II OSK 934/19

Dnia 10 kwietnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. O., B. O. i S. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] października 2017 r., znak: [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej E. O., B. O. i S. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 775/18 w sprawie ze skargi B. O., S. O. i E. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 775/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżących na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w N., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], o nałożeniu na skarżących nakazu przywrócenia stanu poprzedniego, tj. udrożnienia rowu biegnącego wzdłuż granicy działek. W skardze kasacyjnej od ww. wyroku skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Wójta Gminy M.. Przy piśmie z dnia 13 stycznia 2019 r. skarżący wskazali, że wszyscy otrzymali postanowienie o nałożeniu grzywny po 2000 zł w celu przymuszenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, wyrokiem oddalił skargę, a strona skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Nie jest więc rolą sądu administracyjnego czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. W tej zaś sprawie wniosek o wstrzymanie decyzji Wójta nie zawiera żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. poza wskazaną okolicznością nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jednak sama okoliczność, że nałożono grzywnę w celu przymuszenia nie oznacza, że zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujące wstrzymanie decyzji administracyjnej. Po pierwsze, ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje możliwość wstrzymania czynności egzekucyjnych, jak i postępowania egzekucyjnego, co może być przedmiotem ochrony tymczasowej, ale w innym postępowaniu – egzekucyjnym. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2014 r., II FZ 1741/14). A po drugie, wymagane jest wykazanie jaką konkretnie szkodę może wyrządzić wykonanie decyzji, co przy wskazaniu na aspekty finansowe skutków decyzji wymaga przedstawienia sytuacji finansowej podmiotu wnioskującego oraz wskazania konkretnej kwoty, której uiszczenie miałoby powodować zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazali zaś aby nałożona na nich grzywna w celu przymuszenia w świetle ich sytuacji finansowej powodowała skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.