II SA/Wa 1130/17
WyrokWSA w Warszawie2017-11-29
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Danuta Kania, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązującego go do udostępnienia informacji publicznej, a jeśli tak, czy należy mu wymierzyć grzywnę i przyznać sumę pieniężną skarżącemu?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wójt Gminy nie wykonał wyroku NSA w wyznaczonym terminie, co uzasadnia wymierzenie grzywny. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, że organ podjął działania w celu wykonania wyroku, prowadził korespondencję ze skarżącym i odnalazł żądaną informację, sąd uznał, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa i nie zasądził sumy pieniężnej na rzecz skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący Ł. D. wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej budowy kanalizacji sanitarnej. Po bezczynności organu, WSA oddalił skargę, ale NSA uchylił ten wyrok i zobowiązał Wójta Gminy do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni. Wójt Gminy nie wykonał wyroku w terminie, co skutkowało wniesieniem przez skarżącego skargi do WSA na niewykonanie wyroku NSA. Skarżący domagał się wymierzenia grzywny i przyznania sumy pieniężnej. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę podniósł, że wykonał wyrok przed wniesieniem skargi, przekazując żądane dokumenty.Rozstrzygnięcie
1. wymierza Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 300 zł, 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego L. D. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Adam Lipiński Protokolant specjalista – Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi L. D. na niewykonanie przez Wójta Gminy [...] wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1808/16 1. wymierza Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych), 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego L. D. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r. Ł. D. zwrócił się do Urzędu Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1. dokumentów związanych z budową kanalizacji sanitarnej we wsi [...] w latach [...], włączając w to plany, projekty budowlane a także sprawozdania z ich realizacji,
2. informacji na temat ilości zrealizowanych przyłączy kanalizacyjnych oraz rozbudowy sieci kanalizacyjnej w latach [...] oraz sposobu finansowania ich budowy ze wskazaniem czy koszt budowy sieci ponosił Zakład Gospodarki Komunalnej czy też inwestor, który wnosił o przyłączenie nieruchomości.
Następnie skarżący w dniu 23 sierpnia 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w związku z bezczynnością Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt II SAB 966/15, oddalił skargę w zakresie pkt. 1 wniosku wskazując, że skarżący nie wspomniał o dokumencie w postaci koncepcji programowej kanalizacji sanitarnej dla gminy [...] (na, którą powoływał się ówczesny Wójt Gminy w decyzji [...]w trakcie aktywnej wymiany korespondencji w formie elektronicznej z Urzędem Gmina [...] i tym samym organ nie znajdował się w stanie bezczynności.
W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej przez skarżącego co do pkt 1 wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia z dnia 21 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1808/16, uchylił punkt 1 zaskarżonego wyroku i zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia punktu 1 wniosku Ł. D. z dnia [...] czerwca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z aktami administracyjnymi sprawy, dostarczono Wójtowi Gminy [...] w dniu [...] grudnia 2016 r., zaś skarżący wezwał organ do wykonania wyroku pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r.
W skardze z dnia 10 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Wójta Gminy [...] wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1808/16, skarżący Ł. D. wniósł o:
1. wymierzenie organowi na podstawie art. 154 § 1 w zw. z § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny w wysokości 12.141,63 zł tj. trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016 r..
2. przyznanie na podstawie art. 154 § 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od organu na jego rzecz sumy pieniężnej w kwocie 8.094,42 zł tj. dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016 r.,
3. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym,
4. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu - wskazując na opisany powyżej stan faktyczny - podał, że przez pojęcie "niewykonanie wyroku" należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Mamy z tym do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany przez prawomocny wyrok sądu administracyjnego, w którym sąd ten uwzględnił skargę na bezczynność organu lub skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązał organ do wydania aktu we wskazanym przez siebie terminie bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a organ administracji publicznej tego obowiązku nie wykonał. Niewykonanie wyroku sądu administracyjnego może polegać na pozostawaniu w bezczynności, pozostawaniu w stanie przewlekłości w prowadzeniu postępowania, w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017). W rozpoznawanej sprawie tymczasem, organ miał 14 dni na udzielenie mu stosownej informacji, zaś akta sprawy z Sądu otrzymał najprawdopodobniej w listopadzie 2016 r. Od tego czasu nie podjął on żadnych działań, które miałyby na celu wykonanie wyroku sądu. Tym samym organ nie wykonuje orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego od ponad 6 miesięcy od jego wydania.
W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że po otrzymaniu wyroku oraz akt sprawy o sygn. akt I OSK 1808/16, podjął działania w celu wykonania wyroku, które polegały na odszukaniu dokumentu, którego udostępnienia domagał się skarżący. Ponadto na bieżąco kilkakrotnie informował skarżącego o przebiegu realizacji jego wniosku i w dniu [...] maja 2017 r. przekazał wymienionemu w drodze elektronicznej skan koncepcji programowej kanalizacji sanitarnej dla gminy [...] wraz z innymi dokumentami, o których udostępnienie w innych pismach wnosił skarżący. Nie może być zatem mowy o niewykonaniu prawomocnego wyroku. Wskazał jednocześnie, iż wykonanie wyroku miało miejsce przed wniesieniem skargi, a także przed udzieleniem pełnomocnictwa radcy prawnemu przez skarżącego. Z tych też względów skarga pozbawiona jest jakichkolwiek podstaw. Ponadto podał, iż pracownik Urzędu Gminy [...], po otrzymaniu przedmiotowej skargi kilkakrotnie kontaktował się ze skarżącym, który choć nie potwierdził bezpośrednio faktu otrzymania dokumentu, do którego Sąd w powyższym wyroku zobowiązał organ, ale zawahał się w trakcie ponownego sprawdzania odebranej poczty. Pomimo to pracownik Urzędu Gminy [...] ponownie przesłał tego samego maill-a z załączonymi dokumentami, którego wysłał [...] maja 2017 r. Po ponownym otrzymaniu dokumentów skarżący deklarował cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie, lecz ostatecznie w następnej rozmowie telefonicznej poinformował organ, że skoro już poniósł koszty zastępstwa w przedmiotowej sprawie, to skargi nie wycofa. Powyższe potwierdzają załączone do akt sprawy oraz niniejszego pisma notatki służbowe I. Z.. Cała korespondencja Urzędu Gminy ze skarżącym była prowadzona za pośrednictwem poczty elektronicznej i ani przed [...] maja 2017 r., ani po [...] maja skarżący nie przekazywał informacji, że nie otrzymał przekazanych dokumentów.
W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2017 r. organ wskazał, że już [...] stycznia przekazał skarżącemu dokument o nazwie "Koncepcja kanalizacji ścieków bytowych Gminy [...] z maja 2009 roku w wersji elektronicznej na nośniku CD-R (dokument zdawczo - odbiorczy), zaś skarżący [...] stycznia w przesłanym e-mailu zwrócił uwagę, że chodzi mu o opracowanie "Koncepcja Budowy Kanalizacji w Gminie [...]", który powstał przez 2002 r. i w tej sytuacji pracownik organu poinformował skarżącego, że odszukanie tego będzie wymagało dłuższego czasu i ostatecznie w dniu [...] maja 2017 r. wraz z innymi dokumentami stanowiącymi odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej, przesłał cztery maile w tym jeden zawierający załącznik "Koncepcja Programowa Kanalizacji Sanitarnej dla Gminy [...] z 1999 r."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem w części zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie, organ nie zrealizował wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1808/16 w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, bowiem wyrok wraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony organowi w dniu [...] grudnia 2016 r. i w tej sytuacji Wójt Gminy [...] winien był udostępnić skarżącemu żądaną informację do dnia [...] stycznia 2017 r., a nie - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, w dniu [...] maja 2017 r.
To zaś z kolei sprawia, że żądanie skarżącego wymierzenia organowi grzywny, jawi się jako uzasadnione. W tym miejscu wskazać należy, że organ nie pozostawał całkowicie obojętny w wykonaniu wyroku, bowiem prowadził ze skarżącym korespondencję i rozmowy telefoniczne oraz przepraszał skarżącego za zaistniałe opóźnienie, a nadto wnioskowa informacja publiczna nie była – jak podał organ – archiwizowana i ostatecznie odnaleziono ją przypadkowo. Z tego też powodu wymierzona grzywna mieści się w dolnych granicach.
Z przytoczonych powyżej powodów doszedł Sąd do przekonania, że stwierdzone uchybienie nie ma charakteru kwalifikowanego i mając powyższe na uwadze stwierdzono, że bezczynność Wójta Gminy [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nie wynikała ona z zamiaru lekceważenia skarżącego. Powyższe argumenty legły też u podstaw oddalenie skargi w części przyznanie od organu sumy pieniężnej, o jakiej mowa w art.154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 154 § 4 i 2 oraz art. 151 w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło