IV SA/Wa 1032/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Joanna Borkowska, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2018 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Główny Geodeta Kraju decyzją nr [...], z [...] lutego 2018 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1, w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku E. S. i J. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Geodety Kraju znak: [...], z [...] września 2017 r., stwierdzającą nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z [...] grudnia 2015 r., znak: [...], oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty N. z [...] września 2015 r., znak: [...], wydanej w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Głównego Geodety Kraju z [...] września 2017 r. Decyzja została wydana w następującym Staniew sprawy: Główny Geodeta Kraju decyzją z [...] września 2017 r., po rozpatrzeniu wniosku E. S., stwierdził nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. (dalej: WINGiK) z [...] grudnia 2015 r., znak: [...], oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty N. z [...] września 2015 r., znak: [...], orzekającej o odmowie dokonania zmian wpisów w zakresie podmiotowym działki oznaczonej numerem [...], położonej w obrębie J., należącym do jednostki ewidencyjnej J. w zakresie osób: K. J. K. - władanie samoistne - udział 1/16; Ł. K. - władanie samoistne - udział 1/16; M. A. K. - władanie samoistne - udział 1/16; P. R. K. - władanie samoistne - udział 1/16; A. K. – władanie samoistne – udział 4/16. Główny Geodeta Kraju w decyzji z [...] września 2017 r. ustalił, że zarówno decyzja Starosty N. z [...] września 2015 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja WINGiK z [...] grudnia 2015 r., poprzez uznanie, że stan własności działki ewidencyjnej nr [...] jest w części nieuregulowany, rażąco naruszają przepis art. 20 ust. 2 pkt. 1 lit. b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Główny Geodeta Kraju, rozpatrując wniosek E. S. i J. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2017 r., ustalił, że przedmiotem ocenianych w postępowaniu nieważnościowym decyzji WINGiK z [...] grudnia 2015 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty N. z [...] września 2015 r. była kwestia aktualizacji - na wniosek E. S. - informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w zakresie osób wykazywanych jako władające na zasadach samoistnego posiadania częścią działki ewidencyjnej nr [...], obręb J.. WINGiK i Starosta N. oceniając zasadność żądania wnioskodawczyni, co do wprowadzenia zmian danych podmiotowych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki ewidencyjnej nr [...], uznały, że w odniesieniu do części tej działki (udziału 1/2) nie można ustalić jej właściciela, a ujawnienie osób władających tą częścią na zasadach samoistnego posiadania (władanie samoistne), tj. K. J. K. (udział 1/16), Ł. K. (udział 1/16), M. A. K. (udział 1/16), P. R. K. (udział 1/16), oraz A. K. (udział 4/16), jest prawidłowe i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach. Jednocześnie w ewidencji gruntów i budynków, oprócz wskazanych wyżej władających, wykazywani byli także, jako współwłaściciele tej działki ewidencyjnej E. S. i W. S. w części 2/16 oraz J. P. w części 6/16. Główny Geodeta Kraju wskazał, że WINGiK w decyzji z [...] grudnia 2015 r. i Starosta N. w decyzji z [...] września 2015 r., oceniając poprawność wykazywanych w ewidencji danych podmiotowych, opierały się między innymi na ustaleniach, jakie zostały poczynione we wcześniejszym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w zakresie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...], które zostało rozstrzygnięte ostateczną decyzją WINGiK z [...] sierpnia 2011 r., znak: [...]. Decyzją tą utrzymana została w mocy decyzja Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...], w której organ orzekł, że: 1. usuwa się błąd ujawniony w bazie danych ewidencji gruntów i budynków następująco: dotychczasową informację dotyczącą działki nr [...], położonej na obszarze obrębu ewidencyjnego J., zawierającego się w jednostce ewidencyjnej J.: A. K. (...) współwłaściciel działki nr [...] (udział ¼ części), na podstawie aktu notarialnego, oznaczonego repertorium [...] numer [...], zmienia się na informację: A. K. (...), osoba, w której współwładaniu jest działka nr [...] (udział ¼ części), na podstawie aktu notarialnego, oznaczonego repertorium [...] numer [...]; 2. informację dotyczącą działki nr [...], położonej na obszarze obrębu ewidencyjnego J., zawierającego się w jednostce ewidencyjnej J.: a. J. S. (...) współwłaściciel działki nr [...] (udział ¼ części) na podstawie aktu własności ziemi oznaczonego nr [...], wydanego przez Naczelnika Gminy J., b. E. S. (...) i W. S. (...) współwłaściciele działki nr [...] (udział ¼ części) na podstawie aktu notarialnego, oznaczonego repertorium [...] numer [...], c. J. M. P. (...) współwłaściciel działki nr [...] (udział ¼ części) na podstawie aktu notarialnego, oznaczonego repertorium [...] numer [...] pozostawia się bez zmian, Następnie na skutek wniesionego odwołania WINGiK decyzją z [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], ostatecznie orzekł o: I. uchyleniu zaskarżonej decyzji Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...] w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 lit. a (...) i o wykazaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu J. J. S. jako władającego w ¼ części działki nr [...] w miejsce dotychczasowego wpisu gdzie J. . wykazany był jako współwłaściciel w ¼ części tej działki na podstawie aktu własności ziemi nr [...], II. utrzymaniu w mocy decyzji Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...] w pozostałej części. Dalej organ wskazał, że na skutek wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego, Główny Geodeta Kraju ostateczną decyzją z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], utrzymując w mocy własną decyzję z [...] marca 2017 r., znak: [...], orzekł o stwierdzeniu nieważności: decyzji Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...], w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 1 tej decyzji, decyzji WINGiK z [...] sierpnia 2011 r. znak: [...], w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt. I tej decyzji oraz w zakresie w jakim WINGiK orzekł o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia Starosty N. zawartego w pkt. 1 decyzji Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...]. Wydając przedmiotowe decyzje, Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż w sprawie błędnie przyjęto, że na podstawie Aktu Własności Ziemi z [...] stycznia 1976 r. nr [...], wydanego przez Naczelnika Gminy J. (dalej: AWZ) własność działki ewidencyjnej nr [...], położonej w miejscowości J., nabyła nieodpłatnie tylko E. S. wymieniona na pierwszej stronic tego dokumentu. Zdaniem organu, uwzględniając treść całego dokumentu, gdzie na pierwszej stronie tego aktu widnieje adnotacja pozostali na odwrocie, a na drugiej zaś stronie AWZ wymienieni są J. S., J. K. oraz E. D. wraz z dopiskiem w ¼ części, a także biorąc pod uwagę ustawowy cel jego wydania, jakim było uregulowanie własności nieruchomości, należy stwierdzić, że na podstawie niniejszego AWZ własność nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (dr) nabyli nieodpłatnie E. S., J. S., J. K. oraz E. D., każdy po ¼ części tej nieruchomości. Nie ma przy tym znaczenia, że na pierwszej stronie tego aktu widnieje tylko E. S., ponieważ zamieszczony dopisek pozostali na odwrocie oraz nazwiska pozostałych współwłaścicieli wymienione na odwrocie wraz z przypadającymi im udziałami we współwłasności, stanowią integralną treść tego aktu. Dodatkowo, Główny Geodeta Kraju uzasadniając ww. decyzje wydane w trybie stwierdzenia nieważności, podkreślił, że przedmiotowy AWZ był też podstawą do ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków prawa własności czterech wymienionych w nim osób do działki ewidencyjnej nr [...], co potwierdza zawarty w aktach sprawy Rejestr gruntów tom VIII, Obręb J. z 1977 r. W późniejszym czasie, na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z [...] maja 1980 r. i aneksu do tej umowy z [...] listopada 1989 r., w miejsce J. K., jako współwłaściciela działki ewidencyjnej nr [...] (w ¼ części) wpisano R. K.. Na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego z [...] lipca 1992 r. repertorium [...] numer [...], w miejsce E. D. jako współwłaścicielkę działki ewidencyjnej nr [...] (w ¼ części) wpisano w ewidencji gruntów i budynków J. P.. Następnie na podstawie umowy darowizny z [...] czerwca 1998 r. zawartej w formie aktu notarialnego repertorium [...] numer [...], w miejsce E. S. jako współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr [...] (w ¼ części) wpisano E. S. i W. S.. Pozwala to stwierdzić, w ocenie organu, że zarówno na dzień wydania decyzji Starosty N. z [...] maja 2011 r., znak: [...] i decyzji WINGiK z [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], oraz decyzji WINGiK z [...] grudnia 2015 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty N. z [...] września 2015 r., znak: [...], w przedstawionych okolicznościach stan własności całej działki ewidencyjnej nr [...] był niewątpliwie uregulowany. W świetle powyższych ustaleń, Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż zarówno decyzja Starosty N. z [...] września 2015 r., znak: [...], oraz utrzymująca ją w mocy decyzja WINGiK z [...] grudnia 2015 r., znak: [...], poprzez uznanie, iż stan własności działki ewidencyjnej nr [...] jest nieuregulowany w części, w której jako właściciele tej działki w ewidencji gruntów i budynków wykazywani byli M. A. K., Ł. K., K. J. K., P. R. K. oraz A. K., a co za tym idzie orzeczenie o odmowie wprowadzenia odpowiednich zmian do ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie, w sposób rażący naruszają art. 20 ust. 2 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.) oraz § 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542). Z tego też względu, przedmiotowe rozstrzygnięcia, jako obarczone wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., muszą być wyeliminowanie z obrotu prawnego. Jednocześnie organ wskazał, że niniejsze rozstrzygnięcie Głównego Geodety Kraju, skutkuje koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie wpisów w zakresie podmiotowym działki oznaczonej numerem [...], położonej w obrębie J., z uwzględnieniem aktualnego stanu prawnego tej działki oraz obowiązujących przepisów prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Głównego Geodety Kraju z [...] lutego 2018 r. wniosła E. S.. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 80 k.p.a., co w kontekście niniejszej sprawy polegało na dokonaniu przez organ sprzecznej z normami prawa procesowego oraz zasadami logiki oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, i w efekcie bezzasadne przyjęcie, iż integralną część rozstrzygnięcia decyzji administracyjnej może stanowić nieopatrzona podpisem ani pieczęcią treść zawarta na jej odwrocie, i tym samym uznanie, iż na mocy Aktu Własności Ziemi z dnia [...] stycznia 1976 r., znak: [...], J. S., J. K. oraz E. D. nabyli udziały we własności dz. nr ew. [...] w J.; naruszenie to miało istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy stopień i charakter naruszenia prawa w decyzji wydanej w I instancji obligowały Głównego Geodetę Kraju do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 138 § 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. Wobec powyższych zarzutów, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji wydanej w I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Główny Geodeta Kraju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej co oznacza, że Sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w danej sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, że decyzja Głównego Geodety Kraju z [...] lutego 2018 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Kontrolowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyzja Głównego Geodety Kraju z [...] lutego 2018 r. została wydana w trybie stwierdzenia nieważności decyzji. Przedmiotem przeprowadzonego postępowania nieważnościowego była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z [...] grudnia 2015 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzji Starosty N. z [...] września 2015 r. wydana w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Tryb stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 k.p.a. Stanowi on wyjątek od wyrażonej w art. 16 k.p.a. zasady trwałości decyzji administracyjnych, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Przedmiotem postępowania nadzorczego jest bowiem decyzja, a nie sprawa. Należy także przypomnieć, że zgodnie z jednolitym stanowiskiem orzecznictwa i poglądem doktryny przyjmuje się, iż z zasady trwałości decyzji administracyjnych określonej w art. 16 § 1 k.p.a. wynika, że przepisy, na podstawie których możliwe jest wzruszenie ostatecznej decyzji, nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane rozszerzająco. (por. np.: wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2017 r., I OSK 2817/15, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, zasadniczą rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na decyzję w sprawie stwierdzenia nieważności, a więc badającego legalność takiej decyzji - oprócz oczywistej analizy zastosowanych w sprawie przepisów prawa - stanowi odniesienie się do prawidłowości dokonanej przez organy oceny zebranych w toku postępowania administracyjnego dowodów. Organ rozpoznający sprawę w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej WINGiK Województwa P. z [...] grudnia 2015 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty N. z [...] września 2015 r. obowiązany byli zatem przeprowadzić wszechstronną ocenę zgromadzonego w postępowaniu zwykłym materiału dowodowego, który dał podstawę do wydania ocenianych w postępowaniu nieważnościowym decyzji w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a., na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego sprawy, a następnie zgodnie z art. 80 k.p.a., dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Jak słusznie wskazuje NSA (por. np. wyrok z 26 sierpnia 2016 r., I OSK 1345/15, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) zarówno art. 77 § 1 k.p.a. jak i art. 80 k.p.a. stanowią emanację naczelnej zasady postępowania administracyjnego, mającej istotny wpływ na ukształtowanie całego postępowania, a zwłaszcza na rozłożenie w nim ciężaru dowodu. Regułą tą jest zasada ogólna prawdy obiektywnej, z której wynika obowiązek organu zbadania "wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa" (W. Dawidowicz, Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu, Warszawa 1962 r., s. 108). Postępowanie wyjaśniające prowadzone przez organ administracji publicznej, w tym także w jednym z nadzwyczajnych trybów tego procesu, powinno być kontynuowane aż do momentu wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, celem uzyskania podstawy do dokonania aktu subsumcji. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd podziela stanowisko organu, że zarówno decyzja Starosty N. z [...] września 2015 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja WINGiK z [...] grudnia 2015 r., poprzez uznanie, że stan własności działki ewidencyjnej nr [...] jest w części nieuregulowany, rażąco naruszają przepis art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.) oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542). Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właścicieli nieruchomości, a w przypadku gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Z kolei w § 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wskazano, że w przypadku gruntów o nieustalonym właścicielu w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi gruntami władają na zasadach samoistnego posiadania. W niniejszej sprawie Sąd podziela stanowisko organu, że wbrew ocenie przyjętej przez WINGiK w decyzji z [...] grudnia 2015 r. oraz Starostę N. w decyzji z [...] września 2015 r., stan prawny działki nr [...] z obrębu J. był uregulowany i wynikał z treści Aktu Własności Ziemi wydanego przez Naczelnika Gminy J. z [...] stycznia 1976 r. nr [...]. Zgodnie z ww. AWZ jako współwłaściciele nieruchomości oznaczonej jako działka o numerze ew. [...] dr. położona w obrębie J. (każdy w ¼ części) zostali wpisani E. S., J. S., J. K. i E. D.. Nie ma przy tym znaczenia, że J. S., J. K. i E. D. zostali oznaczeni jak pozostali współwłaściciele i wpisani na odwrocie tego aktu. Z powyższego aktu wynika bowiem niezbicie, że cztery ww. osoby stały się współwłaścicielami nieruchomości (drogi) oznaczonej jako działka nr [...]. Wbrew zarzutom skargi, merytoryczna treść Aktu Własności Ziemi nr [...], z [...] stycznia 1976 r., wydanego przez Naczelnika Gminy J. jest jasna i wynika z niego, że z mocy samego prawa stali się współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]: E. S. w ¼ części, J.S. w ¼ części, J. K. w ¼ części, E. D. w ¼ części. Wymienienie trzech współwłaścicieli, tj. J. S., J. K. i E. D. na odwrocie Aktu Własności Ziemi, przy jednoczesnym zaznaczeniu na pierwszej stronie Akcie Własności Ziemi, że pozostali współwłaściciele (poza E. S.) wymienieni są na odwrocie, nie dyskwalifikuje merytorycznej treści samego Aktu Własności Ziemi. Z ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych wynika, że reguluje ona własność nieruchomości, czyli ma charakter przedmiotowy. Sam zapis dotyczący E. S., z którego wynika, że nabyła ona udział we współwłasności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] w ¼ części, nie jest uregulowaniem własności tej nieruchomości, gdyż nierozstrzygnięta byłaby kwestia własności ¾ udziału w tej nieruchomości. W ocenie Sądu, wymienienie trzech współwłaścicieli nieruchomości na odwrocie AWZ, przy jednoczesnym zaznaczeniu na pierwszej stronie AWZ "pozostali na odwrocie" wynika z przyczyn technicznych – brak miejsca na pierwszej stronie AWZ, a sam akt miał regulować własność całej nieruchomości, co wynika z ustawy. Osoba uprawniona podpisała się pod AWZ, w tym pod zapisem "pozostali na odwrocie", co jest wystarczające dla jego prawidłowości. Nie można w tej sytuacji współwłaścicieli wymienionych na odwrocie AWZ traktować jako dowolnego zapisku, gdyż jest to merytoryczna część AWZ z [...] stycznia 1976 r. regulująca prawo własności przedmiotowej nieruchomości. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania zasadności zarzutów skargi w tym zakresie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.