III SA/Łd 529/18

Dnia 11 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, , Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2018 roku sprawy ze skargi J. P. na uchwałę Zarząd Powiatu [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora zespołu szkół [...] w K. oddala skargę. III SA/Łd 529/18 UZASADNIENIE Uchwałą nr [...] z dnia [...] Zarząd Powiatu [...] działając na podstawie art, 4 ust l pkt l i art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1868 i z 2018 r. poz, 130) oraz art. 66 ust. 1 pkt 2) w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz, U. z 2017 r. poz, 59, 949 i 2203 i z 2018 roku poz. 650) odwołał z dniem 17 kwietnia 2018 r nauczyciela Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...] J. P. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im [...] w [...] w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że odwołanie J. P. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...] wynika z następujących okoliczności: - pismem z dnia 9 lutego 2018 r. Prokuratura Rejonowa w [...] powiadomiła organ prowadzący o przedstawieniu J. P. zarzutów popełnienia przestępstwa z art. 271 § l ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny ( tekst jednolity: Dz, U. z 2017 r. poz. 2204 ze zm), który brzmi "Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 "; - bezprawnego przystąpienia do pracy oraz realizacji godzin dydaktycznych w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nauczyciela, któremu powierzono funkcje Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...]l im. [...] w [...] w okresie od dnia 29 września 2017 r. do dnia prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego toczącego się przed komisją Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] wszczętego postanowieniem z dnia [...], W związku z zarzutem naruszania zasad etyki nauczyciela poprzez wykonywanie czynności służbowych pomimo zawieszenia w pełnieniu obowiązków; - wprowadzania do realizacji aneksów od nr [...] do nr [...] do arkusza organizacyjnego Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...], co spowodowało obciążenie budżetu szkoły na kwotę 6 146,23 zł. Ww. aneksy nie zostały zatwierdzone przez organ prowadzący, z uwagi na brak opinii zakładowych organizacji związkowych, o których mowa w art. 17 ust 8 pkt l rozporządzenia z dnia 17 marca 2017 r Ministra Edukacji Narodowej w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli ( Dz. U z 2017 r. poz. 649 ze zm.), - w związku z niewykonaniem zaleceń z kontroli przeprowadzonej w 2014 r., w toku przeprowadzonej w dniach 18-26 września 2017 r. kontroli Państwowej Straży Pożarnej w Kutnie, stwierdzono, że istniejące obiekty- główny budynek szkoły i budynek warsztatów szkolnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi. - podejmowanie nieprawidłowych decyzji w sprawach kadrowych. Dalej organ stwierdził że zgodnie z przepisami prawa stanowisko dyrektora może zajmować nauczyciel, który spełnia łącznie szereg wymagań. Jednym z warunków jest to, że nie toczy się przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego a także, że nie był karany karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust l ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r - Karta Nauczyciela oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. Ze względu na prowadzone postępowania J. P. nie spełnia wyżej wymienionych warunków. W związku z ww informacjami organ prowadzący - Zarząd Powiatu [...] - stoi na stanowisku, że dalsze pełnienie przez J. P. funkcji Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] zagraża interesowi publicznemu, powodując destabilizację pracy szkoły zarówno w procesie zarządzania jak i pod względem dydaktycznym i wychowawczym, tym samym umożliwiając jej należyte funkcjonowanie. W interesie społecznym leży aby szkoła, której podstawowym zadaniem jest nie tylko merytoryczne przygotowania uczniów do wejścia w dorosłe życie, ale także przekazanie im wartości takich jak praworządność, uczciwość, moralność, dbania o bezpieczeństwo swoje i innych, kierowała osoba nieskazitelnego charakteru. W ocenie Zarządu Powiatu [...] działania jakie podejmował zawieszony Dyrektor uchybiają godności zawodu nauczyciela oraz naruszają etykę zawodu nauczyciela W ocenie organu jedyną możliwością naprawienia zaistniałej sytuacji jest natychmiastowe przerwanie wykonywania funkcji Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...] przez J. P., a zatem konieczne jest odwołanie go ze stanowiska dyrektora w trybie art, 66 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U, z 2017 r. poz. 59 ze zm.) w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Na powyższą uchwałę J. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając: -naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 16 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji (Decyzja w sprawie Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej - 201 l/c 285/03 - Dz. U. UE C z dnia 29 września 2011 r.) - poprzez brak zapewnienia skarżącemu w ramach postępowania zmierzającego do wydania zaskarżonego aktu (uchwały) tak zarówno możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w jego ramach materiałem dowodowym, jak również - i przede wszystkim - uniemożliwienie skarżącemu prawa do wysłuchania i złożenia wyjaśnień, co w konsekwencji pozbawiło skarżącego prawa do czynnego udziału w ramach przedmiotowego postępowania, zakończonego wydaniem zaskarżonego aktu (uchwały) w taki sposób, aby skarżący przed jego podjęciem miał zagwarantowane prawo do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie; - naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia a to: art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59) - poprzez jego błędną wykładnię i bezzasadne uznanie, iż w realiach przedmiotowej sprawy zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek" determinujący możliwość (charakter fakultatywny) odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia - w sytuacji, gdy prawidłowa analiza całokształtu okoliczności sprawy w tym w szczególności zawartych w treści przedmiotowej skargi – nie daje podstaw do takiej konstatacji. Z uwagi na powyższe naruszenia wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem niniejszej skargi J. P. uczynił uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...], nr [...] podjętą w przedmiocie odwołania skarżącego, z dniem 17 kwietnia 2018 r., w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...]. Natomiast podstawę materialnoprawną podjęcia zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy art. 4 ust. 1 pkt 1 i art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1868 ze zm.) –dalej: u.s.p. oraz ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59 ze zm.) – dalej: u.p.o. Jak wynika z treści z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.s.p. określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej wykonuje powiat. Natomiast z treści art. 26 ust. 1 u.s.p. wynika, iż organem, wykonawczym powiatu jest zarząd powiatu, który wykonując, na mocy art. 32 ust. 1 u.s.p. określone przepisami prawa zadania powiatu, do których między innymi należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu, o czym stanowi art. 32 ust. 2 u.s.p. Również z treści art. 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 2 pkt 1 u.p.o. wynika, iż zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, w szkołach i placówkach, o których mowa w art. 8 ust. 16 ( to jest w publicznych szkołach podstawowych specjalnych, szkłach ponadpodstawowych, w tym integracyjnych oraz z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, szkołach sportowych i mistrzostwa sportowego oraz placówkach wymienionych w art. 2 pkt 3-8, z wyjątkiem szkół i placówek o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym – przyp. Sądu) jest zadaniem oświatowym powiatu. Powyżej powołana ustawa reguluje także kwestie powierzenia i odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły lub placówki prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 1 u.p.o. stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Natomiast w myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 u.p.o. organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie: a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem; b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 57 ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia; c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 56 ust. 3. W przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.). Opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się w terminie 21 dni od dnia otrzymania wystąpienia organu, o którym mowa w ust. 1. ust. 1 pkt 1 (art. 66 ust. 2 u.p.o.). Przy czym jak wynika z art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.o. w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone w: art. 10 ust. 1 pkt 1-5, art. 62 ust. 2, art. 63 ust. 1, 12-14, 18 i 20, art. 66 ust. 1, art. 68 ust. 7 i 9, art. 91 ust. 8 oraz art. 128 ust. 1 - wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano zaskarżoną uchwałą z dnia [...] Zarząd Powiatu [...], działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., odwołał J. P. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...]. Uzasadniając podjęta uchwałę Zarząd wskazał na okoliczności: - przedstawienia skarżącemu przez Prokuraturę Rejonowa w [...] zarzutu popełnienia przestępstw z art. 271 § 1 k.k.; - bezprawnego przystąpienia skarżącego (w dniach 20-23 listopada 2017 r.) do pracy oraz realizacji godzin dydaktycznych pomimo zawieszenia skarżącego w pełnieniu obowiązków nauczyciela, któremu powierzono funkcje dyrektora Zespołu Szkół nr [...], w okresie od dnia 29 września 107 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego wszczętego wobec skarżącego w dniu 12 lipca 2017 r.; - obciążenie budżetu szkoły na kwotę 6.146, 23 zł wskutek wprowadzenia do arkusza organizacyjnego aneksów o nr od [...] do [...], nie zatwierdzonych przez organ prowadzący, a co za tym idzie naruszenie zasady celowego i oszczędnego wydatkowania środków publicznych; -niewykonanie zaleceń kontroli Państwowej Straży Pożarnej w Kutnie wydanych w następstwie przeprowadzonej w 2014 r. kontroli placówki, a tym samym niezapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych w szkole; - podejmowanie nieprawidłowych decyzji w sprawach kadrowych, skutkujących powództwami sądowymi przeciwko szkole i koniecznością wypłacenia odszkodowań na znaczną sumę oraz poniesienia kosztów sądowych; które to okoliczności uzasadniały w ocenie Zarządu odwołanie skarżącego, z dniem 17 kwietnia 2018 r., w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...]. Kwestionując prawidłowość podjętej uchwały, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzucił zarówno naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 16 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, poprzez pozbawienie strony prawa czynnego udziału w postępowaniu, jak i przepisów prawa materialnego – art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. poprzez jego błędną wykładnię i bezzasadne uznanie, że w realiach przedmiotowej sprawy wystąpił "szczególnie uzasadniony przypadek" determinujący możliwość odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora, w trybie powyżej powołanego przepisu. W obszernej uzasadnieniu strona skarżąca odniosła się do każdej z wskazanej przez Zarząd okoliczności stanowiącej podstawę do odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, przestawiając stosowną argumentację na zasadność podniesionych zarzutów. Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż powyżej przywołany przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.o. określa w sposób wyczerpujący przesłanki odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w szkole lub placówce publicznej, co oznacza, że wykluczone jest odwołanie umotywowane wystąpieniem jakiejkolwiek innej przesłanki lub dokonanie w innym, trybie niż wynikający z powołanego przepisu. W piśmiennictwie przyjmuje się, że zawarty w art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. zwrot "szczególnie uzasadniony przypadek" odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (który to przepis stanowił podstawę materialnoprawną zaskarżonej uchwały – przyp. Sądu), zawęża stosowanie powyższego przepisu do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych, w których organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie placówką stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych względów nie jest do przyjęcia. Chodzi tutaj o działanie lub zaniechanie o charakterze wykraczającym poza działania rutynowe, czy też codzienne, mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień określonych prawem przez nauczyciela dyrektora szkoły, które powoduje destabilizacje w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska godzi w interes szkoły jako interes publiczny. Odnośnie zawartego w powołanym wyżej przepisie zwrotu "szczególnie uzasadniony przypadek", który nie posiada definicji legalnej w u.p.o., wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych z katalogu okoliczności uzasadniających odwołanie ze stanowiska w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. wyłączono np.: okoliczności uchwalenia przez radę pedagogiczną wotum nieufności wobec dyrektora, naruszenie prawa przy powierzaniu stanowiska, uzyskanie negatywnej oceny pracy, naruszenie zasad gospodarki finansowej, naruszenie procedur udzielania zamówień publicznych, czy też utraty zaufania organu prowadzącego szkołę do jej dyrektora. Natomiast jako wystarczające do uznania odwołania ze stanowiska za zasadne, w trybie powołanego przepisu, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się między innymi: stwierdzenie rażącego naruszenia obowiązków, realna i trwała utrata zdolności do przewodniczenia radzie pedagogicznej, wynikająca z trwałego konfliktu dyrektora z pracownikami szkoły, brak reakcji na nieprawidłowości w wystawianiu ocen. Podkreślenia również wymaga, że odwołanie ze stanowiska dyrektora w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. wymaga uzyskania opinii właściwego organu nadzoru pedagogicznego, a nadto starannego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, a ponadto zapewnienia odwołanemu ze stanowiska możliwości wypowiedzenia się, co do stawianych mu zarzutów, na każdym etapie procedowania. (por. Pilich Mateusz (red.) Komentarz do art. 66 ustawy – Prawo oświatowe, [w:] Prawo oświatowe oraz przepisy wprowadzające, Komentarz, WKP 2018). W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym na gruncie aktualnie obowiązującej u.p.o., jak i na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty, która to ustawa w sposób tożsamy, w art. 38 ust. 1 pkt 2 regulowała instytucję odwołania ze stanowiska dyrektora w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia, podkreśla się, iż należy mieć na uwadze, szczególny tryb obsadzania stanowisk dyrektorów szkół, świadczący o woli ustawodawcy zapewnienia cech trwałości stosunkowi pracy na tym stanowisku, a wszelkie ingerencje w tego rodzaju stosunek muszą być traktowane jako odstępstwo od zasady stabilności zatrudnienia i sprowadzać się do sytuacji, które nie należą do działań codziennych, rutynowych, skutkujących wywołaniem negatywnych i szkodliwych następstw. Tym samym ocena, czy w danej sprawie zostały spełnione przesłanki odwołania ze stanowiska dyrektora w trybie natychmiastowym, nie może mieć charakteru dowolnego, arbitralnego, a wymaga dokładnego i szczegółowego uzasadnienia (por. wyroki NSA z 22 listopada 2017 r., I OSK 1883/17; z 1 grudnia 201 r., I OSK 690/17; wyrok WSA w Olsztynie z 17 kwietnia 2018 r., II SA/Ol 168/18; www.cbois.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający przedmiotową skargę w pełni podziela i aprobuje powyższy pogląd. Przenosząc powyższe rozważania na stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd stanął na stanowisku, iż uzasadnienie zaskarżonej uchwały pozwala na przyjęcia, że w danej sprawie zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek", uzasadniający odwołanie skarżącego ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...]. Za okoliczności przemawiającą za prawidłowością zaskarżonej uchwały Sąd uznał w szczególności fakt przedstawienia skarżącemu, w dniu 29 stycznia 2018 r. przez Prokuratora Rejonowego w [...] zarzutów popełnienia przestępstw z art. 271 § 1 k.k.; bezprawnego przystąpienia do pracy i realizacji godzin dydaktycznych pomimo pozostawania w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nauczyciela i dyrektora szkoły; brak zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych w szkole. Odnosząc się do powyższych okoliczności Sąd stwierdza, że co prawda z akt sprawy nie wynika aby postępowanie karne prowadzone w stosunku do skarżącego zostało zakończone, a obowiązująca w polskim systemie prawa karnego zasada domniemania niewinności, wyrażona w art. 5 § 1 k.p.k., nakazuje uznawanie za niewinnego każdego oskarżonego do czasu stwierdzenia winy prawomocnym wyrokiem karnym, niemniej jednak Sąd za uzasadnione uznaje stanowisko organu, iż fakt toczącego się w stosunku do strony postępowania karnego dotyczącego podejrzenia popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, powoduje utratę zaufania Zarządu Powiatu [...], co do możliwości prawidłowego i rzetelnego wykonywania przez skarżącego powierzonej mu funkcji dyrektora przedmiotowej placówki szkolnej, prowadzonej przez Powiat [...]. Zgodzić się bowiem należy z twierdzeniem organu, że podstawowym zadaniem szkoły nie jest jedynie merytoryczne przygotowanie uczniów, ale także przekazanie im takich wartości jak praworządność, uczciwość moralność. Tym samym koniecznym jest aby placówką szkolną kierowała osoba odpowiadająca tym wartością, o nieskazitelnym charakterze. Podkreślić również wymaga, iż w przedmiotowej skardze, kwestia ciążących na skarżącym zarzutów, stanowiących jedną z podstaw podjęcia kwestionowanej uchwały, została przez ustanowionego przez stronę pełnomocnika sprowadzona jedynie do stwierdzenia, iż zarzuty te dotyczą czynów datowanych na lata 2015- 2016 i odnoszą się wpisów dokonywanych w dziennikach lekcyjnych. Odnośnie powyższego stwierdzenia Sąd uznał, iż istotnym dla sprawy jest okoliczność postawienia skarżącemu zarzutów, a nie fakt kiedy zarzucanych mu czynów skarżący miał się dopuścić. Ponadto w ocenie Sądu dziennik lekcyjny jest dokumentem w rozumieniu art. 115 § 14 k.k., zgodnie z którym dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Dziennik lekcyjny potwierdza fakt, że w danej klasie odbyły się wymagane prawem oświatowym zajęcia, kto te zajęcia przeprowadził i którzy uczniowie w nich uczestniczyli, jak również poświadcza, poprzez wystawione oceny, czy uczniowie uczestniczący w zajęciach zaliczyli niezbędną prawem wiedzę. W związku z powyższym dezawuacja znaczenia wpisów do dziennika lekcyjnego, kontekście prowadzonego w stosunku do skarżącego postępowania karnego, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Za przesłankę uzasadniającą zastosowanie trybu z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Sąd uznał także okoliczność przystąpienia przez skarżącego do pracy i realizacji godzin dydaktycznych pomimo pozostawania w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nauczyciela i dyrektora szkoły. Wbrew stanowisku strony skarżącej, w wskazanym wyżej terminie istniała podstawa prawna tego zawieszenia. Z akt sprawy wynika bowiem, że powołane przez skarżącego postanowienie Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Województwie [...] z dnia [...], nr [...] orzekające o uchyleniu decyzji Starosty [...] z dnia [...] orzekającej o zawieszeniu J. P. w pełnieniu obowiązków nauczyciela, któremu powierzono funkcję dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...] było nieprawomocne, gdyż Staroście [...] przysługiwało prawo wniesienia środka zaskarżenia z którego to uprawnienia skorzystał, wnosząc w dniu 22 listopada 2017 r. zażalenie do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Ministerstwie Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...], nr [...] uchyliła postanowienie z dnia [...], a co za tym idzie utrzymała rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia skarżącego w wykonywaniu obowiązków nauczyciela pełniące funkcję dyrektora szkoły. Tym samym w ocenie Sądu przystąpienie skarżącego do pracy na stanowisku dyrektora szkoły ( o czym świadczy między innymi podpisanie w dniu 20 listopada 2017 r. aneksu do arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2017/2018), jak i realizacja godzin dydaktycznych w dniach 20-23 listopada 2017 r. (o czym świadczy fakt zajęć lekcyjnych), a więc w okresie, w którym pozostawał on w zawieszeniu w wykonywaniu obowiązków nauczyciela i dyrektora, pomimo pisemnego poinformowania skarżącego przez Starostę [...], o braku prawnych i faktycznych do dopuszczenia go do pracy, stanowiło jawne zignorowanie pozostającej w obrocie prawnym decyzji Starosty [...] z dnia [...]. Bez wpływu na powyższe stwierdzenie pozostaje nadesłane do akt sprawy, przy piśmie procesowym pełnomocnika skarżącego z dnia 28 sierpnia 2018 r., orzeczenie dyscyplinarne Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] z dnia [...], nr [...] uznające skarżącego niewinnym zarzucanego mu uchybienia godności zawodu nauczyciela oraz obowiązkom wynikającym z art. 6 Karty Nauczyciela poprzez wykonywanie czynności służbowych pomimo zawieszenia w pełnieniu tych obowiązków, z którego wynika, iż przystąpienie skarżącego do pracy w dniach 20-23 listopada 2017 r. wynikało z przekonania, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] została uchylona. W ocenie Sądu skarżący, który nie zgadzając się z powyższą decyzją, skorzystał z prawa poddania oceny zasadności tego rozstrzygnięcia przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], wiedział, że od postanowienia wydanego przez ten organ w dniu 30 października 2017 r. stronom przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Ministerstwie Edukacji Narodowej, o czym został pouczony w doręczonym mu postanowieniu. Nawet jeżeli przyjąć, że skarżący nie wiedział, czy strona przeciwna skorzystała z przysługującego jej uprawnienia wniesienia zażalenia, to przed przystąpieniem do pracy winien on poczynić stosowne ustalenia, czy wskazane powyżej postanowienie jest ostateczne. Ponadto z nadesłanego do akt sprawy postanowienia z dnia 15 maja 2018 r. nie wynika, że jest ono ostateczne. Za odwołaniem ze stanowiska dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. przemawiały także w ocenie Sądu zaniechania skarżącego w kwestii zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom kierowanej przez niego placówki w czasie zajęć organizowanych w szkole, polegające na niewykonaniu zaleceń kontroli Państwowej Straży Pożarnej w [...] wydanych w następstwie przeprowadzonej w 2014 r. kontroli. Przeprowadzona w dniach 18-26 września 2017 r. kontrola placówki, wykazała łącznie 25 naruszeń w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, w tym niezrealizowanie szeregu nieprawidłowości stwierdzonych już w 2014 r., które to naruszenia uznano za zagrażające życiu ludzi. Stosownie do obowiązujących przepisów prawnych dyrektor szkoły jako zarządca nieruchomości jest zobowiązany do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków uczestnictwa w zajęciach organizowanych przez szkołę. Tym samym to na skarżącym, jako dyrektorze Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...], ciążył obowiązek między innymi zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom przebywającym w kierowanej przez niego placówce, w tym poprzez dostosowanie budynków szkoły do obowiązujących przepisów przeciwpożarowych, a także zaleceń właściwego organu - Państwowej Straży Pożarnej. Brak działań w powyższym zakresie, pomimo znacznego upływu czasu od stwierdzenia uchybień w zakresie ochrony przeciwpożarowej placówki, jak i zakres aktualnie stwierdzonych uchybień, które w ocenie uprawnionego organu zagrażają bezpieczeństwu życia ludzi, można uznać zdaniem Sądu, za przejaw utraty zaufania organu prowadzącego szkołę do osoby, której powierzono stanowisko dyrektora, co prawidłowego wykonywania ciążących na niej obowiązków, w tym zapewnienia bezpieczeństwa uczniów i zatrudnionych w szkole osób. Bez wpływu na powyższe stwierdzenie pozostaje argumentacja pełnomocnika skarżącego, co do braku decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującej usunięcie nieprawidłowości, a co za tym idzie brak jest podstaw do stwierdzenia zasadności stawianego w tym zakresie skarżącemu zarzutu. Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem odwołanie skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., a nie kwestia stanu technicznego budynku szkoły, do której odnosi się powołany przez pełnomocnika skarżącego art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W sprawie bezspornym pozostaje, że przeprowadzone przez Państwową Straż Pożarną w Kutnie kontrole, zarówno w roku 2014, jak i w roku 2017 wykazały istotne nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej, które to nieprawidłowości zagrażały bezpieczeństwu uczniów i nauczycieli placówki. Ponadto, co istotne przeprowadzona w roku 2017 kontrola wykazała między innymi niewykonanie zaleceń wynikających z kontroli przeprowadzonej w roku 2014, kiedy dyrektorem placówki również był skarżący, a co za tym idzie miał on pełną świadomość, co do istnienia tych nieprawidłowości. Natomiast za nieprzemawiające za odwołaniem skarżącego z powierzonego mu stanowiska dyrektora szkoły uznać należy argumentację organu, co do naruszenia zasady celowego i oszczędnego wydatkowania środków publicznych oraz nieprawidłowych decyzji kadrowych i wynikających z nich pozwów sądowych przeciwko szkole. Jak już bowiem wcześniej wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych stwierdzenie naruszenia zasad gospodarki finansowej, czy też konflikt z podległymi sobie pracownikami, wynikający z polityki kadrowej dyrektora placówki nie stanowi przesłanki uzasadniającej zastosowanie trybu, o którym mowa art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Niemniej jednak z uwagi na stwierdzoną zasadność stanowiska Zarządu Powiatu [...] w zakresie przedstawienia skarżącemu, w dniu 29 stycznia 2018 r. przez Prokuratora Rejonowego w [...] zarzutów popełnienia przestępstw z art. 271 § 1 k.k.; bezprawnego przystąpienia do pracy i realizacji godzin dydaktycznych pomimo pozostawania w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nauczyciela i dyrektora szkoły; brak zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych w szkole oraz pozytywną opinię [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] wydaną w przedmiocie odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] im. [...] w [...], zarzut skargi, co do naruszenia prawa materialnego, to jest art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Sąd uznał za bezzasadny. Ponadto w ocenie Sądu uzasadniając zaskarżoną uchwałę Zarząd Powiatu [...] uzasadnił w sposób szczegółowy i wyczerpujący przesłanki, jakimi kierował się odwołując skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., a co za tym idzie rozstrzygnięciu temu nie można stawiać zarzutu arbitralności, czy też dowolności. Natomiast, co do zarzutu skargi odnoszącego się do naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie skarżącego prawa do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu stwierdzić należy, iż zarzut ten, choć zasadny, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej uchwały, gdyż nie miał wpływu na wynik sprawy. Sam fakt pozbawienia strony czynnego uczestnictwa w toku postępowania administracyjnego nie oznacza, że rozstrzygnięcie takie, choć wydane z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, będzie musiało zostać uchylone w trybie sądowej kontroli. Uchylenie takiego rozstrzygnięcie może bowiem nastąpić jedynie w sytuacji, gdy strona skarżąca wykaże, że umożliwienie jej wzięcia udziału w postępowaniu, a w szczególności przedsięwzięcie konkretnych czynności procesowych, mogłoby mieć istotny wpływ na jego treść. A contrario, nie stanowi podstawy do uchylenia wydanego rozstrzygnięcia sam brak zawiadomienia strony o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sytuacji, gdy jej czynny udział i tak nie mógłby doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia odmiennego niż to wydane bez jej aktywnego uczestnictwa. W tak przedstawionej sytuacji uchylenie decyzji administracyjnej, z uwagi na naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. nie będzie miało racjonalnych podstaw i mogłoby prowadzić do przewlekłości postępowania. Zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Inaczej mówiąc w sytuacji postawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem rozstrzygnięcia o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia wskazanej wyżej normy prawa (por. wyrok NSA z 18 maja 2006 r., II OSK 831/05; wyrok NSA z 24 maja 2007 r. II GSK 4/2007, www.cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. R.T.