IV SA/Wa 2028/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. Sp z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w K. na decyzję Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Skargą z dnia [...] lipca 2017r. [...] (Poland) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. z siedzibą w K. zaskarżyła uchwałę Rady Dzielnicy [...] m. [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zarzucając jej: 1. naruszenie art. 5 ust. 4 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] w zw. z § 24 pkt 1 i 2 Statutu Dzielnicy [...] Miasta [...] poprzez podjęcie uchwały, mimo że powyżej powołane przepisy Statutu Dzielnicy [...] wymagają przyjęcia stanowiska w sprawie istotnej dla dzielnicy, gdyż wola Rady Dzielnicy [...] wyrażona w Uchwale nie rodzi skutków prawnych; a w razie uznania, że wola Rady Dzielnicy [...] wyrażona w Uchwale rodzi skutki prawne: 2. naruszenie art. 5 ust. 4 i art. 11 ust. 1 u.u.m.w. w związku z § 26 ust. 3 pkt 4 Statutu Dzielnicy [...] poprzez niewskazanie w uzasadnieniu Uchwały skutków finansowych jej podjęcia; 3. naruszenie art. 3 ust. 1 u.s.g. w zw. z § 29 ust. 2 pkt 5 Statutu [...] przyjętego uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. w zw. z § 1 ust. 1 i 2 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie zasad i trybu występowania przez rady dzielnic m. [...] z inicjatywą podjęcia uchwały lub stanowiska przez Radę m. [...], poprzez niezałączenie do Uchwały projektu uchwały Rady m. [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego zmiany uchwała ta dotyczy spełniającego wymogi § 29 ust. 4 i 5 Statutu [...]. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności Uchwały oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżoną Uchwałą Rada Dzielnicy [...] zawnioskowała do Rady m. [...] o jak najszybsze przystąpienie do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] uchwalonego przez Radę m. [...] w dniu [...] lipca 2008 r. uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] nr 138 z dnia 13 sierpnia 2008 r., poz. 4870. Zaskarżona Uchwała zawiera propozycje zakresu zmian Planu Miejscowego, które miałaby uchwalić Rada m. [...], a wskazany w Uchwale cel zmiany ma uniemożliwić Skarżącej realizacji zamierzenia inwestycyjnego, którego wykonanie jest dopuszczalne zgodnie z obecnie obowiązującym Planem Miejscowym. Wskazano, że przesłanki wniesienia skargi na podstawie art. 101 u.s.g. zostały w całości spełnione albowiem Skarżąca ma interes prawny - w rozumieniu art. 101 u.s.g. - we wniesieniu niniejszej skargi. Jest ona bowiem właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej, składającej się z działek gruntu nr [...], [...],[...] oraz [...], obręb [...], objętej księgą wieczystą [...], która położona jest w obszarze objętym Planem Miejscowym, w jednostce planistycznej objętej planowaną zmianą. Zmiana przepisów Planu Miejscowego zgodnie z postulatami Uchwały spowodowałaby istotne ograniczenie dotychczasowej możliwości zagospodarowania Nieruchomości przez Skarżącą w stosunku do możliwości jej zagospodarowania zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami Planu Miejscowego. Ewentualna zmiana Planu Miejscowego według wytycznych Uchwały spowodowałaby powstanie po stronie Skarżącej roszczenia odszkodowawczego na podstawie art. 36 ust. 1 lub ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto w dniu [...] maja 2017 r. Skarżąca złożyła Radzie Dzielnicy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z Uchwałą. Do dnia złożenia niniejszej skargi Rada Dzielnicy nie zajęła stanowiska w sprawie, a skarga została wniesiona w terminie określonym w art 53 § 2 p;p.s.a. w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. Wskazano, że Rada Dzielnicy przyjęła niewłaściwą formę prawną, albowiem zgodnie z zapisami statutu powinna przyjąć stanowisko w sprawie, a nie podejmować uchwałę. Ponadto zarzucono, że uzasadnienie Uchwały nie obejmuje skutków finansowych realizacji Uchwały, co jest wymagane przez Statut Dzielnicy. Zarzucono również, że zaskarżona Uchwała nie posiada załącznika - projektu uchwały, którą ma uchwalić Rada m. [...], co narusza wymogi określone w Statucie [...]. W pisemnej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w toku rozprawy pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Kwestię dotyczącą wymogów, jakie muszą zostać spełnione, by zaskarżyć do sądu zakwestionowaną uchwałę, reguluje art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wobec tego powołany przepis wskazuje, że niezbędną przesłanką zaskarżenia uchwały jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia. Kryterium naruszenia interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Przyjmuje się także, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (...).Tak jednak, jak w postępowaniu administracyjnym, interes ten musi być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, to w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może być on oparty także o przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawny, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (por. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2012r., sygn. akt I OSK 98/12). Naruszenie zatem tak rozumianego interesu prawnego lub uprawnienia, to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma miejsce wówczas, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest zatem wykazanie, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony konkretny interes prawny lub uprawnienie skarżącego przez ograniczenie lub pozbawienie go uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa. Przyjmuje się, że skarżący winien udowodnić, iż zaskarżona uchwała naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2005 r. sygn. OSK 1437/04). W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że Skarżąca nie wykazała, aby zaskarżona uchwała naruszała jej interes prawny. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca jest właścicielem nieruchomości położonych na terenie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] uchwalonego przez Radę [...] w dniu [...].07.2008r. Zaskarżoną zaś Uchwałą w § 1 Rada Dzielnicy [...] m. [...] zawnioskowała do Rady m. [...] o jak najszybsze przystąpienie do zmiany miejscowego planu w części dotyczącej planowanego przez [...] przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu usługowo-handlowego wraz z infrastrukturą techniczną, zagospodarowaniem terenu oraz przebudową układu drogowego przy al. [...] w zakresie wskazanym szczegółowo w treści uchwały. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że zmiana planu miejscowego zgodnie z postulatami Uchwały spowodowałaby istotne ograniczenie dotychczasowej możliwości zagospodarowania nieruchomości w stosunku do możliwości jej zagospodarowania zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami planu. Wskazać jednak należy, że treść regulacji normatywnej zaskarżonej Uchwały nie narusza żadnych dóbr prawnych Skarżącej, nie pozbawia jej przysługujących praw ani nie ogranicza jej w sposobach czynienia użytku z dotychczas przysługującego jej uprawnienia. Podkreślić należy, że tytuł do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 usg. wymaga, by interes prawny lub uprawnienie zostały już naruszone. W przedmiotowej sprawie zaskarżoną Uchwałą Rada Dzielnicy [...] zwróciła się jedynie do organu właściwego dla uchwalania aktów prawa miejscowego w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego ma terenie m. [...] o podjęcie uchwały zmieniającej plan miejscowy, według wytycznych zaproponowanych w zaskarżonej Uchwale. W ocenie Sądu, zaskarżona Uchwała w żaden sposób nie oddziałuje i nie zmienia aktualnej sytuacji prawnej Skarżącej. Wskazane zaś w skardze naruszenie interesu prawnego Skarżącej dotyczy sytuacji mogącej ewentualnie nastąpić w przyszłości, w sytuacji, gdy podjęte zostaną przez właściwy organ akty prawa miejscowego ograniczające uprawnienia Skarżącej co do możliwości sposobu zagospodarowania należących do niej nieruchomości. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić skargę.