II SA/Gl 146/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi A K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dostępu on-line do bazy danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. o udostępnienie danych państwowej ewidencji gruntów i budynków "A" K. zwróciło się do Urzędu Miasta K. - Wydział Geodezji o dostęp on-line do danych państwowej ewidencji gruntów i budynków Miasta K., w związku z zadaniami publicznymi, które prowadzone są przez "A" K. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 4 ust. 1 i ust. 3, art. 5 ust. 3 , art. 9 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 35 ust. w ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.jedn. Dz.U. z 2011 r, Nr 12, poz. 59). Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. odmówił "A" K. udzielenia dostępu on-line do bazy danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie dostępu do pełnej bazy danych. W wyniku złożenia odwołania przez "A" K., rozpatrujące je Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, że sprawa nie została dokładnie wyjaśniona i stąd wymaga ponownego dokładnego postępowania wyjaśniającego. Prowadząc ponownie postępowanie, organ wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania żądania wniosku. Wnioskiem z dnia [...] r. "A" K. wniósł o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym - ewidencji gruntów i budynków miasta K. poprzez nieodpłatny, bezpośredni dostęp elektroniczny - on- line - do danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie niezbędnym do wykonywania realizowanych zadań publicznych. Działając dalej organ uzupełnił materiały i dokumenty w sprawie, a następnie decyzją z dnia [...]., przywołując w podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.jedn. Dz.U z 2014 r., poz 1114), § 2 ust. 1 i ust. 2, § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 września 2005r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym (Dz.U. Nr 205, poz. 1692) oraz art. 14 ustawy z dnia 4 marca 2010 o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.U. Nr 76, poz. 489 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 1a pkt 2, art. 5 ust.,1, art. 7d pkt 1 art. 24 ust. 3 pkt 5 art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. , poz. 885 ze zm.) odmówił "A" K. udzielenia dostępu on-line do bazy danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie dostępu do pełnej bazy danych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowy wniosek dotyczy udostępnienia danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków. Sposób prowadzenie ewidencji określa ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, z której art. 4 ust. 1a wynika, że ewidencja gruntów i budynków stanowi bazę, obejmującą zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, a gromadzone zbiory zgodnie z art. 5, stanowią podstawę krajowego systemu informacji o terenie, będącego częścią składową infrastruktury informacji przestrzennej, o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 3 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. W myśl art. 14 tej ostatniej ustawy objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych (gromadzonych w rejestrze), prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych, odpowiednio do postanowień art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Dane te winny być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej i mogą być wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań publicznych. W myśl art. 4 ustawy o informatyzacji przepisy tej ustawy nie naruszają innych ustaw, w tym ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W myśl tej ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczącej zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej, a mogą być udostępniane wyłącznie, jeżeli zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. i jedynie w zakresie niezbędnym do realizacji zamierzonego zadania. Nieograniczony dostęp do bazy danych ewidencji gruntów i budynków, jakim jest wnioskowany dostęp on-line do tej bazy stanowić będzie naruszenie zapisów ustawy o ochronie danych osobowych, gdyż w bazie operatu ewidencji gruntów i budynków w myśl art. 30 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne znajdują się informacje zarówno przedmiotowe jaki i podmiotowe. Zgodnie z art. 24 ust. 5 tej ustawy starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane w ściśle określonych przypadkach na żądanie wymienionych podmiotów. Organ podkreślił, iż brak jest technicznych możliwości ograniczenia użytkownikowi dostępu do bazy dany w trybie on-line jedynie do wybranych danych, w szczególności do tych, w stosunku do których posada interes prawny. Nadto wyjaśnił, że "A" zostało poinformowane, że istnieje możliwość udostępnienia danych z rejestru publicznego ewidencji gruntów i budynków w innej niż zawnioskowanej formie, a zatem wnioskodawca ma możliwość pozyskiwania żądanych danych niezbędnych do realizacji wskazanych we wnioskach zadań publicznych (w formach przewidzianych w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne) W odwołaniu od powyższej decyzji "A" K. zarzucając decyzji organu pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie art. 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, art. 14 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 35 § 1 , art. 36 § 1 oraz art. 220 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniosło o zmianę tej decyzji przez pozytywne rozpatrzenie wniosku i udzielenie dostępu on-line do bazy dany ewidencji gruntów i budynków w zakresie dostępu do pełnej bazy danych, względnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu powołując się na art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne podniesiono, że nakładają one na każdy podmiot prowadzący rejestr publiczny obowiązek zapewnienia nieodpłatnego dostępu do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze. W ocenie odwołującego dostęp do rejestru publicznego nie mieści się w granicach uznania administracyjnego podmiotu go prowadzącego, a stanowi obowiązek z mocy prawa. Podobnie w art. 14 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej stwierdzono, że objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Stanowisko Geodety Kraju także jest takie, iż na podstawie wymienionych powyżej art. 15 i art. 14 przywołanych ustaw po spełnieniu warunków w nich określonych podmiot ubiegający się o udostępnienie danych ma prawo do bezpłatnego dostępu do rejestru publicznego w formie elektronicznej. Mając powyższe na uwadze, w ocenie odwołującego, udostępnienie danych z rejestru publicznego - ewidencji gruntów i budynków w systemie on-line "A" K., w związku z wykonywanymi przez niego zadaniami publicznymi na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, jest obowiązkiem Prezydenta Miasta K. Odnosząc się do uzasadnienia odmowy udostępnienia wnioskowanych danych odwołujący podniósł, iż art. 24 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne określa zasady udostępniania informacji z operatu ewidencyjnego wprowadzając zasadę jawności zawartych w nim informacji. Art. 24 ust. 5 tej ustawy wskazuje krąg podmiotów uprawnionych do dostępu do danych osobowych właścicieli ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków oraz podmiotów uprawnionych do otrzymywania wypisów z operatu ewidencyjnego, zawierających także dane osobowe. "A" K. nie ma obowiązku do każdorazowego wykazywania interesu pranego, wystarczające jest wskazanie podstawy prawnej realizowanych zadań nałożonych na odwołującego się mocą ustawy lub powierzonych mu przez organy administracji. W zakresie niemożności technicznego ograniczenie dostępu do danych ewidencji, powodujące pełny dostęp do wymienionej ewidencji, odwołujący podniósł, że inne jednostki dysponują takim dostępem. "A" dysponuje odpowiednimi zabezpieczeniami do przechowywania i przetwarzania tych danych. Poza powyższymi argumentami odwołujący wskazał nadto, że zgodnie z art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym - dane te udostępnia się w terminie nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o ich udostępnienie. Na podstawie art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, organ administracji powiadamia strony podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie danych z ewidencji złożony został w dniu [...] r., a decyzja odmowna, pomimo wcześniejszego ponaglenia, wydana została dopiero w dniu [...] r. Zatem organ działał z naruszeniem art. 36 Kodeksu. Wobec wątpliwości, który z organów władny jest rozstrzygnąć złożone odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zwrócił się z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. sygn.. kat I OW 98/15 wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. jako organ właściwy w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., rozpatrując sprawę, decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. W uzasadnieniu, po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania Kolegium stwierdziło, iż nie znajduje podstaw do uwzględnienia złożonego odwołania. Wyjaśniło, że analiza złożonego w sprawie wniosku wskazuje, iż "A" K. domaga się nieodpłatnego, bezpośredniego dostępu elektronicznego on-line na okres 10 lat do danych ewidencji gruntów i budynków Miasta K. w związku z zadaniami publicznymi wykonywanymi na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 3 , art. 9 ust. 1, art. 32 i art. 35 ustawy o lasach w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań publicznych realizowanych przez wnioskodawcę polegających jak to określono we wniosku na zarządzaniu lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i zasadnie przywołał argumentację na poparcie swego stanowiska odmowy udzielania dostępu w zakresie dostępu do pełnej bazy danych on-line ewidencji gruntów i budynków, wskazując że stanowiłoby to naruszenie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych. Kolegium potwierdziło, iż ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru powszechnego, jak ma to miejsce w przypadku elektronicznych ksiąg wieczystych czy Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. W okolicznościach niniejszej sprawy niczym nie ograniczonego dostępu do ewidencji gruntów i budynków dla "A" K. nie da się wywieść także z art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, ani art. 14 ust.1 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej. Przepisy te wskazują, że nieodpłatne udostępnieniu danych następuje w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Nie jest zatem możliwe udzielnie dostępu on-line w związku z wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie, gdyż wykraczałoby to poza zakres niezbędny do realizacji zadań wnioskodawcy. Odnosząc się do zarzutów odwołania w zakresie dot. opinii Głównego Geodety Kraju, iż w jej treści nie zostały powołane żadne przeciwskazania co do udostępnienia rejestru innym podmiotom jeżeli spełniają oni ustawowe wymagania w tym zakresie, w tym w szczególności nie wykazano, aby udostępnienie danych bądź odmowa ich udostępnienia uzależniona była od woli organu prowadzącego rejestr, Kolegium wskazało, iż w istocie w swym piśmie Główny Geodeta Kraju nie odniósł się do zasadniczego problemu zawartego w skierowanym doń pytaniu, stwierdzając, nadto, że jego stanowisko nie ma charakteru wiążącego, gdyż z żadnego przepisu Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie wynika delegacja do wydawania wiążących interpretacji przepisów, które każdy organ winien dokonywać samodzielnie. Mając zaś na uwadze treść art. 23 ust. 4 ustawy o ochronie danych osobowych Kolegium podniosło, że przetwarzanie tych danych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do wykonywania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego. W rezultacie Kolegium zwróciło uwagę, że udostępnienie danych przedmiotowej ewidencji objętych wnioskiem, poza niezbędny do realizacji zadań publicznych "A" polegających na zarządzaniu lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, jest niezgodne z przywołanymi art. 14 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne a także z art. 24 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Skutkować to musiało odmową udzielenia dostępu on-line do pełnej bazy danych ewidencji gruntów i budynków Miasta K. Pismem z dnia [...] r. "A" K. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie przepisu art. 4 oraz art.15 ust.1 ustawy z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, art. 14 ustawy z dnia 34 marca 2010 r, o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 24 i 25 ustawy z dnia 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne a także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 8, art. 11, art. 35 § 1 , art. 36 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 220 Kodeksu postępowania administracyjnego a także art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W oparciu o zgłoszone zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania ewentualnie stwierdzenie wydania w całości decyzji z naruszeniem prawa i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono w pierwszej kolejności, że Kolegium nie odniosło się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a nadto dokonało błędnej interpretacji przepisów prawa wymienionych powyżej. Stwierdziło, że wnioskowana decyzja nie mieści się w ramach administracyjnego uznania organu, a także nie stanowi naruszenia przepisów ustawy o ochronie danych osobowych. Przywołując treść wymienionych w petitum odwołania przepisów i dokonując ich wykładni powtórzyło, co do zasady, argumentację zaprezentowaną już w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w całości podtrzymało swoje stanowisko i argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniosło o oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę, zważył co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego. Na wstępie wskazać należy, że w świetle przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tjedn. Dz.U. z 2015, poz. 520 ze zm.) organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie (art. 40a ust. 1 ). Ust. 2 tego przepisu przewiduje jednak szereg wyjątków od tej zasady, w tym m.in. zawarty w pkt 4/ w myśl którego nie pobiera się opłaty za udostępnienie danych na podstawie art. 12 ust.1 i ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych, prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Z kolei w myśl art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań (ust. 1); dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych (ust. 2); Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych (ust. 3). Nastąpiło to rozporządzeniem z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym (Dz.U. nr 205, poz. 1692), gdzie z treści § 2 wynika, że dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się podmiotom, o których mowa w § 1 (tj. realizującym zadania publiczne), na ich wniosek złożony w formie pisemnej lub elektronicznej. Z przytoczonej treści tak art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej, jak i art. 15 informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, a także z treści wydanego rozporządzenia wykonawczego wynika zatem, że nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze, przysługuje tym wszystkim podmiotom, zarówno publicznym, jak i niepublicznym, które realizują zadania publiczne i tylko w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań. Dostęp do danych rejestrowych warunkuje zatem realizacja zadań publicznych. Zadania publiczne muszą być przy tym powierzone wymienionym podmiotom w określony sposób, a mianowicie na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji. Skarżący – "A" K., zarówno we wniosku początkującym postępowanie administracyjne, jak i w pismach w trakcie postępowania i wreszcie skardze do sądu administracyjnego jako podstawę swego roszczenia wskazuje art. 4 ust. 1 i ust. 3, art. 5 ust. 3 , art. 9 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 35 ust. w ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, podkreślając wykonywane na ich podstawie zadania publiczne. Stąd też w ocenie skarżącego obowiązkiem Prezydenta Miasta K., jest udostępnienie "A" dostępu do danych z ewidencji, a niewykonanie powyższego obowiązku stanowi naruszenie zacytowanych przepisów, gdyż uniemożliwi "A" K. niezwłoczną i sprawną realizację zadań nałożonych przez ustawodawcę. W ocenie składu orzekającego z taką interpretacją nie można się zgodzić. Nie można zaprzeczyć, że wskazane powyżej przepisy ustawy o lasach nakładają na "A" K. określone obowiązki – zadania publiczne. Ograniczone są one jedynak tylko do pieczy nad gruntami pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych. Tylko zatem w tym zakresie "A" K. realizuje swoje zadania publiczne. Wnioskowany dostęp on- line na okres 10 lat do danych ewidencji gruntów i budynków Miasta K. w zakresie niczym nieograniczonym wykracza zatem poza zakres obowiązków wykonywanych w związku z zadaniami publicznymi określonym w art. 4 ust. 1 i ust. 3, art. 9 ust. 1, art. 32 i art. 35 ustawy o lasach. Jak wskazują wymienione powyżej przepisy ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej i ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, dostęp do rejestrów publicznych możliwy jest tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań publicznych realizowanych przez wnioskodawcę. Także analiza przepisów art. 20 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 24 ust. 3 i ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne prowadzi do wniosku, iż nie wynika z nich uprawnienie wnioskodawcy, powołującego się na realizację obowiązków ustawowych wynikających z ustawy o lasach i polegających na zarządzeniu lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, do skutecznego domagania się udzielenia dostępu do pełnej bazy danych on-line ewidencji gruntów i budynków. Brak jest, na ich podstawie umożliwienia "A" dostępu do pełnej bazy dany ewidencji gruntów i budynków. Z kolei z powodu braku technicznych możliwości nie można udzielenie takiego dostępu ograniczyć do zakresu "niezbędnego do wykonywania zadań publicznych realizowanych przez wnioskodawcę" Wymienione przepisy nie przewidują powszechnego dostępu do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w tym do danych podmiotowych oraz danych przedmiotowych - w szczególności numerów ksiąg wieczystych (które zgodnie z orzecznictwem sądów) stanowią również dane osobowe w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych i podlegają przewidzianej prawem ochronie. Jak wskazano już powyżej, brak jest technicznych możliwości ograniczenia użytkownikowi dostępu do bazy dany w trybie on-line jedynie do wybranych danych, w szczególności do tych, w stosunku do których posiada interes prawny. W takim trybie, dany użytkownik posiadałby możliwość przeglądania danych wszystkich działek, nie zaś tylko takich, do których posiada tytuł prawny bądź interes prawny w związku z wykonywanymi zadaniami publicznymi. W okolicznościach niniejszej sprawy niczym nie ograniczonego dostępu do ewidencji gruntów i budynków dla "A" K., który wychodzi poza zakres niezbędny do wykonywania zadań publicznych realizowanych przez wnioskodawcę - zarządzanie lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, nie da się wywieść ani art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, w myśl którego zabezpieczenie nieodpłatnego dostępu do danych zgromadzonych w publicznym rejestrze następuje w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych, ani z art. 14 ust.1 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej, który stanowi, iż objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych, prowadzone przez organ administracji podlegają nieodpłatnemu udostępnieniu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Nie jest zatem możliwe udzielnie dostępu on-line w związku z wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie. W istocie bowiem wniosek dotyczy nieograniczonego dostępu do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. - w tym do danych podmiotowych i przedmiotowych - w związku z zarządzaniem lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, co wykracza poza zakres niezbędny do realizacji zadań wnioskodawcy. Tym samym w stanie faktycznym sprawy nie zachodziły podstawy do zastosowania w stosunku do skarżącego Nadleśnictwa K. innych reguł niż uczyniły to orzekające w sprawie organy. Wbrew stanowisku strony skarżącej odmowa udzielenia wnioskowanego dostępu on-line do danych ewidencji gruntów i budynków Miasta K. jest zasadna. Nie można podzielić tu twierdzenia strony skarżącej, iż udostępnienie danych z rejestru publicznego - ewidencji gruntów i budynków we wnioskowanym systemie jest obowiązkiem Prezydenta Miasta K. i związane jest z wykonywanymi przez niego zadaniami publicznymi na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Nadto, jak wynika z całości akt sprawy, istnieje możliwość udostępnienia danych z rejestru publicznego ewidencji gruntów i budynków dla wnioskującego "A" w innej niż zawnioskowanej formie. Zatem wnioskodawca ma możliwość pozyskiwania żądanych danych niezbędnych do realizacji wskazanych we wnioskach zadań publicznych (w formach przewidzianych w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), nie został zatem pozbawiony uzyskiwania danych niezbędnych dla realizacji zadań publicznych. Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkujących wznowieniem tego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2o12 r., poz.270 ze zm.).