II SA/Rz 817/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi M. C. na czynność Dyrektora Zespołu Szkół Specjalnych w R. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska kierownika zespołu pozalekcyjnego zajęć wychowawczych I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół Specjalnych w R. na rzecz skarżącej M. C. kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; III. zarządza zwrot na rzecz skarżącej M. C. kwoty 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Zespołu Szkół Specjalnych w [...] (dalej: "Dyrektor"), działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy w dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r., poz.59), po zasięgnięciu opinii: [...] Kuratora Oświaty z dnia 8 marca 2018 r., Samorządu Województwa z dnia 16 marca 2018 r. (będącego organem prowadzącym szkołę) oraz Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Specjalnych w [...] z dnia 15 marca 2018 r., odwołał z dniem 30 kwietnia 2018 r. M.C. (dalej: "Skarżąca") z funkcji kierownika Zespołu Pozalekcyjnego Zajęć Wychowawczych w Zespole Szkół Specjalnych w [...]. W uzasadnieniu odwołania stwierdzono, że po rozstrzygnięciu konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Specjalnych w [...], który odbył się 15 maja 2017 r., ówczesny p.o. dyrektora oraz Skarżąca, w dniach od 22 maja 2017 r. do 28 maja 2017 r. skorzystali ze zwolnienia lekarskiego pozostawiając szkołę bez kadry kierowniczej. Następnie p.o. dyrektora udzielił Skarżącej urlopu dla poratowania zdrowia na okres od 28 czerwca 2017 r. do 27 czerwca 2018 r. W takich okolicznościach odwołanie ze stanowiska kierownika zespołu pozalekcyjnego zajęć wychowawczych uzasadniono przesłankami określonymi w art. 66 ust. 1 pkt. 2 ustawy - Prawo oświatowe, z powodów szczególnie uzasadnionych polegających w szczególności na poważnym zakłóceniu pracy szkoły spowodowanej permanentną nieobecnością Skarżącej mi.in podczas wzmożonej pracy dotyczącej spraw kadrowych. Wskazano również, że pomimo próśb Skarżąca odmawiała współpracy a jej nieobecność spowodowała poważne utrudnienia w funkcjonowaniu szkoły, przede wszystkim w organizacji roku szklonego 2017/2018. Jako wieloletni pracownik Skarżąca miała świadomość, że nieobecność w tym okresie skutkować będzie poważnymi utrudnieniami w funkcjonowaniu szkoły, a wręcz uniemożliwi normalną pracę. Dyrektor szkoły podejmowała wielokrotne próby kontaktu ze Skarżącą oraz sygnalizowała potrzebę spotkania celem omówienia dalszej współpracy (pismo z dnia 16 marca 2018 r., rozmowy telefoniczne). Bierna postawa Skarżącej spowodowała utratę zaufania, a tym samym brak możliwości dalszej współpracy. Permanentna nieobecność Skarżącej oraz zupełny brak kontaktu wpływały niekorzystnie na prawidłowe funkcjonowanie szkoły w zakresie dydaktyczno - wychowawczym, organizacyjnym i administracyjno-gospodarczym, co stanowi szczególnie uzasadniony przypadek uprawniający do odwołania Skarżącej z powierzonej funkcji kierowniczej. W skardze z daty [...], 19 czerwca 2018 r., Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe oraz art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 ze zm., dalej: "K.p.a."), domagając się uchylenia zaskarżonego aktu, zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych, a także przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z odwołania ze stanowiska z dnia 26 kwietnia 2018 r. doręczonego skarżącej w dniu 9 maja 2018 r., pisma z Urzędu Marszałkowskiego powołującego inną osobę na zastępstwo na okres urlopu Skarżącej dla poratowania zdrowia, pisma Dyrektora argumentującego odwołanie z funkcji Skarżącej kierowanego do Kuratora Oświaty w [...] oraz opinię Kuratora Oświaty, pisma Dyrektora argumentującego odwołanie z funkcji Skarżącej do Urzędu Marszałkowskiego oraz opinię Urzędu Marszałkowskiego, a także księgi protokołów, protokół z Rady Pedagogicznej z dnia 15.03.2018 r. W uzasadnieniu Skarżąca przedstawiła przebieg zatrudnienia w Zespole Szkół Specjalnych przyznając, że od dnia 28 czerwca 2017 r. do 27 czerwca 2018 r. przebywa na rocznym urlopie dla poratowania zdrowia. Podała, że w dniu 12 marca 2018 r. powzięła nieoficjalnie wiadomość o wyznaczonym na dzień 15 marca 2018 r. posiedzeniu rady pedagogicznej placówki, mającym zaopiniowanie odwołanie jej ze stanowiska. Dyrektor placówki nie informował w żaden sposób Skarżącej o podjętych działaniach. Natomiast podczas rozmowy telefonicznej w dniu 16 marca 2018 r. zaproponował spotkanie jedynie w celu omówienia zagadnień związanych z urlopem wypoczynkowym. Skarżąca odmówiła spotkania z uwagi na okoliczność, że przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia, a także fakt, że decyzje na temat organizacji pracy i możliwości urlopowania w zespole szkół podejmowane są w czerwcu (wieloletnia organizacja pracy). Są one bowiem zależne od wielu czynników, np. ilości dzieci przebywających na leczeniu, ilości godzin przeznaczonych na zajęcia opiekuńczo-wychowawcze na wakacjach po uzgodnieniu z organem prowadzącym oraz Zarządem Uzdrowiska S.A. Skarżąca zaproponowała więc termin spotkania w czerwcu. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor odwołał Skarżącą ze stanowiska Kierownika Zespołu Pozalekcyjnego Zajęć Wychowawczych, przenosząc jednocześnie na stanowisko wychowawcy. Z uwagi na to, że pismo to nie zawierało uzasadnienia, Skarżąca pismem z dnia 10 maja 2018 r. zażądała uchylenia przedmiotowej decyzji. W efekcie, Skarżącej doręczono w dniu 21 maja 2018 r. kolejne pismo, opatrzone tą samą datą ([...] kwietnia 2018 r.) i tym samym numerem, zawierające uzasadnienie odwołania w trybie określonym w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe. Skarżąca podkreśliła, że wątpliwości budzi termin odwołania ze stanowiska. Odwołanie nastąpiło w trybie natychmiastowym z dniem 30 kwietnia 2018 r. w sytuacji, gdy Dyrektor Zespołu Szkół Specjalnych objął swoje stanowisko w dniu 1 lipca 2017 r. Niejasne są więc podstawy podętych przez Dyrektora działań w marcu 2018 r. Ponadto Skarżąca nie miała jakiejkolwiek możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, albowiem Dyrektor podejmując działania nie poinformował Skarżącej zarówno o samym fakcie podjętych działań, jak i o ich podstawie. Niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej, czyli złożenia pisma odnoszącego się do stawianych zarzutów. Ponadto treść uzasadnienia aktu odwołania ze stanowiska nie wskazuje w jakikolwiek sposób na spełnienie przesłanek zastosowania art. 66 ust. 1 pkt. 2 ustawy - Prawo oświatowe, a te powinny stanowić zdarzenia o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym, powodującym destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły, na co wskazuje powołane przez Skarżącą orzecznictwo sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu wskazano również, że przez lata pracy Skarżąca korzystała z krótkotrwałych zwolnień lekarskich, w tym od dnia 22 maja do dnia 28 maja 2017 r. W okresie tego zwolnienia obowiązki dyrektora pełniła inna osoba, zaś dokonujący odwołania Dyrektor rozpoczął kierowanie placówką w dniu 1 lipca 2017 r. Organ prowadzący placówkę, na okres udzielnego Skarżącej urlopu dla poratowania zdrowia powierzył obowiązki związane ze stanowiskiem kierownika pozalekcyjnego zespołu zajęć wychowawczych innej osobie i nie powinno być mowy o dezorganizacji pracy placówki. Nie jest prawdziwy także zarzut, jakoby Skarżąca odmawiała współpracy, ponieważ nie była informowana przez Dyrektora, jakich okoliczności miałyby dotyczyć ewentualne spotkania. Ponadto Dyrektor placówki świadomie wprowadzał Skarżącą w błąd sugerując, że chodzi wyłącznie o kwestie związane z urlopem wypoczynkowym po zakończeniu urlopu dla poratowania zdrowia. Natomiast "wielokrotne aczkolwiek bezskuteczne" próby kontaktu stanowiły: połączenia telefoniczne - dwukrotnie (w tym raz od księgowej w dniu 13 marca 2018 r., drugi raz bezpośrednio od Dyrektora już po rozpoczęciu procedury odwołania) oraz pismo z dnia 16 marca 2018 r. Z uwagi na uniemożliwienie przez Dyrektora udziału w toczącym się postępowaniu Skarżąca nie znała przyczyn, ani pobudek jakimi kierował się Dyrektor odwołując ją ze stanowiska. Nie została w jakikolwiek sposób poinformowana o toczącym się postępowaniu. Powołanie się na utratę zaufania przez Dyrektora w uzasadnieniu jest pozbawione podstaw. Utrata zaufania powinna wynikać z przyczyn obiektywnie uzasadnionych, nie zaś z faktu przebywania Skarżącej na urlopie dla poratowania zdrowia będącego prawem nauczyciela. Nie jest wiadomym dlaczego Dyrektor stwierdził, iż nie ma możliwości dalszej współpracy, w sytuacji nieobecności Skarżącej przy zapewnionym przez organ prowadzący zastępstwie na jej stanowisku. Dyrektor nie wskazał także, jaki wpływ na pracę szkoły miała nieobecność skarżącej spowodowana przebywaniem na urlopie dla poratowania zdrowia. Nie wykazał jakiejkolwiek konkretnej sytuacji, która nawet pośrednio mogłaby na taką okoliczność wskazywać. Nieobecność spowodowana usprawiedliwionym zwolnieniem z tytułu urlopu dla poratowania zdrowia jest nieobecnością przemijającą. W ocenie Skarżącej, jeśli nieobecność faktycznie generowała w szkole niemożliwe do przezwyciężenia problemy, procedura odwołania winna się rozpocząć zdecydowanie wcześniej, nie zaś po blisko dziewięciu miesiącach od rozpoczęcia urlopu dla poratowania zdrowia, a na trzy miesiące przed jego zakończeniem. Skarżąca podniosła również, iż nieznana jest jej treść pism kierowanych do organów oraz motywacja na radzie pedagogicznej, których opinia jest wymagana przepisami prawa, w zakresie podejmowanych czynności mających na celu odwołanie nauczyciela z funkcji kierowniczej. Nieznane są zatem motywy wskazane przez Dyrektora uzasadniające odwołanie wskazane w pismach do ww. organów i na radzie pedagogicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w piśmie odwołującym Skarżącą z zajmowanego stanowiska z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. I. Wobec niekompletności nadesłanych akt administracyjnych, w pierwszej kolejności należało zbadać, czy skarga została wniesiona w terminie. Bezspornym jest, że pismo o odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2018 r., [...], bez uzasadnienia, doręczone zostało Skarżącej w dniu 9 maja 2018 r. (k. 25 akt sądowych). W związku z tym pismem, Skarżąca wystąpiła do Dyrektora z wezwaniem do uchylenia "decyzji", która nie zawiera uzasadnienia (pismo Skarżącej z dnia 10 maja 2018 r. - k. 11 akt adm.). W odpowiedzi, przy piśmie z dnia 17 maja 2018 r. [...] (był to czwartek), Dyrektor przesłał uzupełnioną o uzasadnienie decyzję o odwołaniu Skarżącej ze stanowiska Kierownika Zespołu Pozalekcyjnego Zajęć Wychowawczych w Zespole Szkół Specjalnych (ksero pisma w "aktach" nadesłanych Sądowi wraz ze skargą). Ze skargi wynika, że uzupełnione o uzasadnienie odwołanie ze stanowiska Skarżąca odebrała w dniu 21 maja 2018 r. (poniedziałek). Natomiast skarga datowana [...], 19 czerwca 2018 r. wniesiona została przez Skarżącą za pośrednictwem Szkoły w dniu 20 czerwca 2018 r. (k. 23 akt sądowych). W tym stanie sprawy Sąd stwierdza, że skarga na czynność o odwołaniu Skarżącej ze stanowiska Kierownika Zespołu Pozalekcyjnego Zajęć Wychowawczych w Zespole Szkół Specjalnych wyrażona w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. wniesiona została w terminie: na wezwanie Skarżącej Dyrektor przesłał uzupełnione o uzasadnienie odwołanie Skarżącej ze stanowiska (pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r. [...]), które Skarżąca odebrała w dniu 21 maja 2018 r. Zatem skarga złożona w dniu 20 czerwca 2018 r. została wniesiona w terminie (art. 53 § 2 P.p.s.a.). II. Materialnoprawną podstawę czynności odwołania ze stanowiska kierowniczego stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. Zgodnie z tym przepisem, organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Z przepisu tego wynika, że odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia jest możliwe w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii właściwych organów. Zwrot "przypadki szczególnie uzasadnione" nie został przez ustawodawcę zdefiniowany. Zatem ocena wystąpienia tego rodzaju przypadków pozostawiona została do oceny organu odwołującego ze stanowiska kierowniczego. Podkreślić jednak należy, że poprzez użycie słowa "szczególnie" uzasadniony przypadek, w odróżnieniu od "uzasadnionego przypadku" używanego w innych przepisach ustawy – Prawo oświatowe, ustawodawca w art. 66 ust. 1 pkt 2 ograniczył zastosowanie przedmiotowej regulacji do sytuacji zupełnie wyjątkowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym jeszcze na gruncie poprzednio obowiązujących regulacji prawnych (art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty -tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 ze zm. zm., dalej: "u.o.ś."), które jest aktualne na gruncie ustawy – Prawo oświatowe podkreślano, że pojęcie szczególnie uzasadnionych przypadków, które mogą być podstawą odwołania ze stanowiska w trakcie roku szkolnego, należy interpretować wąsko. Za przypadki szczególnie uzasadnione należy uznać zdarzenia (działanie lub zaniechanie) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień określonych prawem, czym stwierdzone uchybienie nauczyciela są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny. Wskazywano też, że przepis art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. wprowadza nadzwyczajny tryb odwołania osoby, której powierzono stanowisko kierownicze, stanowi wyjątek od zasady stabilności stosunku zatrudnienia, w związku z czym jego wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna. Użycie przez ustawodawcę w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. kwalifikatora "szczególnie" oznacza zawężenie zastosowania przedmiotowej regulacji do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych, kiedy organ prowadzący ma prawo ocenić, czy dalsze kierowanie szkołą lub placówką oświatową stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania tych jednostek lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia (por. wyroki NSA z dnia 1 września 2010 r. sygn. I OSK 933/10 LEX nr 602589 oraz z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. I OSK 1797/12 LEX nr 1356976). Jeśli chodzi natomiast o ocenę prawidłowości odwołania ze względu na "szczególnie uzasadnione przypadki" w orzecznictwie wyrażono pogląd, że prawidłowość wydanego przez organ zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wskazane w jego uzasadnieniu. Powołane tam okoliczności muszą być przy tym konkretne i dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym wydanie zarządzenia oraz znajdować pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Istotne są również wywody przytoczone przez organ, gdyż to, jakie zdarzenia uznał on za przesłanki odwołania, musi wynikać bezpośrednio z uzasadnienia wydanego w tym zakresie zarządzenia. Tylko takie wywody w zestawieniu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym pozwalają na ustalenie motywów, jakimi kierował się organ, pozbawiając dyrektora dotychczasowej funkcji kierowniczej, oraz ocenę, czy podane przez organ przyczyny rzeczywiście można uznać za szczególnie uzasadniony przypadek (zob. wyrok NSA z dnia z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. I OSK 2330/16 LEX nr 2267906). III. Podzielając przedstawione poglądy Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie o wystąpieniu "szczególnie uzasadnionego przypadku" nie może być mowy. Przede wszystkim wskazać należy, że czynność odwołania Skarżącej ze stanowiska kierownika zespołu pozalekcyjnego zajęć wychowawczych datowana na dzień 26 kwietnia 2018 r. podjęta została w okresie przebywania Skarżącej od dnia 28 czerwca 2017 r. do dnia 27 czerwca 2018 r. na urlopie dla poratowania zdrowia; czynność tę podjął Dyrektor, który stanowisko kierownicze objął z dniem 1 lipca 2017 r. Z pisma z dnia 26 kwietnia 2018 r. o odwołaniu Skarżącej ze stanowiska wynika, że w ocenie Dyrektora zaistniały dwojakiego rodzaju przyczyny, które legły u podstaw zastosowanego trybu odwołania z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. Pierwsza, permanentna nieobecność Skarżące w pracy i druga, brak kontaktu z Dyrektorem w marcu 2018 r., celem omówienia dalszej współpracy. Jeśli chodzi o pierwszą przyczynę to bezspornym jest, że Skarżąca od dnia 28 maja 2017 r. do dnia 27 maja 2018 r. przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia. Wskazać należy, że skorzystanie z takiego urlopu stanowi uprawnienie nauczyciela i w razie spełnienia ustawowych przesłanek nabycia prawa do urlopu, jego udzielenie jest w zasadzie obowiązkiem pracodawcy. Trafnie skarga powołuje uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2012 r. sygn. III PZP 1/12 w której stwierdzono, że urlop dla poratowania zdrowia jest szczególnym świadczeniem pracowniczym, zbliżonym do instytucji urlopu wypoczynkowego, przysługującym w ramach istniejącego indywidualnego stosunku pracy łączącego nauczyciela ze szkołą, a jego celem jest - przy zagwarantowaniu trwałości tego stosunku oraz możliwości korzystania przez pracownika z dotychczasowych uprawnień w zakresie wynagrodzenia i innych świadczeń pracowniczych, w tym socjalnych - zapewnienie nauczycielowi możliwości poddania się zalecanemu leczeniu dla odzyskania pełniej zdolności do pracy i kontynuowania zatrudnienia. Zatem skorzystanie przez Skarżącą z przysługującego uprawnienia do urlopu, samo w sobie nie może być uznane za "szczególnie uzasadniony przypadek" tym bardziej, że z dniem 1 sierpnia 2017 r., na czas przebywania Skarżącej na urlopie dla poratowania zdrowia, na stanowisko kierownika zespołu pozalekcyjnego zajęć wychowawczych powołana została inna osoba. Także przypadku, o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe, nie stanowi odmowa osobistego spotkania Skarżącej z Dyrektorem w marcu 2018 r. Jest tak dlatego, ponieważ proponowane terminy spotkań (14 - 16 marca 2018 r. – k. 8 akt adm.) przypadły na okres, w którym procedura odwołania była już w toku. Otóż pismami z dnia [...] lutego 2018 r. [...] oraz z dnia [...] marca 2018 r.[...], Dyrektor wystąpił do właściwych organów o wydanie opinii w sprawie odwołania Skarżącej ze stanowiska w trybie natychmiastowym, natomiast na dzień 15 marca 2018 r. zwołane zostało posiedzenie Rady Pedagogicznej, na którym Rada wyraziła pozytywną opinię w sprawie odwołania Skarżącej z funkcji kierownika (vide: Uchwała Nr 17-2017/2018 z dnia 15 marca 2018 r. – k. 4 akt adm.). Niezależnie od tego ponownie wskazać wypada, że w marcu 2018 r. Skarżąca przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia, którego zakończenie przypadało na dzień 27 maja 2018 r. W takiej sytuacji wskazywanie na odmowę spotkania zaproponowanego już po uruchomieniu procedury odwołania ze stanowiska kierownika, jest całkowicie nieuprawnione i w realiach sprawy nie może być zakwalifikowane jako "szczególnie uzasadniony przypadek", który uzasadniałby zastosowany tryb odwołanie ze stanowiska. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie żadna z podanych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. okoliczności nie stanowi "szczególnie uzasadnionego przypadku", o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. Z tych przyczyn czynność odwołania Skarżącej ze stanowiska wyrażona w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r. jest bezskuteczna (art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), w zw. z w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego, na które złożyły się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika oraz oplata skarbowa od pełnomocnictwa, uzasadnia art. 200 P.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie Skarżącej kwoty uiszczonego wpisu, gdyż strona w tego rodzaju sprawach nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) P.p.s.a.