koncentracji czynności oraz podejmowaniu działań efektywnych i mających znaczenie w sprawie. - art. 123 i art. 178 O.p., poprzez uniemożliwienie spółce zapoznania się z wyjaśnieniami Naczelnika w odpowiedzi na ponaglenie i ustosunkowania się do twierdzeń tego organu przed rozpoznaniem ponaglenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] stwierdził, że skarga jest bezzasadna i wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z 12 grudnia 2017 r. spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z pisma z 15 września 2016 r., które skierowała do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w sprawie sposobu prowadzenia kontroli podatkowej w którym domagała się usunięcia w zapytaniach skierowanych do zagranicznych organów podatkowych zdania "w związku z podejrzeniem fikcyjności transakcji pomiędzy spółkami prosimy o ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji", to na okoliczność, że przedmiotem kontroli podatkowej nie są zebrane dowody dotyczące działalności spółki, które jednoznacznie wykluczają podejrzenie fikcyjności transakcji. Ponadto spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z protokołu zeznań z 3 kwietnia 2017 r. świadka P. S. na okoliczność, że w świadek ten potwierdził w sposób szczegółowy wykonanie WDT zgodnie z procedurami GBI. Spółka wniosła też o przeprowadzenie dowodu z pisma z 7 lipca 2017 r., które skierowała do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...], a które dotyczyło ponaglenia z 10 czerwca 2017 r. Na rozprawie 19 grudnia 2017 r. Sąd przeprowadził dowód z załączonych do pisma procesowego z 12 grudnia 2017 r. dokumentów. Dodatkowo pełnomocnik spółki wskazał na wyrok z 5 października 2016 r. o sygn. I SAB/Bk 4/16 oraz postanowienie z 30 stycznia 2017 r. o sygn. III SA/WA 3834/16. Podkreślił, że w sprawie chodzi o dwie kwestie: czym innym jest wg niego kwestia przewlekłości w zakresie zwrotu VAT, a czym innym przewlekłość kontroli podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w sprawie nie wystąpiła bezczynność organu. Podkreślić należy, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Organ wyższej instancji rozpatruje natomiast sprawę wyłącznie pod kątem terminowości, a więc czy organ podatkowy prowadzący sprawę był bezczynny, czy nastąpiła nieuzasadniona zwłoka w jej załatwieniu lub czy miało miejsce niedopełnienie przez organ obowiązku zawiadomienia strony o niezałatwieniu sprawy w terminie. Z urzędu sądowi wiadomo, że w sprawie ze skargi C. P. na niezałatwienie spraw we właściwym terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w zakresie weryfikacji rozliczeń spółki za lipiec 2016 r. zapadł nieprawomocny wyrok WSA w Poznaniu związany z ponagleniem spółki z 2 stycznia 2017 r. sygn. akt I SAB/Po 2/17. Wyrok nie jest wiążący, ale nie mógł pozostać niedostrzeżony przez sąd przy rozpoznaniu niniejszej sprawy. Ocena przez sąd zarzutu bezczynności w tej sprawie zakończyła się na fakcie zwrócenia się Naczelnika do zagranicznej administracji o wyrażenie zgody na wykorzystanie informacji uzyskanych w toku kontroli w "T. " s.r.o. celem weryfikacji udziału spółki w łańcuchu dostaw towarów i następnie zwróceniu się wnioskiem do [...] administracji podatkowej o przeprowadzenie kontroli u [...] kontrahenta, a także zwróceniu się do Prokuratury Regionalnej w [...] o przesłanie protokołów przesłuchań świadków mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W opinii sądu w obecnie rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących zbierania i oceny materiału dowodowego. Organ pierwszej instancji nie naruszył art. 120 O.p., bowiem działał praworządnie tj. na podstawie przepisów prawa i w granicach prawa. Zdaniem sądu nie został naruszony także art. 121 O.p., bowiem zasada zaufania musi być stosowana w postępowaniu podatkowym z uwzględnieniem zasady legalizmu. Wyważenie tych dwóch zasad jest obowiązkiem organów podatkowych, a organy podatkowe ten obowiązek wykonały prawidłowo. W opinii sądu brak było także podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 122 O.p., ponieważ organ podatkowy podjął działania niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W tym celu, stosownie do art. 180 O.p. w z art. 188 O.p., dopuścił w sprawie mieszczące się w granicach prawa dowody. Nie naruszył również art. 125, art. 139 § 1, art. 140 i art. 141 O.p., gdyż w sprawie zbierał tylko niezbędny materiał dowodowy. Pełnomocnik spółki był zawiadamiany o zmianach terminu zakończenia kontroli podatkowej oraz powodach dokonywania tych zmian. Organ wydając postanowienia o wyznaczeniu nowych terminów do załatwienia sprawy wskazywał przyczyny i czynności jakie zamierza jeszcze podjąć. Przypadek opóźnienie w wysyłce podpisanego postanowienia, nie narusza tych przepisów. Według art. 140 O.p. znaczenie ma terminowe wydanie zawiadomienia, a nie termin jego doręczenia. W ocenie sądu spółka miała stosownie do art. 123 § 1 O.p. zagwarantowane prawo do czynnego uczestniczenia w każdym stadium postępowaniu. Naczelnik Urzędu Skarbowego zapewniał spółce dostęp do informacji. Spółka wnosiła pisma, składała dowody na poparcie swojego stanowiska. Korzystała z dostępu do akt sprawy oraz uczestniczyła w rozmowach z Naczelnikiem, przedstawiając argumenty, dowodzące jej zdaniem, że transakcje spółki nie powinny budzić wątpliwości. Organ tylko ze względu na interes publiczny i konieczność ochrony danych osobowych na podstawie art. 179 § 1 O.p. wydał w trakcie kontroli postanowienia o wyłączeniu części zgromadzonego materiału dowodowego, w związku z tym zasadnie odmawiał spółce zapoznania się z wyłączonymi dokumentami. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 123 i art. 178 O.p., poprzez uniemożliwienie spółce zapoznania się z wyjaśnieniami Naczelnika w odpowiedzi na ponaglenie. Adresatem skargi jest organ pierwszej instancji, natomiast postanowienie wydał organ wyższego stopnia - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] Zdaniem sądu kontrola prowadzona była w sprawie z należytą starannością, a czas, w którym była prowadzona został należycie wykorzystany. Podejmowane przez Naczelnika czynności niewątpliwie pozostawały w związku przyczynowym z zakresem prowadzonej kontroli podatkowej i zmierzały do jej zakończenia. Organ badał łańcuch dostaw, bo dopiero ujawnienie wszystkich podmiotów uczestniczących w łańcuchach dostaw i ustaleniu ich roli w tym systemie, pozwoli na dokonanie oceny rzeczywistego charakteru poszczególnych transakcji a w rezultacie całego obrotu. Przeprowadził czynności i dowody odpowiednio do etapu kontroli ( opis w odpowiedzi na skargę). Organ podatkowy nadal prowadzi kolejne czynności, mające na celu potwierdzenie zawartych transakcji i ewentualne wykluczenie udziału spółki w transakcjach karuzelowych. Pisma organu na tym etapie kontroli zostały wyłączone z akt sprawy lub włączone zanonimizowane. Naczelnik nadal nie uzyskał informacji, o które zwrócił się do organów podatkowych. Zagraniczna administracja podatkowa poinformowała, że "T." s.r.o. dokonała dostawy towaru będącego przedmiotem transakcji na rzecz [...] firmy. Z otrzymanej odpowiedzi ze [...] administracji podatkowej wynika, że towar zakupiony przez [...] firmę został sprzedany na rzecz krajowych firm (wpisanych do B. P. S. jako nieistniejące i nierzetelne) i wrócił na terytorium kraju. Naczelnik Urzędu Skarbowego pozyskał także kopie sporządzonych przez Prokuraturę Regionalną w [...] protokołów przesłuchań świadków, biorących udział w łańcuchu dostaw do "H. " Sp. z o. o. S.K - dostawcy towaru do "G. G." Sp. z o.o. Sp. K., wśród których jest przesłuchanie tzw. "słupa", będącego znikającym podatnikiem, którego rola polegała na odpłatnym założeniu firmy i podpisywaniu dokumentów. W opinii sądu materiał dowodowy jest obszerny i składa się z XVIII tomów akt (dowody w sprawie niniejszej i do spraw I SAB/Po 2/17 i I SAB/Po 3/17 tworzą całość) opisujących czynności organu podatkowego w zakresie weryfikacji rozliczeń spółki za lipiec i sierpień 2016 r. Zbieranie materiału dowodowego postępuje z trudnościami niezależnymi od organów podatkowych. Administracja [...] przysyła odpowiedzi po długim czasie , które nie są precyzyjnie, w związku z czym zachodziła potrzeba ponownego wzywania tych organów o ich uzupełnienie. Materiał dowodowy sprawy zawiera także protokoły zeznań świadków; także sąd dopuścił na rozprawie m.in. dowód z przesłuchania świadka P. S.. Sąd nie mógł wprawdzie odczytać pełnej treści dokumentów, które zostały zanonimizowane, to jednak w świetle wszystkich dostępnych dowodów, stwierdza, że w sprawie nie występuje bezczynność, a argument spółki, że niektóre z przeprowadzonych przez organy czynności były już wykonane, w związku z tym są zbędne, nie znajduje uzasadnienia. Ilość dokonanych w toku kontroli czynności i obszerność materiału dowodowego (wymagającego starannej analizy) wskazuje na brak bezczynności ze strony organów podatkowych. Sprawność postępowania uwarunkowana była dotychczas postawą administracji [...] jak i prokuratury. Czas trwania kontroli przedłuża ujawnianie się kolejnych okoliczności nieznanych organowi na początku kontroli (wymagają prowadzenia dalszych czynności dowodowych). Sąd stwierdza, że na podstawie zebranego materiału dowodowego nie budzi zastrzeżeń ostrożne wnioskowanie organów, o możliwości wystąpienia oszustwa karuzelowego i próby wyłudzenia podatku od towarów i usług przez podmioty uczestniczące w łańcuchu dostaw. Powiązanie sprzedaży z zakupem i ustalenie łańcucha dostaw jest kluczowe, gdyż tylko w ten sposób możliwe jest odtworzenie rzeczywistego obrotu tymi towarami. Ustaleń takich nie sposób uczynić w oparciu o informacje wynikające jedynie z dokumentacji spółki, jej bezpośrednich kontrahentów, czy też czynności sprawdzających. W przypadku karuzeli podatkowej dla ustalenia rzeczywistego charakteru transakcji konieczne jest zweryfikowanie również kontrahentów występujących w łańcuchu dostaw, transakcji oraz innych podmiotów, np. przewoźników, poddostawców. Jest to niezbędne do wykrycia ewentualnej karuzeli podatkowej. Zdaniem sądu nie można oddzielić weryfikacji zwrotu VAT od rzetelności sprawdzanych faktur. Sama formalna poprawność deklaracji, faktury i/lub innych dokumentów przedłożonych przez podatnika wnioskującego o zwrot, nie wyklucza wątpliwości co do zasadności zwrotu. W niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, które uzasadniają konieczność weryfikacji zasadności zwrotu wykazanego w deklaracji VAT-7 za sierpień 2016 r. Zdaniem sądu wskazany przez pełnomocnika spółki na rozprawie wyrok z 5 października 2016 r. o sygn. I SAB/Bk 4/16 zapadł w odmiennych okolicznościach faktycznych. Natomiast postanowienie z 30 stycznia 2017 r. o sygn. III SA/WA 3834/16 dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.