II FSK 280/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia del. WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2018 sygn. akt III SA/Wa 4136/17 w sprawie ze skargi G. sp. z o. o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G. sp. z o. o. z siedzibą w W. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1.Wyrokiem z dnia 16 października 2018 r., sygn. III SA/Wa 4136/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka") i uchylił postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 października 2017r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 września 2017 r. nr [...]. Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej jako "CBOSA". 2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł organ zaskarżając ten wyrok w całości. Sformułował także wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i oddalenie skargi ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Organ zaskarżonemu wyrokowi zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 poz.1302, dalej "p.p.s.a.") naruszenie przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj.: 1/ art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. w zw. z art.169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 i 3 oraz art. 14g Ordynacji podatkowej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej "O.p.") - poprzez dokonanie przez Sąd nieprawidłowej oceny prawnej stanowiska organu podatkowego zawartej w uchylonych postanowieniach w zakresie oceny stanowiska Skarżącej, w sytuacji braku podstaw do uznania skargi, gdyż organ podatkowy prawidłowo zastosował i dokonał prawidłowej interpretacji przepisów ustawy ordynacja podatkowej w zakresie dotyczącym pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; 2/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 3 oraz art. 14g § 1 O.p., poprzez błędne uznanie, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia ww. wymienionych przepisów Ordynacji podatkowej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i uchylenie na tej podstawie postanowienia wydanego przez Dyrektora KIS, podczas gdy Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych złożonego wniosku, co nie pozwalało na wydanie interpretacji indywidualnej, a organ prawidłowo zastosował przepis art. 14b § 1 i 3 O.p., co prowadziło do konieczności zastosowania art. 169 § 1 i 4 O.p., co doprowadziło Sąd do uchylenia wydanych przez organ postanowień w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, choć powinien skargę strony oddalić. W ocenie organu wbrew twierdzeniu WSA złożony wniosek nie zawierał wszystkich elementów niezbędnych do wydania interpretacji w oczekiwanym przez wnioskodawcę zakresie, w konsekwencji wystosowane do Skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku było zasadne oraz zgodne z wymogami stawianymi przez przepisy ustawy ordynacja podatkowa. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, Organ miał zarówno prawo, jak i obowiązek wezwać Spółkę do uzupełnienia przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Uzyskanie odpowiedzi na pytanie, będące przedmiotem sporu, było niezbędne do oceny stanowiska Spółki w zakresie określenia obowiązków płatnika związanych z przedsięwzięciami, których organizatorem jest Spółka. Organ wskazał, że nie wezwał Spółki o wskazanie, czy przedsięwzięcie stanowi konkurs w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko o wskazanie, czy przedsięwzięcie organizowane przez Spółkę, w sytuacji gdy jest skierowane do ograniczonej liczby uczestników i nagroda przysługuje tylko najlepszym uczestnikom - stanowi konkurs. 2.2. Skarżąca w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenia kosztów postępowania. 3. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, zważył co następuje: Mając na względzie §1 pkt 2 Zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn.zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrzył skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym mimo wniosku organu o jej rozpoznanie na rozprawie. 3.1. Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera jedynie ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie określony został zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w sytuacji, gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zd. pierwsze p.p.s.a. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny może sprowadzić swoją dalszą wypowiedź już tylko do rozważań oceniających zarzuty postawione wobec zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji. 3.2. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii czy słusznie organ uznał, że wniosek Skarżącej nie zawierał wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie jednego z przedstawionych w nim pytań oraz czy uzasadnione było stwierdzenie organu, że Skarżąca pomimo wezwania, nie uzupełniła wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji w sposób wskazany przez organ, wskutek czego wniosek Skarżącej pozostawiono w części bez rozpatrzenia. Konieczne dla takiej oceny jest w pierwszej kolejności przedstawienie przebiegu postępowania przed organem interpretacyjnym. Jak wynika z akt sprawy Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wskazując, że prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie pośrednictwa w zawieraniu umów ubezpieczeniowych, umów na produkty emerytalne oraz umów dotyczących innych produktów finansowych lub inwestycyjnych. Wynagrodzenie Spółki może być uzależnione od ilości sprzedanych (zawartych) umów. W celu zwiększenia liczby/wartości zawieranych umów Spółka może organizować przedsięwzięcia skierowane do: pracowników Spółki; pracowników podmiotów powiązanych; zleceniobiorców Spółki; zleceniobiorców podmiotów powiązanych; menedżerów Spółki oraz menedżerzy podmiotów powiązanych; współpracowników lub pracowników/ zleceniobiorców agentów. Przedsięwzięcia mogą być skierowane łącznie do wszystkich grup osób do niektórych grup lub tylko do jednej grupy. Polegają one na tym, że uczestnik lub uczestnicy, którzy spełnią przewidziane warunki związane z przyczynieniem się do zawarcia umów (np. doprowadzą do zawarcia określonej liczby umów ubezpieczenia, o określonym typie /rodzaju, o określonej składce przypisanej lub zainkasowanej) lub zawarcia umów produktów emerytalnych, finansowych lub inwestycyjnych, otrzymają od organizatora (którym może być Spółka samodzielnie lub jako współorganizator wraz z innym /innymi podmiotami powiązanymi) nagrodę pieniężną lub niepieniężną. W zależności od danego przedsięwzięcia: - liczba nagród może być ograniczona - nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników, albo - liczba nagród będzie nieograniczona - nagrody będą przysługiwać każdemu uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1) Czy w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody uczestnikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PlT-4R, PIT-8AR)? 2) Czy w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać każdemu uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody uczestnikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub uliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT- 4R, PIT-8AR)? Zdaniem Spółki, w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody uczestnikowi: a) jeżeli przedsięwzięcie będzie skierowane jednocześnie przynajmniej do dwóch grup osób z lit. a)-h) ze stanu faktycznego, to Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji; b) jeżeli przedsięwzięcie będzie skierowane tylko i wyłącznie do jednej grupy osób pracowników Spółki (grupa osób z lit. a ze stanu faktycznego), to Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania zaliczki na podatek od nagrody stanowiącej przychód ze stosunku pracy, do uwzględnienia kwoty pobranej zaliczki na podatek w rocznej deklaracji PIT-4R oraz do sporządzenia i przesłania imiennych informacji PIT-11. Uzasadniając to stanowisko Spółka powołała się na przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016r. poz. 2032 ze zm.; dalej: "u.p.d.o.f."), który stanowi, że od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Zgodnie z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. płatnicy, o których mowa w ust. 1 (m.in. osoby prawne), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Jak wskazano, zasady organizacji przedsięwzięć regulują ich regulaminy, które określają czas ich trwania, nazwę, uczestników, zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i rozpatrującej reklamacje. Ponadto, w przypadku przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników), wystąpi element rywalizacji /współzawodnictwa - tak charakterystyczny dla definicji konkursu z art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Zatem w przypadku przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników), powinny one zostać zakwalifikowane jako konkurs w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. 3.4. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., w związku z czym wezwał Spółkę do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, poprzez doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. poprzez wskazanie czy przedsięwzięcie organizowane przez Spółkę, w sytuacji gdy jest skierowane do ograniczonej liczby uczestników i nagroda przysługuje tylko najlepszym jego uczestnikom - stanowi konkurs. Organ podniósł, że informacja w tym zakresie została podana w stanowisku Spółki odnośnie zadanych pytań, natomiast powinna być wskazana w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Spółka w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazała, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji legalnej konkursu. W przypadku przedsięwzięcia skierowanego do ograniczonej liczby uczestników, gdzie liczba nagród jest ograniczona (nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników), jak wskazano w stanie faktycznym, będzie obowiązywał regulamin określający zasady organizacji przedsięwzięcia (czas trwania, nazwę, uczestników, zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji). W ocenie Spółki, takie przedsięwzięcie można nazwać "konkursem" w potocznym języku polskim. Dyrektor KIS pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z przedsięwzięciami o ograniczonej liczbie nagród, których organizatorem jest Spółka oraz Spółka wraz ze współorganizatorami (pytanie nr 1). W uzasadnieniu podatkowy organ interpretacyjny stwierdził, że Spółka w wyznaczonym terminie nie dokonała wymaganego uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w części dotyczącej ustalenia, czy przedsięwzięcie, o którym mowa we wniosku stanowi konkurs. 3.5. Przepis art.30 ust.1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi, że od dochodów z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Poddany pod rozwagę organu interpretacyjnego art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. jest przepisem ustawy podatkowej, a zatem jest również przepisem prawa podatkowego. W ww. przepisie ustawodawca posłużył się pojęciem "konkursu", przy czym ani w tym przepisie ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie zawarł definicji "konkursu". Nie powinno budzić wątpliwości, że włączenie do ustawy podatkowej pojęć "konkurs" czy "sprzedaż premiowa" sprawia, iż pojęcia te uzyskują również znaczenie prawnopodatkowe, skoro z woli ustawodawcy ich uwzględnienie jest niezbędne do określenia przedmiotu oraz stawki opodatkowania. Ze stanowiska wielokrotnie wyrażanego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika w sposób dostatecznie czytelny, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej organ podatkowy związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, które zakreślają przedmiot postępowania interpretacyjnego. Jeśli zatem wnioskodawca w ramach realizacji wymogu "wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" i następnie "przedstawienia własnego stanowiska w sprawie [jego] oceny prawnej" nakreśli elementy stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego przez użycie kategorii/pojęć prawnych odnośnie do których wykładni i oceny zastosowania nie ma wątpliwości i nie pyta o nie, to organ nie może dokonać pozytywnej lub negatywnej oceny w tym zakresie, lecz winien przyjąć twierdzenia wnioskodawcy za fragment zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jeżeli zatem w danej sprawie wnioskodawca przykładowo od razu podał w opisie stanu faktycznego, że jego przedsięwzięcie stanowi "konkurs" nie wyrażając odnośnie do tego swoich wątpliwości prawnych, lecz wyłącznie zapytał np. o możliwość zastosowania w sytuacji objętej całym opisanym stanem faktycznym zryczałtowanej stawki podatkowej, to w sposób oczywisty ta część normy prawa podatkowego (klasyfikacja przedsięwzięcia jako konkursu) nie powinna być przedmiotem wypowiedzi ocennej organu wydającego interpretację indywidualną. Ocena stanowiska wnioskodawcy wraz z jej uzasadnieniem prawnym wyrażana jest przez organ wtedy, gdy wcześniej własną ocenę prawną przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zaprezentuje ów wnioskodawca. Innymi słowy, od wnioskodawcy formułującego wniosek zależy jaką rolę przypisze klasyfikacji organizowanego przedsięwzięcia : czy rolę tylko okoliczności faktycznej (elementu zdarzenia przyszłego), czy jednak rolę wymagającą także przesądzenia prawnego co do prawidłowości tej klasyfikacji na użytek zastosowania określonej normy prawa podatkowego. W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej wnioskodawca zatem według własnego uznania podejmuje swobodną decyzję co do tego, o jaką kwestię podatkową pyta i w otoczeniu jakich okoliczności (zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego) do tej kwestii się odnoszących. W konsekwencji "to samo" jednym razem jest tylko elementem stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, a innym razem może być już ważną częścią prawną interpretacji indywidualnej, w której wnioskodawca oczekuje oceny swojego stanowiska w ramach merytorycznej wypowiedzi organu podatkowego (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2020 r. sygn. akt I FPS 3/19 opubl. CBOSA). 3.6. W przedmiotowej sprawie skutki podatkowe po stronie Skarżącej są uzależnione od tego czy organizowane (współorganizowane) przez nią przedsięwzięcia stanowią "konkurs" w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Cała wartość z uzyskanej interpretacji po stronie Spółki polegałaby właśnie na tym, że Spółka opisuje precyzyjnie stan faktyczny, a organ podatkowy powinien: 1) dokonać wykładni pojęcia konkursu z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., 2) ocenić czy przepis ten powinien znaleźć zastosowanie do opisanego przez Spółkę stanu faktycznego (organ powinien dokonać subsumpcji normy prawnej) oraz 3) wskazać skutki podatkowe, które będą uzależnione od wyników subsumpcji. Gdyby Spółka uzupełniła stan faktyczny o kategoryczne założenie, że jej przedsięwzięcie to konkurs, to organ w takiej sytuacji przyjąłby takie założenie za pewnik (założenie stanu faktycznego) i w ogóle nie dokonywałby ani wykładni ani subsumpcji w zakresie pojęcia konkursu. Skoro jednak Skarżąca dążyła do uzyskania odpowiedzi na pytanie czy organizowane przez nią przedsięwzięcie stanowi konkurs w rozumieniu art.30 ust.1 pkt 2 u.p.d.o.f., a w konsekwencji czy jako płatnik na zasadach określonych w art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. zobowiązana jest do pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń) to rolą organu było udzielenie odpowiedzi na takie pytanie, a nie domaganie się aby to Spółka w opisie stanu faktycznego sama dokonała takiej kwalifikacji. 3.7. Mając na uwadze powyższe niezasadne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art.169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 i 3 oraz art. 14g O.p. Zupełnie natomiast niezrozumiały w realiach przedmiotowej sprawy jest zarzut skargi kasacyjnej, że "Organ [...] nie wezwał Spółki o wskazanie, czy przedsięwzięcie stanowi konkurs w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko o wskazanie, czy przedsięwzięcie organizowane przez Spółkę, w sytuacji gdy jest skierowane do ograniczonej liczby uczestników i nagroda przysługuje tylko najlepszym uczestnikom - stanowi konkurs". Jak wskazano bowiem powyżej pojęcie "konkursu" ma znaczenie normatywne w świetle art.30 ust.1 pkt 2 u.p.d.o.f., a zatem trudno dociec jakie inne znaczenie pojęcia "konkurs" miał na myśli organ interpretacyjny wzywając Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. 4. Skarga kasacyjna podlega więc oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a., a o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.