I SA/Po 462/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 04 października 2018r. sprawy ze skargi A spółka cywilna na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu przekazania części kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2016r. oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej jako "O.p.") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o przedłużeniu do dnia [...] marca 2018 r. terminu przekazania części kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego przez [...] P. J., D. K. (dalej jako: "spółka", "podatnik" albo "skarżąca") w deklaracji [...] za listopada 2016 r. w kwocie [...]zł. 2017 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] grudnia 2016 r. do organu I instancji wpłynęła deklaracja [...] dla podatku od towarów i usług za listopad 2016r., w której podatnik wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni, w wysokości [...] zł. W celu sprawdzenia zasadności zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] przeprowadził w firmie [...] S.C. P. J., D. K. (obecnie: [...]. P. J., D. K.) kontrolę podatkową w zakresie podatku od towarów i usług, za listopad 2016 r., zakończoną protokołem z kontroli z dnia [...] lutego 2017 r. W wyniku kontroli organ I instancji stwierdził, że podatnik w badanym okresie zawyżył kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym o [...] zł (zwrot na rachunek bankowy w wysokości [...] zł i kwota do przeniesienia w wysokości [...] zł). Mając powyższe na względzie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wszczął wobec Podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości kwoty zwrotu w podatku od towarów i usług za listopad 2016 r., a w dniu [...] sierpnia 2017r. organ I instancji dokonał częściowego zwrotu podatku VAT za listopad 2016 r. w wysokości [...] zł., bowiem wartość ta, w wyniku czynności podjętych w toku kontroli podatkowej, nie została zakwestionowana. W związku z nadal trwającym postępowaniem podatkowym, jak również zaistniałymi wątpliwościami w zakresie zasadności pozostałej części zwrotu kwoty podatku wykazanego w deklaracji za listopad 2016 r., postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] przedłużył termin zwrotu części zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2016r., w kwocie [...]zł, do dnia [...] marca 2018r. Jako podstawę prawną przedmiotowego postanowienia organ I instancji powołał art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm., dalej jako: "ustawa o VAT"), a także art. 216 § 1 O.p. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że podejmował czynności związane z gromadzeniem materiału dowodowego, w tym także dokonywanych nabyć, w szczególności nabyć usług marketingowych i pośrednictwa. Powyższe czynności do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie zostały jeszcze zakończone. Jednocześnie, organ I instancji stwierdził, uzasadniając konieczność przedłużenia terminu zwrotu za listopad 2016 r., że zebrany materiał dowodowy jest bardzo obszerny, ale nie kompletny (w szczególności dokumenty pochodzące od kontrahentów). W związku z powyższym, pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. zwrócił się do Strony z prośbą o pomoc w jego zgromadzeniu. W dniu [...] grudnia 2017 r. do organu I instancji wpłynęły dodatkowe materiały dowodowe od podatnika, jednak dla prawidłowej oceny nabyć zadeklarowanych przez stronę w badanym okresie (listopad 2016 r.) zdaniem organu podatkowego materiały te wymagały uzupełnienia. W ocenie organu I instancji zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za weryfikowany okres rozliczeniowy uzależniony jest od wyniku toczącego się postępowania podatkowego, a podatnik ma możliwość złożenia zabezpieczenia majątkowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi I instancji w celu ponownego rozpatrzenia, a w rezultacie dokonania należnego zwrotu. W ocenie pełnomocnika spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego dopuścił się naruszenia: art. 125 § 1 O.p. w związku z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT poprzez bezpodstawne wydłużenie terminu zwrotu Stronie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za 2016r. i styczeń 2017 r.; art. 217 § 2 w zw. z art. 121 § 1 O.p., poprzez nie zawarcie w postanowieniu z dnia [...] lipca 2017r. uzasadnienia konieczności przedłużenia zwrotu stronie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2016 r. i styczeń 2017 r., co stanowi naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W uzasadnieniu przedmiotowego zażalenia, Strona wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2017r. nie wykazał, że istnieją podstawy do przedłużenia terminu zwrotu za listopad 2016r., jak również nie wyjaśnił jakie konkretnie okoliczności wymagają dodatkowego jego zweryfikowania. Dyrektor Izby Skarbowej po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz argumentami Strony zawartymi w zażaleniu, wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Rozpoznając wniesione zażalenie Dyrektor zwrócił w pierwszej kolejności uwagę, że strona podnosząc, w zaskarżonym postanowieniu organu I instancji z dnia 20 grudnia 2017r., naruszenie przepisów prawa nieprawidłowo wskazała okresy rozliczeniowe, które dotyczą przedmiotowego postanowienia, jednakże organ odwoławczy uznaje powyższe za oczywistą omyłkę. Następnie organ przywołał treść art. 87 ust. 1 i 2 ustawy o VAT regulujących procedurę przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wyjaśniając, że warunkiem, od którego uzależniona jest możliwość przedłużenia terminu zwrotu VAT jest wymóg dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu podatku VAT. Przy czym, organ podatkowy podejmując decyzję o tym czy zasadność zwrotu podatku rzeczywiście wymaga dodatkowego zweryfikowania w ramach jednej z procedur wskazanych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, musi opierać się na odpowiednich przesłankach wynikających ze stanu faktycznego danej sprawy. Muszą zatem wystąpić okoliczności, które wskazują, że istnieje potrzeba dodatkowej weryfikacji rozliczenia podatnika. Nie chodzi jednak przy tym o przesłanki, które mają charakter konkretnych dowodów świadczących o nieprawidłowościach w rozliczeniu czy konkretnych zarzutów, które można postawić podatnikowi. Przywołany art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT nie wskazuje bowiem przesłanek nakazujących organowi weryfikację zasadności zwrotu. Wystarczy więc powzięta przez organ wątpliwość co do jej zasadności, aby organ stał się kompetentny przedłużyć termin zwrotu podatku od towarów i usług. Mając na względzie powyższe, w opinii Dyrektora Izby Skarbowej, skoro – jak wynika z materiału dowodowego – nie było jednoznacznych ustaleń co do prawidłowości części zadeklarowanej kwoty zwrotu nadwyżki podatku wynikającej z deklaracji VAT-7 za listopad 2016 r. złożonej przez podatnika, organ I instancji był zobowiązany do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu przekazania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Wbrew twierdzeniom strony, uwzględniając natomiast przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT - Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. był uprawniony do wydania przedmiotowego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu, a w konsekwencji, w ocenie organu II instancji, przedstawione powyżej okoliczności sprawy, świadczą o bezzasadności zarzutów strony w kwestii naruszenia art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Zdaniem Dyrektora organ I instancji w sposób należyty uzasadnił zaskarżone postanowienie. Istotnym jest bowiem, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. w zaskarżonym postanowieniu przedstawił powody przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług, wykazanego przez stronę w deklaracji [...] za listopad 2016 r. Organ I instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał bowiem, że w celu weryfikacji zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za ww. miesiąc, wykazanego przez podatnika wszczęto z urzędu postępowanie podatkowe w wyżej wymienionym zakresie. Celem przedmiotowego postępowania jest wyjaśnienie wątpliwości związanych z transakcjami sprzedaży oraz ich rozliczeniem bowiem, w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej ustalono, że podatnik swoim działaniem naruszył zasadę neutralności podatku od towarów i usług, przez co kwoty podatku VAT należne budżetowi państwa zostały zmniejszone. Jednocześnie stwierdzono, że Spółka doprowadziła swoim działaniem do nadużycia prawa, które skutkowało osiągnięciem korzyści podatkowych. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji w toku kontroli podatkowej wynikało, iż podatnik w badanym okresie dokonywał sprzedaży wyrobów medycznych, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy o podatku VAT, a mianowicie wełnianych kompletów pościelowych, poduszek i kołder. Stwierdzono, że spółka w kontrolowanym okresie wystawiała faktury oraz paragony fiskalne, na których wartość towarów opodatkowanych stawką 23% (multiwary, wyciskarki, zestawy AGD, systemy czyszczące) wynosiła zawsze l zł brutto, natomiast wyroby medyczne sprzedawane były ze stawką 8%, z wysoką marżą. Podczas kontroli ustalono również, że nabywca produktów oferowanych przez spółkę nie miał możliwości zakupu np. sprzętu AGD (wyłącznie sprzętu) w cenie [...] zł. Umowy zawierane z klientami zawierały jedynie ogólną cenę za sprzedane towary w postaci wyrobów rehabilitacyjnych, jak i pozostałych towarów (multiwary, wyciskarki, zestawy AGD, systemy czyszczące). Sprzedaż dokonywana była w formie zestawów zawierających towar podstawowy o dużej wartości opodatkowany stawką 8% oraz towar dodatkowy o wartości l zł brutto opodatkowany stawką 23%. Powstanie wątpliwości, co do zasadności zwrotu nadwyżki podatku VAT obliguje organ do podjęcia czynności, które zmierzają do dodatkowej weryfikacji i ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie, przy jednoczesnym obowiązku informowania podmiotu wnioskującego o zwrot, o fakcie przedłużenia terminu jego dokonania. W związku z powyższym o pomoc poproszono również stronę bowiem zebrany przez organ I instancji obszerny materiał dowodowy był niekompletny. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 20 grudnia 2017 r. organ I instancji podkreślił, że zasadność pozostałej części zwrotu podatku za listopad 2016 r. w wysokości [...] zł wymaga jeszcze zweryfikowania, nie zakończono postępowania podatkowego, a przedłożone w dniu [...] grudnia 2017 r. dodatkowe materiały dowodowe od podatnika wymagają uzupełnienia. Ponadto ze stanowiska w sprawie przedmiotowego zażalenia oraz z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2017 r. organ I instancji zwrócił się do strony o uzupełnienie potrzebnych informacji. Zdaniem organu II instancji, strona w sposób nieuprawniony oczekuje, aby w uzasadnieniu spornego rozstrzygnięcia organ precyzyjnie podał konkretne okoliczności, które musi ustalić, aby potwierdzić zasadność zwrotu. Organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu do dokonania zwrotu jest wydawane na etapie prowadzenia nieukończonej weryfikacji okoliczności wzbudzających podejrzenie co do zasadności zwrotu. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] P. J., D. K. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika podnosząc zarzut naruszenia: art. 87 ust. 2 ustawy o VAT polegające na bezpodstawnym wydłużaniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującego skarżącej; art. 125 § 1 O.p. poprzez zaakceptowanie prowadzenia postępowania przez organ podatkowy pierwszej instancji w sposób przewlekły, co w konsekwencji prowadziło do bezpodstawnego wydłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującego skarżącej; art. 217 § 2 O.p. w zw. z art. 121 § 1 O.p. poprzez niezawarcie w postanowieniu z dnia 26 marca 2018 r. uzasadnienia dotyczącego uznania za prawidłowe rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w zakresie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującego skarżącej, co stanowi naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. nie wykazano, że istnieje potrzeba dodatkowej weryfikacji rozliczeń skarżącej. W rozstrzygnięciu tym organ podatkowy pierwszej instancji dowiódł jedynie, że prowadził postępowanie w niniejszej sprawie w sposób przewlekły. Zdaniem skarżącej materiał dowodowy niezbędny do zakończenia postępowania podatkowego został już zgromadzony podczas kontroli podatkowej, co potwierdza fakt, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2017 r. nie zamieścił informacji dotyczących tego, jaki materiał dowodowy winien być jeszcze zebrany aby rozstrzygnąć sprawę, Organ pierwszej instancji nie uzasadnił także w żaden sposób wyznaczenia tak odległego terminu przedłużenia zwrotu podatku (odroczenie o ponad 3 miesiące), co wskazuje na to, że data ta została wyznaczona w sposób przypadkowy i w oderwaniu od realiów badanej sprawy, a dodatkowo przyjąć należy, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r., przedłużył termin zwrotu podatku nie do 21 marca 2018 r., ale tak naprawdę do bliżej nieokreślonego terminu, a mianowicie do czasu zakończenia postępowania podatkowego. Tego typu działanie narusza również, w ocenie skarżącej, zasadę szybkości postępowania. Okoliczności powyższe nie zostały jednak uwzględnione przez Dyrektora, co wskazuje na brak gruntownej analizy zarzutów i zbadania sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Administracji Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. z dnia [...] grudnia 2017 r. o przedłużeniu do dnia [...] marca 2018 r. terminu przekazania części kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego przez skarżącą w deklaracji VAT-7 za listopada 2016 r. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Stosownie do treści art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika, na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów O.p. lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej (art. 247b O.p.). Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Z ww. przepisów wynika zatem, że termin na dokonanie zwrotu podatku co do zasady wynosi 60 dni, jeśli we wniosku o zwrot podatnik nie wskaże innego terminu przewidzianego w obowiązujących przepisach ustawy. Termin ten liczy się od dnia wpływu do organu deklaracji, w której zadeklarowano zwrot różnicy podatku. Wskazać przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w omawianym zakresie znajdują oparcie w treści art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą, poza obowiązkami wymienionymi w tytule XI tej dyrektywy, nakładać inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, powinny jednak czynić to w ramach przewidzianych prawem krajowym procedur i przy uwzględnieniu zasady proporcjonalności. Procedura dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku jest zatem dopuszczalna, a jej celem jest przede wszystkim ochrona interesów budżetowych (Skarbu Państwa), które mogły ucierpieć wskutek prób wyłudzenia nienależnych nadwyżek podatku naliczonego nad należnym. Nie może być ona jednakże stosowana w sposób, który prowadziłby do systematycznego podważania prawa do odliczenia podatku. Okoliczność tę wielokrotnie podkreślał w swoim orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (vide: wyroki w sprawach C-177/99 Ampafrance i C-181/99 Sanofi). Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt K 16/07 (OTK-A z 2008 r. nr 8, poz.136), orzekł o zgodności art. 87 ust. 2 ustawy VAT z art. 2, art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Tym samym stwierdzić należy, że samo przedłużenie terminu zwrotu podatku nie narusza zasady neutralności VAT. Istotnym jest jednakże, by przedłużenie to odbyło się w sytuacjach przewidzianych prawem i zgodnie z procedurą podatkową. W ocenie Sądu, z art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie wynika, że do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu do zwrotu podatku od towarów i usług konieczne jest udowodnienie, iż zwrot podatku jest niezasadny. Celem tego postępowania jest potrzeba dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu. Wystarczy zatem powzięta przez naczelnika urzędu skarbowego wątpliwość co do zasadności zwrotu różnicy podatku, by ten termin do zwrotu przedłużyć. Natomiast organ podatkowy, przedłużając termin zwrotu podatku, do czasu zweryfikowania jego zasadności (do czego ma ustawowe prawo) musi wykazać, na co słusznie wskazuje organ podatkowy, że zachodzi uprawdopodobniona konieczność weryfikacji zwrotu podatku od towarów i usług. Tym samym, organ powinien swoje postanowienie uzasadnić, wskazując w szczególności, jakie okoliczności miały wpływ na podjęcie decyzji o zastosowaniu instytucji przedłużenia terminu do zwrotu podatku od towarów i usług oraz powinien te wątpliwości wyjaśnić. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że organy podatkowe były uprawnione do o przedłużeniu do dnia [...] marca 2018 r. terminu przekazania części kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego przez skarżącą w deklaracji VAT-7 za listopada 2016 r., wskazując na toczące się postępowanie podatkowe dotyczące wyjaśnienia wątpliwości związanych z transakcjami sprzedaży oraz ich rozliczeniem bowiem, w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej ustalono, że podatnik swoim działaniem naruszył zasadę neutralności podatku od towarów i usług, przez co kwoty podatku VAT należne budżetowi państwa zostały zmniejszone. I tak, podatnik w badanym okresie dokonywał sprzedaży wyrobów medycznych, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy o podatku VAT, a mianowicie wełnianych kompletów pościelowych, poduszek i kołder. Stwierdzono, że spółka w kontrolowanym okresie wystawiała faktury oraz paragony fiskalne, na których wartość towarów opodatkowanych stawką 23% (multiwary, wyciskarki, zestawy AGD, systemy czyszczące) wynosiła zawsze [...] zł brutto, natomiast wyroby medyczne sprzedawane były ze stawką 8%, z wysoką marżą. Podczas kontroli ustalono również, że nabywca produktów oferowanych przez spółkę nie miał możliwości zakupu np. sprzętu AGD (wyłącznie sprzętu) w cenie [...] zł. Umowy zawierane z klientami zawierały jedynie ogólną cenę za sprzedane towary w postaci wyrobów rehabilitacyjnych, jak i pozostałych towarów (multiwary, wyciskarki, zestawy AGD, systemy czyszczące). Sprzedaż dokonywana była w formie zestawów zawierających towar podstawowy o dużej wartości opodatkowany stawką 8% oraz towar dodatkowy o wartości l zł brutto opodatkowany stawką 23%. Konsekwentnie zasadność pozostałej części zwrotu podatku za listopad 2016 r. w wysokości [...] zł wymaga dalszego zweryfikowania, a zebrane w postępowaniu podatkowym materiały dowodowe wymagają uzupełnienia. Sąd podkreśla, że jak wyżej wskazano, w uzasadnieniu postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, nie jest konieczne precyzyjne podanie konkretnych okoliczności, które organ musi ustalić, aby potwierdzić zasadność zwrotu, a dla jego wydania wystarczające jest powzięta przez naczelnika urzędu skarbowego wątpliwość co do zasadności zwrotu różnicy podatku, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy zauważyć, że sąd pierwszej instancji dostrzega, iż weryfikacja zasadności zwrotu podatku VAT w rozpoznawanej sprawie trwa obiektywnie długo. Niemniej okoliczność ta nie może przeważać nad potrzebą zbadania prawidłowości tego zwrotu zwłaszcza w sytuacji, w której procedura przewidziana w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT została uznana przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 października 2008 r. sygn. akt K 16/07 za instrument równoważenia praw podatnika i interesów Skarbu Państwa. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.