II OZ 1007/18

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-10-17

Skład orzekający: Roman Hauser

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ jego wydanie uruchamia postępowanie naprawcze, a jego wstrzymanie stanowiłoby przyzwolenie na dalsze prowadzenie prac budowlanych pomimo stwierdzonej samowoli. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie obowiązku nałożonego na podmiot indywidualny w ramach tego postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wstrzymujące roboty budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania tego postanowienia, uznając, że nie jest to możliwe na gruncie art. 61 § 3 PPSA. Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 61 § 3 PPSA, przez odmowę wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji, mimo groźby znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L., E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 302/18 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. L., E. L. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 302/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając w sprawie ze skargi W. L. i E. L. (dalej skarżący) na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej ŚWINB) z [...] lutego 2018 r., nr [...] wydane w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, oddalił wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. W pisemnych motywach WSA wyjaśnił, że niemożliwym jest wstrzymanie wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia stanowiłoby ponadto przyzwolenie na dalsze prowadzenie prac przez inwestora pomimo samowoli budowlanej. WSA zwrócił także uwagę na potrzebę wykazania przez skarżących, że w sprawie zaistniały istotne racje przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej, korespondujące z przesłankami wymienionymi w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wymóg ten w niniejszej sprawie nie został spełniony. W zażaleniu z [...] lipca 2018 r. skarżący zakwestionowali postanowienie z [...] czerwca 2018 r. w całości zarzucając naruszenie: 1) przepisu postępowania mające wpływ na wynik sprawy – art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. przez odmowę wstrzymania wykonania postanowienia z [...] lutego 2018 r., mimo że wykonanie tego postanowienia grozi wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, 2) przepisu postępowania mające wpływ na wynik sprawy – art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. przez sporządzenie uzasadnienia postanowienia zawierającego sprzeczności oraz pominięcie w uzasadnieniu elementów kluczowych dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, co uniemożliwia poznanie motywów, którymi kierował się Sąd wydając zaskarżone postanowienie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a. do czasu rozpatrzenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom skarżącego, zaskarżone postanowienie analizuje w wystarczający i prawidłowy sposób złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji trafnie zauważył w tej materii, że postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie kończy sprawy i nie załatwia, co do istoty, kwestii legalizacji. Innymi słowy, jego wstrzymanie nie jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ dopiero wydanie takiego postanowienia uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Konsekwencją wydania tego postanowienia może być nałożenie na podmiot indywidualny określonego obowiązku, którego wykonanie w zależności od realiów konkretnej sprawy może zostać objęte ochroną tymczasową. W konsekwencji, wstrzymanie wykonania postanowienia nakazującego wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych byłoby przyzwoleniem na dalsze prowadzenie prac, mimo stwierdzonej samowoli budowlanej. Działanie takie stałoby w sprzeczności z regulacją Prawa budowlanego dotyczącą czasowego wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Ustosunkowując się do twierdzeń sformułowanych w zażaleniu z [...] lipca 2018 r., w aktach sprawy nie znajduje się postanowienie z [...] kwietnia 2018 r., co do którego skarżący twierdzą, że na jego mocy doszło do wstrzymania zaskarżonego postanowienia z [...] lutego 2018 r. Poza tym, ze wskazanego w zażaleniu numeru tego postanowienia [...] wynika, że zostało ono wydane w innej sprawie, aniżeli zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z [...] lutego 2018 r. (nr [...]). Okoliczność ta jest wytłumaczeniem dla braku uwzględnienia tego postanowienia w ramach przekazanych Sądowi akt sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło