II SA/Sz 554/18

WyrokWSA w Szczecinie2018-10-04

Skład orzekający: Barbara Gebel, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Patrycja Joanna Suwaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prawidłowo ustalił wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych, stosując maksymalny pobór godzinowy zamiast uwzględnić stosunek ilości wody, która może być pobrana, do dostępnych zasobów wód podziemnych, zgodnie z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego i regułą rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony z art. 7a K.p.a.?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ naruszył art. 7a § 1 K.p.a. poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych art. 271 ust. 2 Prawa wodnego na korzyść strony. Organ przyjął rozwiązanie mniej korzystne dla strony, stosując maksymalny pobór godzinowy zamiast uwzględnić stosunek ilości wody do dostępnych zasobów, co doprowadziło do ustalenia nieadekwatnej opłaty stałej.
Stan faktyczny
Spółka złożyła reklamację na informację roczną dotyczącą opłaty stałej za pobór wód podziemnych, zarzucając nieprawidłowe obliczenie opłaty zgodnie z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego. Organ wydał decyzję określającą opłatę, nie uznając reklamacji. Spółka zaskarżyła decyzję do WSA, podnosząc zarzut naruszenia art. 271 ust. 2 P.w. poprzez błędną wykładnię i nieuwzględnienie proporcji ilości wody do dostępnych zasobów. Dodatkowo wskazała, że jedna z decyzji dotyczących poboru wód nie dotyczy jej.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w K. P. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz strony skarżącej Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w K. P. kwotę [...]([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. W dniu [...] r. P. G. W. W. P. Z. Z. w G. (dalej jako: "PGWWP Z. Z. w G." lub "Organ") na podstawie przepisu art. 271 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. Prawo wodne (dalej przywoływana jako: "ustawa Prawo wodne" albo "P.w.") ustaliło, w formie informacji rocznej, P. G. K. Sp. [...] ul. [...]; [...] K. P. (dalej przywoływane także jako: "Skarżący"), za okres [...] r. - [...] r. opłatę stałą w wysokości [...] PLN, w tym: [...] PLN (słownie: [...] złotych [...]) - za pobór wód podziemnych. Jednocześnie PGWWP Z. Z. w G. w informacji tej wskazało, że opłatę należy uiścić na rachunek P. G. W. W. [...] (dalej jako: "[...]") w czterech kwartalnych ratach płatnych w następujących terminach: 1) za I kwartał - w terminie do [...] r. w wysokości [...] PLN (słownie: [...] złotych [...]) 2) za II kwartał -w terminie do [...] r. w wysokości [...] PLN (słownie: [...] złote [...]) 3) za III kwartał - w terminie do [...] r. w wysokości [...] PLN (słownie: [...] złote [...]) 4) za IV kwartał - w terminie do [...] r. w wysokości [...] PLN (słownie: [...] złote [...]) 2. W dniu [...] r., P. G. K. Sp. [...] złożyło reklamację, w której nie zgodziło się z wysokością opłaty za pobór wód podziemnych ustaloną w powołanej informacji rocznej. Skarżący podniósł, że w przedmiotowej informacji nie zastosowano prawidłowo dyspozycji wynikającej z art. 271 ust. 2 P.w., ustalającej wysokość opłaty stałej za pobraną wodę podziemną tj. nie uwzględniono proporcji przy obliczaniu opłaty za usługi wodne co oznacza, że opłata ta została obliczona nieprawidłowo. 3. Decyzją z dnia [...] r., działając na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust. 2, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 P.w. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej przywoływana jako: "K.p.a.") Organ określił Skarżącemu za okres [...] r. - [...] r. opłatę stałą w wysokości [...] PLN, w tym: 1) [...] PLN (słownie: [...] złotych [...]) - za pobór wód podziemnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazał, że nie uznał reklamacji P. G. K. Sp[...] gdyż opłata stała została wyliczona zgodnie z art. 271 ust. 2 P.w. Organ przypomniał, że ideą opłaty stałej za usługi wodne jest określenie maksymalnej presji na środowisko wodne, w formie maksymalnej ilości poboru wody w jednostce czasu. Opłata stała jest zatem odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do udostępnienia zasobów wody w ramach usług wodnych przez cały rok. Jeśli w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalny pobór wód występuje w kilku jednostkach, do ustalenie opłaty przyjmuje się najwyższą wartość po przeliczeniu tych jednostek na m3/s. Organ uwypuklił, że P. G. K. Sp. [...] korzysta z usług wodnych na podstawie pozwoleń wodnoprawnych: - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - B. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - C. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - G. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - J. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - K. P. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - R. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - R. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - R. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - R. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r., [...] r.; [...], zm. [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - S. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia -. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - M. w ilości [...] m3/d wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia -Ś. w ilości [...] m3/d wydanego przez Starostę K. ; - z dnia [...] r.; [...] na pobór wód podziemnych z ujęcia - Ż. w ilości [...] m3/h wydanego przez Starostę K. co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 Prawa wodnego obowiązany jest ponosić opłatę za usługi wodne. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca D. Z. Z. W. [...] w G. do wydania decyzji określającej wysokość opłaty stałej za okres [...] r. - [...] r., która wynosi [...] PLN za pobór wód podziemnych, bowiem reklamacja P. G. K. Sp. [...] nie została uznana przez PGWWP Z. Z. w G.. Określenia wysokości opłaty stałej D. Z. Z. W. [...] dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego oraz § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502). Wg Organu, opłata za pobór wód podziemnych została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego poboru określonego w pozwoleniu wodnoprawnym : - z dnia [...]; [...] B. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] C. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] G. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] J. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] - K. P. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] - R. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] - R. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] - R. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] R. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...], [...]; [...], zm. [...] S. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s - z dnia [...]; [...] - Ś. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s, Opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł na dobę za 1 m3/s czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 94 dni i maksymalnego poboru określonego : - w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...]; [...] - M. w ilości [...] m3/d i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s. Opłata za pobór wód podziemnych stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł na dobę za 1 m3/s czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 155 dni i maksymalnego poboru określonego : - w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...]; [...] - Ś. w ilości [...] m3/d i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s. Opłata za pobór wód podziemnych stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł na dobę za 1 m3/s czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 15 dni i maksymalnego poboru określonego : - w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...]; [...] - Ż. w ilości [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s. 4. Niezadowolony z treści rozstrzygnięcia Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając mu naruszenie: - art. 271 ust. 2 P.w. poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez nieuwzględnienie proporcji maksymalnej ilości wody która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego do dostępnych zasobów wód podziemnych i ustalenie nieprawidłowej opłaty za pobór wód podziemnych. Skarżący w uzasadnieniu podniósł, iż w przedmiotowej decyzji nie zastosowano prawidłowo dyspozycji wynikającej z art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Cytowany przepis nakazuje uwzględnić przy obliczaniu opłaty: stosunek ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych. Jak wynika z pisma ustalającego opłaty za usługi wodne z dnia [...] r. Organ nie uwzględnił wyżej wskazanej proporcji przy obliczaniu opłaty za usługi wodne, co oznacza, że opłata ta została obliczona nieprawidłowo. Organ wydający decyzję nie uwzględnił zastrzeżenia Skarżącego wskazanego w reklamacji odnośnie uwzględnienia przy obliczeniach jednostkowej stawki opłaty stałej za pobór wód podziemnych, wskaźnika stosunku maksymalnej ilości wody, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego do dostępnych zasobów wód podziemnych i ograniczył się jedynie do powtórzenia obliczenia z przesłanej informacji o opłatach z dnia [...] r. Dodatkowo Skarżący wskazał, że decyzja dotycząca poboru wód podziemnych ze studni w R. nie dotyczy Skarżącej spółki tylko Gminy K. P.. Skarżąca spółka nie uzdatnia w R. wody pobranej z dwóch studni tj. [...], tylko odebraną wodę surową i przesyła do stacji uzdatnienia przy ul. [...] w K. P.. Stanowi to istotną okoliczność której Organ nie uwzględnił w toku postępowania administracyjnego. 5. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że z treści art. 271 ust. 2 P.w. wynika, że jedną ze składowych wzorów służących obliczeniu opłaty stałej za pobór wód podziemnych jest odpowiednio maksymalna ilość wody wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Zauważył, że również rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2502) w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) określa, jednostkowe stawki opłaty za usługi wodne w formie opłaty stałej za pobór wód podziemnych - za określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym maksymalny pobór wód. Biorąc powyższe pod uwagę Organ nie miał dowolności w ustalaniu stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego do dostępnych zasobów wód podziemnych. Organ wskazał także, że w powoływanym przez Skarżącego pozwoleniu Organ wydający to pozwolenie czyli Starosta K. określa użytkownika wód podziemnych w miejscowości R. (decyzja [...] z dnia [...] r. strona 5), którym jest P. G. K. Sp. [...] siedzibą w K. P.. S. K. wydając pozwolenie wodnoprawne zobowiązał użytkownika ujęcia wody w miejscowości R. do przestrzegania obowiązków wynikających z przedmiotowego pozwolenia. Błędny jest zatem zarzut Skarżącego, iż decyzja nie dotyczy Skarżącej spółki. P. G. K. Sp. [...] w K. P. wnioskiem z dnia [...] r. zwróciło się do Rady Miejskiej w K. P. o zatwierdzenie wieloletniego planu. W dniu [...] r. Uchwałą Nr XLI/379/17 Rada Miejska zatwierdziła "Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych na lata 2017-2020" dla tego przedsiębiorstwa. Jest w nim mowa o rozbudowie ujęcia wody, budowy SUW i zbiornika retencyjnego w R. , co jasno wskazuje, iż Skarżący jest zarządcą i użytkownikiem ujęcia w miejscowości R.. Ponadto jak wynika z podjętej uchwały G. K. P. na podstawie decyzji administracyjnej z dnia [...] r. nr [...] powołała P. G. K. Sp. [...]. w K. P. do prowadzenia działalności zgodnie z ustawą z dnia 07.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Są to informacje ogólnodostępne wynikające z prawa lokalnego, które na podstawie art. 77 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego nie wymagają dowodu. Organ stoi na stanowisku, iż zgodnie z art. 298 P.w. - opłatę za usługi wodne są obowiązane ponosić podmioty korzystające z tych usług. W świetle art. 389 P.w., na korzystanie z usług wodnych wymagane jest pozwolenie wodnoprawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. 6. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej "P.p.s.a."). 7. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy. Wskazać należy, że wejście w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy Prawo wodne, było wynikiem realizacji spoczywającego na Polsce obowiązku implementacji do krajowego porządku prawnego Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22.12.2000, str. 1, ze zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 275). Z art. 9 ww. Dyrektywy wynika postulat wprowadzenia systemowego rozwiązania zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi poprzez zbudowanie systemu usług wodnych opartego na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych i korzystaniu z wód poza zwykłym lub powszechnym korzystaniem. W przepisach ustawy Prawo wodne wprowadzono katalog instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami, który przyczynić ma się do efektywnego i sprawnego gospodarowania zasobami wodnymi oraz do wydatkowania środków na działania związane z zapewnieniem dostępności wód o odpowiednich parametrach jakościowych i we właściwej ilości. Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy jednym, z instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami są opłaty za usługi wodne, w tym za usługi w postaci poboru wód podziemnych. Opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust.1 P.w.). W myśl art. 271 ust. 1 pkt 1 p.w. wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustalają W. P. oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne w formie informacji rocznej, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. Zasady ustalania wysokości opłaty stałej określa art. 271 ust. 2 P.w. przewidując, że wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie tych pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych. W myśl § 15 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502), do dnia 31 grudnia 2019 r. jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty stałej, z wyłączeniem jednostkowych stawek opłat za usługi wodne za pobór wód do celów wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej dla instalacji posiadających w dniu wejścia w życie ustawy ważne pozwolenia wodnoprawne albo pozwolenia zintegrowane w formie opłaty stałej, wynoszą za pobór wód podziemnych - [...] zł na dobę za 1 m3/s za określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalny pobór wód. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 545 ust. 7 P.w., dotychczas wydane pozwolenia wodnoprawne zachowują moc. 8. W pozwoleniu wodnoprawnym, wydanym na rzecz Gminy K. P. w dniu [...] r. udzielono pozwolenia na pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego w miejscowości R., składającego się z czterech studni Nr[...], obręb R., gm. K. P. w następujących ilościach [...] m3/h, Qśr. dobowe = [...], Qmax. roczne = [...] m3/rok. Nietrudno zatem dostrzec, że w pozwoleniu wodnoprawnym wydanym na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów nie występuje parametr stanowiący podstawę naliczenia opłaty w oparciu o obecnie obowiązujące przepisy ustawy Prawo wodne. Jednocześnie ustawodawca w przepisach przejściowych nie przewidział regulacji dotyczącej sposobu naliczenia opłaty w takim przypadku. W ocenie Sądu, kwestią wątpliwą w niniejszej sprawie jest wybór, który z dwóch wskaźników maksymalnych poboru wód, wskazany w pozwoleniu wodnoprawnym – godzinowy czy roczny, po przeliczeniu na m3/s, należało zastosować przy ustalaniu opłaty stałej. Zdaniem Sądu, na tle wykładni przepisu art. 271 ust. 2 Prawa wodnego rodzą się wątpliwości interpretacyjne i możliwe są co najmniej dwa różne wyniki jego wykładni prowadzące do ustalenia różnych wysokości opłaty stałej. Przepis wskazuje na sposób ustalania wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych. Ustala się ją jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie tych pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych. Jak wskazano powyżej nie budzi wątpliwości stawka jednostkowa wynikająca z rozporządzenia, a także czas wyrażony w dniach. Natomiast wątpliwości interpretacyjne budzi maksymalna ilość wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie udzielonego pod rządami poprzedniej ustawy pozwolenia wodnoprawnego, które zachowało moc stosownie do art. 545 ust. 7 P.w. Pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] r. udzielone Gminie K. P. wskazuje bowiem dwa maksymalne poziomy poboru wody Qmax. godz. – [...] m3/h i Qmax. roczne – [...] m3/r. Zdaniem Organu, przy obliczaniu opłaty stałej winien zostać uwzględniony maksymalny pobór godzinowy. W ocenie Sądu, natomiast w sytuacji, gdy ustawodawca nie zajął jednoznacznego stanowiska w przedmiocie zasad naliczania opłaty stałej, a art. 271 ust. 2 P.w. nie da się w badanej sprawie zastosować wprost, stanowisko Organu wydaje się być wątpliwe. 9. W tym miejscu należy się odwołać do regulacji zawartej w art. 7a K.p.a., który w § 1 stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Zgodnie z regułą wyrażoną w § 2 tego przepisu, § 1 nie stosuje się: 1) jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny, w tym istotne interesy państwa, a w szczególności jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego; 2) w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych. Analiza art. 7a K.p.a. w powiązaniu z art. 271 ust. 2 P.w. doprowadziła sąd do wniosku, że organ administracji wodnej, wykorzystując do ustalenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych maksymalny godzinowy wskaźnik tego poboru przewidziany w pozwoleniu wodnoprawnym, wbrew dyspozycji art. 7a § 1 K.p.a., nie rozstrzygnął wątpliwości interpretacyjnych przepisu art. 271 ust. 2 P.w. na korzyść strony zobowiązanej do wniesienia opłaty i przyjął rozwiązanie dla strony mniej korzystne. W konsekwencji w sprawie doszło do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7a § 1 K.p.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co doprowadziło także do naruszenia przepisu art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne, poprzez ustalenie rocznej opłaty stałej w wysokości nieadekwatnej do dopuszczalnej rocznej ilości poboru wód podziemnych. Dodać przy tym należy, że w ocenie sądu w niniejszej sprawie nie występuje żadna z przesłanek wyłączających zastosowanie art. 7a § 1 K.p.a. Powyższe naruszenie, w ocenie Sądu stanowi wystarczająca przesłankę do uznania, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu. 10. Dodatkową kwestią wymagającą wzięcia przez Organ pod rozwagę, jest wynikający z normy art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne in fine obowiązek uwzględnienia stosunku ilości podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwolenia, do dostępnych zasobów wód podziemnych. Na ten element zwracała już uwagę Skarżąca w reklamacji, podnosząc, że Organ nie uwzględnił proporcji przy obliczeniu opłaty za usługi wodne. 11. Sąd jednocześnie nie podziela zarzutu Skarżącego, że zaskarżona decyzja jego nie dotyczy. W tym zakresie natomiast w całości podziela pogląd zaprezentowany przez Organ w odpowiedzi na skargę. Organ wskazał także, że w powoływanym przez Skarżącego pozwoleniu Organ wydający to pozwolenie czyli Starosta K. określa użytkownika wód podziemnych w miejscowości R. (decyzja [...] z dnia [...] r. strona 5), którym jest P. G. K. Sp. [...] z siedzibą w K. P.. Starosta K. wydając pozwolenie wodnoprawne zobowiązał użytkownika ujęcia wody w miejscowości R. do przestrzegania obowiązków wynikających z przedmiotowego pozwolenia. Błędny jest zatem zarzut Skarżącego, iż decyzja nie dotyczy Skarżącej spółki. P. G. K. Sp. [...] w K. P. wnioskiem z dnia [...] r. zwróciło się do Rady Miejskiej w K. P. o zatwierdzenie wieloletniego planu. W dniu [...] r. Uchwałą Nr XLI/379/17 Rada Miejska zatwierdziła "Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych na lata 2017-2020" dla tego przedsiębiorstwa. Jest w nim mowa o rozbudowie ujęcia wody, budowy SUW i zbiornika retencyjnego w R. , co jasno wskazuje, iż Skarżący jest zarządcą i użytkownikiem ujęcia w miejscowości R.. Ponadto jak wynika z podjętej uchwały Gmina K. P. na podstawie decyzji administracyjnej z dnia [...] r. nr [...] powołała P. G. K. Sp. [...] w K. P. do prowadzenia działalności zgodnie z ustawą z dnia 07.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Są to informacje ogólnodostępne wynikające z prawa lokalnego, które na podstawie art. 77 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego nie wymagają dowodu. Sąd zatem, podobnie jak Organ stoi na stanowisku, iż zgodnie z art. 298 P.w. - opłatę za usługi wodne są obowiązane ponosić podmioty korzystające z tych usług. 12. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 ww. ustawy. 13. Ponownie rozpoznając reklamację wniesioną przez skarżącą Spółkę od informacji rocznej organu z dnia [...] r., organ stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, winien kierować się oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez sąd w uzasadnieniu wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło