VI SA/Wa 203/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 8 czerwca 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 804/10) w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 8 czerwca 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 804/10). Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. J. J. (skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 804/10, oddalającym skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. Wyrok Sądu z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 804/10, oddalający skargę jest prawomocny od dnia 2 listopada 2010 r. (vide: postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z dnia 18 listopada 2010 r., karta nr 210 na odwrocie, akt sądowych sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 804/10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tejże ustawy ("Wznowienie postępowania"), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W świetle art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W niniejszej sprawie postanowienie o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia kończącego sprawę sądowoadministracyjną (z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 804/10), o której wznowienie ubiega się skarżąca, zostało wydane w dniu 18 listopada 2010 r. W postanowieniu tym stwierdzono, że niniejsze orzeczenie jest prawomocne od dnia 2 listopada 2010 r. Sąd zauważa, że termin przewidziany w komentowanym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 i art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i 3 lub art. 277 ww. ustawy, ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (podobnie H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2004, s. 341). Skarżąca wniosła skargę o wznowienie po upływie pięcioletniego terminu, co nie stanowi przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Termin przewidziany w art. 278 p.p.s.a. nie obowiązuje, jeżeli podstawą wznowienia postępowania jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej reprezentacji. Ponieważ w rozpoznawanym przypadku nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 278 p.p.s.a. umożliwiająca wznowienie postępowania po upływie terminu wskazanego w tym przepisie, to należy stwierdzić, że wznowienie postępowania sądowego o sygnaturze akt VI SA/Wa 804/10 nie jest już możliwe. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Jego brak z uwagi na sposób określenia terminu początkowego skutkowałby tym, że stan niepewności, co do możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia mógłby trwać ad infinitum (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1093/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy także na zapewnienie pewności obrotu prawnego, któremu mają służyć przepisy proceduralne. Chodzi bowiem o zagwarantowanie wszystkim podmiotom stosunków prawnych niezbędnej stabilizacji. Zasada ograniczonej w czasie kontroli w trybie nadzwyczajnym orzeczenia sądu administracyjnego, cieszącego się walorem prawomocności z uwagi na postanowienia art. 170 p.p.s.a., służy ochronie ogólnego porządku prawnego i chroni przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw. W związku z tym, że termin określony w art. 278 p.p.s.a. jest nieprzywracalny, wniesienie skargi o wznowienie po upływie tego terminu jest zatem niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.