I SA/Wr 627/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA - Marta Semiczek, Sędzia WSA - Kamila Paszowska-Wojnar, Protokolant: Asystent sędziego Klaudia Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 września 2018 r. sprawy ze skargi: Gminy S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi Gminy S. jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie: podatku od towarów i usług, w zakresie możliwości dokonania korekty rozliczeń poprzez: odliczenie w całości z faktury w części, w jakiej dotyczy Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów; odliczenie z faktury w części dotyczącej Administrowania składowiskiem przy zastosowaniu prewspółczynnika, oraz brak odliczenia z faktury w części dotyczącej Gromadzenia odpadów komunalnych. Gmina S. (dalej: Gmina, Skarżąca) wnioskiem z 24 stycznia 2018 r. wystąpiła o wydanie interpretacji wskazując, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, zawarła ze Spółką komunalną (ZGK S. sp. z o.o., będącą odrębnym od Gminy zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT) umowę dzierżawy terenu składowiska odpadów na podstawie, której Gmina wystawia na Spółkę faktury VAT ze stawką 23%. Na podstawie odrębnej umowy (nr 1) Spółka komunalna świadczy na rzecz Gminy usługi związane z :odbieraniem i zagospodarowaniem odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych i niezamieszkałych oraz organizacji i prowadzenia Punktu Selektywnego Gromadzenia Odpadów Komunalnych. Na podstawie tej umowy Spółka wystawia dla Gminy faktury VAT, jednak z faktur dokumentujących te usługi Gmina nie odliczała i nie zamierza odliczać podatku VAT, traktując, że są one związane z realizacją zadań własnych Gminy. Spór jakiego dotyczy interpretacja, powstał na tle kolejnej umowy, jaką zawarła Gmina ze Spółką komunalną. Dotyczy on umowy (nr 2), na podstawie której Spółka komunalna zobowiązała się świadczyć na rzecz Gminy usługi unieszkodliwiania odpadów komunalnych - zebranych selektywnie oraz utrzymanie gminnego składowiska. Na podstawie tej umowy Spółka wystawia na Gminę faktury VAT. W ramach tej umowy Spółka zobowiązana jest m.in. do: a) Gromadzenia odpadów komunalnych - selektywnie zebranych na terenie Gminy, utrzymywanie i opróżnianie pojemników do selektywnej zbiórki ustawionych na terenie Gminy w tzw. gniazdach oraz ich transport do sortowni; b) Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży - przygotowanie ich do sprzedaży w sortowni, realizacja sprzedaży w imieniu Gminy oraz przygotowanie ich do odbioru przez uprawnioną firmę do recyklingu, wystawianie faktur, monitoring płatności, zebranie wynagrodzenia z tytułu sprzedaży i przekazanie tego wynagrodzenia do Gminy; c) Administrowanie składowiskiem - badań składowiska związanych z rekultywacją, do ochrony i monitoringu, do odprowadzenia wód opadowych, do ewentualnego przyjmowania ziemi, gruzu w celu rekultywacji. W zakresie faktur otrzymywanych w ramach umowy nr 2 - Gmina początkowo odliczała wynikający z tych faktur VAT w pełnej wysokości. Jednakże po dokonaniu weryfikacji swoich odliczeń - ustaliła, która część wynagrodzenia dotyczy poszczególnych usług wykonywanych w ramach umowy nr 2, t.j.: - Gromadzenia odpadów komunalnych, - Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży, - Administrowania składowiskiem. W związku z powyższym Gmina zamierzaj skorygować swoje odliczenia w zakresie faktur wystawianych do umowy nr 2 w następujący sposób: a) w części dotyczącej Gromadzenia odpadów komunalnych - brak odliczenia podatku VAT naliczonego, gdyż Gmina realizuje zadanie własne i nie rozpoznaje sprzedaży opodatkowanej VAT; b) w części kwoty dotyczącej Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży - odliczenie w 100%, gdyż nabycie tych usług jest realizowane tylko i wyłącznie w celu sprzedaży posegregowanych odpadów (usługi są wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT); c) w części dotyczącej Administrowania składowiskiem - odliczenie przy zastosowaniu prewspółczynnika, gdyż nabycie tych usług jest wykorzystywane do dokonania czynności opodatkowanych (dzierżawa składowiska oraz składowanie odpadów, które po segregacji nie nadają się do sprzedaży) oraz do czynności leżących poza zakresem ustawy o VAT (składowania odpadów niepodlegających segregacji) i nie jest możliwe wyodrębnienie kwot przyporządkowanych do tych czynności. W piśmie z 3 kwietnia 2018 r. - w odpowiedzi na wezwanie organu Gmina uzupełniła wniosek, wskazując, że: 1) Przedmiotem umowy (nr 2) jest świadczenie 3 rodzajów usług, 2) Usługi są objęte jedną umową - ale nie są to usługi kompleksowe, 3) Gmina otrzymuje jedną łączną fakturę, do której dołączona jest specyfikacja wskazująca kwoty/wartości przyporządkowane do poszczególnych usług, 4) Strony ustaliły wynagrodzenie w okresie rocznym, jednakże Spółka wystawia miesięczne faktury (ze wskazaniem na wartości poszczególnych usług - w specyfikacji). Gmina zadała pytanie: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Gmina prawidłowo zamierza dokonać korekty rozliczeń poprzez: - odliczenie w całości faktury w części w jakiej dotyczy Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży, - odliczenie części faktury dotyczącej Administrowania składowiskiem przy zastosowaniu prewspółczynnika, - brak odliczenia w zakresie części faktury dotyczącej Gromadzenia odpadów komunalnych? Stanowisko Wnioskodawcy: W ocenie Gminy, w przedstawionym stanie faktycznym Gmina prawidłowo zamierza dokonać korekty rozliczeń poprzez: - odliczenie w całości VAT faktury w części w jakiej dotyczy ona Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży, - odliczenie części faktury dotyczącej Administrowania składowiskiem przy zastosowaniu prewspółczynnika, - brak odliczenia w zakresie części faktury dotyczącej Gromadzenia odpadów komunalnych. W wydanej [...] r. interpretacji Nr [...] Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - uznał stanowisko Gminy za nieprawidłowe, wskazując m.in., że: • Gmina (na podstawie umowy nr 2) nabywa odrębne, niezależne od siebie usługi, tym samym każda z trzech odrębnych usług, świadczonych przez Spółkę w ramach umowy nr 2, powinna być wyszczególniona na fakturze odrębnie, wraz z odpowiadającymi tym usługom kwotami, zaś błędem jest ich ujęcie w jednej pozycji faktury na łączną kwotę. • Wnioskodawcy nie przysługuje uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Spółkę, gdyż faktura ta nie odzwierciedla rzeczywiście wykonywanych przez Spółkę czynności. Faktura dokumentuje bowiem nabycie jednej usługi a jak wskazał Wnioskodawca, w rzeczywistości nabywane są trzy odrębne, niezależne od siebie usługi, tj. Gromadzenia odpadów komunalnych, Selekcji poprzez dodatkowe sortowani odpadów do sprzedaży oraz Administrowania składowiskiem, które jak podkreśliła Gmina – nie stanowią usługi kompleksowej. W analizowanej sprawie wystąpi więc przesłanka wskazana w art. 88 ust 3a pkt 4 lit. a ustawy VAT, zatem konsekwentnie Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tak wystawionej przez Spółkę faktury. Kwestionując interpretację – Gmina wniosła skargę podnosząc zarzuty: Naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego: • art. 88 ust 3a .pkt 4 lit a ustawy z 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej: ustawa o VAT) poprzez błędną wykładnię i uznanie, że faktury wystawione na rzecz Gminy nie dokumentują czynności, które faktycznie zostały dokonane, a zatem, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, • art. 86 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz naruszenie zasady neutralności opodatkowania i pewności prawa zawartego w Dyrektywie 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - poprzez uznanie, że Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku w zakresie wskazanym we wniosku (pełnego prawa do odliczenia w zakresie dot. Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży), • art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2a oraz z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz naruszenie zasady neutralności opodatkowania i pewności prawa zawartego w Dyrektywie 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - poprzez uznanie, że Gmina nie ma prawa do odliczenia przy zastosowaniu prewspółczynnika w zakresie dotyczącym Administrowania składowiskiem. Naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy: • art. 14b §2 i §3 OP poprzez uznanie przez organ, że faktury wystawione na rzecz Gminy dokumentują czynności, które faktycznie nie zostały dokonane, podczas gdy Strona wskazała we wniosku, że czynności te były dokonane, a tym samym Organ: - bezpodstawne dokonał rozpatrzenia innego stanu faktycznego niż przedstawiony przez Gminę we wniosku; - bezpodstawne rozszerzył stan faktyczny przedstawiony przez Gminę, przez dodanie do niego elementów, o których nie było mowy we wniosku (tj. uznanie, że nie doszło do realizacji czynności przez Spółkę na rzecz Gminy); • art. 121 OP -przez prowadzenie sprawy w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych. W związku z powyższym, pełnomocnik Skarżącej wnioskował o uchylenie w całości interpretacji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. , w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiadając na zarzuty organ podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przez organ interpretacyjny - przepisów prawa procesowego , tj. art. 14b § 2 i § 3 OP - poprzez rozpatrzenie innego stanu faktycznego niż przedstawiony przez Gminę. Zgodnie z art 14b §3 OP - składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia tego stanu, a jeżeli strona przedstawiła go w sposób uniemożliwiający dokonanie oceny prawnej jej stanowiska, organ podatkowy może jedynie żądać jego doprecyzowania - w trybie cyt. art. 169 § 1 w zw. z art. 14h OP. W spornej tu sprawie organ wezwał stronę do uzupełnienia braków wniosku (pismem z 22 marca 2018 r.), bowiem kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia wątpliwości Skarżącej zawartych we wniosku o interpretacje było ustalenie, czy świadczone przez Spółkę usługi na rzecz Gminy stanowią jedną kompleksową transakcję, czy też odrębne niezależne od siebie usługi oraz określenie sposobu dokumentowania ww. usług. W odpowiedzi na to pytanie, udzielonej w piśmie z 3 kwietnia 2018 r. (stanowiącym uzupełnienie wniosku), Strona wskazała jednoznacznie, że usługi objęte przedmiotowym wnioskiem są co prawda objęte jedną umową (nr 2) jednakże, nie stanowią usługi kompleksowej - usługi te są świadczone niezależnie od siebie, nie są ze sobą nierozerwalnie związane oraz realizują odrębne cele. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał przy tym, że za świadczone przez Spółkę usługi otrzymuję jedną fakturę na łączną kwotę. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem pełnomocnika Skarżącej Gminy, że organ bezpodstawne rozszerzył opisany we wniosku o interpretację stan faktyczny zdarzenia i w konsekwencji dokonał rozstrzygnięcia innego stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego, niż opisane przez Skarżącą we wniosku. Opis zdarzenia przyszłego - po doprecyzowaniu przez Stronę, nie budził już wątpliwości, z tego też względu wydana przez organ interpretacja indywidualna oparta została na podanym przez Stronę opisie sprawy oraz informacjach wynikających bezpośrednio z uzupełnienia wniosku. Podkreślić przy tym należy, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony zawartym w uzasadnieniu skargi - w zaskarżonej interpretacji organ nie stwierdził, że nie doszło do realizacji czynności przez Spółkę na rzecz Gminy. W interpretacji stwierdzono jedynie, że nie została wykonana usługa, którą dokumentuje faktura mająca stanowić podstawę do odliczenia podatku. Z opisu sprawy wynika bowiem, że faktura dokumentuje usługę kompleksową, a Strona oświadczyła, że nie nabywa usługi kompleksowej tylko trzy odrębne, niezależne usługi. W ocenie Sądu – nie było więc podstaw do uwzględnienia zarzutu skargi opartej na naruszeniu przepisów procesowych. Organ interpretacyjny nie rozpatrzył bowiem innego stanu faktycznego niż tylko ten - przedstawiony przez Gminę we wniosku o interpretację. Zatem wskazany przez Stronę zarzut naruszenia przez organ przepisów art. 14b § 2 oraz § 3 OP należy uznać za całkowicie bezpodstawny. Bezzasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia przez organ zasady neutralności opodatkowania i pewności prawa zawartej w Dyrektywie 2006/112/WE - ustanawiającej wspólny system podatku od wartości dodanej. Brak prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT, wynika z faktu, że faktura wystawiona przez Spółkę na rzecz Gminy nie odzwierciedla rzeczywiście wykonywanych przez Spółkę czynności. Faktura wystawiona przez Spółkę dokumentuje bowiem nabycie jednej usługi, a jak wskazała Strona w opisie sprawy w rzeczywistości nabywane są trzy odrębne, niezależne od siebie usługi. W analizowanym przypadku wystąpi zatem przesłanka wskazana w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit.a ustawy, konsekwentnie Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionej przez Spółkę faktury. W konsekwencji dokonane przez organ rozstrzygnięcie nie narusza w żaden sposób zasady neutralności przewidzianej w przepisach ww. Dyrektywy 2006/112/WE. W konsekwencji, zarzut naruszenia zasady neutralności podatku oraz przepisów wspólnotowych - nie znajduje uzasadnienia. Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 121 OP przez prowadzenie sprawy w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych. Stosownie do art. 120 OP, organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Przepis ten rozwija zasadę legalizmu i praworządności, jako naczelne zasady postępowania we wszystkich procedurach podatkowych. Przepis ten wyraża regułę, która równocześnie jest konstytucyjną zasadą praworządności - art. 7 Konstytucji RP. Zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych - art. 121 § 1 OP - niesie w sobie nie tylko treści normatywne, ale i daleko wykracza poza ramy prawne. Oznacza ona zakaz przerzucania na podatnika błędów lub uchybień popełnionych przez samego prawodawcę (niejasności przepisów) lub organy podatkowe. Organ wydając zaskarżoną interpretację, dokonał wnikliwej analizy całego opisanego we wniosku stanu sprawy (wszystkich jego elementów) oraz obowiązujących przepisów i wbrew twierdzeniom Strony, uzasadnił dlaczego stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi, które na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – czyniłyby zasadnym zarzuty dotyczące naruszenie prawa materialnego. W przedmiotowej sprawie - jak wskazała Gmina we wniosku (na podstawie analizowanej umowy nr 2), Spółka świadczy na rzecz Gminy trzy niezależne, odrębne od siebie usługi: unieszkodliwiania odpadów komunalnych, administrowania gminnym składowiskiem oraz segregacji odpadów. Ponadto, co istotne w analizowanej sprawie - Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że usługi objęte przedmiotowym wnioskiem są co prawda objęte jedną umową jednakże, nie stanowią usługi kompleksowej, usługi te są świadczone niezależnie od siebie, nie są ze sobą nierozerwalnie związane oraz realizują odrębne cele. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał przy tym, że za świadczone przez Spółkę usługi otrzymuję jedną fakturę na łączną kwotę. Zaznaczył przy tym, że Gmina jest w stanie z całości wykazanej na fakturze kwoty przyporządkować, części kwoty odpowiadające poszczególnym usługom na podstawie dołączonej do faktury specyfikacji. Do takiego dokładnie stanu faktycznego odniósł się organ interpretacyjny, zajmując stanowisko, że brak jest możliwości dokonania korekty podatku naliczonego, przez odliczenie podatku VAT od części usług, ujętych na fakturze w jednej pozycji. Wbrew zarzutom skargi, organ nie kwestionował przy tym faktu wykonania usług dokumentowanych fakturą a jedynie uznał, że tak wystawiona faktura (określająca w jednej pozycji trzy różne usługi) nie dokumentuje czynności, które faktycznie zostały dokonane, czego konsekwencją – wynikającą z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy VAT – jest brak możliwości obniżenia w oparciu o taką fakturę – podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (w jakiejkolwiek części). Podstawy takiej nie daje też dołączona do faktury specyfikacja. Istotne w analizowanej sprawie jest, że podatnik chcąc odliczyć podatek naliczony, musi dysponować fakturą, z treści której wynika wykonane świadczenie, a podana w fakturze jego nazwa, jest co do istoty, zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży świadczeniem. Jednocześnie nazwa musi być tak skonstruowana, aby można było na tej podstawie dokładnie określić jakie świadczenie zostało zakupione i jaką stawką podatku VAT zostało ono opodatkowane. Oznacza to, że podatnik powinien wystawiać faktury zawierające nazwy towarów i usług na tyle szczegółowe, żeby z jednej strony pozwalały one organowi podatkowemu na weryfikację prawidłowego rozliczenia podatku, a z drugiej strony zapewniły nabywcy możliwość kontroli dokonywanych zakupów. Jak słusznie podkreślił organ interpretacyjny - co do zasady - jedna faktura wystawiana przez podatnika może dokumentować sprzedaż kilku towarów lub usług (podkreślenie Sądu). Przy czym faktura dokumentująca sprzedaż kilku towarów czy usługi, powinna zawierać jednoznacznie wyszczególnione pozycje pozwalające na przypisanie poszczególnych wydatków do konkretnej usługi, czy nabycia towarów. W ocenie Sądu, dla oceny poprawności faktury – jako dokumentu stanowiącego podstawę do odliczenia podatku naliczonego, nie ma znaczenia, że Gmina jest w stanie z całości wykazanej na fakturze kwoty przyporządkować, części kwot odpowiadające poszczególnym usługom na podstawie dołączonej do faktury specyfikacji. Podstawę odliczenia podatku naliczonego stanowi wyłącznie prawidłowa pod względem formalnym i materialnym faktura, nie zaś dołączone do niej załączniki, w tym w formie specyfikacji. Załączona do faktury specyfikacja nie konwaliduje wadliwości faktury ani nie jest podstawą do wyliczenia podatku naliczonego. W zaskarżonej interpretacji jednoznacznie wskazano Stronie, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym względzie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. I06e ust. 1 ustawy VAT mają znaczenie dowodowe. Umieszczenie zatem na fakturze w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub usługi jednej pozycji (nazwy), mimo, że dotyczy ona kilku rożnych świadczeń, sugeruje, że przedmiotem sprzedaży było jedno świadczenie a nie kilka odrębnych świadczeń, w dodatku podlegających różnym stawkom opodatkowania VAT i (z uwagi na zadania Gminy) podlegającym w różnym stopniu odliczeniom podatku naliczonego. Zatem, aby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego musi dysponować fakturami, które odzwierciedlają prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Skoro jak wskazała Strona w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z jedną kompleksową usługą gdyż Gmina – co sama podkreśliła - nabywa odrębne, niezależne od siebie usługi, tym samym poszczególne usługi świadczone przez Spółkę powinny być wyszczególnione na przedmiotowej fakturze wraz z odpowiadającymi im kwotami, a nie być udokumentowane w jednej pozycji faktury na łączną kwotę. Nic przy tym nie stoi na przeszkodzie, aby wadliwie wystawioną fakturę skorygować w taki sposób, aby odzwierciedlała ona faktycznie wykonane usługi z wykazaniem ich nazw, wartości i należnej stawki podatku VAT. Organ nie twierdził, że usługi nie zostały wykonane, zakwestionował jedynie sposób ich dokumentowania. Gmina jednoznacznie wyjaśniła, że w jednej pozycji na fakturze ujęte są trzy różne usługi, nie stanowiące usługi kompleksowej. Zatem nie ulega wątpliwości, że tak wystawiona faktura nie odzwierciedla rzeczywistego charakteru, nazw ani stawek przedmiotu świadczenia. Skoro – jak twierdzi Skarżąca, elementy poszczególnych świadczeń wynikają ze "specyfikacji", to nie powinno być problemu z ich ujawnieniem na skorygowanej fakturze. W konsekwencji – Sąd w pełni podziela stanowisko organu interpretującego, że w dotychczasowej formie dokumentowania czynności świadczonych przez Spółkę komunalną (na podstawie umowy nr 2), Gminie nie przysługuje uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Spółkę, gdyż faktura ta nie odzwierciedla rzeczywiście wykonywanych przez Spółkę czynności. Faktura wystawiona przez Spółkę dokumentuje bowiem nabycie jednej usługi, a jak wskazała Strona, w rzeczywistości nabywane są trzy odrębne, niezależne od siebie usługi (tj. Gromadzenia odpadów komunalnych, Selekcji poprzez dodatkowe sortowanie odpadów do sprzedaży oraz Administrowania składowiskiem.). W analizowanym przypadku zachodzi zatem przesłanka wskazana w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy VAT, konsekwentnie Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionej przez Spółkę (w takiej formie) faktury. Tym samym wskazać należy, że zarzuty sformułowane przez Stronę dotyczące naruszenia przez organ prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a oraz art. 86 ust. 1 i art. 86 ust. 2a ustawy VAT należy uznać za całkowicie nieuzasadnione. Powyższe wynika z faktu, że na podstawie przedstawionego przez Stronę opisu sprawy, organ dokonał poprawnej wykładni analizowanych przepisów i wydał rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W ocenie Sądu - wydając zaskarżoną interpretację indywidualną organ działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (art. 121 OP), dokonując przy tym prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a, art. 86 ust. 1 i ust. 2a ustawy VAT) – co uzasadniało oddalenie skargi w całości na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz.1302).